Νέες μειώσεις στις συντάξεις "προαναγγέλλει" η ΝΔ

Ακόμα δεν έκατσε -όπως αναμένεται σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις – στην καρέκλα της κυβερνητικής εξουσίας η Νέα Δημοκρατία και έχει, ήδη, ''στα σκαριά'' νέες μειώσεις στις συντάξεις.

Η πρόθεσή της αυτή ''προαναγγέλλεται'' από τις μειώσεις στις εισφορές κύριας ασφάλισης, τις οποίες προβλέπει το προεκλογικό της πρόγραμμα.

Συγκεκριμένα, η ΝΔ προτείνει συρρίκνωσή τους από το 20% που είναι σήμερα στο 15%.

H μείωση αυτή θα γίνει, σύμφωνα με τη ΝΔ, σταδιακά σε ορίζοντα 4ετίας. Συνεπώς, αν ξεκινούσε το 2020, θα έπρεπε να ολοκληρωθεί το 2023. Έτσι, οι εισφορές θα μπορούσαν να μειωθούν κατά 1,25 μονάδες ανά έτος. Αυτό, όμως, θα στοίχιζε στα ταμεία τουλάχιστον 250 εκατ. ευρώ ή 1 δισ. ευρώ στην 4ετία.

Η "τρύπα" αυτή, εφόσον το εν λόγω μέτρο εφαρμοζόταν π.χ. από την 1η/1/2020, θα δημιουργούνταν στον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ).

Και αυτό την ώρα που ο ΕΦΚΑ ήδη, ατύπως, προβλέπεται να εμφανίσει έλλειμμα τουλάχιστον 250 εκατ. ευρώ το 2019. Και αυτό λόγω της σημαντικής μείωσης των εσόδων από εισφορές τις οποίες έχει προκαλέσει η πολύμηνη αναμονή της ρύθμισης. Κοινώς, πολλοί εργοδότες και αυταπασχολούμενοι άφησαν απλήρωτα τα ταμεία προκειμένου να εντάξουν τις οφειλές τους έως το τέλος του 2018 στις 120 δόσεις και τις οφειλές του 2019 στις 12 δόσεις.

Η ΝΔ, όμως, πιστεύει πως η μείωση των εισφορών ως ποσοστό των μικτών αποδοχών των μισθωτών, δεν θα μειώσει τελικά τα έσοδα των ταμείων, καθώς θα αυξήσει τις νέες προσλήψεις, καθώς οι μειωμένες εισφορές αποτελούν "κίνητρο'' προς αυτήν την κατέυθυνση.

Ωστόσο, κάτι τέτοιο αποτελεί μόνο μία υπόθεση που μένει να επαληθευθεί ή όχι στην πράξη. Πάντως η έως τώρα εμπειρία δείχνει πως κάθε μέτρο μείωσης του μισθολογικού ή μη μισθολογικού "κόστους" (όπως αρέσκονται να το ονομάζουν τα αφεντικά) οδηγεί μάλλον στο αντίθετο αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα, η μείωση του κατώτατου μισθού το 2012 κατά 22% από την κυβέρνηση Παπαδήμου (υποστηριζόμενη από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ) οδήγησε στη μείωση των αποδοχών όχι μόνο σε όσους είχαν σύμβαση πλήρους απασχόλησης, αλλά και σε εκείνους που είχαν συμβάσεις μερικής απασχόλησης.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά εκτινάχθηκε και το πλήθος των συμβάσεων μερικής απασχόλησης. Έτσι μειώθηκαν και τα ασφαλιστικά έσοδα των ταμείων. Επίσης, η μείωση των εισφορών (ως ποσοστό των αποδοχών) το 2013 από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, οδήγησε στη μείωση των εσόδων των ταμείων, γιατί συνδυάστηκε από επιπλέον μέτρα λιτότητας, τα οποία μείωσαν παράλληλα την απασχόληση. Τίποτα δεν διασφαλίζει πως δεν θα γίνει και πάλι περίπου το ίδιο, αν μία μελλοντική κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρήσει να μειώσει και πάλι τις ασφαλιστικές εισφορές.

Αυτό θα έχει ενδεχομένως δραματικές συνέπειες για τις συντάξεις, οι οποίες -κάθε μήνα - πληρώνονται και από τις εισφορές που εισπράττονται. Μάλιστα, η ΝΔ θα βρει έτοιμο το "όχημα'' για πιθανές επερχόμενες μειώσεις στις αποδοχές των συνταξιούχων. Αυτό δεν είναι άλλο από τις αρνητικές προσωπικές διαφορές στις παλιές κύριες συντάξεις, οι οποίες προέκυψαν με βάση το νόμο Κατρούγκαλου που ψήφισε και εφάρμοσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Όλα αυτά, βέβαια, υπό την προϋπόθεση ότι ο νόμος Κατρούγκαλου θα κριθεί συνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Αν κριθεί συνταγματικός, τότε η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί να επιστρέψει τις περικοπές τις οποίες υπέστησαν οι παλιές συντάξεις μεταξύ Ιουνίου 2015 -Μαίου 2016. Με άλλα λόγια, η επόμενη κυβέρνηση, την ίδια στιγμή που πιθανόν να πρέπει να προβεί σε περικοπές συντάξεων, θα πρέπει να επιστρέψει παλιές περικοπές, τις οποίες μάλιστα η ίδια η ΝΔ είχε επιβάλλει.

Αν κριθεί αντισυνταγματικός ο νόμος Κατρούγκαλου, τότε η επόμενη κυβέρνηση, θα πρέπει να επιστρέψει όλες τις περικοπές της περιόδου 2011-2018, κάτι που ισοδυναμεί με ένα νέο κρατικό χρεοστάσιο. Αυτό σημαίνει πως η κρίση του ασφαλιστικού, αν και δεν είναι η πηγή της ελληνικής κρατικής χρεοκοπίας, παραμένει η θρυαλλίδα της.
Δ.Κ.