ΟΜΟΦΟΒΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

 

 

Την Κυριακή 2 Αυγούστου στις έξι τα ξημερώματα, 22χρονος φοιτητής και ο ερωτικός του σύντροφος ξυλοκοπήθηκαν άγρια μετά την νυχτερινή τους έξοδο, στην οδό Λέοντος Σοφού από δυο καθίκια, 25-28 ετών, πιθανότατα ελληνικής καταγωγής, όπως δηλώνουν τα θύματα. Τα παιδιά, αφού κακοποιήθηκαν λεκτικά και έμπρακτα, ληστεύτηκαν από τους δύο νταήδες που επαναλάμβαναν συχνά την απειλή: «Άμα σας ξαναδούμε να φιλιέστε θα σας σκοτώσουμε».

Οι μπάτσοι που κατέφτασαν αργότερα δεν είδαν «σαφή σημάδια κακοποίησης» στα παιδιά. Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία για τον καθημερινό τους ρόλο, πάντα δίπλα στους πρεζέμπορους, τους φασίστες και τη μαφία. Ενδεικτικό ότι αργότερα στο νοσοκομείο οι γιατροί εντόπισαν πληθώρα από μώλωπες και κακώσεις και πρότειναν την άμεση εισαγωγή και των δυο παιδιών προς νοσηλεία.

Τέτοιου είδους περιστατικά έχουν επαναληφθεί και στο παρελθόν: δεν είναι "μεμονωμένα" και γίνονται πολλές φορές με την ανοχή, είτε από φόβο, είτε από απλή αδιαφορία των περαστικών, και ενός "κοινού" που δείχνει πολλές φορές εξοικειωμένο με τον ομοφοβικό/τρανσφοβικό οχετό που αναπαράγουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Η βία, λεκτική, αλλά και έμπρακτη, εναντίον μεταναστών, ΛΟΑΤ ατόμων, διαφορετικών κτλ., που αν μη τι άλλο υποδαυλίζεται από τους διάφορους χριστιανοταλιμπάν της πόλης μας, αλλά και από εκπροσώπους της πολιτικής ζωής, δεν έχει υποχωρήσει σαν φαινόμενο ούτε επί εξουσίας της υποτιθέμενης "αριστερής" κυβέρνησης. Δεν είναι παράλογο: ο αντιφασισμός και η αποδοχή του διαφορετικού, συνήθως δεν είναι στις προτεραιότητες των κυβερνήσεων. Είμαστε εμείς οι ίδιοι, εργαζόμενοι, Ελληνίδες και μη, διαφορετικοί, ΛΟΑΤ άτομα, καταπιεσμένες στην Ελλάδα της κρίσης, οι οποίοι οφείλουμε να περιφρουρήσουμε τις γειτονίες μας από τέτοιου είδους περιστατικά.

Το καπιταλιστικό-πατριαρχικό σύστημα, που θρέφεται από την ανεργία, από την ομοφοβία, τον μισογυνισμό και τον ρατσισμό, δεν έχει ως αυτοσκοπό την παραγωγή προϊόντων, αλλά από την γέννησή του προσπαθεί να διεισδύσει σε κάθε τομέα της ζωής του ανθρώπου, να του επιβάλει τις άξιες του, τον πολιτισμό του εις βάρος της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, καθιστώντάς τον εξολοκλήρου ένα αναλώσιμο γρανάζι στην μηχανή του.

Η ΛΟΑΤ κοινότητα δεν έχει άλλη επιλογή πέρα από την αλληλεγγύη, αυτοπροστασία, αλλά και μια πολύχρωμη αντεπίθεση που μοιάζει να είναι μονόδρομος. Μαζί με τα υπόλοιπα καταπιεζόμενα κομμάτια αυτής της κοινωνίας, όπως τα ΑΜΕΑ, τις μετανάστριες, τους χρήστες νυν και πρώην, τους έγκλειστους και πρώην έγκλειστους, τους ψυχικά πάσχοντες, το φεμινιστικό κίνημα, τις εργαζόμενες και τους άνεργους, οφείλουμε, ενωμένοι και ενωμένες, να συμπαρασύρουμε και την υπόλοιπη κοινωνία να καταστρέψει τις εκμεταλλευτικές δομές της και τις πατριαρχικές ιδεοληψίες και να κτίσουμε έναν πολύχρωμο κόσμο που κανένας δεν θα αποτελεί θύμα εκμετάλλευσης, καταπίεσης ή διάκρισης, σε μια κοινωνία όπου η ελευθερία του κάθε ατόμου θα αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε κοινωνική πρόοδο.

Πρέπει να κινηθούμε άμεσα αλλά μεθοδικά. Πρέπει όλοι και όλες να δράσουμε ως ενιαίο σύνολο, μετωπικά απέναντι στους καταπιεστές μας, τους δολοφόνους, τους βιαστές, τους φασίστες, ως ένα. Αν όχι εμείς για τους εαυτούς μας τότε ποιοί; Αν εμείς δρούμε μόνο για τους εαυτούς μας, τότε τί είμαστε; Αν όχι τώρα, τότε πότε;

ΥΓ: Προειδοποιούμε ότι αν υποπέσει στην αντίληψή μας παρόμοιο περιστατικό, τότε οι θύτες τέτοιων επιθέσεων θα δουν τις αυγουστιάτικες παραλίες με το κιάλι.

Rainbow Attack – Πολύχρωμη Αντεπίθεση
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.