Uncategorised

ΠΑΜΕ ΘΕΑΤΡΟ

ΠΑΜΕ ΘΕΑΤΡΟ

(Kυριακή 30 Δεκεμβρίου, ώρα 19:00)

Συντρόφισσες/σύντροφοι, φίλοι/ες του ΕΕΚ

Kαθώς ο χρόνος "τελειώνει", με κάποιες συναστρίες που λάμπουν στον ουρανό, σκεφθήκαμε να πάμε μια βραδιά στα δικά μας αστέρια...

Την Kυριακή 30 Δεκέμβρη 2018, πριν αποχαιρετίσουμε τον "παλιό" χρόνο, λέμε να πάμε θέατρο!

Θα πάμε στο «Θέατρο Άττις - Νέος Χώρος» και θα παρακολουθήσουμε την παράσταση «Περιμένοντας τον Γκοντό», του κορυφαίου Ιρλανδού συγγραφέα Σάμουελ Μπέκετ, παρουσιασμένη από την θεατρική Ομάδα Σημείο Μηδέν.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Έλλη Ιγγλίζ, Έβελυν Ασουάντ, Κωνσταντίνος Γώγουλος, Χρήστος Κοντογεώργης

Σκηνοθεσία: Σάββας Στρούμπος

H διάρκεια της παράστασης είναι 100 λεπτά.

Το Θέατρο Άττις βρίσκεται στην οδό Λεωνίδου 12 κοντά στην πλατεία Καραϊσκάκη, σταθμός Μετρό Μεταξουργείο.

Παρακαλώ να δηλώσετε συμμετοχή το ταχύτερον. Το εισιτήριο είναι στα 8 ευρώ με πρόβλεψη για ελεύθερη είσοδο σε άνεργους και ευρισκόμενους σε οικονομική δυσχέρεια συντρόφους/σες και φίλες/ους.

Συντροφικά

Θόδωρος Κουτσουμπός

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

τηλ. 6973940977

Λίγα λόγια για το έργο:

Σάμουελ Μπέκετ

Περιμένοντας τον Γκοντό

Παίζουν οι ηθοποιοί: Έλλη Ιγγλίζ, Έβελυν Ασουάντ, Κωνσταντίνος Γώγουλος, Χρήστος Κοντογεώργης

Σκηνοθεσία: Σάββας Στρούμπος

Νέος Κύκλος Παραστάσεων

Παραστάσεις:
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 20:30, Κυριακή στις 19.00

Θέατρο Άττις-Νέος Χώρος, Λεωνίδου 12
(πλησίον μετρό Μεταξουργείου)

«...Έπρεπε ν' απαλλαγώ απ' όλα τα δηλητήρια – τη διανοητική ευπρέπεια, τη γνώση, τις βεβαιότητες που απορρέουν απ' αυτή, την ανάγκη να κυριαρχήσεις πάνω στη ζωή – να βρω την κατάλληλη γλώσσα...». Σάμουελ Μπέκετ*

Η Ομάδα Σημείο Μηδέν, μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου παραστάσεων (Μάρτιος - Απρίλιος 2018), παρουσιάζει εκ νέουτο έργο του κορυφαίου Ιρλανδού συγγραφέα Σάμουελ Μπέκετ, «Περιμένοντας τον Γκοντό».

Η παράσταση θα παρουσιάζεται στο «Θέατρο Άττις-Νέος Χώρος» από την 1η Νοεμβρίου 2018 και κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.

Σκηνοθετικό Σημείωμα:

Η παράστασή μας παίζεται πάνω στα ερείπια του κόσμου, σ' ένα μέλλον λιγότερο ή περισσότερο κοντινό σε μας, όπου διατηρούνται ανοιχτά όλα τα τραύματα απ' το παρόν και το παρελθόν της ανθρωπότητας... Αλλά και οι προσδοκίες... Σ' αυτό το οριακό σημείο ύπαρξης του ανθρώπου, ποιες είναι οι ελάχιστες δυνατές προϋποθέσεις επανεκκίνησης της ζωής, μιας ζωής που ν' αξίζει να τη ζήσει κανείς; Στο «Περιμένοντας τον Γκοντό» βρήκαμε δυο πιθανές απαντήσεις κι εκεί στηρίξαμε τη δουλειά μας:

Η προσπάθεια επικοινωνίας και συνύπαρξης με τον Άλλο, μ' αυτόν που έχουμε απέναντί μας, παρά τα όποια εμπόδια, ακόμα κι όταν αυτά φαίνονται αξεπέραστα! Αλλά και η προσπάθεια επικοινωνίας με τον Άλλον μέσα μας, μ' αυτή την άγνωστη και σκοτεινή περιοχή των απωθημένων επιθυμιών και φόβων, των ξεχασμένων αισθήσεων κι ενστίκτων, την περιοχή του ζωώδους και του θεϊκού, εκεί όπου γεννιέται η τρέλα και το όνειρο, το παραλήρημα και ο εφιάλτης.

Αυτό το ταξίδι προσπαθήσαμε να κάνουμε, προς τον Άλλον μέσα μας και προς τον Άλλον έξω, απέναντί μας, μακριά από μας... Αυτό το ταξίδι προσπαθούμε να κάνουμε καθημερινά. Περιμένοντας τι; Τη Λύτρωση της ζωής από τα δεσμά του θανάτου; Τη συνάντηση με το Ανθρώπινο, ως τέλος κάθε εξευτελισμού ανθρώπου από άνθρωπο; Το Τίποτα ή το Περιμένοντας, όπως λέει περιπαικτικά ο Μπέκετ;

Υπάρχει, όμως, άλλος τρόπος να ονειρευτούμε τον χειραφετημένο άνθρωπο, χωρίς να γκρεμίσουμε τα τείχη που χωρίζουν αυτό το «μέσα» από αυτό το «έξω»;
Σάββας Στρούμπος

Συντελεστές της παράστασης:

Μετάφραση: Θωμάς Συμεωνίδης

Σκηνοθεσία: Σάββας Στρούμπος

Σκηνική Εγκατάσταση: Ηλίας Παπανικολάου

Φωτισμοί: Κώστας Μπεθάνης
Κατασκευή σκηνικού χώρου: Χαράλαμπος Τερζόπουλος, Απόστολος Ζερβεδάς
Χειριστής φωτός: Απόστολος Ζερβεδάς

Δραματολόγος: Μαρία Σικιτάνο

Photo credits: Αντωνία Κάντα

Δημιουργία αφίσας: Soul Design

Video & trailer credits: Χρυσάνθη Μπαδέκα

Επικοινωνία: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας

Ηθοποιοί: Έλλη Ιγγλίζ, Έβελυν Ασουάντ, Κωνσταντίνος Γώγουλος, Χρήστος Κοντογεώργης

Περισσότερες πληροφορίες για την Ομάδα Σημείο Μηδέν, τους συντελεστές και τις παραστάσεις που έχει παρουσιάσει, μπορείτε να βρείτε στο www.simeiomiden.gr

Το έργο «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σ. Μπέκετ σε μετάφραση Θωμά Συμεωνίδη κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Νεφέλη

*Πηγή: Επίμετρο του Θωμά Συμεωνίδη (Thomas Symeonidis) στη μετάφραση της "Τελευταίας Τριλογίας" του Σ. Μπέκετ, εκδ. Γαβριηλίδης, σελ. 269)

INFO

Τοποθεσία: Θέατρο Άττις-Νέος Χώρος, Λεωνίδου 12 (πλησίον μετρό Μεταξουργείου)

Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Πέμπτη 1η Νοεμβρίου 2018, ώρα: 20.30. Παραστάσεις: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, στις: 20.30 και Κυριακή, στις 19.00. Διάρκεια: 100΄
Πληροφορίες-Κρατήσεις Θέσεων: Τηλ.: 210-3225207

Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (μειωμένο: φοιτητές, άνεργοι ΟΑΕΔ, ΑμΕΑ)

Επικοινωνία με τον Τύπο
για την Ομάδα Σημείο Μηδέν

Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας
Επικοινωνία-Υπηρεσίες Γραφείου Τύπου
Mob.: 6934 288610, Facebook: ContAct
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

ΔIEΘNIΣTIKH ΔPAΣH

ΔIEΘNIΣTIKH ΔPAΣH
Ολοκληρώθηκε με επιτυχία ο πρώτος κύκλος των διεθνιστικών πρωτοβουλιών που ανέλαβαν από κοινού το Ε.Ε.Κ., η Ο.Ε.Ν., η Ο.Κ.Δ.Ε. Σπάρτακος και η ΟΡ.Μ.Α. με αφορμή το Μακεδονικό, με την πραγματοποίηση της κοινής εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 2 Μάρτη στην ΑΣΟΕΕ. Κεντρικό της σύνθημα «Εχθρός μας δεν είναι ο γειτονικός λαός αλλά η δική μας αστική τάξη». Στην εκδήλωση τοποθετήθηκε και εκπρόσωπος της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης.
Στις τοποθετήσεις και των τεσσάρων κεντρικών ομιλητών φωτίστηκαν σημαντικές πλευρές του ζητήματος. Το Μακεδονικό ζήτημα ως πλευρά της γενικότερης καπιταλιστικής παρακμής και της πολιτικής αστάθειας στα Βαλκάνια και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, αποκαλύφθηκε ο μύθος περί αμυνόμενης Ελλάδας στα Βαλκάνια από επιβουλές και αλυτρωτισμούς άλλων, το δικαίωμα του Μακεδονικού λαού να αυτοπροσδιορίζεται καθώς και η κατάδειξη των δικαιωμάτων της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, η σύνδεση της συνολικής διεθνιστικής πάλης ενάντια στο φασισμό καθώς και ο ρόλος και η σημασία της παρουσίας της νεολαίας στις διεθνιστικές μάχες.
Οι διεθνιστικές πρωτοβουλίες των τεσσάρων οργανώσεων ξεκίνησαν σηκώνοντας το γάντι της αναγκαίας απάντησης απέναντι στο εθνικιστικό συλλαλητήριο της 4 Φεβρουαρίου στην Αθήνα, μαζί με άλλες δυνάμεις του αριστερού και αντιεξουσιαστικού χώρου με ξεχωριστή συγκέντρωση. Κίνηση που προσέλκυσε την παρουσία και αγωνιστών από πολιτικούς χώρους που δεν καλούσαν τότε στα Προπύλαια. H πορεία που διοργανώθηκε από τις ίδιες δυνάμεις με τη συμμετοχή και της αναρχοσυνδικαλιστικής πρωτοβουλίας Ροσινάντε ήταν το δεύτερο βήμα αυτής της πορείας.
Προφανώς δεν στεκόμαστε σε ό,τι έχει γίνει. Έχουμε επίγνωση πως οι ανάγκες της παρέμβασης στην εργατική τάξη είναι πολύ μεγαλύτερες, δεν εφησυχάζουμε, δεν είμαστε αυτάρεσκοι. Όμως η υπεράσπιση του διεθνισμού ποτέ δεν ήταν για τους επαναστάτες ζήτημα συσχετισμού της στιγμής. Έχουμε να αντιπαλέψουμε εθνικιστική σκουριά και εθνικούς μύθους δεκαετιών. Να αναδείξουμε την πραγματική ιστορία και τις λαμπρότερες στιγμές του εργατικού κινήματος. Να αναδείξουμε πως η φτώχεια και η ανέχεια δεν κοντράρονται αν ντυθούμε με αντίπαλα ταξικά συμφέροντα, χρώματα και σημαίες. Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας.
Έτσι είναι φυσικό το ότι όπως προέκυψε από όλες τις πρωτοβουλίες αυτού του μήνα, και ιδιαίτερα μετά την εκδήλωση στην ΑΣΟΕΕ αναδείχτηκε η ανάγκη της εμβάθυνσης και διεύρυνσης της πολιτικής συζήτησης και η παρέμβαση γενικότερα στα διεθνιστικά καθήκοντα που αφορούν τη Βαλκανική. Ταυτόχρονα ήταν φανερή η πρόθεση των διοργανωτών για εκ νέου κάλεσμα και σε άλλες δυνάμεις ώστε να συμμετέχουν στη συζήτηση την επόμενη περίοδο. Πρόθεση των διοργανωτών είναι να σπάσει η εκκωφαντική σιωπή μέσα στην αριστερά και η απουσία της από μια διαρκή διεθνιστική πάλη. Ταυτόχρονα συμφωνήθηκε πως είναι αναγκαία η παρέμβαση σε εργατικούς χώρους και γειτονιές με οργανωμένο και συστηματικό τρόπο.
Για το Ε.Ε.Κ. η πάλη για το διεθνισμό είναι δεμένη με τη διαρκή επανάσταση στην περιοχή μας και σε ολόκληρο τον κόσμο. Η παράδοση της ομοσπονδίας των λαών της Βαλκανικής που κρατάει από το Ρήγα, και που πέρασε στα επόμενα χρόνια μέσα από την επαναστατική και κομμουνιστική παράδοση με την πάλη για Βαλκανική Σοσιαλιστική και Kομμουνιστική Ομοσπονδία είναι ο αναγκαίος στόχος του εργατικής τάξης.
Nίκος Πελεκούδας

ΜΙΑ «ΔΙΚΑΙΗ» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ... ή πως ιδιωτικοποιείται το ΤΕΕ

ΜΙΑ «ΔΙΚΑΙΗ» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ...

ή πως ιδιωτικοποιείται το ΤΕΕ

 

Ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση στο ΤΕΕ σημείωσε μεγάλη επιτυχία καθώς η πλειοψηφία των εργαζόμενων παρέδωσε τις εκθέσεις αξιολόγησης στο Δ.Σ. ακυρώνοντας έτσι τον κανιβαλισμό που επιβάλλει ο νόμος 4369/2016.

Η αξιολόγηση σε οποιαδήποτε μορφή της αποτελεί τον τρόπο με τον οποίο εγκαθίσταται στους χώρους δουλειάς η αλληλοεξόντωση των εργαζόμενων και ο ανταγωνισμός. Από αυτήν την σκοπιά διαφωνήσαμε με τη θέση που πέρασε στο Δ.Σ.  για την υποστήριξη μια άλλης, δήθεν δίκαιας, αξιολόγησης στη θέση της «άδικης» του νόμου 4369/2016.  Για την «Αγωνιστική Ενότητα Εργαζόμενων στο ΤΕΕ» οποιαδήποτε αξιολόγηση, είτε «δίκαιη» είτε «άδικη» αντιστρατεύεται το βασικό ζητούμενο μιας αριστερής συνδικαλιστικής παρέμβασης που είναι η δημιουργία συλλογικής και ταξικής συνείδησης στους εργαζόμενους.

 

Στις 31 Μαΐου έγινε παρέμβαση του Συλλόγου των εργαζόμενων στο ΤΕΕ στη Δ.Ε. του ΤΕΕ για το θέμα της αξιολόγησης ζητώντας να ακυρωθεί. Εκεί η δεξιά πλειοψηφία της Δ.Ε. αφού διαπίστωσε ότι η αξιολόγηση είναι «άδικη» αποφάσισε να…συνεχιστεί και διατύπωσε τη θέση ότι χρειάζεται μια «δίκαιη» αξιολόγηση.

Τι εννοεί όμως η πλειοψηφία της Δ.Ε. και ο Πρόεδρος του ΤΕΕ όταν αναφέρονται σε «δίκαιη» αξιολόγηση;  Ας δούμε τα γεγονότα:

Στις 29 Μαΐου υπογράφηκε σύμβαση ανάμεσα στο ΤΕΕ και στην εταιρεία «Remaco» Ανώνυμη Εταιρία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων και Ανάπτυξης, για την «εκπόνηση μελέτης για τη βελτίωση της επιχειρησιακής λειτουργίας της Κεντρικής Υπηρεσίας του ΤΕΕ.» …«στα αναμενόμενα οφέλη περιλαμβάνονται η μείωση της γραφειοκρατίας, η καλύτερη αξιοποίηση των πόρων (ανθρώπινων και υλικών) καθώς και η δυνατότητα αποτελεσματικής ενημέρωσης της Διοίκησης για τη λήψη κατάλληλων αποφάσεων, με γνώμονα τη βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών προς τα μέλη του ΤΕΕ και την Πολιτεία.»

Ποια είναι η εταιρεία «Remaco»; Τι είδους συμβουλές δίνει και ποια είναι η πορεία της μέχρι τώρα;

Η εταιρεία «Remaco» το 1998 αναλαμβάνει να εκπονήσει επιχειρησιακό σχέδιο για την «εξυγίανση» της ΠΥΡΚΑΛ κατ’ εντολή της τότε κυβέρνησης. Το επιχειρησιακό σχέδιο που εκπονεί η «Remaco»  προβλέπει την μείωση των εργαζόμενων κατά 700 άτομα, κομμάτιασμα της επιχείρησης και ιδιωτικοποίηση (ξεπούλημα). Για την απόλυση μάλιστα των εργαζόμενων που θα γίνει σε διάστημα 3 ετών δεν προβλέπεται καν αποζημίωση! Τα τελευταία χρόνια βρίσκουμε την εταιρεία «Remaco» σε διάφορα έργα ΕΣΠΑ να μελετάει την συγχώνευση των φορέων Υπουργείων στο πλαίσιο υλοποίησης των μνημονίων που συνιστούσαν περιορισμό των δομών του δημοσίου, όπως αναφέρεται στις περιγραφές του έργου της. Η «Remaco» με το κύρος του δήθεν ανεξάρτητου τεκμηρίωνε τον περιορισμό των δομών του δημοσίου και βέβαια τις συνακόλουθες διαθεσιμότητες και απολύσεις που θα προέκυπταν από τις συγχωνεύσεις των δομών των υπουργείων (και πληρωνόταν αδρά για αυτό). Η πολιτεία της εταιρείας που θα αξιολογήσει τις δομές του ΤΕΕ δεν τελειώνει όμως εδώ.

Ο πρώην πρόεδρος της «Remaco» Γιώργος Κανδαλέπας βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Δικαιοσύνης για την υπόθεση πλουτισμού του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας Γιάννου Παπαντωνίου και της συζύγου του, ενώ το όνομά του φιγουράρει στη λίστα Λαγκάρντ.

Πέρα όμως από αυτά που αφορούν στην ποιότητα του «αξιολογητή» που επέλεξε η πλειοψηφία της Δ.Ε. του ΤΕΕ για να αναθέσει απ’ ευθείας την αξιολόγηση των δομών του, προκύπτουν κάποια ερωτήματα:

Γιατί απαξιώθηκαν εργαζόμενοι, υπηρεσία και οι μηχανικοί, οι αρμοδιότεροι να μιλήσουν για τις ανάγκες του ΤΕΕ και των μηχανικών μελών του, από την πλειοψηφία της Δ.Ε. και τον Πρόεδρο;

 

Η «Αγωνιστική Ενότητα Εργαζόμενων στο ΤΕΕ» με ανακοίνωσή της κατάγγειλε τις μεθοδεύσεις αυτές και κάλεσε τις παρατάξεις του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ να πάρουν σαφή θέση για το ζήτημα. Δυστυχώς μέχρι στιγμής καμιά παράταξη δεν πήρε θέση στο σοβαρό αυτό θέμα. Αν όμως η εκκωφαντική σιωπή των εργοδοτικών ήταν αναμενόμενη μας θλίβει η σιωπή αριστερών υποτίθεται παρατάξεων στους εργαζόμενους του ΤΕΕ. Η αριστερά αυτή αποδεικνύεται, δυστυχώς, κλινικά νεκρή και πολιτικά χρεοκοπημένη.

Οι εργαζόμενοι σ’ αυτή την αριστερά που γύρισε την πλάτη στην ταξική πάλη έχουν πάψει από καιρό να ψάχνουν για ελπίδα.

Παράλληλα όμως, όπως είναι αναγκασμένοι να σαρώσουν τον «παλιό κόσμο» για να ανοίξουν δρόμο στη ζωή, έτσι θα περάσουν από το καμίνι της αληθινής ταξικής πάλης εκείνη την αριστερά που ψάχνει απλά τα ίχνη του… λέοντα και στη φαρέτρα της έχει μόνο την ανέξοδη λογοκοπία.

 

Αβραμίδης Κώστας

Μέλος του Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ για την παράταξη «Αγωνιστική Ενότητα Εργαζόμενων στο ΤΕΕ»

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΦΥΛΑΚΩΝ: Για τον νέο ποινικό κώδικα

Μετά τον νέο σωφρονιστικό κώδικα (που “πάγωσε” ύστερα από τις κινητοποιήσεις που ξεκίνησαν σε αρκετές φυλακές), ο υπουργός δικαιοσύνης ανήγγειλε ότι πολύ σύντομα θα κατατεθεί ο νέος ποινικός κώδικας.

Το υπουργείο αναφέρει ότι ο νέος ποινικός κώδικας θα βοηθήσει στον εξορθολογισμό των ποινών και στην αποσυμφόρηση των φυλακών. Όμως επειδή και για τον νέο σωφρονιστικό κώδικα την ίδια “προοδευτική” ρητορική είχαν χρησιμοποιήσει, δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη. Συχνά πίσω από τις ανθρωπιστικές εξαγγελίες, ακολουθεί μεταμφιεσμένη η καταστολή, όπως ένα βελούδινο γάντι που κρύβει μια σιδερένια γροθιά.

Για αυτό καταθέτουμε δημόσια την αλήθεια του τωρινού ποινικού κώδικα, όπως την έχουμε ζήσει ως τα πρώτα θύματα του.

  1. Η μόλυνση της δικαιοσύνης, ξεκινάει από τους ίδιους τους εκπροσώπους της, τους δικαστές. Στην Eλλάδα οι δικαστές δεν δικάζουν βάσει στοιχείων, ΑΛΛΑ σύμφωνα με τα διαβιβαστικά της αστυνομίας και της ασφάλειας. Βασικό στοιχείο ενοχής, αποτελεί η ερμηνεία των τηλεφωνικών υποκλοπών ή το DNA. Έτσι μια κανονική συνομιλία βαπτίζεται σύμφωνα με την διάθεση των αστυνομικών ως συνθηματικό ή κωδικοποίηση που παραπέμπει σε εγκληματική πράξη. Το ίδιο και το DNA που από στοιχείο αθωότητας (μόνο έτσι το δέχεται η επιστημονική κοινότητα) μετατρέπεται σε στοιχείο ενοχής.
  2. Υπάρχει γιγάντωση των ποινών που επιβάλλουν τα δικαστήρια. Ιδιαίτερα οι νόμοι για “εγκληματική-τρομοκρατική οργάνωση” 187 και “διακίνησης μεταναστών” λειτουργούν ως ΑΝΣΑΣΕΡ για τις καταδίκες χιλιάδων ανθρώπων σε ισόβια και αιώνες φυλακής. Στο σύνολο των κρατουμένων (9560) το 60% κατηγορείται για εγκληματική οργάνωση, την ίδια στιγμή που στην Ιταλία (τον χώρο καταγωγής του οργανωμένου εγκλήματος) το ποσοστό είναι μόλις 5%.
    Ο λόγος είναι απλός, αρκεί η αστυνομία να συλλάβει ακόμα και κάποιους φτωχοδιαβόλους για κλοπές και αμέσως τους βαπτίζει “εγκληματική οργάνωση”. Το ίδιο ισχύει και στην διακίνηση μεταναστών. Τα ισόβια και οι 25χρονες καθείρξεις είναι ο κανόνας ακόμα και για όποιον συλληφθεί να βγάζει εκτός Eλλάδας 2-3 ανθρώπους (συνήθως συμπατριώτες του) για να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη, ερχόμενοι σε αυτόν πάντα με την θέλησή τους κι όχι με την βία.
    Το αποτέλεσμα είναι η Eλλάδα να έχει το μεγαλύτερο ποσοστό καταδικασμένων σε ισόβια από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, φτάνοντας τους 941 (ποσοστό περίπου 10%).
  3. Να τερματιστεί το καθεστώς ποινών αορίστου χρόνου. Η Eλλάδα είναι η μόνη χώρα στην Eυρώπη, που όταν μπαίνεις φυλακή δεν ξέρεις πότε θα βγεις. Ενώ ορίζονται τα 3/5 της ποινής ως το χρονικό όριο σύμφωνα με το οποίο ο κρατούμενος δικαιούται να αποφυλακιστεί με ΑΝΑΣΤΟΛΗ, παρόλα αυτά πολλοί συγκρατούμενοί μας παραμένουν φυλακισμένοι εξαιτίας της αδιαφορίας ή της εκδικητικότητας των δικαστών. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση της λήξης ποινής. Ενώ ο νόμος ορίζει ως ανώτατο όριο παραμονής ενός ανθρώπου στη φυλακή τα 25 έτη εν τούτοις υπάρχουν συγκρατούμενοί μας, οι οποίοι συνεχίζουν να κρατούνται σε καθεστώς αόριστης λήξης της ποινής τους. Ουσιαστικά πρόκειται για την άτυπη επιβολή της θανατικής ποινής εντός της φυλακής.

Από το 1950 που ισχύει ο ποινικός κώδικας, μέχρι σήμερα, δεκάδες χιλιάδες κρατούμενοι έχουν θυσιαστεί στην γκιλοτίνα του. Ένας απαρχαιωμένος, συντηρητικός και εγκληματικός ως προς το μέγεθος των ποινών, ποινικός κώδικας που λειτουργεί μόνο με τον φόβο και την τιμωρία και τροφοδοτεί τις φυλακές με ανθρώπινο αίμα.

Μετά από μισό αιώνα “νομικής αδικίας”, υπάρχει μια μοναδική ευκαιρία με τον νέο ποινικό κώδικα κάτι να αλλάξει....

Για αυτό εμείς οι κρατούμενοι, που έχουμε βιώσει πάνω στα σώματά μας την αδικία του ποινικού κώδικα, δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

Εν όψει της παρουσίασης του νέου ποινικού κώδικα, διευρύνουμε την κινητοποίηση που έχουμε ξεκινήσει ενάντια στον νέο σωφρονιστικό κώδικα και προσθέτουμε την αιχμή του ποινικού κώδικα.

Απαιτούμε:

  1. Τον εξορθολογισμό των ποινών για όλες τις κατηγορίες. Οι δικαστές πρέπει να καταλάβουν ότι δικάζουν ανθρώπους και όχι πέτρες και να μην μοιράζουν τα χρόνια σαν στραγάλια (100-200 χρόνια κάθειρξης σε πρωτόδικα δικαστήρια )
  2. Την κατάργηση της διεύρυνσης της κατηγορίας για “εγκληματική-τρομοκρατική” οργάνωση. Αυτό είναι το τέχνασμα των διωκτικών αρχών για να πολλαπλασιάζουν τις ποινές και να γεμίζουν τις φυλακές.
  3. Την ελαστικοποίηση των ποινών για διακίνηση μεταναστών (εκτός αν πρόκειται για οργανωμένο δίκτυο δουλεμπόρων).
  4. Την επίσημη ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ της αναστολής στα 3/5 και της λήξης ποινής στα 20 χρόνια, χωρίς παγίδες και “ψιλά γράμματα” που εγκαθιδρύουν καθεστώς εξαίρεσης σε αρκετούς κρατούμενους που ξεχνιούνται στη φυλακή για χρόνια.
  5. Την παρουσία ενόρκων σε όλα τα δικαστήρια που δικάζουν κακουργήματα. Έτσι στην απονομή δικαιοσύνης θα εκφράζεται και το κοινωνικό αίσθημα δικαίου που πρέπει να συνυπολογίζουν οι δικαστές.
  6. Την απαγόρευση της χρήσης τηλεφωνικών υποκλοπών ως μαντικών χρησμών, καθώς το 90% ερμηνεύονται ως δήθεν συνθηματικά. Οι δικαστές πρέπει να δικάζουν με βάση τα στοιχεία κι όχι την ερμηνεία ή τον χρησμό των διωκτικών αρχών.
  7. Τον έλεγχο των προφυλακίσεων και την χρήση τους ως μέτρο σε εξαιρετικές περιπτώσεις που δεν μπορεί να εφαρμοστεί άλλος περιοριστικός όρος ως την εκδίκαση της υπόθεσης. Η Eλλάδα είναι η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό προφυλακίσεων. Επίσης απαιτούμε την μείωση του χρόνου προφυλάκισης από 18 μήνες σε 12 μήνες. Δεν είναι δυνατόν λόγω της βραδύτητας των δικαστικών αρχών να γεμίζουν οι φυλακές υπόδικους που μπορεί να αθωωθούν στο δικαστήριο. Γιατί ο χρόνος που χάνουν στην φυλακή δεν επιστρέφεται.

Οι παραπάνω προτάσεις κατατίθενται δημόσια προς κάθε ενδιαφερόμενο, πριν την διενέργεια ανοιχτής διαβούλευσης για τον ποινικό κώδικα από το υπουργείο δικαιοσύνης. Είναι η ωμή περιγραφή της πραγματικότητας που ζούμε εμείς οι κρατούμενοι κάθε μέρα σε ένα σύστημα που γεννάει και αναπαράγει από μόνο του το έγκλημα.

Οι προτάσεις της Επιτροπής Αγώνα, θα σταλούν σε όλες τις φυλακές, έτσι ώστε να συνδιαμορφώσουμε μια τελική πρόταση εν όψει της διαβούλευσης του ποινικού κώδικα.

Καλούμε όλους τους κρατούμενους κι όσους ανθρώπους, συλλογικότητες και ομάδες θεωρούν ότι για να καταλάβει κάποιος πως λειτουργεί η κοινωνία μας αρκεί να κοιτάξει τις φυλακές, να πάρουν θέση.

Γιατί ό,τι δοκιμάζεται πάνω στους κρατούμενους, είναι ό,τι θα περάσει και πάνω στους ελεύθερους.

 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

03/01/2018

 

 

 

ΝΙΚΗ των εργαζόμενων της ΣΤΑ.ΣΥ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΝΙΚΗ των εργαζόμενων της ΣΤΑ.ΣΥ
Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Mετά την πραγματοποίηση τριών απεργιών στα μέσα σταθερής τροχιας (23/2, 1/3 και 3/3) οι εργαζόμενοι σχεδιάζουν τα επόμενα βήματά τους.

Ο αγώνας που ξεκίνησαν οι εργαζόμενοι της ΣΤΑ.ΣΥ (ΜΕΤΡΟ – ΗΣΑΠ – ΤΡΑΜ) θίγει ένα καίριο ζήτημα όχι μόνο των εργαζομένων στα μέσα σταθερής τροχιάς αλλά ευρύτερα των λαϊκών εργαζόμενων στρωμάτων. Aφορά στον χαρακτήρα των μέσων μαζικής μεταφοράς, αν θα παραμείνουν υπό δημόσιο καθεστώς ή θα ιδιωτικοποιηθούν με αποτέλεσμα την εκτίναξη της τιμής του εισιτηρίου στα ύψη. Aπό την πίσω πόρτα, η κυβέρνηση ΣYPIZANEΛ προλειαίνει το έδαφος για την ιδιωτικοποίηση των MMM. Άλλωστε το METPO και οι λοιπές συγκοινωνίες, όπως επίσης και άλλα δημόσια αγαθά, το νερό και η ηλεκτρική ενέργεια, βρίσκονται στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων με τους γύπες της τρόικας.

O πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων στο METPO Σπύρος Pεβύθης εξηγεί αναλυτικά το διακύβευμα:

«[A]φορμή για τις απεργιακές κινητοποιήσεις είναι η τροπολογία που ψήφισε η κυβέρνηση μέσα σε μια νύχτα, για την μεταφορά του συνόλου της εμπορικής εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων και των περιουσιακών στοιχείων και δομών της ΣΤΑΣΥ από τα ταμεία της ΣΤΑΣΥ, στα ταμεία του ΟΑΣΑ.

- Η κυβέρνηση προσπαθεί να το παρουσιάσει σαν εξορθολογισμό, μια που ο ΟΑΣΑ είναι, έτσι και αλλιώς, η εποπτεύουσα αρχή στις αστικές συγκοινωνίες. «Τα χρήματα θα εγγράφονται στα έσοδα της ΣΤΑΣΥ και δεν τίθεται θέμα ιδιωτικοποίησης του ΜΕΤΡΟ του ΤΡΑΜ και του ΗΣΑΠ» διατείνονται οι υπουργοί.

- Η αλήθεια είναι διαφορετική από αυτήν που θέλουν να παρουσιάσουν οι κυβερνητικοί παράγοντες.

- Η κυβέρνηση ακολουθώντας τις επιταγές της τρόικας έχει μειώσει και μειώνει κάθε χρόνο την κρατική χρηματοδότηση σε υπηρεσίες που έχει ανάγκη η κοινωνία.

- Το βλέπουμε καθημερινά στα νοσοκομεία που στενάζουν γιατί δεν έχουν ούτε γάζες, στους δήμους που δεν υπάρχει προσωπικό, στα σχολεία.

- Η ίδια πολιτική μείωσης των κρατικών δαπανών συμβαίνει και στις αστικές συγκοινωνίες, για να πηγαίνουν αυτά τα λεφτά στην αποπληρωμή του χρέους και στο πρωτογενές πλεόνασμα που απαιτεί ο Σόιμπλε.

- Αυτή είναι η εικόνα με τα ρημαγμένα λεωφορεία που λειτουργούν μονάχα χάρη στην αυτοθυσία των τεχνικών και οδηγών της ΕΘΕΛ.

- Αυτή η πολιτική εφαρμόζεται στη ΣΤΑΣΥ όλα τα τελευταία χρόνια. Το βήμα που κάνει τώρα η κυβέρνηση με την στέρηση εσόδων από την ΣΤΑΣΥ και η οικονομική ασφυξία που αυτή δημιουργεί ανοίγει τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση ολόκληρων τμημάτων και υπηρεσιών. Έμμεση Ιδιωτικοποίηση είναι οι εργολαβίες και η παραχώρηση έργων, που μπορεί κάλλιστα να κάνουν οι εργαζόμενοι στη ΣΤΑΣΥ (π.χ. ηλεκτροφωτισμός, καθαριότητα, φύλαξη κ.λπ.), στους ιδιώτες για να τρώνε με χρυσά κουτάλια. Έμμεση Ιδιωτικοποίηση είναι η έλλειψη προσωπικού που ταλαιπωρεί τους πολίτες και τους κάνει να αγανακτούν με τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

- Αυτή η πολιτική ανοίγει τον δρόμο για την απαξίωση των συγκοινωνιών, την οικονομική ασφυξία που διευκολύνουν το δρόμο για να ξεπουληθούν. Γιατί αυτός είναι ο ουσιαστικός στόχος της ένταξης του ΜΕΤΡΟ – ΤΡΑΜ - ΗΣΑΠ στο υπερταμείο που έγινε το καλοκαίρι που μας πέρασε.

- Η κυβέρνηση λέει ότι η ένταξη στο υπερταμείο δεν σημαίνει ιδιωτικοποίηση αλλά «αξιοποίηση».
Η αλήθεια είναι ότι το υπερταμείο σύμφωνα με το καταστατικό του δεν έχει καμία σχέση με το δημόσιο.

- Στο πενταμελές συμβούλιο που το διοικεί, ορίζονται τρία μέλη από την κυβέρνηση, οι αποφάσεις όμως παίρνονται με 80%, δηλαδή τα μέλη που ορίζουν οι δανειστές έχουν δυνατότητα βέτο.

- Σκοπός του ταμείου είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους και η λειτουργία των επιχειρήσεων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Σε αυτό έχει εντάξει η κυβέρνηση εκτός από την ΣΤΑΣΥ και την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ, τη ΔΕΗ, πρακτικά όλες τις ΔΕΚΟ που έχουν παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο, με στόχο να τις ξεπουλήσει και αυτές.

- Στη μάχη που δίνουν οι εργαζόμενοι στη ΣΤΑ.ΣΥ (ΜΕΤΡΟ, ΤΡΑΜ, ΗΣΑΠ) χρειάζεται όλοι να βρεθούμε πλάι τους για να μην περάσει η σταδιακή ιδιωτικοποίηση των συγκοινωνιών.

- Οι ιδιωτικοποιήσεις αγαθών όπως το νερό, το ρεύμα, οι συγκοινωνίες, σημαίνουν τον περιορισμό στην πρόσβαση για χιλιάδες συνανθρώπους μας, σε βασικά αγαθά της ζωής.

- Σημαίνουν εκτίναξη των τιμολογίων μια που ο ιδιώτης ενδιαφέρεται μονάχα για το κέρδος του.

- Σημαίνουν χαμηλότερη ποιότητα των υπηρεσιών, αφού για τους ιδιώτες οι επενδύσεις σε εκσυγχρονισμούς δικτύων είναι «ασύμφορες δαπάνες».

Oι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες κάνουν ένα βήμα μπροστά για να μην περάσουν τα σχέδια των τοκογλύφων δανειστών και της υποταγμένης κυβέρνησης. Mαζί τους πρέπει να βρεθούν όλοι οι εργαζόμενοι, όλων των κλάδων και τα κινήματα. H μάχη αφορά όλους. Eπίσης αφορά τις εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια λαού που μετακινούνται με τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Oι συγκοινωνίες, το νερό και το ηλεκτρικό είναι δημόσια αγαθά. Δεν είναι εμπορεύματα προς «αξιοποίηση», όπως τα θέλει η κυβερνητική προπαγάνδα. Έχουν αφ’ εαυτού αξία - είναι στοιχεία ζωής της πόλης. Kαι δεν πρέπει να τα αφήσουμε στους διαπραγματευτές των μνημονίων, τους τωρινούς του ΣYPIZA ούτε βεβαίως να επιτρέψουμε στους Mητσοτάκηδες να ’ρθούν να ολοκληρώσουν το έργο του ξεπουλήματος που δεν πρόκαμαν το 2010 – 14.
Όλοι στον αγώνα. Nα ετοιμάσουμε μια γενική απεργία διαρκείας για την ανατροπή των μνημονιακών δυνάμεων και των πολιτικών τους. Για τη διαγραφή του χρέους στους τοκογλύφους δανειστές και την κατάργηση των μνημονίων. Για μια εργατική διέξοδο από την κρίση του καπιταλισμού με σοσιαλιστικά μέτρα στην οικονομία, με μια κυβέρνηση εργατική και με εργατική εξουσία.

Θ.K.