Uncategorised

ΜΙΑ «ΔΙΚΑΙΗ» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ... ή πως ιδιωτικοποιείται το ΤΕΕ

ΜΙΑ «ΔΙΚΑΙΗ» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ...

ή πως ιδιωτικοποιείται το ΤΕΕ

 

Ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση στο ΤΕΕ σημείωσε μεγάλη επιτυχία καθώς η πλειοψηφία των εργαζόμενων παρέδωσε τις εκθέσεις αξιολόγησης στο Δ.Σ. ακυρώνοντας έτσι τον κανιβαλισμό που επιβάλλει ο νόμος 4369/2016.

Η αξιολόγηση σε οποιαδήποτε μορφή της αποτελεί τον τρόπο με τον οποίο εγκαθίσταται στους χώρους δουλειάς η αλληλοεξόντωση των εργαζόμενων και ο ανταγωνισμός. Από αυτήν την σκοπιά διαφωνήσαμε με τη θέση που πέρασε στο Δ.Σ.  για την υποστήριξη μια άλλης, δήθεν δίκαιας, αξιολόγησης στη θέση της «άδικης» του νόμου 4369/2016.  Για την «Αγωνιστική Ενότητα Εργαζόμενων στο ΤΕΕ» οποιαδήποτε αξιολόγηση, είτε «δίκαιη» είτε «άδικη» αντιστρατεύεται το βασικό ζητούμενο μιας αριστερής συνδικαλιστικής παρέμβασης που είναι η δημιουργία συλλογικής και ταξικής συνείδησης στους εργαζόμενους.

 

Στις 31 Μαΐου έγινε παρέμβαση του Συλλόγου των εργαζόμενων στο ΤΕΕ στη Δ.Ε. του ΤΕΕ για το θέμα της αξιολόγησης ζητώντας να ακυρωθεί. Εκεί η δεξιά πλειοψηφία της Δ.Ε. αφού διαπίστωσε ότι η αξιολόγηση είναι «άδικη» αποφάσισε να…συνεχιστεί και διατύπωσε τη θέση ότι χρειάζεται μια «δίκαιη» αξιολόγηση.

Τι εννοεί όμως η πλειοψηφία της Δ.Ε. και ο Πρόεδρος του ΤΕΕ όταν αναφέρονται σε «δίκαιη» αξιολόγηση;  Ας δούμε τα γεγονότα:

Στις 29 Μαΐου υπογράφηκε σύμβαση ανάμεσα στο ΤΕΕ και στην εταιρεία «Remaco» Ανώνυμη Εταιρία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων και Ανάπτυξης, για την «εκπόνηση μελέτης για τη βελτίωση της επιχειρησιακής λειτουργίας της Κεντρικής Υπηρεσίας του ΤΕΕ.» …«στα αναμενόμενα οφέλη περιλαμβάνονται η μείωση της γραφειοκρατίας, η καλύτερη αξιοποίηση των πόρων (ανθρώπινων και υλικών) καθώς και η δυνατότητα αποτελεσματικής ενημέρωσης της Διοίκησης για τη λήψη κατάλληλων αποφάσεων, με γνώμονα τη βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών προς τα μέλη του ΤΕΕ και την Πολιτεία.»

Ποια είναι η εταιρεία «Remaco»; Τι είδους συμβουλές δίνει και ποια είναι η πορεία της μέχρι τώρα;

Η εταιρεία «Remaco» το 1998 αναλαμβάνει να εκπονήσει επιχειρησιακό σχέδιο για την «εξυγίανση» της ΠΥΡΚΑΛ κατ’ εντολή της τότε κυβέρνησης. Το επιχειρησιακό σχέδιο που εκπονεί η «Remaco»  προβλέπει την μείωση των εργαζόμενων κατά 700 άτομα, κομμάτιασμα της επιχείρησης και ιδιωτικοποίηση (ξεπούλημα). Για την απόλυση μάλιστα των εργαζόμενων που θα γίνει σε διάστημα 3 ετών δεν προβλέπεται καν αποζημίωση! Τα τελευταία χρόνια βρίσκουμε την εταιρεία «Remaco» σε διάφορα έργα ΕΣΠΑ να μελετάει την συγχώνευση των φορέων Υπουργείων στο πλαίσιο υλοποίησης των μνημονίων που συνιστούσαν περιορισμό των δομών του δημοσίου, όπως αναφέρεται στις περιγραφές του έργου της. Η «Remaco» με το κύρος του δήθεν ανεξάρτητου τεκμηρίωνε τον περιορισμό των δομών του δημοσίου και βέβαια τις συνακόλουθες διαθεσιμότητες και απολύσεις που θα προέκυπταν από τις συγχωνεύσεις των δομών των υπουργείων (και πληρωνόταν αδρά για αυτό). Η πολιτεία της εταιρείας που θα αξιολογήσει τις δομές του ΤΕΕ δεν τελειώνει όμως εδώ.

Ο πρώην πρόεδρος της «Remaco» Γιώργος Κανδαλέπας βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Δικαιοσύνης για την υπόθεση πλουτισμού του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας Γιάννου Παπαντωνίου και της συζύγου του, ενώ το όνομά του φιγουράρει στη λίστα Λαγκάρντ.

Πέρα όμως από αυτά που αφορούν στην ποιότητα του «αξιολογητή» που επέλεξε η πλειοψηφία της Δ.Ε. του ΤΕΕ για να αναθέσει απ’ ευθείας την αξιολόγηση των δομών του, προκύπτουν κάποια ερωτήματα:

Γιατί απαξιώθηκαν εργαζόμενοι, υπηρεσία και οι μηχανικοί, οι αρμοδιότεροι να μιλήσουν για τις ανάγκες του ΤΕΕ και των μηχανικών μελών του, από την πλειοψηφία της Δ.Ε. και τον Πρόεδρο;

 

Η «Αγωνιστική Ενότητα Εργαζόμενων στο ΤΕΕ» με ανακοίνωσή της κατάγγειλε τις μεθοδεύσεις αυτές και κάλεσε τις παρατάξεις του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ να πάρουν σαφή θέση για το ζήτημα. Δυστυχώς μέχρι στιγμής καμιά παράταξη δεν πήρε θέση στο σοβαρό αυτό θέμα. Αν όμως η εκκωφαντική σιωπή των εργοδοτικών ήταν αναμενόμενη μας θλίβει η σιωπή αριστερών υποτίθεται παρατάξεων στους εργαζόμενους του ΤΕΕ. Η αριστερά αυτή αποδεικνύεται, δυστυχώς, κλινικά νεκρή και πολιτικά χρεοκοπημένη.

Οι εργαζόμενοι σ’ αυτή την αριστερά που γύρισε την πλάτη στην ταξική πάλη έχουν πάψει από καιρό να ψάχνουν για ελπίδα.

Παράλληλα όμως, όπως είναι αναγκασμένοι να σαρώσουν τον «παλιό κόσμο» για να ανοίξουν δρόμο στη ζωή, έτσι θα περάσουν από το καμίνι της αληθινής ταξικής πάλης εκείνη την αριστερά που ψάχνει απλά τα ίχνη του… λέοντα και στη φαρέτρα της έχει μόνο την ανέξοδη λογοκοπία.

 

Αβραμίδης Κώστας

Μέλος του Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ για την παράταξη «Αγωνιστική Ενότητα Εργαζόμενων στο ΤΕΕ»

 

ΝΙΚΗ των εργαζόμενων της ΣΤΑ.ΣΥ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΝΙΚΗ των εργαζόμενων της ΣΤΑ.ΣΥ
Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Mετά την πραγματοποίηση τριών απεργιών στα μέσα σταθερής τροχιας (23/2, 1/3 και 3/3) οι εργαζόμενοι σχεδιάζουν τα επόμενα βήματά τους.

Ο αγώνας που ξεκίνησαν οι εργαζόμενοι της ΣΤΑ.ΣΥ (ΜΕΤΡΟ – ΗΣΑΠ – ΤΡΑΜ) θίγει ένα καίριο ζήτημα όχι μόνο των εργαζομένων στα μέσα σταθερής τροχιάς αλλά ευρύτερα των λαϊκών εργαζόμενων στρωμάτων. Aφορά στον χαρακτήρα των μέσων μαζικής μεταφοράς, αν θα παραμείνουν υπό δημόσιο καθεστώς ή θα ιδιωτικοποιηθούν με αποτέλεσμα την εκτίναξη της τιμής του εισιτηρίου στα ύψη. Aπό την πίσω πόρτα, η κυβέρνηση ΣYPIZANEΛ προλειαίνει το έδαφος για την ιδιωτικοποίηση των MMM. Άλλωστε το METPO και οι λοιπές συγκοινωνίες, όπως επίσης και άλλα δημόσια αγαθά, το νερό και η ηλεκτρική ενέργεια, βρίσκονται στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων με τους γύπες της τρόικας.

O πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων στο METPO Σπύρος Pεβύθης εξηγεί αναλυτικά το διακύβευμα:

«[A]φορμή για τις απεργιακές κινητοποιήσεις είναι η τροπολογία που ψήφισε η κυβέρνηση μέσα σε μια νύχτα, για την μεταφορά του συνόλου της εμπορικής εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων και των περιουσιακών στοιχείων και δομών της ΣΤΑΣΥ από τα ταμεία της ΣΤΑΣΥ, στα ταμεία του ΟΑΣΑ.

- Η κυβέρνηση προσπαθεί να το παρουσιάσει σαν εξορθολογισμό, μια που ο ΟΑΣΑ είναι, έτσι και αλλιώς, η εποπτεύουσα αρχή στις αστικές συγκοινωνίες. «Τα χρήματα θα εγγράφονται στα έσοδα της ΣΤΑΣΥ και δεν τίθεται θέμα ιδιωτικοποίησης του ΜΕΤΡΟ του ΤΡΑΜ και του ΗΣΑΠ» διατείνονται οι υπουργοί.

- Η αλήθεια είναι διαφορετική από αυτήν που θέλουν να παρουσιάσουν οι κυβερνητικοί παράγοντες.

- Η κυβέρνηση ακολουθώντας τις επιταγές της τρόικας έχει μειώσει και μειώνει κάθε χρόνο την κρατική χρηματοδότηση σε υπηρεσίες που έχει ανάγκη η κοινωνία.

- Το βλέπουμε καθημερινά στα νοσοκομεία που στενάζουν γιατί δεν έχουν ούτε γάζες, στους δήμους που δεν υπάρχει προσωπικό, στα σχολεία.

- Η ίδια πολιτική μείωσης των κρατικών δαπανών συμβαίνει και στις αστικές συγκοινωνίες, για να πηγαίνουν αυτά τα λεφτά στην αποπληρωμή του χρέους και στο πρωτογενές πλεόνασμα που απαιτεί ο Σόιμπλε.

- Αυτή είναι η εικόνα με τα ρημαγμένα λεωφορεία που λειτουργούν μονάχα χάρη στην αυτοθυσία των τεχνικών και οδηγών της ΕΘΕΛ.

- Αυτή η πολιτική εφαρμόζεται στη ΣΤΑΣΥ όλα τα τελευταία χρόνια. Το βήμα που κάνει τώρα η κυβέρνηση με την στέρηση εσόδων από την ΣΤΑΣΥ και η οικονομική ασφυξία που αυτή δημιουργεί ανοίγει τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση ολόκληρων τμημάτων και υπηρεσιών. Έμμεση Ιδιωτικοποίηση είναι οι εργολαβίες και η παραχώρηση έργων, που μπορεί κάλλιστα να κάνουν οι εργαζόμενοι στη ΣΤΑΣΥ (π.χ. ηλεκτροφωτισμός, καθαριότητα, φύλαξη κ.λπ.), στους ιδιώτες για να τρώνε με χρυσά κουτάλια. Έμμεση Ιδιωτικοποίηση είναι η έλλειψη προσωπικού που ταλαιπωρεί τους πολίτες και τους κάνει να αγανακτούν με τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

- Αυτή η πολιτική ανοίγει τον δρόμο για την απαξίωση των συγκοινωνιών, την οικονομική ασφυξία που διευκολύνουν το δρόμο για να ξεπουληθούν. Γιατί αυτός είναι ο ουσιαστικός στόχος της ένταξης του ΜΕΤΡΟ – ΤΡΑΜ - ΗΣΑΠ στο υπερταμείο που έγινε το καλοκαίρι που μας πέρασε.

- Η κυβέρνηση λέει ότι η ένταξη στο υπερταμείο δεν σημαίνει ιδιωτικοποίηση αλλά «αξιοποίηση».
Η αλήθεια είναι ότι το υπερταμείο σύμφωνα με το καταστατικό του δεν έχει καμία σχέση με το δημόσιο.

- Στο πενταμελές συμβούλιο που το διοικεί, ορίζονται τρία μέλη από την κυβέρνηση, οι αποφάσεις όμως παίρνονται με 80%, δηλαδή τα μέλη που ορίζουν οι δανειστές έχουν δυνατότητα βέτο.

- Σκοπός του ταμείου είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους και η λειτουργία των επιχειρήσεων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Σε αυτό έχει εντάξει η κυβέρνηση εκτός από την ΣΤΑΣΥ και την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ, τη ΔΕΗ, πρακτικά όλες τις ΔΕΚΟ που έχουν παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο, με στόχο να τις ξεπουλήσει και αυτές.

- Στη μάχη που δίνουν οι εργαζόμενοι στη ΣΤΑ.ΣΥ (ΜΕΤΡΟ, ΤΡΑΜ, ΗΣΑΠ) χρειάζεται όλοι να βρεθούμε πλάι τους για να μην περάσει η σταδιακή ιδιωτικοποίηση των συγκοινωνιών.

- Οι ιδιωτικοποιήσεις αγαθών όπως το νερό, το ρεύμα, οι συγκοινωνίες, σημαίνουν τον περιορισμό στην πρόσβαση για χιλιάδες συνανθρώπους μας, σε βασικά αγαθά της ζωής.

- Σημαίνουν εκτίναξη των τιμολογίων μια που ο ιδιώτης ενδιαφέρεται μονάχα για το κέρδος του.

- Σημαίνουν χαμηλότερη ποιότητα των υπηρεσιών, αφού για τους ιδιώτες οι επενδύσεις σε εκσυγχρονισμούς δικτύων είναι «ασύμφορες δαπάνες».

Oι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες κάνουν ένα βήμα μπροστά για να μην περάσουν τα σχέδια των τοκογλύφων δανειστών και της υποταγμένης κυβέρνησης. Mαζί τους πρέπει να βρεθούν όλοι οι εργαζόμενοι, όλων των κλάδων και τα κινήματα. H μάχη αφορά όλους. Eπίσης αφορά τις εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια λαού που μετακινούνται με τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Oι συγκοινωνίες, το νερό και το ηλεκτρικό είναι δημόσια αγαθά. Δεν είναι εμπορεύματα προς «αξιοποίηση», όπως τα θέλει η κυβερνητική προπαγάνδα. Έχουν αφ’ εαυτού αξία - είναι στοιχεία ζωής της πόλης. Kαι δεν πρέπει να τα αφήσουμε στους διαπραγματευτές των μνημονίων, τους τωρινούς του ΣYPIZA ούτε βεβαίως να επιτρέψουμε στους Mητσοτάκηδες να ’ρθούν να ολοκληρώσουν το έργο του ξεπουλήματος που δεν πρόκαμαν το 2010 – 14.
Όλοι στον αγώνα. Nα ετοιμάσουμε μια γενική απεργία διαρκείας για την ανατροπή των μνημονιακών δυνάμεων και των πολιτικών τους. Για τη διαγραφή του χρέους στους τοκογλύφους δανειστές και την κατάργηση των μνημονίων. Για μια εργατική διέξοδο από την κρίση του καπιταλισμού με σοσιαλιστικά μέτρα στην οικονομία, με μια κυβέρνηση εργατική και με εργατική εξουσία.

Θ.K.

KATΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ «Μας χτύπησαν, μας έριξαν στον γκρεμό και μας πυροβόλησαν!»

KATΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
«Μας χτύπησαν, μας έριξαν στον γκρεμό και μας πυροβόλησαν!»

Μια υπόθεση αγριανθρωπισμού κατά προσφύγων και μεταναστών αποκαλύπτει ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών (συντάκτης Δημ. Αγγελίδης) με πρωταγωνιστές αστυνομικούς της Σάμου. Οι φωτογραφίες με τα τραύματα αποτυπώνουν την τρομακτική βία και αγριότητα.


Τρεις Αλγερινοί από το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στο Βαθύ καταγγέλουν.
«Μας πλησίασε ένα περιπολικό. Πέντε αστυνομικοί μάς ζήτησαν τα χαρτιά μας και μας ρώτησαν από ποια χώρα είμαστε. Τους είπαμε ότι είμαστε Αλγερινοί. Κοίταξαν να δουν αν βρίσκεται κοντά κανένας περαστικός και άρχισαν να μας χτυπούν. Μας ανάγκασαν να πέσουμε και οι τρεις στο έδαφος μπρούμυτα και άρχισαν να μας κλοτσάνε. Στη συνέχεια μας ανασήκωσαν και μας κλοτσούσαν στο πρόσωπο» αναφέρουν οι δύο Αλγερινοί, 19 και 22 χρόνων, στην οργάνωση νομικής υποστήριξης Advocates Abroad που δημοσιοποίησε την καταγγελία (τα ονόματά τους βρίσκονται στη διάθεση της οργάνωσης).
Ο ένας έβαλε τα χέρια του στο πρόσωπο για να προστατευτεί από τις κλοτσιές, ο άλλος δεν πρόλαβε και έχει μώλωπες στον αριστερό κρόταφο και στο μάτι, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που τραβήχτηκαν την επομένη.
«Αφού μας χτύπησαν, μας άρπαξαν και μας έριξαν από έναν διπλανό γκρεμό. Οταν σταματήσαμε να κυλάμε, σηκωθήκαμε και αρχίσαμε να τρέχουμε μέσα από τα βάτα και τους θάμνους. Οι αστυνομικοί πυροβόλησαν δύο φορές εναντίον μας. Δεν μας πέτυχαν και αρχίσαμε να τρέχουμε όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε» σημειώνουν.

Τον Νοέμβριο, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες κατήγγειλε την κράτηση ενός εικοσιπεντάχρονου Ιρακινού, θύματος βασανιστηρίων, στην Αστυνομική Διεύθυνση Σάμου σε συνθήκες που συνιστούν και αυτές βασανιστήριο: κρατούνταν χωρίς απόφαση 19 μέρες δεμένος με χειροπέδες σε πάγκο αναμονής στον κεντρικό διάδρομο, χωρίς τη δυνατότητα να κάνει μπάνιο, να αλλάξει ρούχα, να έχει κατάλληλη για τα προβλήματα της υγείας του σίτιση και φαρμακευτική αγωγή

ΗΡΑΚΛΕΙΟ Πορεία για τη παγκόσμια ημέρα γυναικείου αγώνα

ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Πορεία για τη παγκόσμια ημέρα γυναικείου αγώνα

250 διαδηλωτές πορεύτηκαν στους δρόμους του Ηρακλείου στις 8 Μάρτη, μετά από συγκέντρωση στην πλατεία Λιονταριών στις 7 το απόγευμα. Στην πορεία φωνάχτηκαν συνθήματα ενάντια στην πατριαρχία και το σεξισμό, το κεφάλαιο και τους φασίστες. Υπήρχαν πανό της πρωτοβουλίας ενάντια στην πατριαρχία και την έμφυλη βία, της ομάδας φύλου και σεξουαλικότητας Ηρακλείου-conqueer, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της ΚΕΕΡΦΑ. Οι σύντροφοι του ΕΕΚ μοίρασαν προκηρύξεις, λέγοντας συνθήματα για το διεθνισμό του γυναικείου και όλου του προλεταριάτου. Η πορεία ολοκληρώθηκε μετά από περίπου μιάμιση ώρα.
Εκδήλωση ΕΕΚ/ΟΕΝ :Το προσφυγικό και η πάλη για το τσάκισμα του φασισμού
Με την συμμετοχή νεολαίας και εργαζομένων έγινε η εκδήλωση-συζήτηση του ΕΕΚ και της ΟΕΝ την Δευτέρα 6 Μάρτη στο Ηράκλειο.
Εισηγητικά τέθηκε το γεγονός ότι για την εξοργιστική κατάσταση στους χώρους εγκλεισμού των προσφύγων ευθύνεται η Κυβέρνηση Τσίπρα και όλες οι αποφάσεις στο πλαίσιο της Συμφωνίας Ε.Ε-Τουρκίας. Η Ευρώπη-Φρούριο είναι σε αποσύνθεση, σε συνθήκες σύγκρουσης με τις ΗΠΑ στις οποίες διεξάγεται πάλη της εργατικής τάξης και της νεολαίας ενάντια στην κυβέρνηση Τράμπ και του φασισμού που ενσαρκώνει.
Η πάλη ενάντια στο καθεστώς εγκλεισμού των προσφύγων, γίνεται σε συνθήκες κρίσης εξουσίας και πολιτικής αναταραχής του καπιταλισμού. Οπως τονίζει το ΕΕΚ, η σύγκρουση για τη συντριβή του φασισμού γίνεται στους δρόμους, στις συνοικίες, με την οργάνωση της αυτοάμυνας του εργατικού κινήματος και του λαού από τις φασιστικές συμμορίες και το αστικό κράτος, στην πάλη για την εργατική εξουσία και το σοσιαλισμό.
Στην εκδήλωση έγινε συζήτηση για την κατάσταση σήμερα. Εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηρακλείου τοποθετήθηκε σύντροφος από το ΝΑΡ. Χαρακτήρισε το προσφυγικό ως ένα ζήτημα με μέλλον βάζοντας το ζήτημα του Ενιαίου Μετώπου της αριστεράς. Επισήμανε την ανάγκη για τον αγώνα που πρέπει να δοθεί ενάντια στον αντιδραστικό αποκλεισμό των προσφύγων από την πρωινή ζώνη των σχολείων και για όλα τα δικαιώματα στην εργασία και την ασφάλιση. Μίλησε επίσης για τους κινδύνους πολέμου που φέρνει η προεδρεία Τραμπ και ο ιμπεριαλισμός.
Η εκδήλωση έγινε ενώ το Υπουργείο Μετανάστευσης με την Περιφέρεια Κρήτης, οργανώνει μέχρι τις αρχές-μέσα Απρίλη, την εγκατάσταση τουλάχιστον 780 προσφύγων σε όλη την Κρήτη. Απέναντι και ενάντια στα γραφειοκρατικά-κερδοσκοπικά προγράμματα των τοπικών αρχών και της Κυβέρνησης, αντιτάσσουμε τον αγώνα για μια ζωή με αξιοπρέπεια όλων των προσφύγων και μεταναστών. Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις κράτη και εξουσίες, τον ελευθεριακό κομμουνισμό.

Ερνέστο Αγγελής

Για το δυστύχημα με την δολοφονική Porsche του γιού των ‘Jumbo Απολύσεων’ Βακάκη

Για το δυστύχημα με την δολοφονική Porsche
του γιού των ‘Jumbo Απολύσεων’ Βακάκη

Δεν υπήρξε παπαγάλος της άρχουσας τάξης, που με αφορμή το δραματικό δυστύχημα να μην άρπαξε την ‘ευκαιρία’ να ζητήσει περισσότερο -αστικό- κράτος: περισσότερη αστυνόμευση και μεγαλύτερα πρόστιμα στους παραβαίνοντες τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία της χώρας έχει παρκάρει μόνιμα τα σαραβαλάκια της -αδυνατώντας να πληρώσει τέλη κυκλοφορίας, ασφάλειες και καύσιμα- οι πληρωμένοι υποκριτές τολμάνε να κάνουν κήρυγμα. Ποιον αφορά το ύψος των προστίμων; Σίγουρα όχι εκείνους που μπορούν να αγοράσουν Porsche.
Φυσικά γίνονται χιλιάδες ατυχήματα. Και φυσικά, στη συντριπτική πλειοψηφία, θύματα κι οι θύτες είναι η εργατική τάξη. Η τάξη μας δεν αποτελείται από αγγέλους. Στα δυτικά προάστια της εξαθλίωσης και της ανεργίας, στις πλατείες της λατρεμένης καγκουριάς, πολλοί μεγάλωσαν να μαθαίνουν λεπτομέρειες για τις τουρμπίνες, τις επιταχύνσεις και τις τελικές ταχύτητες. Και είχαν μεταχειρισμένο Fiat Punto GT και -τότε- δούλευαν διπλοβάρδια για τα ανταλλακτικά. Δεν είχαν Porsche. Λιγότερο ή περισσότερο θύτες; Θα μπορούσαν να πρωταγωνιστούσαν στο δυστύχημα;
Η εργατική τάξη κουβαλά την ιδεολογία της κυρίαρχης τάξης, της αστικής. Από εκεί προκύπτει ο παραλογισμός κι η στρέβλωση ενός εργαλείου που λέγεται ‘μέσο μεταφοράς’ σε μέσο εκτόνωσης της συσσωρευμένης καταπίεσης και θυμού. Είναι το κοινωνικό στάτους που ΔΕΝ έχει η τάξη μας, αυτό που κομπορρημονεί πως διαθέτει όταν αγκομαχεί με το μεταχειρισμένο της να πιάσει τα 200 χλμ στην εθνική οδό.
Φυσικά δεν μπορούμε να χτίσουμε κανέναν κόσμο ελευθερίας αν εκεί απαγορεύεται ο ενθουσιασμός που νιώθει ένας οδηγός μεγάλων ταχυτήτων - είτε τον καταλαβαίνει κανείς είτε όχι. Το πιο εύκολο που μπορεί να ειπωθεί είναι να φιλοξενείται δωρεάν σε πίστες ανάλογων προδιαγραφών, μακριά από τον αστικό ιστό κοκ.
Αλλά το σοβαρό αίτημα της παιδείας στην οδήγηση μαζί με ασφαλείς δρόμους, καταντά μπουρδολογία ανούσιων λεπτομερειών (στην οποία επιδόθηκαν μπόλικοι δημοκρατικότεροι παπαγάλοι), αν δεν πεις ποια οργάνωση κοινωνίας μπορεί να το εφαρμόσει, ποιος είναι επικεφαλής της και ποιού το συμφέρον υπηρετεί. Αν δεν σχεδιάσεις επαρκή δίκτυα μέσων μαζικής μεταφοράς. Αν δεν παλέψεις να είναι σάρκα από τη σάρκα της παραγωγικής διαδικασίας όλα εκείνα που συνιστούν κοινωνικές μορφές εκτόνωσης όπως οι τέχνες και ο αθλητισμός. Γιατί η αλαζονεία που συνοδεύει τα λεγόμενα επικίνδυνα σπορ, είναι αλαζονεία απέναντι στην ίδια τη ζωή. Είναι απόρροια της κοινωνικής ηλιθιότητας που πλασάρει τον υποτιθέμενο άτρωτο υπερήρωα, απόρροια της παρηκμασμένης κουλτούρας της αστικής τάξης που μισεί τη ζωή την ίδια. Από αυτή τη σκοπιά, η ταραχή κι η οργή που ένιωσε κάθε λαϊκός άνθρωπος απέναντι σε αυτή την αλαζονεία και τον φορέα της, είναι πέρα για πέρα δίκαιη. Και πέρα για πέρα ενθαρρυντική.
Τέλος, το γεγονός πως στο δυστύχημα έχασαν τη ζωή τους μια μητέρα κι ένα 3χρονο παιδί και διαλύθηκε η ζωή του πατέρα της οικογένειας, έχει τη σημασία του στο βαθμό μιας ανεπιφύλακτα οδυνηρής ατυχίας. Αλλά δεν μετριέται με στερεότυπα η αξία της ζωής. Θα μπορούσε να ήταν η πρώτη εκδρομή της σύνταξης ενός ηλικιωμένου, η βόλτα ενός ερωτευμένου ζευγαριού, το σχόλασμα απ’ τη βάρδια μιας εργάτριας. Η ζωή δεν στερείται ποίησης. Κι όλοι την αξίζουν.

α.δ.