"ΜΕ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΒΛΕΜΜΑ..."

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών (26 Ιουνίου), το Πρόγραμμα Απεξάρτησης 18 Άνω και τα παιδιά από το φωτογραφικό εργαστήρι παρουσίασαν στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, στο Γκάζι, από τις 23.6 εως τις 30.6 την φωτογραφική έκθεση με τον τίτλο 'ΒΛΕΜΜΑ'
H έκθεση αποτελούνταν κυρίως από από 2 μέρη.
Το πρώτο από αυτά περιελάμβανε ασπρόμαυρα πορτρέτα των καλλιτεχνών μέσα από μια ομαδική δουλειά, η οποία συνοδευόταν από ένα video art project με την ονομασία “ΓΚΡΙ.”
Το δεύτερο μέρος παρουσίαζε έργα των παιδιών μέσα από μια έγχρωμη καταγραφή, εκφράζοντας με έναν ιδιαίτερο τρόπο την προσωπική τους ματιά μέσα στον χώρο και τον χρόνο.
Μέσα από τον φωτογραφικό φακό και το βλέμμα τους, μας παρέσυραν και μας έκαναν να αναρωτηθούμε, να προβληματιστούμε, να ερμηνεύσουμε και να ταξιδέψουμε μέσα σε έναν κόσμο χρωμάτων, μορφών, σχημάτων και συναισθημάτων που ακολούθησαν αυτό το ταξίδι.
Αναβιώθηκαν μνήμες και συμβολισμοί, σκιές, χαμένα και άφαντα πρόσωπα, παιδική ηλικία, οικογένεια, επαφή με το άγνωστο, με αυτό που πάντα θα θυμόμαστε και με αυτό που χαραγμένο μέσα μας δεν θα καταφέρουμε ποτέ να ξεχάσουμε.
Όπως οι ίδιοι μας αναφέρουν: «Οι φωτογράφοι του 18 ‘Άνω επικοινωνούν με τους θεατές χωρίς καμία διαμεσολάβηση, χρησιμοποιώντας μόνο την «γλώσσα της φωτογραφίας», μια μεταφορική γλώσσα, που «αφηγείται». Μέσα από την αφήγηση κάθε φωτογραφία αναπαριστά την κίνηση και την αλλαγή στο πέρασμα του χρόνου, δίνοντας στον θεατή την αίσθηση της διάρκειας, της συνέχειας του χρόνου.
Γιατί αυτό που επιστρατεύει είναι η φαντασία. Η φωτογραφία αναπαριστά την κίνηση, μας «αφηγείται» την κίνηση ενεργοποιώντας την ικανότητά μας να την φαντασθούμε. Η φωτογραφία «αφηγείται» πράγματα που διηθήθηκαν από την συλλογική μνήμη, μέσα από μια δαιδαλώδη διαδρομή σε σελίδες της προσωπικής ιστορίας των ίδιων των φωτογράφων.
Ξεκινώντας από πολύ μακριά, οι καλλιτέχνες-φωτογράφοι του 18 Άνω, από τον αφιλόξενο τόπο του κοινωνικού αποκλεισμού, πλανήτες μοναχικοί και ανέστιοι τότε, φτάνουν στο 18 Άνω τώρα και εντάσσονται στη συλλογικότητα του φωτογραφικού εργαστηρίου. Από εδώ αρχίζουν μια καινούρια περιπλάνηση στην γλώσσα της τέχνης για να ανακαλύψουν με την βοήθεια της χειραφετημένης επιθυμίας τους και της ομάδας τους το χώρο της πόλης τους, φιλόξενο πλέον για τον ψυχισμό τους, στο πλαίσιο των διαρκών αλλαγών που πραγματοποιούν στον εαυτό τους όσο προχωράει η διαδικασία της απεξάρτησης τους.
Επιλέγουν τώρα μια άλλη γεωγραφία.
Όχι αυτήν της απελπισίας και του θανάτου, αλλά της ελπίδας και της ζωής, της Τέχνης και της Επανάστασης…»
ΒΟΥΡΒΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ