H ΝΔ, η "4η Ελληνική Δημοκρατια" και άλλοι... ασεβείς πόθοι

Ακόμα δεν στρογγυλοκάθησε η Δεξιά στην καρέκλα τής κυβερνητικής εξουσίας και άρχισε να έχει διάφορους πολιτικούς "πόθους"...

Απόδειξη το άρθρο του Διευθυντή του  Ινστιτούτου Δημοκρατίας "Κ. Καραμανλής'' και Αναπληρωτή Εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ, Γιάννη Μαστρογεωργίου. Σύμφωνα με τον Μαστρογεωργίου, η εκλογή του Μητσοτάκη στις κάλπες της 7ης Ιουλίου αποτελεί απόδειξη ότι ''έκλεισε η Μεταπολίτευση'', ενώ "οι εκλογές της 7ης Ιουλίου συνιστούν τη μετάβαση από τη Μεταπολίτευση στην 4η Ελληνική Δημοκρατία''.

Και αυτό γιατί "η ΝΔ κατακτά την πρωτιά με ένα ποσοστό (σ.σ. κοντά στο 40%) και μία διαφορά που θυμίζει πρώιμη Μεταπολίτευση", ενώ η επιλογή του Μητσοτάκη δεν αποτέλεσε μόνο "καταψήφιση" του Τσίπρα αλλά "υπερψήφιση" της ΝΔ. Έτσι, απλά, λοιπόν, η «Μεταπολίτευση κλείνει ύστερα από μία ωμή, αλλά μεστή πολιτική ωρίμανση των πολιτών (σ.σ. μετά τις ''πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων 10 χρόνων'', οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από την κυβέρνηση ΓΑΠ, τους ''αγανακτισμένους'' και τον Τσίπρα) και σε επίπεδο συμβολισμών».

Πλέον, σύμφωνα με τον διευθυντή του Ινστιτούτου "Κ. Καραμανλής" "επήλθε η αποδοχή" (σ.σ. του Μητσοτάκη) καθώς "έφτασε η στιγμή για το άλμα της Κοινωνίας πέρα και πάνω από την κρίση".

Με άλλα λόγια, η Μεταπολίτευση ''έκλεισε'' γιατί η ΝΔ έλαβε σχεδόν 40% στις τελευταίες κάλπες, επειδή όσοι την ψήφισαν, αποδέχτηκαν το ''πρόγραμμά'' της το οποίο συμπυκνώνεται στο ''άλμα πέρα και πάνω από την κρίση''. Δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να σχολιάσει κανείς αυτές τις γελοιότητες αυτού του ασήμαντου αριβίστα, αν δεν εξέφραζαν το όλο κλίμα το οποίο καλλιεργεί η νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη γύρω από τη σημασία της ανάδειξής της.

Αυτό το ''κλίμα'' επιχειρεί ήδη να επιβάλλει σε όλη την κοινωνία. Δικαιολογείται, όμως, αυτή η ''αυτοπεποίθηση'' της; Η απάντηση είναι 100% αρνητική. Πρώτα - πρώτα, δεν είναι μόνο στην ''πρώιμη Μεταπολίτευση'' (δηλ. το 1974-1989/91) που κάποιο κόμμα κατακτά στις εθνικές εκλογές κοντά στο 40% ή και πάνω από αυτό. Το ίδιο έκανε, στην "ύστερη" Μεταπολίτευση (μετά το 1989/91), το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη το 1996 και το 2000. Ομοίως η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή το 2004, και το 2007, αλλά και το ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη Παπανδρέου το 2009.

Μ' άλλα λόγια από το 1989, το οποίο αποτέλεσε το τέλος της ''πρώιμης'' ελληνικής Μεταπολίτευσης, η οποία εγκαινιάστηκε από την πτώση του Στρατιωτικής Δικτατορίας το 1974 μέχρι και παραμονές της χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού (2009/2010), όλες οι κυβερνήσεις αναδείχθηκαν με ποσοστό όμοιο ή συνήθως καλύτερο από εκείνο του Κυριάκου Μητσοτάκη το 2019.

Συνεπώς, το πρώτο επιχείρημα του κ. Μαστρογεωργίου περί ''κλεισίματος'' της Μεταπολίτευσης λόγω του 40% του ''Κούλη'' απλά είναι πραγματολογικά εκτός τόπου και χρόνου.

Aς δούμε το δεύτερο επιχείρημα αυτού του σαλτιμπάγκου, σύμφωνα με το οποίο ο λαός ''υπερψήφισε '' το δεξιό πρόγραμμα και όχι μόνο ''καταψήφισε'' τον Τσίπρα. Καταρχάς ποιο είναι ακριβώς το ''πρόγραμμα'' του Μητσοτάκη ; "Μείωση φόρων και εισφορών'' και "ισχυρή ανάπτυξη με επενδύσεις''; Κανείς δεν μπορεί να πει "οχι", αν του πει το κράτος να πληρώσει λιγότερα χαράτσια στην εφορία και τα ταμεία. Κανείς, όμως, από τη Νέα Δημοκρατία δεν είπε στο λαό ποιες δημόσιες δαπάνες θα κοπούν, όταν μειωθούν τα δημόσια έσοδα; Και δεν νομίζουμε να υπάρχει κανείς από το κομμάτι του λαϊκού κόσμου που ψήφισε τον Μητσοτάκη, ο οποίος -για παράδειγμα- θα σταθεί υπέρ μιας νέας περικοπής των συντάξεων. Εξάλλου, ήταν η ίδια η ΝΔ του ''Κούλη'', που σύρθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ και ψήφισε την ακύρωση των περικοπών του 2019, την καταβολή της 13ης σύνταξη κ.λπ. Και αυτό αν και... ήθελε η Δεξιά άλλο πράγμα : να γίνουν αυτές οι περικοπές για να πέσει άμεσα ο ΣΥΡΙΖΑ υπό τη λαϊκή κατακραυγή και να παραλάβει η ίδια τα ταμεία και κράτος με ένα αφάνταστο υπερ-πλεόνασμα. Απόδειξη της δεξιάς βούλησης για άγριες περικοπές στις συντάξεις είναι πως ο ΣΕΒ, του οποίου ο γενικός διευθυντής (Άκης Σκέρτσος) ''προσωπάρχης'' πλέον... του πρωθυπουργού Μητσοτάκη, τασσόταν υπέρ της εφαρμογής των μειώσεων 18% στις παλιές κύριες και επικουρικές συντάξεις....

Επίσης, ναι μεν ο Μητσοτάκης πέτυχε μία σημαντική νίκη, αυξάνοντας το ποσοστό του από 28% το 2015 σε 39% - 40%, αλλά αυτή δεν ήταν  μεγαλύτερη από εκείνη που πέτυχαν οι δεξιοί και ΠΑΣΟΚοι προκάτοχοί του. Παράλληλα, η νίκη του "Κουλη" δεν συνοδεύθηκε από μία μεγάλη  ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως π.χ. συνέβη με το ΠΑΣΟΚ το 2012 και τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ το 2015... Το ποσοστό του κόμματος του Τσίπρα, μετά από 4,5 χρόνια ταραχώδους διακυβέρνησης (capital controls, δημοψήφισμα, νέες εκλογές, νέο Μνημόνιο, περικοπές, ακύρωση νέων περικοπών, μέταμνημονιακά μέτρα ''ελάφρυνσης'' κ.λπ.) έπεσε μόλις στο 31,5% από το 35,5% το 2015. Eπομένως, έχασε μόλις το 1/10 της εκλογικής του δύναμης. Συνεπώς στις εκλογές της 7ης Ιουλίου, δεν μπορεί κανείς να μιλά για μια κλασική ''καταδίκη μιας πολιτικής'' του κυβερνώντος κομματος, όπως υποστηρίζει ο κ. Μαστρογεωργίου. Προφανώς οι ψηφοφοροι του ΣΥΡΙΖΑ, προπαντός τα φτωχότερα στρώματα των εργαζομένων του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, των συνταξιούχων αλλά και, ιδίως, των νέων  δεν ''ξέχασαν'' - όπως κάνει ο Μαστρογεωργίου στον ''απολογισμό'' των ''τελευταίων δέκα χρόνων'' τις ημέρες του άγριου μνημονιακού κανιβαλισμού της περιόδου 2011-2014 με τις κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά -Βενιζέλου (και Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης τον ''Κούλη").

Ανάλογες μειώσεις, πάντως, με εκείνη που υπέστη ο ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογες, έχουν υποστεί όλα τα κόμματα τα οποία κυβέρνησαν μεταπολιτευτικά την Ελλάδα, χωρίς απαραίτητα να χάσουν τελικά την εξουσία. Επίσης, εκτός από το ΣΥΡΙΖΑ, τα άλλα δύο -επί συνόλου έξι- κομμάτων που μπήκαν στη Βουλή ανήκουν στην αριστερά (ΚΚΕ, ΜΕΡΑ25), ενώ όσοι ψήφισαν ΚΙΝΑΛΛ-ΠΑΣΟΚ, με εξαίρεση του καρεκλοκένταυρους δημάρχους και τους γραφειοκράτες των συνδικάτων είναι κατά βάση, νοσταλγοί του Ανδρέα Παπανδέου... Συνεπώς και το δεύτερο επιχείρημα του διευθυντή του Ινστιτούτου ''Κ. Καραμανλή'' δεν ισχύει... Το ίδιο ισχύει και με τρίτο : ότι δήθεν με την κυβέρνηση "Κουλη" μπαίνουμε στην "4η Ελληνική Δημοκρατια". Ο ίδιος ο... "εμπνευστής " της, δεν μας αποκαλύπτει τα θεμελιακά στοιχεία της. Μήπως αυτή σχετίζεται με την επικείμενη κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου και της απλής αναλογικής, αλλά και τη μαζική πρόσληψη προσωπικού της ομάδας ΔΙΑΣ, όπως έχει ήδη εξαγγελθεί ; Κάτι τέτοιο, πάντως, αποτελεί σίγουρα ένδειξη σχεδίου για την παραπέρα αντιδραστική άρνηση της "3ης Δημοκρατίας" (σ.σ. της Μεταπολίτευσης ) και όχι εισαγωγής της "4ης". Και αυτό αποτελεί το μόνο δρόμο που μπορεί να διαβεί η ΝΔ και πίσω από τη ΝΔ, η ελληνική αστική τάξη που δεν είναι άλλος από τον αγώνα για την πλήρη συντριβή των πολιτικών και κοινωνικών λαϊκών κατακτήσεων με εμφυλιοπολεμικά μέσα. Η προχωρημένη χρεοκοπία του συστήματος στην Ελλάδα, την Ε.Ε. και όλο τον κόσμο  δεν καθιστά τους Έλληνες αστούς μόνο πιο αδύνατους, αλλά και πιο λυσασμένους, πιο επικινδυνους. Η απάντηση του λαού απέναντι στην επικείμενη επίθεσή τους δεν μπορεί να είναι μόνο η "αντιπολίτευση" στη Δεξιά (ούτε, βεβαια, η επάνοδος ενός "αριστεροτερου" ΣΥΡΙΖΑ ή ενός μετώπου με αυτόν) αλλά η πάλη για τη δική του εξουσία, μέσα από τη συντριβή του καπιταλισμού και του κράτους του.
Δ.Κ.