ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ

Το ασφαλιστικό για άλλη μία φορά «απασφαλίζει» τη χειροβομβίδα της πολιτικής και καθεστωτικής κρίσης στην Ελλάδα.

Δεδομένου πως καμία δημοσιονομική «εξυγίανση» του ελληνικού καπιταλισμού μέσα από τη μείωση του ελλείμματος και του χρέους δεν μπορεί να περάσει έξω από τις δημόσιες συνταξιοδοτικές δαπάνες οι οποίες καταλαμβάνουν το 40% των συνολικών δημοσίων δαπανών, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της καταπάτησης και της τελευταίας «κόκκινης γραμμής» της στο συνταξιοδοτικό : της μη περικοπής των ήδη καταβαλλόμενων κύριων συντάξεων.

Κάθε παραπέρα βήμα καταπάτησης αυτής της «κόκκινης γραμμής» θα αποσυνθέτει σε σημείο διάλυσης τη σχέση κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τις πλατιές λαϊκές μάζες, ανοίγοντας το δρόμο σε πολιτικές εξελίξεις.


Η αρχιτεκτονική του νέου ασφαλιστικού

Ολόκληρη η «αρχιτεκτονική» του ασφαλιστικού νομοσχεδίου το οποίο ενέκρινε την Τρίτη 26 Απριλίου η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή βασίζεται:

• στην κυβερνητική «κόκκινη γραμμή» περί μη -περικοπής των ήδη καταβαλλόμενων κύριων συντάξεων.
• στη μνημονιακή δέσμευση εξοικονόμησης, την περίοδο 2016 –2019, από το συνταξιοδοτικό σχεδόν 3 δισ. ευρώ τα οποία αντιστοιχούν στο 10% του συνόλου (31,5 δις ευρώ είναι η ετήσια συνταξιοδοτική δαπάνη).

Κόντρα σε όλη σχεδόν τη μέχρι τώρα στάση της κυβέρνησης σε σχέση με την αναγκαία αναχρηματοδότηση του προϋπολογισμού των συντάξεων, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο το οποίο συμφωνήθηκε με τους δανειστές προβλέπει ότι το 80% της εξοικονόμησης στο συνταξιοδοτικό θα προκύψει από μειώσεις στις συντάξεις -αν και όχι ως επί τω πλείστον των ήδη καταβαλλόμενων- ενώ μόλις το 20% θα προέλθει από αυξήσεις εισφορών. Συνεπώς και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛΛ υπέκυψε στην όχι μόνο αντι-λαϊκή, αλλά και αποδεδειγμένα αδιέξοδη γραμμή των δανειστών που απαιτεί πάγια αυτή την αναλογία μεταξύ περικοπής δαπανών – αύξησης εσόδων στα δημοσιονομικά μέτρα.

Στον αέρα η «επιτυχία» της μη περικοπής των ήδη καταβαλλόμενων κύριων συντάξεων

Ως μεγάλη «επιτυχία» της προβάλλει η κυβέρνηση το γεγονός ότι μεταθέτει για το 2019 τον επαναϋπολογισμό των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων, ο οποίος θα φέρει μειώσεις έως 30% στις αποδοχές των σημερινών συνταξιούχων.
Για να πετύχει αυτό η κυβέρνηση έναντι των απαιτήσεων των δανειστών και ειδικά του ΔΝΤ, προχωρά σε σκληρές παρεμβάσεις στις νέες κύριες συντάξεις (σ.σ. όσες καταβληθούν μετά τη δημοσίευση του επικείμενου ασφαλιστικού νόμου), στις ήδη καταβαλλόμενες επικουρικές συντάξεις, τα εφάπαξ, τα μερίσματα των συνταξιούχων του Δημοσίου από φέτος. Από το 2017 επίκειται η επιβολή εισφοράς 20% επί του εισοδήματος των επαγγελματιών και των επιστημόνων.

Στις αρχές του 2017, όμως, υπάρχει ένα πολύ σημαντικό ορόσημο για την παραπέρα πορεία της ασφαλιστικής «μεταρρύθμισης»: Θα εκδοθεί η μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής για τη «βιωσιμότητα» του ασφαλιστικού. Η μελέτη αυτή θα αξιολογηθεί από την Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Κομισιόν. Ανάλογα με την αξιολόγηση της Κομισιόν θα κριθεί το αν θα υπάρξει «ειδικός νόμος» για την παραπέρα «αναπροσαρμογή των συντάξεων».

Αυτό σημαίνει πως όλη η προαναφερθείσα «αρχιτεκτονική» του νέου ασφαλιστικού μπορεί να... «αναπροσαρμοστεί». Η «αναπροσαρμογή» αυτή δεν φαίνεται πώς μπορεί να μην είναι προς το χειρότερο σε σχέση με εκείνο που προβλέπει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Οι ίδιες οι επικείμενες περικοπές στις νέες κύριες συντάξεις, στις ήδη υφιστάμενες επικουρικές συντάξεις, τα εφάπαξ και τα μερίσματα του Δημοσίου θα εντείνουν τις υφεσιακές τάσεις του ελληνικού καπιταλισμού, μην επιτρέποντας καμία ανάκαμψη των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων παρά την επικείμενη εισφορά 20% στους επαγγελματίες από 1.1.2017.

Την ίδια στιγμή, οι καταθέσεις των ταμείων βρίσκονται στο «όριο ασφαλείας» και κανένας σοβαρός «πρόσθετος πόρος» δεν προβλέπεται στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Με αυτούς τους όρους, ο επαναϋπολογισμός των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων δεν αποκλείεται να έλθει πολύ νωρίτερα από το 2019. Εξάλλου, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο προβλέπει πως από 1.1.2018 θα είναι έτοιμος ο ατομικός λογαριασμός κάθε ασφαλισμένου, στον οποίο θα αποτυπώνονται όλα τα αναγκαία εκείνα δεδομένα του ασφαλιστικού βίου και των ήδη συνταξιούχων προκειμένου να είναι εφικτός ο επαναϋπολογισμός των αποδοχών τους με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης.

Δ.Κ.