Προσφυγικό - Μεταναστευτικό

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ

 

Μια άκρως ενδιαφέρουσα Ημερίδα με θέμα "Πρόσφυγες από την Ελλάδα στη Μέση Ανατολή στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο" έγινε στο Ιστορικό Αρχείο του ΕΚΠΑ, στις 24 Νοεμβρίου 2018.
Με έξι πρωτότυπες εισηγήσεις, από ιστορικούς-ερευνητές, παρουσιάστηκαν οι εμπειρίες και προεκτάσεις της προσφυγιάς στη Μέση Ανατολή κατά την διάρκεια του B' Παγκοσμίου Πολέμου και της Kατοχής όταν αρκετές χιλιάδες Έλληνες πρόσφυγες, αναγκάστηκαν να φύγουν μέσω Τουρκίας προς την Μέση Ανατολή.
Έγιναν δύο θεματικές συνεδρίες με την πρώτη να αφορά κυρίως τους Έλληνες χριστιανούς των νησιών του Βόρειο-Ανατολικού Αιγαίου (κυρίως Χιώτες και Σάμιους και δευτερευόντως Μυτιληνιούς και Δωδεκανήσιους) που από το 1941 και μετά, πέρασαν κατά δεκάδες χιλιάδες στα παράλια της Μικράς Ασίας κάνοντας το αντίστροφο ταξίδι από αυτό που κάνουν στις μέρες μας οι πρόσφυγες από την Μέση Ανατολή.


Η δεύτερη θεματική επικεντρώθηκε στις σχετικά άγνωστες ιστορίες διάσωσης των Ελλήνων Εβραίων προσφύγων που μέσω Τουρκίας προσπαθούσαν να αποφύγουν την τραγική μοίρα του ναζιστικού ολοκαυτώματος και την εντελώς άγνωστη ιστορία των Μουσουλμάνων της Θράκης που προσπάθησαν να διαφύγουν στην Τουρκία για να αποφύγουν την συστηματική εθνοκάθαρση στην οποία επιδόθηκε ο Βουλγαρικός φασιστικός στρατός κατοχής.
Και στις δύο θεματικές υπήρξαν εισηγήσεις που είχαν να κάνουν με το πώς υποδέχτηκαν και διαχειρίστηκαν τις προσφυγικές ροές οι κυβερνήσεις σε Κύπρο (που ήταν τότε βρετανική αποικία) και Τουρκία, και τι στάση κράτησε ο απλός κόσμος.


Ένα χαρακτηριστικό όλων των εισηγήσεων είναι ότι σε κάθε περίπτωση είναι προϊόν ιστορικής έρευνας που είναι σε εξέλιξη και ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί καθώς το αρχειακό υλικό είναι σπάνιο, δυσεύρετο και αταξινόμητο. Αυτό μεγαλώνει τον όγκο της δουλειάς που με υπομονή και επιμονή κάνουν οι ερευνητές που το αντιμετωπίζουν ως Works in Progress. Υπολογίζεται ότι ένας πληθυσμός που κυμαίνεται από 100 έως 120 χιλιάδες Έλληνες πολίτες, έγιναν πρόσφυγες κατά την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής προς την Μέση Ανατολή δια μέσου της Τουρκίας. Είτε για να πολεμήσουν είτε απλά για να σωθούν. Με διαφορετικές αφετηρίες και διαφορετικό προορισμό. Και με διαφορές στον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν στη διαδρομή ή στον τελικό προορισμό τους.
Οι εισηγήσεις περιληπτικά:

• "Οι συρματάδες της Μέσης Ανατολής και ο εμφύλιος πόλεμος στη Σάμο. Μία Ιστορία σε Συνέχειες" του συγγραφέα Δημήτρη Θρασυβούλου από την Σάμο που έχει καταπιαστεί με άγνωστες πτυχές της νεότερης ιστορίας του νησιού.
Σε αυτήν διερευνάται η ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα των έγκλειστων στα «Σύρματα» της Μέσης Ανατολής αριστερών φαντάρων που κατάγονταν από το νησί της Σάμου, και η συμβολή τους στον Εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε εκεί κατά την περίοδο 1947 - 1949.


Τα «Σύρματα» ήταν οι φυλακές-στρατόπεδα στα οποία οι Βρετανοί και η εξόριστη Ελληνική Βασιλική κυβέρνηση έστελνε τους Έλληνες στρατιώτες και ναύτες της Μέσης Ανατολής που ξεσηκώθηκαν ενάντια στην τοποθέτηση φασιστών μεταξικών αξιωματικών και σήκωσαν τις σημαίες του ΕΑΜ, άσχετα αν το ίδιο το ΕΑΜ τους αποκήρυξε στα πλαίσια της σταλινικής πολιτικής της εθνικής συμφιλίωσης.
Η κατάληψη της Σάμου από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς στις αρχές Μαΐου του 1941 βρήκε στο νησί ένα μεγάλο στρατιωτικό σώμα της τοπικής εθνοφυλακής περίπου 6 χιλιάδων νεοσύλλεκτων ανδρών έτοιμων να προωθηθούν στο μέτωπο που δεν πρόλαβαν όμως καθώς αυτό κατάρρευσε. Αυτοί πέρασαν μαζικά και μερικές φορές με τον ελαφρύ οπλισμό τους στην Τουρκία και από εκεί προωθήθηκαν από την Τουρκική κυβέρνηση για «ανθρωπιστικούς λόγους» στην Μ. Ανατολή συναντώντας τον εξόριστο Ελληνικό στρατό.
Σε αντίθεση με τους Χιώτες που έφευγαν για την προσφυγιά οικογενειακώς, οι στρατεύσιμοι Σαμιώτες κατά βάση έφυγαν μόνο και μόνο για να πολεμήσουν, αφήνοντας πίσω τους τις οικογένειές τους να διαχειριστούν την αγροτική περιουσία τους. Για αυτό και κατά τον εισηγητή, απελευθερωμένοι από τα οικογενειακά δεσμά, έπαιξαν έναν σημαντικό ρόλο στην συγκρότηση των επαναστατικών κινημάτων της Μέσης Ανατολής που τα πλαισίωσαν μαζικά.


Υποστηρίζεται η άποψη ότι τα γεγονότα των κινημάτων του ΕΑΜ της Μέσης Ανατολής συνέβαλαν στη συγκρότηση της ιδεολογικής ταυτότητας των «Συρματάδων», οι οποίοι επιστρέφοντας στον γενέθλιο τόπο τους, συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία και ανάπτυξη του Δημοκρατικού Στρατού Σάμου.
Χαρακτηριστικά αναφέρθηκε ότι στην Σάμο επί συνόλου 217 ενόπλων ανταρτών του ΔΣΕ της περιόδου 1946-1949, οι 186 είναι είτε πρώην «Συρματάδες» είτε συγγενείς πρώτου βαθμού «Συρματάδων».
Η ήττα του 1949 αποτέλεσε και το οριστικό τέλος ενός σύνθετου ιστορικού φαινομένου που άρχισε στα στρατόπεδα της Μέσης Ανατολής και κατέληξε με τον πιο τραγικό τρόπο στα σαμιώτικα βουνά.

• "Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι, όλοι. Χιώτες πρόσφυγες και στρατιώτες στη Μέση Ανατολή", του συγγραφέα και ερευνητή Γιάννη Μακριδάκη που καταγράφει με την μορφή προφορικών μαρτυριών από το 1997 έως το 2004 την ιστορία των Χιωτών προσφύγων στην Μέση Ανατολή.
Πρόκειται για μία παρουσίαση της προσφυγιάς από τη Χίο στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μέσα από προφορικές αφηγήσεις προσφύγων, που είχαν συμπεριληφθεί στο ομώνυμο βιβλίο του συγγραφέα (εκδ. ΕΣΤΙΑ 2007) παρουσιάζεται η εμπειρία της προσφυγιάς στην Τουρκία και τη Μέση Ανατολή "από τα κάτω", μέσα από την οπτική των ίδιων των υποκειμένων της ιστορίας κατά έναν τρόπο πρωτότυπο καθώς ο Γιάννης Μακριδάκης χρησιμοποιεί την μεθοδολογία της προσωπικής αφήγησης των ίδιων των ανθρώπων που γράφουν την ιστορία.


Στη συγκεκριμένη έρευνα περιγράφεται η ιστορία των Χιωτών προσφύγων που φεύγουν οικογενειακώς και μαζικά κατά δεκάδες χιλιάδες, σε αντίθεση με τους στρατεύσιμους άντρες Σαμιώτες που προαναφέρθηκαν. Και σε αντίθεση με τους πολύ λιγότερους Μυτιληνιούς που κατά βάση μένουν στο νησί τους και φτιάχνουν επί τόπου αντάρτικες αντιστασιακές ομάδες. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα «Σύρματα» της Μέσης Ανατολής σε ένα σύνολο 20 έως 22 χιλιάδων Ελλήνων στρατιωτών που στέλνονται εκεί ή σε άλλους τόπους εξορίας και εκτοπισμού, η έρευνα καταγράφει μόλις 197 στρατιώτες από την Λέσβο.
Υπάρχουν εκτιμήσεις που μένει να τεκμηριωθούν και να διερευνηθούν παραπέρα που μιλάνε για 25-30 χιλιάδες πρόσφυγες μόνο από την Χίο, κατά την διάρκεια της κατοχής, σε μια εποχή που το νησί δεν έχει πάνω από 80-85 χιλιάδες κάτοικους.
Οι λόγοι της μαζικής μετανάστευσης των Χιωτών πρέπει να αναζητηθούν στα ιδιαίτερα και μοναδικά τοπικά κοινωνικά πλαίσια. Η Χίος είναι ένα νησί που παραδοσιακά στηρίζεται στον εφοπλισμό, την ναυτοσύνη και το εμπόριο και δευτερευόντως στην αγροτική παραγωγή και το αυστηρό εμπάργκο που επιβάλλουν οι εμπόλεμοι οδηγεί σε απόλυτη κατάρρευση την τοπική οικονομία. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αναλογία θυμάτων από την πείνα προς τον συνολικό πληθυσμό, φέρνουν την πόλη της Χίου στην τέταρτη θέση στην Ελλάδα, αμέσως μετά τα μεγάλα αστικά κέντρα Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και πολύ πιο πάνω από τις άλλες ελληνικές πόλεις που περιβάλλονται από λίγο έως πολύ σημαντική αγροτική ενδοχώρα που τις θρέφει.


Η αγροτική παραγωγή της Χίου είναι μικρή και είναι προσανατολισμένη κυρίως στην εξαγωγή και στο εμπόριο που αναπόφευκτα μαραζώνουν. Η μεσαία τάξη της Χίου που είναι ιδιαίτερα διευρυμένη, δεν είναι μαθημένη στην αγροτική ζωή και αναζητά απεγνωσμένα τρόπους να επιβιώσει. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που παραθέτει ο εισηγητής όπου οι ευκατάστατοι κάτοικοι της πόλης της Χίου αναγκάζονται να καταφύγουν σε μερικά από τα λίγα χωριά που έχουν κάποια αγροτική ζωή και ανταλλάσσουν τα ακριβά υπάρχοντά τους για λίγη τροφή. Είναι τότε που όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι μαρτυρίες που καταγράφονται, υπάρχουν κατσίκες που είναι δεμένες με γραβάτες αντί για σχοινί.
Στο χωριό Πυργί της Χίου ένα πιάνο κοσμεί ένα κοτέτσι, χρόνια μετά το τελος του πολέμου, προφανώς ως αντάλλαγμα για μερικά αβγά και καμιά κότα...
Οι Χιώτες, συντηρητικοί και ευκατάστατοι παραδοσιακά, έρχονται σε επαφή με την συνολικότερη ριζοσπαστικοποίηση των «Συρμάτων» της Μέσης Ανατολής και συμμετέχουν και αυτοί μαζικά στο κίνημα. Ωστόσο κατά την επιστροφή τους μετά την απελευθέρωση, επανέρχονται σε ένα ευκατάστατο και συντηρητικό περιβάλλον και έτσι είναι το μοναδικό μέρος της Ελλάδας στο οποίο δεν συμβαίνει σχεδόν κανένα άξιο λόγου επεισόδιο ούτε στα Δεκεμβριανά αλλά ούτε και στον εμφύλιο.


Στον συνολικό αριθμό των 25-30 χιλιάδων προσφύγων από την Χίο έχει αξία να προσθέσουμε και μερικές εκατοντάδες ακόμη ναυτικών που ο πόλεμος τους βρίσκει σε υπερπόντια ταξίδια του τεράστιου Χιώτικου εμπορικού στόλου. Κάποιοι από αυτούς θα αναγκαστούν να παραμείνουν υποχρεωτικά μετανάστες είτε ξέμπαρκοι είτε μπαρκαρισμένοι σε πλοία στα 4 σημεία του ορίζοντα καθ' όλη την διάρκεια του πολέμου. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα πνιγούν σε ναυάγια από πολεμικά πλήγματα. Μερικοί τέλος, θα συμμετάσχουν στη δημιουργία του ναυτεργατικού συνδικαλισμού ερχόμενοι σε επικοινωνία με την ευρύτερη ριζοσπαστικοποίηση των συγγενών τους στην Μ. Ανατολή με τους οποίους έχουν αλληλογραφία.

• "Έλληνες πρόσφυγες στην Κύπρο (1941-1945)" του ιστορικού Γιάννη Μούτση.
Η εισήγηση πραγματεύεται τη προσφυγική ροή από την γερμανοκρατούμενη Ελλάδα και τα Δωδεκάνησα στην Κύπρο, τις συνθήκες που αντιμετώπισαν οι πρόσφυγες στην Κύπρο, τον επαναπατρισμό τους, καθώς και τις προσπάθειες οργάνωσης και την εν γένει μοίρα των προσφύγων μεταπολεμικά.
Με πολύ κόπο καθώς τα αρχεία είναι σκόρπια και αταξινόμητα επιχειρείται κυρίως μέσα από μερικά αρχεία της αποικιακής βρετανικής διοίκησης που δεν καταστράφηκαν μετά το 1959 και περιγράφουν αποστολές υλικού περίθαλψης και διατροφής και μέσα από την αποδελτίωση των Κυπριακών εφημερίδων εποχής να καταγραφούν οι αντιδράσεις των Αποικιακών αρχών και της Εκκλησίας, αλλά και η συμπεριφορά των ντόπιων κατοίκων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Στη διάρκεια της κατοχής βρήκαν άσυλο στην Κύπρο περίπου 9.700 Έλληνες πρόσφυγες κυρίως από τα νησιά του Αιγαίου.


Αυτοί οι πρόσφυγες έγιναν δεκτοί με συγκινητικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης ειδικά κατά τους πρώτους μήνες της προσφυγιάς. Και όχι μόνο από τους Ελληνοκύπριους αλλά και σε δεύτερο βαθμό από τους Τουρκοκύπριους του νησιού όπως προκύπτει από την αποδελτίωση των εφημερίδων εποχής.
Ένα χαρακτηριστικό τους είναι ότι ενώ έφευγαν από την Ελλάδα οικογενειακώς, στην Κύπρο γίνονταν μια διαλογή από τους Βρετανούς και την εξόριστη Ελληνική κυβέρνηση για να επιλεχθούν οι στρατεύσιμοι και να προωθηθούν προς την Μέση Ανατολή. Αυτό προφανώς είχε να κάνει με τις πολεμικές αναγκαιότητες της συγκυρίας αλλά έκφραζε και έναν διάχυτο φόβο της Βρετανικής αποικιακής διοίκησης ότι η μακροχρόνια παραμονή τους στο νησί θα αλλοίωνε τις τοπικές ισορροπίες και ίσως αναθέρμανε το εν υπνώσει αντι-αποικιακό και αντι-βρετανικό φρόνημα.
Γι' αυτό και όταν η γειτονική Γαλλική αποικία της Συρίας και του Λιβάνου, αποσπάστηκε από τα χέρια των δωσίλογων της κυβέρνησης του Βισύ και πέρασε στο πλευρό των Συμμάχων υπό τον Ντε Γκολ, η Κύπρος έπαψε να δέχεται Έλληνες πρόσφυγες και αυτοί προωθούνταν στη Συρία όπου πλέον γινότα η διαλογή σε διαμένοντες και στρατεύσιμους.


Ωστόσο η προγενέστερη παραμονή και εγκλωβισμός στην Κύπρο, αρκετών γυναικών με ή χωρίς παιδιά, χωρίς τους συζύγους τους που είχαν προωθηθεί στα μέτωπα, σε συνδυασμό με το επίδομα που λάμβαναν οι πρόσφυγες στην Κύπρο από τους Βρετανούς και που ισοδυναμούσε με την αμοιβή ενός δημοσίου υπαλλήλου, προκάλεσαν ρατσιστικές αντιδράσεις που διατυπώθηκαν ανοιχτά από τοπικούς μητροπολίτες τής -κατά τα άλλα- Ελληνορθόδοξης Χριστιανικής και Θεοσεβούμενης Εκκλησίας της Κύπρου, που ζητούσε από την Βρετανική διοίκηση τον περιορισμό των καταυλισμών και την μετατροπή τους σε κλειστά στρατόπεδα.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΛΩΡΟΣ
Στο επόμενο φύλλο το τέλος

 

Aστυνομικός αγριανθρωπισμός κατά ηλικιωμένης πρόσφυγα

 

«Άι γ@@@σου! Σκατόγρια! Φύγε από δω. Σαύρα, ε, σαύρα. Θα στο βάλω στον κ@@ο αυτό, το κατάλαβες; Σκατόγρια!».


Aυτές οι χυδαίες εκφράσεις ακούγονται από το στόμα αστυνομικού, στον προσφυγικό καταυλισμό της Μόρια, στη Λέσβο, και στόχο έχουν μια ηλικιωμένη πρόσφυγα. Το βίντεο που καταγράφει τις παραπάνω ακατανόμαστες φράσεις δεν αφήνει αμφιβολία. Το βίντεο εμφανίζει τον ίδιο άντρα -που αν και φορά πολιτικά είναι σαφές ότι είναι αστυνομικός- να καθυβρίζει τη γυναίκα, να της αρπάζει το μπαστούνι και να το πετά με ορμή.
Το βίντεο έχει ληφθεί από το ιταλικό τηλεοπτικό δικτύου RAI 2 και αποτελεί μέρος του τηλεοπτικού ντοκιμαντέρ του Valerio Cataldi.
O αρχηγός της αστυνομίας διέταξε να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο εν λόγω αστυνομικός, αλλά από το παρελθόν γνωρίζουμε τη συνέχεια: μόλις ξεχαστεί το επεισόδιο, ο αστυνομικός θα επανέλθει... δρυμύτερος.

Ωστόσο, η αγριανθρωπική βαρβαρότητα του αστυνομικού κατά ηλικιωμένης πρόσφυγα στη Mόρια δεν μπορεί να περιοριστεί στον συγκεκριμένο αστυνομικό, στην παρέα του ή σε μια μικρή ή μεγαλύτερη μειοψηφία «οργάνων της τάξης».
Δεν είναι μόνο η χυδαιότητα, η βαρβαρότητα, ο αγριανθρωπισμός των αστυνομικών. Oλόκληρο το σύστημα εξουσίας από τους τοπικούς «νοικοκυραίους», τους φασίστες και τον τοπικό μπάτσο, μέχρι τους ανωτέρους του, η κεντρική κυβερνητική εξουσία της Aθήνας και η ίδια η Eυρωπαϊκή Ένωση με την πολιτική της στο μεταναστευτικό ελέγχονται για το συμβάν.

Γιατί στη Mόρια -και όχι μόνο- η βία κατά των προσφύγων και μεταναστών, ανδρών και γυναικών, είναι η όλη ουσία του συστήματος των προσφυγικών καμπ. Πρέπει να λειτουργεί αποτρεπτικά για τα ρεύματα των κυνηγημένων που μέσω του Aιγαίου επιχειρούν να μεταβούν στη «γη της επαγγελίας», στην Eυρώπη.

Παλαιότερα με τον Σαμαρά της NΔ είχαμε τις αποτρεπτικές πολιτικές με καλέσματα για βύθιση πλοιαρίων και εγκλεισμό προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης-φυλακές.
Kαι υπό την κυβέρνηση του «αριστερού» ΣYPIZA, του «κινηματισμού» και του «ανθρωπισμού» οι πρακτικές είναι ίδιες. Tα ευχολόγια περί ανθρωπισμού όταν συγκρούονται με την πολιτική της EE αναπόφευκτα δίνουν τη θέση τους στην ρεάλ πολιτίκ...

 

Χίος : ΕΞΩΔΙΚΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑ!

 

Με εξώδικα κατά των δ/ντων Α Βάθμιας και Β Βάθμιας εκπαίδευσης για να μην δεχτούν τα μικρά παιδιά των προσφύγων στα σχολεία, κινήθηκε από την ψευδεπώνυμη «παγχιακή επιτροπή ανωνύμων», δηλαδή των ρατσιστών του κοινού ποινικού δικαίου, που δημιουργήθηκε στο νησί πριν από δύο χρόνια περίπου από έναν χυλό, ανακυκλώσιμων αποτυχημένων πολιτευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ - ου μην αλλά και μερικών επαγγελματιών καιροσκόπων που πέρασαν κατά καιρούς από την αριστερά.


Βάση του σχεδιασμού του Υπουργείου Παιδείας, φέτος έχουν προγραμματιστεί 8 σχολεία Α Βάθμιας και 1 σχολείο Β Βάθμιας για αυτόν τον σκοπό, σχεδόν όλα στην ευρύτερη περιοχή του Κάμπου όπου και βρίσκεται το κέντρο -hot spot- κολαστήριο της ΒΙΑΛ και στην πόλη της Χίου. Τα μαθήματα θα γίνονται στον χώρο των σχολείων μετά το τέλος του ωραρίου των τακτικών μαθημάτων.


Σύμφωνα όμως με αυτά τα εξώδικα, καλούνται οι Δ/ντες Α Βάθμιας και Β Βάθμιας εκπαίδευσης να μην ξεκινήσουν φέτος τα ορισμένα σχολεία παράλληλης στήριξης για τα παιδιά των 3000 προσφύγων που βρίσκονται εγκλωβισμένα στο νησί της Χίου και αντίθετα να στήσουν πρόχειρα σχολεία μέσα στους χώρους που είναι φυλακισμένοι οι πρόσφυγες με βάση την κατάπτυστη συμφωνία ΕΕ-Ελλάδας -Τουρκίας από το 2016.
Τα εξώδικα συντάχτηκαν και επιδόθηκαν από το γνωστό στέλεχος και πρώην γραμματέα της ΝΕ του ΠΑΣΟΚ Χίου (και νυν επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ του ΓΑΠ), την δικηγόρο Γραμματική Αλιμόνου και υπογράφηκαν από αρκετούς που αυτο-τιτλοφορούνται ως «γονείς». Η κα αυτή ανέλαβε πρόσφατα και δικηγόρος στις δίκες μερικών Χρυσαυγιτών που είχαν μηνυθεί για διάφορα βίαια επεισόδια στο νησί κατά προσφύγων και αλληλέγγυων.
Πίσω όμως από την επιτροπή τους βρίσκεται σχεδόν όλος ο κομματικός μηχανισμός του τέως δημάρχου του ΠΑΣΟΚ, Λαμπρινούδη (ανάμεσα τους, και η γνωστή οφθαλμίατρος στο νοσοκομείο της Χίου που επί δύο δεκαετίες έδινε παράνομα παραπεμπτικά για επιδόματα τυφλότητας σε 200 άτομα, ακόμη και αυτοκινητιστές, ξυλουργούς κ.λπ.) καθώς και του ακροδεξιού αντιπεριφερειάρχη, απόστρατου αξιωματικού Κάρμαντζη που επιχειρεί να υπερκεράσει από τα δεξιά τον νεοδημοκράτη δήμαρχο Βουρνού που τηρεί κατά την προσφιλή τακτική του, στάση «ήξεις-αφήξεις» και την «μετριοπαθή» Καραμανλικιά περιφερειάρχη Β. Αιγαίου, Χρ. Καλογήρου που σιωπά.
Στην αρχική ανακοίνωση που έδωσαν οι ίδιοι στην δημοσιότητα, μιλούσαν για «1.500 υπογραφές γονέων».
Τελικά όπως αποδείχτηκε στην πορεία, οι υπογραφές ήταν 1.130, εκ των οποίων λίγες εκατοντάδες μόνο είναι οι ντόπιοι γονείς, καθώς υπέγραψαν και αρκετοί, παππούδες, θείοι, ανίψια, μπατζανάκηδες, πολλοί εκ των οποίων δεν διάβασαν καν το κείμενο. Υπάρχουν επίσης και καταγγελίες και για ανύπαρκτα πρόσωπα ή για άτομα που δεν κατοικούν στην Χίο.


Όπως και να έχει, έστω και λίγοι εκατοντάδες, να είναι, αποτελούν μια μαζική εκδήλωση ρατσισμού και δεν θα τολμούσαν να καταφύγουν στην ύψιστη ύβρη της δήλωσης της πρόθεσής τους να εμποδίσουν με άθλια ρατσιστικά επιχειρήματα και κινδυνολογία για μεταδιδόμενες ασθένειες (ακόμη και ψυχικές) την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων, αν δεν είχαν πάρει το ΟΚ εδώ και δύο χρόνια από έναν ιδεολογικό, πολιτικό και δημοσιογραφικό μηχανισμό που τους καλύπτει.
Στην Χίο, που το προσφυγικό συνδυάστηκε με την καθυστερημένη εμφάνιση των επιπτώσεων της κρίσης (λόγω εφοπλισμού και ναυτοσύνης βασικά που λειτούργησαν προσωρινά ως αναχώματα), το νησί βρέθηκε ξαφνικά στην πρώτη γραμμή της πιο σοβαρής διεθνούς κρίσης του 21ου αιώνα, αυτής του προσφυγικού, και «χάθηκε» η επαρχιώτικη ξενοιασιά και η μικροαστική ευημερία με τέτοιον τρόπο που ήρθε στην επιφάνεια ένα πρωτοφανές φαινόμενο μαζικού σχετικά ρατσιστικού ενστίκτου και λόγου.
Και μπορεί τα κελεύσματα βίαιης δράσης κατά των προσφύγων της ΧΑ να μην βρίσκουν μαζική ανταπόκριση (η ΧΑ στις τελευταίες εκλογές έχει στο νομό Χίου τα δεύτερα χειρότερα ποσοστά της μετά την Κρήτη), ωστόσο η διάδοση του «mainstream» ρατσισμού, μέσα από τον λόγο και τις εκδηλώσεις ρατσιστικού μίσους των «καθωσπρέπει» πολιτικών και οικονομικών ελίτ του νησιού, είναι ίσως ακόμη πιο ανησυχητικά φαινόμενα.
Ωστόσο, ετούτη την φορά φάνηκε πως θα απαντηθούν με μαζικό σχετικά τρόπο. Ήδη όχι μόνο οι διευθυντές και οι τοπικοί σύλλογοι των εκπαιδευτικών κατάγγειλαν τα εξώδικα ως απαράδεκτα, αλλά και παράνομα με βάση το σύνταγμα και τους νόμους που επιβάλλουν την υποχρεωτική εκπαίδευση όλων των παιδιών ανεξάρτητα από φυλή, έθνος, θρησκεία.


Αλλά το ίδιο κάνουν και μερικά από τα μεγαλύτερα σωματεία εργαζομένων όπως η τοπική επιτροπή της ΑΔΕΔΥ κ.λπ. Επίσης ενώσεις γυναικών και τοπικές ενώσεις γονέων απήυθυναν κάλεσμα για να υποδεχτούν οι γονείς τα προσφυγόπουλα στα σχολεία και να απομονώσουν τις ρατσιστικές φωνές.
Τέλος, ακόμη και τα τοπικά ΜΜΕ, αλλά και οι φερόμενοι ως μετριοπαθείς της ΝΔ, περιφερειάρχης και δήμαρχος, που αρχικά υπέθαλψαν το ρατσιστικό κλίμα και τις επιτροπές ανωνύμων, αντιλαμβανόμενοι τον άσχημο αντίκτυπο που έχει στη διεθνή εικόνα του νησιού το τελευταίο γεγονός και αναλογιζόμενοι ακόμη και τις φωνές που καλούν σε διεθνές τουριστικό μποϊκοτάζ, αλλά βλέποντας πλέον και ορατό το σενάριο να αμφισβητηθεί η αυτοδιοικητική τους εξουσία στις επόμενες εκλογές από ένα είδος τοπικής ακροδεξιάς και ξενοφοβικής «Λέγκας της Χίου», αναγκάζονται τώρα, όψιμα και υποκριτικά, να διαχωρίσουν την θέση τους από αυτήν.


Γ.Χ.

ΒΟΛΟΣ: ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Τη Δευτέρα 08 Οκτωβρίου προσφυγόπουλα που φιλοξενούνται στον ξενώνα της Μακρινίτσας, πέρασαν για πρώτη φορά την πύλη του Γυμνασίου Ιωλκού για να επανακτήσουν το δικαίωμα τους στην εκπαίδευση, που τόσο βίαια τους το έκλεψε μαζί με πολλά άλλα ο πόλεμος και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Ένα δικαίωμα, που δεν κουτσουρεύεται μόνο στην κατεστραμμένη τους πατρίδα, αλλά αμφισβητείται και από τον "πολιτισμένο δυτικό κόσμο", τόσο μέσω των κυβερνητικών μεθοδεύσεων εγκλεισμού, γκετοποίησης και περιθωριοποίησης μεταναστών και προσφύγων, όσο και από τη ρατσιστική ρητορική που βάζει στο στόχαστρο τους φτωχούς και αδύνατους.

Η γενική αποδοχή των προσφυγόπουλων από τους συμμαθητές και τους καθηγητές τους, σκιάζεται από αντίδραση ομάδας γονέων, που καθοδηγούμενη από γνωστό ακροδεξιό της περιοχής (υποψήφιο σε ακροδεξιά-φασιστικά ψηφοδέλτια τα προηγούμενα χρόνια), και καλυπτόμενη πίσω από υποτιθέμενες "ευαισθησίες" για την υγεία, την ασφάλεια και τις ηλικιακές διαφορές των παιδιών, εξαπολύουν τόνους ρατσιστικού δηλητηρίου. Η σιωπή και η ανοχή, να μην γίνουν εργαλείο στα χέρια των ρατσιστών. Κανένας γονιός ή φορέας δεν μπορεί να φράξει το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση. Καλούμε κάθε γονιό, να σπάσει τη ρητορία του μίσους προς τα προσφυγόπουλα και να περιθωριοποιήσει τις φασιστικές φωνές. Το δικαίωμα όλων των παιδιών στην εκπαίδευση ανεξαρτήτως εθνικότητας, φύλου, θρησκείας και χρώματος είναι κεκτημένο και ως τέτοιο το υπερασπιζόμαστε απέναντι σε κάθε μορφής ρατσιστικές και ξενοφοβικές φωνές.

Την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου καλωσορίζουμε και υποδεχόμαστε τους νέους μαθητές – προσφυγόπουλα της φτώχειας, της ανέχειας και του πολέμου που φοιτούν στο Γυμνασίου Ιωλκού. Όλοι εμείς που παλεύουμε κάθε μέρα για να ζήσουμε και ξέρουμε πως για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να ενωθούν οι αδύναμοι ενάντια στους δυνατούς, πως δεν είναι «μαγκιά» να αρνείσαι δικαιώματα σε αυτούς που δεν έχουν, αλλά το να στερείς πλούτη από εκείνους που τους ξεχειλίζουν, θα είμαστε εκεί πλάι στα παιδιά που μπορεί να γεννήθηκαν σε άλλους τόπους και να πιστεύουν σε άλλους θεούς, αλλά οδηγήθηκαν στην προσφυγιά από την πολιτική της οικονομικής ελίτ που κάνει και εμάς άνεργους και φτωχούς. Όλοι εμείς που από την πρώτη στιγμή βρεθήκαμε στο πλευρό των ανθρώπων που θαλασσοπνίγονταν για να σωθούν από τις φλόγες του πολέμου, αλλά και στο πλευρό κάθε ανέργου, κάθε αγωνιζόμενου που δε σκύβει το κεφάλι στη σύγχρονη τυραννία και δεν κοιτάζει την βόλεψή του. Εμείς που ξέρουμε πως η αλληλεγγύη δεν έχει εθνικότητα και θρησκεία, θα είμαστε εκεί τόσο για να δώσουμε, όσο και για να πάρουμε, λίγη ελπίδα από το μέλλον αυτού του κόσμου, που είναι τα παιδιά. Αυτό το μέλλον και τα παιδιά που το κυοφορούν οφείλουμε να προστατεύσουμε από το δηλητήριο του μίσους, που αφειδώς σπέρνει το ίδιο το σύστημα μεταξύ των εργαζομένων, των φτωχών, των ανέργων κ.α.

Όλοι εμείς που ζούμε στο τεράστιο γκέτο των μνημονίων, που βλέπουμε μέσα στις ίδιες μας τις πόλεις την πλειοψηφία της ανείπωτης φτώχειας, αλλά και τη μειοψηφία του σκανδαλώδους πλούτου, ξέρουμε πως τα γκέτο δεν τα κάνουν οι πρόσφυγες, αλλά η ολιγαρχία για να κλείνει μέσα όλους τους εκμεταλλευόμενους. Εμείς θέλουμε ελευθερία, να σπάσουμε τα δεσμά των φυλακών που χτίζουν και όχι να χτίσουμε δικές μας φυλακές. Ελεύθερη πρόσβαση και κάλυψη όλων των αναγκών σε όλες τις κοινωνικές δομές της εκπαίδευσης, της υγείας, της πρόνοιας και της κοινωνικής ασφάλισης. Ελευθερία να συνυπάρχουμε και να συμβιώνουμε με αλληλεγγύη.

Όλα τα προσφυγόπουλα να ενταχθούν στο πρωινό ημερήσιο πρόγραμμα των σχολείων.
Να σταματήσει η γκετοποίηση σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όλων των προσφύγων.

Την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου υποδεχόμαστε συμβολικά και καλωσορίζουμε τα προσφυγόπουλα στο Γυμνάσιο Ιωλκού στις 12:00 μμ, δείχνοντας την στάση που κάθε κοινωνία θα έπρεπε να έχει.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ

 

HOTSPOT ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ετοιμάζει η ΕΕ για τους Πρόσφυγες

HOTSPOT ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
ετοιμάζει η ΕΕ για τους Πρόσφυγες
Μπορεί η άτυπη σύνοδος κορυφής της ΕΕ, που είχε συγκληθεί την περασμένη εβδομάδα στο Ζάλτσμπρουγκ για να συζητήσει σχετικά με το προσφυγικό και τo Brexit, να κατέληξε σε αποτυχία επίτευξης συμφωνίας και ως προς τα δυο θέματα, ωστόσο, τουλάχιστον ως προς το προσφυγικό, πίσω από την αποτυχία μιας συμφωνίας σε διάφορα επιμέρους, υπήρχε μια καθολική συμφωνία ως προς την ακραία σκλήρυνση της ακολουθούμενης από όλα κράτη-μέλη αντιπροσφυγικής/ αντιμεταναστευτικής πολιτικής.
Η έλλειψη συμφωνίας είχε να κάνει πιο πολύ με τον τρόπο που θα χαραχτεί η σκλήρυνση της αντιπροσφυγικής πολιτικής, ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντα του κάθε κράτους-μέλους, παρά με την όποια διαφωνία επί της ουσίας αυτής της πολιτικής. Η πάλαι ποτέ υποχρεωτική ανακατανομή των προσφύγων στις διάφορες χώρες της ΕΕ (το γνωστό relocation) ενταφιάστηκε οριστικά, καθώς, μάλιστα, καμιά μνεία δεν έγινε ούτε καν για την λεγόμενη «επιβολή κυρώσεων» στις χώρες που πρωτοστάτησαν στην μη αποδοχή προσφύγων, όπως η Ουγγαρία του Όρμπαν και οι άλλες χώρες του Βίζενγκραντ.
Πίσω από την όποια κριτική στον Όρμπαν και τους άλλους ανοιχτά ακροδεξιούς κρύβονται όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, και η Γαλλία του Μακρόν και η Γερμανία της Μέρκελ, που ακολουθούν με (όλο και λιγότερο) συγκαλυμμένους τρόπους την ίδια ακριβώς πολιτική και που, ιδιαίτερα την Γερμανία, την έχουν βολέψει πολύ τα συρματοπλέγματα και τα τείχη που έχει υψώσει ο 'Ορμπαν, την ίδια στιγμή που και αυτές, όπως και μια σειρά άλλες, όπως οι Σκανδιναβικές, οι χώρες της Βαλτικής και η Ολλανδία, έχουν κλείσει τα σύνορά τους για «λόγους ασφαλείας» και μάλιστα με την άδεια της Κομισιόν.
Και, φυσικά, οι πρόσφυγες που δεν άφηνε ν' αποβιβαστούν σε ιταλικό λιμάνι ο ρατσιστής και απηνής διώκτης όλων όσων «δεν πληρούν τα κριτήρια της φυλής και του αίματος» Σαλβίνι, συνάντησαν την αντίστοιχη απόρριψη από τον «πρωθυπουργό των πλουσίων», νεοφιλελεύθερο και τροφοδότη του ακροδεξιού λαϊκισμού Μακρόν. Είναι γνωστή η περιπέτεια, π.χ., του Aquarious και άλλων σκαφών κατάφορτων με πρόσφυγες. Μετά τον ρατσιστή Σαλβίνι, Mάλτα, Γαλλία και Eλλάδα (με κυβέρνηση Συριζαίϊκη!) αρνούνται να δεχθούν το πλοίο να «δέσει» σε λιμάνι.
Είναι χαρακτηριστική του νέου σταδίου στο οποίο εισέρχονται οι πολιτικές των όλο και πιο κλειστών συνόρων της «Ευρώπης φρούριο», μια από τις ομόφωνες αποφάσεις που επιτεύχθηκε σ' αυτή τη σύνοδο, η οποία αφορούσε την προώθηση συνομιλιών, που ήδη έχουν ξεκινήσει, ανάμεσα στην ΕΕ και το δικτατορικό καθεστώς του αλ-Σίσι στην Αίγυπτο (με το οποίο, ως γνωστόν, η κυβέρνηση Τσίπρα είναι σε συνεχή και αγαστή συνεργασία, από κοινού με το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ) με σκοπό την οργάνωση μιας «συνόδου για τη μετανάστευση και την οικονομική συνεργασία με αραβικές χώρες», που σχεδιάζεται να γίνει τον Φεβρουάριο στην Αίγυπτο.
H Aίγυπτος έχει μέχρι τώρα δώσει αξιόπιστα πειστήρια ως προς την εξυπηρέτηση των Ευρωπαϊκών επιδιώξεων για μεταφορά των συνόρων πίσω στην ίδια την Αφρική και την Ασία: έχει πρακτικά σταματήσει την λεγόμενη «παράτυπη μετανάστευση» και τις προσφυγικές ροές από τις ακτές της. Μετά το 2016, κανένα πλεούμενο με μετανάστες δεν έχει φθάσει από εκεί στις ακτές χωρών-μελών της ΕΕ.
Ένα κρίσιμο σημείο αυτών συνομιλιών και της προσέγγισης με το καθεστώς του αλ-Σίσι είναι η προθυμία του, τελευταία, να δημιουργηθούν «πλωτές πλατφόρμες» για τους πρόσφυγες στα χωρικά ύδατα της Αιγύπτου. Και τι θα αφορούν αυτές οι «πλατφόρμες», που μέχρις στιγμής ανακοινώνονται με περισσή και σκόπιμη ασάφεια; Φαίνεται ότι μάλλον θα αφορούν την δημιουργία πλωτών hotspot/κέντρων κράτησης των προσφύγων. Δηλαδή, ούτε καν πάνω στη στεριά οι πρόσφυγες. Πιο διαχειρίσιμος ο έλεγχος, ο εγκλωβισμός και η επαναπροώθησή τους πάνω στην ίδια τη θάλασσα, στην οποία πνίγονται κάθε μέρα.... Πρόκειται για το από μακρού επιδιωκόμενο σχέδιο, το οποίο συναντάει ποικιλότροπες αντιστάσεις σε διάφορες χώρες της Αφρικής, να μεταφερθούν τα ευρωπαϊκά σύνορα στην ίδια την Αφρική και την Ασία, σε συνθήκες που σηματοδοτούνται από τα γνωστά σκλαβοπάζαρα στη Λιβύη και στα στρατόπεδα όπου ασφυκτιούν, βασανίζονται, βιάζονται και πεθαίνουν χιλιάδες πρόσφυγες, άντρες, γυναίκες, παιδιά.
Βέβαια, μια άλλη ομόφωνη απόφαση, αλλά με κάποιες επιφυλάξεις από κάποιες χώρες του Νότου (όπως, π.χ., η Ιταλία) ως προς τον τρόπο εφαρμογής της, αφορούσε την αύξηση των εκτελεστικών εξουσιών της Frontex, της Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής και Συνοριοφυλακής, με σκοπό τις απωθήσεις (πνιγμούς) των προσφύγων και τις μαζικότερες και συστηματικότερες επαναπροωθήσεις τους. H Frontex ζητά αύξηση των δυνάμεών της από 1.500 σε 10.000 άντρες.
Ένας από τους πιο διαπρύσιους υποστηριχτές της ενίσχυσης της Frontex ήταν ο Τσίπρας που δήλωσε ότι «η Ελλάδα θα στηρίξει την ταχεία συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής που θα συμπεριλαμβάνει ευρωπαϊκό μηχανισμό επιστροφών».
Λίγες μέρες πιο πριν, ο διευθυντής της Frontex Φαμπρίς Λεγκερί καλούσε τους ηγέτες των Ευρωπαϊκών χωρών να γίνουν πιο αυστηροί με τους «παράτυπους μετανάστες» που ήδη βρίσκονται στην Ευρώπη, εντείνοντας τις απελάσεις. Σε διαφορετική περίπτωση «δεν θα επιλύσουμε το πρόβλημα των μεταναστών», τόνιζε.
Παρά τη μείωση των αφίξεων προσφύγων και μεταναστών, φέτος, στους 75.000, από 1,2 εκ το 2015, ο Λεγκερί επιμένει ότι «οι χώρες μέλη πρέπει να λαμβάνουν περισσότερες ουσιαστικές αποφάσεις απέλασης, τις οποίες θα πρέπει να εφαρμόζουν». Σύμφωνα με τους αριθμούς που έδωσε, ο αριθμός των μεταναστών που παραμένουν «παράτυπα» στο ευρωπαϊκό έδαφος «αυξάνεται διαρκώς», υποστηρίζοντας ότι πέρσι καταγράφηκαν 204.700 αφίξεις και έγιναν 151.000 απελάσεις. Επιχειρηματολογώντας εν προκειμένω, οι Βρυξέλλες βρίσκουν ότι το γεγονός ότι, το 2017, μόνο ένας στους τρεις «παράτυπους» μετανάστες (το 36,6 %) απελάθηκε με σχετική εντολή, είναι πολύ λίγο και θα πρέπει να αυξηθεί.
Μάλιστα, ο διευθυντής της Frontex προχώρησε, περαιτέρω, στη ρητορική της παραβατικότητας και εγκληματικότητας των μεταναστών και των προσφύγων, ισχυριζόμενος ότι υπάρχει κίνδυνος «να δημιουργήσουν σε ορισμένες συνοικίες ένα είδος παράλληλης κοινωνίας, που θα λειτουργεί με μαύρη οικονομία... και όπου δεν θα εφαρμόζεται ο νόμος». Καταλαβαίνει κανείς τι σημαίνουν αυτές οι δηλώσει από τον ίδιο τον διευθυντή της Frontex για τον χαρακτήρα της αποστολής που έχει αναλάβει να υλοποιήσει και για την οποία ένας από τους σχεδιασμούς τους είναι ότι η Frontex θα μπορεί μελλοντικά να ενεργεί χωρίς τη συναίνεση της αντίστοιχης χώρας της Ε.Ε.
Άλλωστε, η ίδια η διαδικασία της δήθεν «αποσυμφόρησης» του κολαστήριου της Μόριας (όπου 9.000 άνθρωποι στοιβάζονται, υπό ακατανόμαστες συνθήκες, σχεδόν στρατοπέδου εξόντωσης, σε χώρο που μετά βίας χωράει 2.000 και συνολικά στα hotspot των νησιών 17.000 άνθρωποι στοιβάζονται σε χώρους για 6.000 το πολύ άτομα) δεν ήταν πρωτοβουλία και πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά προϊόν ευρωπαϊκών σχεδιασμών, όπως ανοιχτά έχει δηλωθεί εδώ και μέρες από αξιωματούχους της ΕΕ, όχι γιατί ενδιαφέρονται στο ελάχιστο «για το καλό» των προσφύγων, αλλά γιατί αναμένουν, πέρα απ' όλες τις αυξημένες φετινές «ροές» από την Τουρκία, μια νέα προσφυγική κρίση με την επικείμενη επίθεση των δυνάμεων του Άσαντ στο Ιντλίμπ. Σύμφωνα με τους Financial Times, «οι Βρυξέλλες φέρονται να βρίσκονται σε συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση για τη μεταφορά χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων από τα κέντρα κράτησης των νησιών για να δημιουργηθεί χώρος για τις νέες αφίξεις». «Είναι σημαντικό να μειωθούν οι αριθμοί αυτοί» δήλωνε Ευρωπαίος αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι «Εάν έχουμε μαζικές νέες αφίξεις στην Ελλάδα θα είναι πολύ δύσκολα. Δεν υπάρχει χώρος».
Μιλάμε, δηλαδή, για μια μεταφορά που ήδη έχει ξεκινήσει σε καμπ (αλλά και σε διαμερίσματα που νοικιάζει η Ύπατη Αρμοστεία με συμβόλαια 7 μηνών) στην Βόρεια Ελλάδα την Ήπειρο και αλλού. Το πολύ 3.000, που γρήγορα θα πάρουν τη «θέση» τους στη Μόρια πολλοί περισσότεροι που αναμένεται να αφιχθούν ακόμα και χωρίς την πιθανή νέα προσφυγική κρίση. Αυτό που προσφέρεται δεν είναι παρά μια ανανέωση/διαιώνιση της στρατοπεδικής ζωής, κάπου αλλού και για κάποιες «ευάλωτες» ομάδες η ζωή σ΄ ένα διαμέρισμα για λίγους μήνες. Κανένα μέλλον, καμιά προοπτική. Συνθήκες που οδηγούν, όλο και πιο συχνά, σε αναπόφευκτες και απόλυτα δικαιολογημένες αντιστάσεις και εξεγέρσεις, όπως στη Μόρια, σε διάφορα άλλα καμπ, αλλά και σε δομές ΜΚΟ, όπως, π.χ. πρόσφατα σ' αυτές της ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ για ασυνόδευτους ανήλικους και άλλες ομάδες, στη Θεσσαλονίκη.
Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου