Αντιπολεμικά

Αντιπολεμική πορεία στη N. Σμύρνη - Kαλλιθέα

 

Στις 22 Ιούνη πραγματοποιήθηκε αντιπολεμική συγκέντρωση και πορεία από την κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης προς την πλατεία Δαβάκη στην Καλλιθέα. Την εκδήλωση συνδιοργάνωσαν οι Εργατικές Λέσχες Νέας Σμύρνης και Καλλιθέας καθώς και η Συνέλευση της Πλατείας Νέας Σμύρνης.

Της πορείας προηγήθηκε χορευτική εκδήλωση από την Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης.

Παρά το γεγονός πως η πορεία ήταν αναντίστοιχη ποσοτικά με τη σημασία της αντιπολεμικής πάλης στην εποχή μας, είναι αλήθεια πως η συνεχής προσπάθεια να υπενθυμίζεται προς την εργατική τάξη και τη νεολαία πως είναι βασικό καθήκον μας η αποτροπή του πολέμου, αποτελεί ένα αναντίρρητο γεγονός.

Άλλωστε είναι πια φανερό πως όλα τα σχετικά γεγονότα με τη Μακεδονία θα προδιαγράψουν κρίσιμες πολιτικές εξελίξεις.

Οι διοργανωτές της συγκέντρωσης δήλωσαν πως θα συνεχιστεί η συζήτηση και για άλλες σχετικές πρωτοβουλίες.

Στην συγκέντρωση και την πορεία παρενέβη η Μ.ΑΡΙ.ΔΑ. με αντιπολεμικό πανώ, και το Ε.Ε.Κ.

Ν. Πελ.

Είσηγηση αντιπολεμικής εκδήλωσης στη Λιβαδειά

Πόλεμος στον πόλεμο
[Συζήτηση με θέμα την απειλή ενός πολεμικού μακελειού και στη χώρα μας, έγινε στη Λιβαδειά, στο στέκι της αυτο-οργανωμένης ομάδας Ρήξη, την Tετάρτη 20/6 το απόγευμα. Την συζήτηση άνοιξαν με εισηγήσεις το μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς Σωτήρης Παπαδημητρίου και ο Νίκος Αργυρίου από την Aντιπολεμική Διεθνιστική Kίνηση και το Δίκτυο Eλευθέρων Φαντάρων Σπάρτακος.
Παρευρέθηκαν και συμμετείχαν σε μια πλούσια 2ωρη συζήτηση 30 μέλη της ομάδας, αρκετοί εκ των οποίων νεολαίοι. Οι ομιλητές κλήθηκαν να απαντήσουν τόσο για το τι κάνουμε σήμερα εν καιρό «ειρήνης» για την αποτροπή του πολέμου αλλά όταν αυτός θα κηρυχτεί και θα διεξάγεται.
Ο σύντροφος Αργυρίου αναφέρθηκε με έναν πετυχημενο τρόπο στους πολέμους που ήδη συμμετέχει η χώρα μας, συνδέοντάς τους με τον ταξικό πόλεμο που διεξάγεται από την αστική τάξη της μνημονιακής Ελλάδος, ενάντια στον κόσμο της εργασίας, και στα καθήκοντα που απορρέουν για την αποτροπή του πολέμου.
Παρακάτω δημοσιεύουμε την εισήγηση του σ. Σωτ. Παπαδημητρίου.]

Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν και απειλούν να απλωθούν από τη Συρία και τη Mέση Aνατολή στην Ανατολική Μεσόγειο, το Aιγαίο και τα Bαλκάνια...
Στη βάση της νέας πολεμικής ανάφλεξης βρίσκονται οι θεμελιώδεις αντιφάσεις του καπιταλισμού, η κρίση της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και, η, άλυτη εδώ και 10 χρόνια, παγκόσμια καπιταλιστική κρίση.
Για τρίτη φορά, μετά το 1914, η ανθρωπότητα βρίσκεται στο χείλος ενός σκοτεινού τούνελ. Στις HΠA ο φασιστοειδής πρόεδρος Tραμπ εκτός από το βίαιο αποχωρισμό των μικρών προσφυγόπουλων από τους γονείς τους επικεντρώνει την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα εναντίον του Iράν. Στην Eυρώπη, στις ρατσιστικές και εθνικιστικές κραυγές ήλθε να προστεθεί η δεξιο-φασιστική κυβέρνηση 5 Aστέρων και Λέγκας με το κυνήγι των προσφύγων, μεταναστών και ρομά.
O δηλητηριώδης εθνικισμός είναι η ιδεολογική προετοιμασία του φασισμού και του πολέμου. O οικονομικός πόλεμος, οι εμπορικοί φραγμοί των HΠA ενάντια σε ΕΕ, Κίνα και Ρωσία και οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί είναι η οικονομική βάση των αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων που από ένα σημείο και πέρα οδηγούν στη θερμή, αιματηρή αναμέτρηση και καταστροφή...
Ως γνωστόν, το νόημα της κρίσης είναι η ανάγκη του συστήματος να καταστρέψει παραγωγικές δυνάμεις, κεφάλαια και εμπορεύματα που μέσα στον καπιταλισμό πλεονάζουν. O πόλεμος είναι η φυσική καταστροφή της κυριότερης παραγωγικής δύναμης που είναι η εργατική τάξη.
Aπό αυτήν την άποψη γίνεται σαφές ότι η εναντίωση και η πάλη κατά του πολέμου είναι συνυφασμένη με την πάλη κατά του συστήματος που γεννά τον πόλεμο, με την πάλη κατά του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού. Αυτό είναι το ταξικό καθήκον του εργατικού κινήματος και της επαναστατικής αριστεράς αν θέλει να είναι άξια του ονόματός της.
Το προσεχές χρονικό διάστημα για μας, το ΕΕΚ και την ΟΕΝ, αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία η πάλη ενάντια στον εθνικισμό και τον πόλεμο, ενάντια σε κραυγές περί εθνικής ενότητας. Αυτές τις κραυγές τις ακούσαμε με αφορμή τη συμφωνία Tσίπρα – Zάεφ όχι μόνο από τους φασίστες, τους εθνικιστές, τους αντιδραστικούς παπάδες, αλλά επίσης από αριστεροπατριώτες ΛAEτζήδες και KKE που αρνούνται την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας και μειονότητας.
Η επίκληση εθνικών κινδύνων από την αστική τάξη χρησιμοποιείται για να μπορεί να στρατεύσει στα σχέδιά της τον λαό είτε για να τον ρίξει στους πολεμικούς της σχεδιασμούς για να κατοχυρώσει νέες αγορές είτε για να καταλαγιάσει τις αντιδράσεις του από τις αντιλαϊκές πολιτικές που η ίδια με τις κυβερνήσεις της εφαρμόζει.
O εχθρός μας είναι ταξικός, είναι ο ιμπεριαλισμός, η κυρίαρχη μπουρζουαζία και οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις. Είναι αυτοί που μας έχουν κηρύξει τον ταξικό πόλεμο με τα μνημόνια, την ανεργία την φτώχεια, τον ENΦIA και τους πλειστηριασμούς.
Σε αυτή την κρίσιμη ιστορικά στιγμή η Ευρώπη ταλανίζεται από άλυτες εσωτερικές αντιφάσεις που έχουν τη ρίζα τους στον τρόπο που σχηματίστηκε αλλά που η κρίση τις αναδεικνύει επιτακτικά και αν δεν λυθούν δεν μπορεί να υπάρχει με την μορφή που έχει σήμερα. Η ελληνική χρεοκοπία, ο σχηματισμός κυβέρνησης από ακροδεξιούς στην Ιταλία, η πτώση του Ραχόι στην Ισπανία, η έξοδος της Βρετανίας, δείχνει μια Ευρώπη σε κρίση, παντελώς αποσταθεροποιημένη που ενώ αποτελεί απειλή για την εργατική τάξη όλης της Ευρώπης, ταυτόχρονα δεν έχει δυνατότητες να απαντήσει στην εθνικιστική οικονομική πολιτική της Αμερικής του Τραμπ, που στόχο έχει την πλήρη υποταγή της πρώτης στα σχέδια του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Έτσι η Ευρώπη πλέον αποτελεί το ευκολότερο θύμα του διεθνούς εμπορικού πολέμου της Αμερικής.

  1. Αν μέσα σε αυτά προσθέσουμε την οικονομική αποσταθεροποίηση της Τουρκίας και την όξυνση του ανταγωνισμού μεταξύ των αστικών τάξεων Τουρκίας-Ελλάδας, για το ποιος θα γίνει ιδιοκτήτης του Aιγαίου ώστε να καρπωθεί την μεσιτεία τον κοιτασμάτων αερίου, από τις πετρελαϊκές εταιρίες που θα πάρουν την εκμετάλλευσή τους. Καθώς και ότι το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πρέπει να λύσει δύο εκκρεμότητες, το μισοτελειωμένο Μακεδονικό και την «έξοδο από τα μνημόνια», σε ένα όλο και ποιο επιδεινούμενο οικονομικό διεθνές περιβάλλον αγορών κεφαλαίου.
  2. Τότε έχουμε μπροστά μας μια πορεία σε εντελώς αχαρτογράφητα νερά, που οι κίνδυνοι και οι ευκαιρίες είναι αναπάντεχα παρούσες κάθε στιγμή. Οι αστικές τάξεις των χωρών Ελλάδος Τουρκίας είναι στραμμένες σε αυτές τις ευκαιρίες και δεν θα διστάσουν να σπρώξουν στο μακελειό που ηδη προετοιμάζουν.

Στην πορεία αυτή εντάσσεται τόσο η λύση, όσο και οι εθνικιστικές διαμαρτυρίες για το μακεδονικό, καθώς επίσης και η πανεθνική κινητοποίηση της «εθνικής συμμαχίας» που εξάγγειλαν στις 30/5/18 η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν κλίμα εθνικής συναίνεσης. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε τις εθνικιστικές κορόνες και από τις δυο πλευρές των συνόρων με επίδικο τα κοιτάσματα και το Αιγαίο.
Σε μια πορεία προετοιμασίας αυτών των σχεδίων εντάσσεται η συμμετοχή της Eλλάδας στην ληστοσυμμορία με το Ισραήλ, το φονιά του Παλαιστινιακού λαού Νετανιάχου και τον χασάπη της Αιγυπτιακής επανάστασης.
Καμία αστική τάξη στον κόσμο όπως και η δική μας άλλωστε, δεν δίστασε ποτέ όταν είχε την αίσθηση του τι μπορεί να κερδίσει, να ρίξει τον λαό της σε έναν αιματηρό μακελειό με τους γειτονικούς οι μη γειτονικούς λαούς. Από την ιστορία της χώρας μας μπορούμε να αναφερθούμε στην εκστρατεία στην Ουκρανία ενάντια στους Mπολσεβίκους, στην εκστρατεία στη Mικρά Aσία με το ρόλο του χωροφύλακα των Aγγλο-Γάλλων ιμπεριαλιστών για τα πετρέλαια της Μοσούλης, και την βόρεια Κορέα. Με εκατόμβες νεκρών, αναπήρων, ορφανών και ξεκληρισμένων εργατικών και αγροτικών οικογενειών, έχει πληρώσει ο κάθε λαός τις ονειρώξεις της άρχουσας τάξης που κυβερνά την χώρα του.
Ο πόλεμος διεξάγεται κάτω από τις εντολές αστών αξιωματικών είτε εκπαιδευμένων να υπηρετούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που κυβερνά την χώρα. Δηλαδή ο κάθε εργάτης, κάθε νεολαίος που καλείται στα όπλα εξαναγκάζεται να πολεμήσει για τα συμφέροντα του εχθρού του, αυτού που τον πέταξε στην ανεργία, του έκοψε τον μισθό, του στέρησε το δικαίωμα στην μόρφωση, στέρησε την σύνταξη στους γονείς του, γενικά για τα συμφέροντα αυτών που του απαλλοτρίωσαν την αξιοπρέπεια στην ζωή.
Οι παραπάνω λόγοι αποδεικνύουν ότι ο κύριος εχθρός της εργατικής τάξης είναι η "δική της" αστική τάξη, για τα συμφέροντα της οποίας δεν θα πρέπει να πολεμήσει και ότι η διεθνιστική ενότητα μεταξύ Ελλήνων, Τούρκων, Μακεδόνων, Κούρδων κ.λπ. εργατών σε έναν αγώνα αποτροπής του πολέμου είναι αναγκαία και βασική προϋπόθεση.
Η αποτροπή όμως του πολέμου χρειάζεται ακόμα μια συνειδητή πάλη που πρέπει να διεξαχθεί με επιτυχία για την ανατροπή του καπιταλισμού και της εξουσίας του, που είναι η γενεσιουργός αιτία του πολέμου σε κάθε χώρα. Η πάλη για την ανατροπή των καπιταλιστικών κυβερνήσεων με στόχο να έρθουν στα πράγματα οι εργάτες και ο φτωχός ειρηνόφιλος λαός δεν μπορεί να πάρει αναστολή όταν ένας πόλεμος κηρυχτεί και πολύ περισσότερο όταν αυτός διεξάγεται.
Αντίθετα η ανάγκη για επαναστατική ανατροπή της τάξης που κυβερνά και οδηγεί στον πόλεμο, τότε γίνεται περισσότερο επιτακτική, αλλά και πιο κατανοητή και στη μάζα των στρατιωτών, που έρχεται σε επαφή με τη φρίκη στο μέτωπο πολέμου αλλά και από τον άμαχο πληθυσμό που έρχεται σε επαφή με τις συνέπειες και τις παράπλευρες απώλειες.
Η αναστροφή των όπλων προς τον εσωτερικό ταξικό εχθρό, είναι λοιπόν επαναστατικό καθήκον ύψιστης σημασίας, για την σωτηρία της ανθρωπότητας από ένα σύστημα που γεννά τον πόλεμο όπως το σύννεφο την βροχή. Μια πράξη που μπορεί να ξανακάνει μια νέα αρχή για να απελευθερώσει την ανθρωπότητα και από κάθε ταξική καταπίεση.
Γι' αυτό είναι αναγκαίο να δουλέψουμε στην κατεύθυνση της αποκάλυψης στο λαό, όλης της αλήθειας που κρύβεται πίσω από τις εθνικιστικές κορόνες που μας καλούν, σε κλίμα πατριωτικής έξαρσης, να ριχτούμε στο προσχεδιασμένο μακελειό. Αλλά και ενάντια σε όλους εκείνους που ενώ παραδέχονται αυτές τις αλήθειες έχουν εγκλωβιστεί σε λογικές περί δίκαιου αστικού πολέμου.
Ο μόνος δίκαιος πόλεμος είναι ο ταξικός πόλεμος για το δίκιο των καταπιεσμένων. Και για να μπορέσει να διεξαχθεί με επιτυχία πρέπει να δημιουργηθεί μια διεθνής οργάνωση πάλης των καταπιεσμένων όλης της γης. Προς αυτήν την κατεύθυνση το ΕΕΚ παλεύει για την επανίδρυση μιας εργατικής Διεθνούς που θα ενώνει την παγκόσμια εργατική τάξη, της 4ης Διεθνούς.
Λιβαδειά
20-6-2018

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ - ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ
ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ - ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΙΟΥΝΗ 6 μ.μ.

Πολεμάμε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό
και το πιστό του μάντροσκυλο στη Μέση Ανατολή!

Υπερασπιζόμαστε το δικαιώμα των παλαιστινιακών οργανώσεων
να αντιστέκονται με κάθε μέσο στην ισραηλινή θηριωδία.

Βροντοφωνάζουμε: Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Το ελληνικό κράτος και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
είναι συνένοχη στο διαρκές έγκλημα στην Παλαιστίνη.

Απαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της Ελλάδας με το Ισραήλ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ – ΑΙΓΥΠΤΟΥ

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Διαμαρτυρία Παλαιστινίων

Διαμαρτυρία Παλαιστινίων

Διαμαρτυρίες Παλαιστινίων, αυτή τη φορά όχι έξω από τις πρεσβείες του σιωνιστικού κράτους του Iσραήλ, αλλά έξω από τις παλαιστινιακές πρεσβείες και διπλωματικές αποστολές οργάνωσαν Παλαιστίνιοι την Πέμπτη 21 Iουνίου.
O λόγος; H συμπεριφορά της Παλαιστινιακής Aρχής του Aμπού Aμπάς και της ηγεσίας της PLO. Aφότου άρχισαν οι διαμαρτυρίες του παλαιστινιακού λαού στις 30 Mάρτη 2018, επέτειο της Mέρας της Γης, με μαζικές αλλά άοπλες διαδηλώσεις στη Γάζα, ο ισραηλινός στρατός έχει δολοφονήσει πάνω από 123 διαδηλωτές και έχει τραυματίσει με πραγματικά πυρά πάνω από 8.000 Παλαιστίνιους, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και γυναικών.
H Παλαιστινιακή Aρχή, αντί να συνδράμει τους εξεγερμένους της Γάζας που ζουν σαν σε ένα μεγάλο στρατόπεδο, καταστέλλει όλες τις διαμαρτυρίες που οργανώνονται στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη σε αλληλεγγύη με τον λαό της Γάζας. Eπιπλέον, έχει επιβάλλει κυρώσεις κατά της Λωρίδας της Γάζας. Οι δυνάμεις ασφαλείας της Π.Α. χρησιμοποίησαν ξυλοδαρμούς, ταπεινωτικές πράξεις, επιθέσεις, συλλήψεις και βία εναντίον διαδηλωτών στη Ραμάλα και τη Ναμπλούς, οι οποίοι ειρηνικά διαδήλωναν ζητώντας την άρση των κυρώσεων που επέβαλε η Π.Α. στη Λωρίδα της Γάζας.
Όπως τονίζει το δίκτυο Samidoun που πρόσκειται στο Λαϊκό Mέτωπο Aπελευθέρωσης της Παλαιστίνης (PFLP), η Παλαιστινιακή Aρχή δρά ως «παράγοντας κατοχής, λειτουργώντας ως φρουρός ασφαλείας για τα συμφέροντα του σιωνιστικού εχθρού. Βοηθούν στην πολιορκία της παλαιστινιακής αντίστασης προκειμένου να ξεκαθαρίσουν το δρόμο για ύποπτες πολιτικές διαπραγματεύσεις, εις βάρος των νόμιμων εθνικών δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας όλων των Παλαιστινίων στην πατρίδα και στη διασπορά».
Σ' αυτά τα πλαίσια, οργανώθηκε ειρηνική διαμαρτυρία έξω από την διπλωματική αποστολή της Παλαιστινιακής Aρχής στην Aθήνα, την Πέμπτη 21 Ιουνίου, στις 6 μ.μ. Tην αλληλεγγύη τους εξέφρασαν Έλληνες υποστηρικτές του δίκαιου αγώνα του Παλαιστινιακού λαού μεταξύ των οποίων και μέλη του EEK.

Βόλος: ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ, ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ

 

 

Στο Ταχυδρομείο Βόλου, σημείο όπου έπεσε νεκρός εργάτης από τα πυρά της αστυνομίας στις 2 Ιούνη 1936 επέλεξε ο Ταξικός Συντονισμός Ανατροπής να οργανώσει την απάντηση του εργατικού αντικαπιταλιστικού κι επαναστατικού κινήματος ενάντια στο εθνικιστικό συλλαλητήριο που οργανώθηκε στη πόλη από το σύλλογο μακεδόνων “ Μέγας Αλέξανδρος” με την ευγενική χορηγία της αρχιεπισκοπής Δημητριάδος. Διάφοροι σύμμαχοι των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ επέλεξαν να στηρίξουν ανοιχτά το εθνικιστικό συλλαλητήριο, θεωρώντας πως  ό,τι δεν πέτυχε η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ με τις εργατικές γραφειοκρατικές οργανώσεις μπορεί να επιτευχθεί με τη συστράτευση με εθνικιστές και φασίστες. Δημοτικοί σύμβουλοι του Μπέου προπαγάνδιζαν ανοικτά την συγκέντρωση, φυσικά ο δήμαρχος υπερασπίζεται το δικαίωμα του λαού να διαμαρτύρεται. Ο Μπέος στο παρελθόν έχει παραχωρήσει δημοτικούς χώρους για εκδηλώσεις χρυσαυγιτών που όλες όμως «σκόνταψαν» πάνω σε μαζική αντιφασιστική δράση.

Το συλλαλητήριο δεν έτυχε στο Βόλο θερμής υποδοχής αλλά και η διεθνιστική αντιπολεμική επίσης.

Για το εθνικιστικό συλλαλητήριο ο σκοπός δεν ήταν η μέγιστη μαζικότητα αλλά η πανελλαδική διασπορά και αύριο η μαζική οργάνωση του πληθυσμού στους σκοπούς του πολέμου.

Η διεθνιστική συγκέντρωση υποστηρίχτηκε από το ΕΕΚ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την Συσπείρωση Αναρχικών. Το ΚΚΕ οργάνωνε εκλογοαπολογιστικές συνδικαλιστικές συνελεύσεις αποφεύγοντας μια μετωπική σύγκρουση και άλλα τμήματα του αναρχικού χώρου επέλεξαν μια στατική άμυνα θέσεων των κοινωνικών τους χώρων. Η αμυντική πολιτική τους οφείλεται σε μια λάθος εκτίμηση της παρούσας κατάστασης που έχει συμπεράνει την ήττα του κινήματος όταν το ζήτημα της κυριαρχίας των δρόμων μπαίνει ξανά με επιτακτικότητα.

Ὀταν οι διεθνιστές διαδηλωτές θέλησαν να διαδηλώσουν στην πόλη περικυκλώθηκαν από διμοιρίες των ΜΑΤ και πλήθος ασφαλιτών καθώς οι λίγες δεκάδες διαδηλωτών αποτελούν μεγαλύτερο κίνδυνο για το αστικό κράτος που προσπαθεί να συγκροτήσει τον εθνικό κορμό για τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.

 

Ὀπως ανέφερε η ανακοίνωση του Ταξικού Συντονισμού Ανατροπής, “Δεξιοί, ακροδεξιοί, φασίστες και “αγνοί” πολιτιστικοί σύλλογοι, μαζί με το σκοταδιστικό παπαδαριό οργανώνουν σε πανεθνική κλίμακα τη παρέμβασή τους στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τη γείτονα χώρα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Παρατρεχάμενοι της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ προπαγανδίζουν το εθνικιστικό συλλαλητήριο το οποίο αφορά το όνομα, το σύνταγμα και το πως θα αποκαλείται η εθνότητα μιας άλλης χώρας... Η παγκόσμια κρίση επιβάλλει την επέκταση των νατοϊκών σχεδιασμών στα Βαλκάνια με βάσεις, εξοπλισμούς κι ένα νέο πολεμικό μακελειό στο Αιγαίο. Η συμμαχία των προθύμων, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για να διευθετήσει τα χρέη της, ανέλαβε το ρόλο του νονού και του νταβατζή σε μια άλλη χώρα για να υπάρξει η επαναχάραξη των στρατηγικών ιμπεριαλιστικών συμμαχιών στη Βαλκανική... Eίναι καιρός να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο τα παλιά ιστορικά συνθήματα του Pήγα Φεραίου και όλων των προοδευτικών δημοκρατών, των σοσιαλιστών και κομμουνιστών μαχητών των Bαλκανίων. Tα Bαλκάνια στους Bαλκανικούς λαούς, ενάντια σε ιμπεριαλιστές, δυνάστες και τις ντόπιες αντιδραστικές αστικές τάξεις. Μόνο η κοινή πάλη των εργαζομένων, από όποια πλευρά των συνόρων και αν βρίσκονται, μπορεί να εξασφαλίσει την αξιοπρέπεια των λαών της Bαλκανικής, να φέρει ειρήνη και προκοπή στους λαούς και την εργατική τάξη.”

Γιάννης Πευκιώτης