O TPAMΠ ΣYMΠTΩMA THΣ ΠAPAKMHΣ TΩN HΠA

του Σάββα Mιχαήλ

 

Ο Τραμπ είναι το προϊόν της παρακμής των HΠΑ κι ολόκληρου του καπιταλιστικού κόσμου. Η προεδρία του θα επιταχύνει την κρίση, θα ανοίξει νέους πολέμους, αλλά και θα πυροδοτήσει αγώνες σε όλο τον κόσμο. Το ίδιο το υπουργικό του συμβούλιο είναι ένα τσίρκο τεράτων, που το απαρτίζουν μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες τού αμερικανικού κεφαλαίου και πολεμοκάπηλοι στρατοκράτες. Το σύστημα είναι με τον τάχα "αντισυστημικό" Τραμπ. Γιατί όμως οι κεφαλαιούχοι των ΗΠΑ να θέλουν αυτόν; Γιατί υποστηρίζουν αυτή τη συμπυκνωμένη βαρβαρότητα;

Οι ΗΠΑ είναι το κέντρο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Ο ίδιος ο Τραμπ απειλεί με προστατευτισμό και εμπορικό πόλεμο, την ίδια στιγμή που η πρόεδρος της [αμερικανικής κεντρικής τράπεζας] FED προειδοποιεί πως δεν πρόκειται οι ΗΠΑ να έχουν ξανά ρυθμό ανάπτυξης σαν αυτόν μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτό που στην πραγματικότητα εξήγγειλε ο Τραμπ, και θα εφαρμόσει, είναι η εξαγωγή της αμερικανικής κρίσης σε όλο τον κόσμο. O Τρότσκι είχε πει πως οι ΗΠΑ δεν μπορούν να λύσουν τις αντιφάσεις τους, παρά μόνο επιχειρώντας να επιλύσουν τις παγκόσμιες αντιφάσεις. Αυτές όμως οι αντιφάσεις είναι ήδη εκτός ελέγχου.

Στο στόχαστρο μπαίνει πρώτα-πρώτα η Κίνα αλλά ακολουθούν η Ιαπωνία, η Γερμανία και η ΕΕ.

Ο Τραμπ χαιρέτισε το Brexit, υποστηρίζει την διάλυση της ΕΕ κι εξαγγέλει εμπορικό πόλεμο με προνομιακό στόχο τη Γερμανία. Καταφέρθηκε ενάντια στη Μέρκελ, που "επέτρεψε" την είσοδο 1.000.000 προσφύγων στην Ευρώπη. Είναι σαφές πως ταυτόχρονα προωθεί τη συμμαχία με την πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας Μέι. Δεν είναι τυχαίο, πως η οικονομική συμφωνία που της έχει υποσχεθεί, την ωθεί σε αδιάλλακτες δηλώσεις κατά της Ε.Ε., για επιτάχυνση της εξόδου από αυτήν. Η Μέι είναι πιο επικίνδυνη από την ίδια τη Θάτσερ, καθώς επαναφέρει το στόχο περί "αγγλόσφαιρας" των αγγλόφωνων κρατών, στον σχηματισμό της οποίας καλούσε ο Τσώρτσιλ στον λόγο στο Φούλτον το 1946 εγκαινιάζοντας την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.

 Η πολιτική Τραμπ να κάνει "την Αμερική μεγάλη ξανά¨" αγνοεί, πως στην προσπάθειά της να τσακίσει την Ευρώπη, θα γίνει άθελά της και κινητήρας της επανάστασης στην ίδια τη γηραιά ήπειρο.

Μόνο η εργατική τάξη μπορεί να αντιμετωπίσει την Αμερική του Τραμπ. Και με το μεγάλο γαλλικό Μάρτη του 2016, έδειξε πως είναι παρούσα, χωρίς όμως να έχει εξοπλιστεί ακόμα με ένα πρόγραμμα επαναστατικό και με μια επαναστατική οργάνωση που να μπορεί να δώσει διέξοδο σε αυτήν την κοινωνική σύγκρουση.

Ο τρίτος στόχος της εξωτερικής πολιτικής Τραμπ, είναι η Μέση Ανατολή. Υπάρχουν εδώ, μερικά κρίσιμα δεδομένα που πρέπει να έχουμε υπόψη μας. Ο Τραμπ απειλεί να καταργήσει τις συμφωνίες Ομπάμα με το Ιράν. Είναι η πλέον αντισημιτική κυβέρνηση των ΗΠΑ, και ταυτόχρονα ο προστάτης της ακροδεξιάς κυβέρνησης Νετανιάχου στο Ισραήλ, την ίδια στιγμή που η τελευταία αναβιώνει την ιδέα του "Μεγάλου Ισραήλ", με νέους ευρύτατους εποικισμούς ή και προσάρτηση της Δυτικής Όχθης.

Έχει σημασία να ειδωθεί, ιδιαίτερα από όσους έχουν αυταπάτες για τον Πούτιν, πως στην τελευταία ψηφοφορία που ήταν να διεξαχθεί στα πλαίσια του ΟΗΕ ενάντια στους ισραηλινούς εποικισμούς, ήταν η διπλωματία της Ρωσίας που προσπάθησε (μάταια) να την αναβάλει προφανώς σε συνεννόηση με το Τελ Αβίβ.

Γενικότερα, η άνοδος του Tραμπ στη διακυβέρνηση της Aμερικής έρχεται να πυροδοτήσει με νέες αντιφάσεις τη φλεγόμενη περιοχή της Μέσης Ανατολής, όχι μόνο στη Συρία αλλά στην ευρύτερη περιοχή, μαζί και την Βόρειο Αφρική. Μετά την πτώση του Χαλεπίου, έχει αλλάξει η κατάσταση στη Συρία με την ρωσική παρέμβαση κι η πολιτική Πούτιν κινείται τώρα και στη Λιβύη, σε συμμαχία με τις δυνάμεις στα ανατολικά της χώρας που απειλούν να κινηθούν δυτικά για να συντρίψουν την κυβέρνηση που αναγνωρίζει ο ΟΗΕ. Με αυτήν την υπό απειλή "κυβέρνηση" επιχειρούν οι Ιταλοί ιμπεριαλιστές να ρυθμίσουν το προσφυγικό με συμφωνία τύπου ΕΕ-Τουρκίας. Στα ανατολικά, μαζί με τους τοπικούς πολέμαρχους ελέγχουν τις πετρελαιοπηγές οι Γάλλοι της Total. Υπάρχει ένα πραγματικό χάος σε εξέλιξη, προϊόν της προσπάθειας των ιμπεριαλιστών και των τοπικών ηγεμονικών δυνάμεων, με πολέμους, πραξικοπήματα και ισλαμιστές να ανακόψουν την Αραβική Επανάσταση που ξέσπασε το 2011.

Έχει σημασία να δούμε πως η ίδια η Ρωσία, που πετυχαίνει τώρα διεθνείς νίκες, έχει μια εξαιρετικά ασταθή εσωτερική βάση. Η οικονομία της είναι σε κρίση και υπό την πίεση των κυρώσεων της ιμπεριαλιστικής Δύσης. Ο Τραμπ δεν είναι ο υποτιθέμενος σύμμαχος του Πούτιν αλλά ο επικεφαλής της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας για την επαναποικιοποίηση της Ρωσίας και της Κίνας.