ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ

Kρατικές μεθοδεύσεις όπως παλιά

 

Μαζί μας, τελευταίοι, με το βαπόρι

πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι.

 

Ξεπίτηδες, για να φανεί, πως ίσια

λογιούνται η Λευτεριά και τα χασίσια.

 

Κ. Βάρναλης, από το ποίημα «στην εξορία»

 

Η απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων και η  κατάληψη της Πρυτανείας έκλεισε με μια σημαντική νίκη του αγώνα για τις πολιτικές ελευθερίες. Η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄, του μισητού «κουκουλονόμου», η πρόβλεψη για φυλακισμένους με αναπηρία πάνω από 80% να έχουν δυνατότητα να εκτίσουν την ποινή τους σε κατ οίκον περιορισμό, η (μερική) οριοθέτηση στη χρήση DNA, η απελευθέρωση συγγενών πολιτικών κρατουμένων που  αναίτια και εκδικητικά συνελήφθηκαν, είναι από τις κατακτήσεις αυτού του αγώνα που ξεκίνησε 2 Μαρτίου με την απεργία πείνας. Το αίτημα για την κατάργηση των τρομονόμων ειδικά των άρθρων 187 & 187Α με τα οποία διώκονται αγωνιστές για τη δράση τους στο μαζικό κίνημα παραμένει ανοιχτό.

Η κατάληψη της Πρυτανείας στο πλαίσιο αυτού του αγώνα συνέβαλε, με την αντιπληροφόρηση και τις εκδηλώσεις που έκανε μέσα στην Πρυτανεία, στην πολιτική ζύμωση για τα δημοκρατικά αιτήματα των πολιτικών κρατουμένων. 

Η κυβέρνηση και ο υπουργός «Κλουζώ» Πανούσης αντιμετώπισε την αντιπληροφόρηση για το τρομοκρατικό νομικό οπλοστάσιο του κράτους, τον αγώνα για ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα των κρατουμένων με γκεμπελίστικη συκοφαντική καμπάνια στα ΜΜΕ που κορυφώθηκε με αδιάκριτες και αναίτιες συλλήψεις πολιτών γύρω από την Πρυτανεία. Στο πλαίσιο αυτού του πολιτικού σχεδιασμού, ένα ανομοιογενές πλήθος από Αλγερινούς επιχειρηματίες - στελέχη της Philip Morris-, Αφγανούς μετανάστες, Αυστραλούς τουρίστες, νεολαίους με τους καφέδες στα χέρια ή πάνω σε μηχανάκια προσήχθησαν στη ΓΑΔΑ. Και για να συμπληρωθεί η προκατασκευασμένη εικόνα, ένας  ποινικός συνελήφθη μερικά χιλιόμετρα μακριά από την Πρυτανεία. Δυο τοξικοεξαρτημένοι «έδεναν» την όλη υπόθεση. Όλο αυτό το ανομοιογενές μίγμα σύρθηκε στη ΓΑΔΑ κι από εκεί στο αυτόφωρο. Με τη… συνήθη καταπάτηση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των προσαχθέντων και συλλληφθέντων. 

Με πρακτικές ολοκληρωτικού καθεστώτος έσπειραν τον φόβο σε ένα ευρύτερο κόσμο δημιουργώντας μια υγειονομική ζώνη γύρω από την κατειλημμένη Πρυτανεία. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι συλληφθέντες (ακόμη και οι Αλγερινοί επιχειρηματίες που έφτασαν εκείνη τη μέρα στην Αθήνα και διέμεναν στο «Μεγάλη Βρετανία) επί δύο εβδομάδες … «συναυτουργούσαν» στην κατάληψη της Πρυτανείας! Αυτό όμως που έδειξε πως οι παραδοσιακές πρακτικές του αστικού κράτους απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους, όπως τις περιγράφει σε ποίημά του για την εξορία, το 1936 ο Κώστας Βάρναλης δεν άλλαξαν καθόλου, είναι η σύνδεση του Πολωνού καταζητούμενου με διεθνές ένταλμα, Damian, με την Πρυτανεία. Ο Damian συνελήφθη χιλιόμετρα μακριά από την Πρυτανεία (στην λεωφόρο Αλεξάνδρας), αυτό όμως δεν εμπόδισε τον Πανούση να τον συσχετίσει με την κατάληψη.

Στο αυτόφωρο όπου οδηγήθηκαν σιδηροδέσμιοι οι συλληφθέντες (ανάμεσά τους και δύο μέλη του ΕΕΚ) δεκάδες αγωνιστές από πολιτικούς χώρους, συνδικαλιστές, καθαρίστριες του Υπουργείου οικονομικών και αλληλέγγυοι τους υποδέχθηκαν με συνθήματα αγώνα. Το δικαστήριο αναβλήθηκε και τελικά όρισε τακτική δικάσιμο στις 5 Νοεμβρίου 2015.

Ψηφίσματα συμπαράστασης έβγαλαν: ΑΔΕΔΥ, Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Άγιος Σάββας, Πανελλήνιος Σύλλογος Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος, Πανελλήνιος Σύλλογος ΕΕΔΙΠ Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζόμενων Vodafone – Panafon, Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζόμενων Wind, Σύλλογος Διοικητικών Υπαλλήλων του EKΠA, Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αθηνών.

Η εισβολή και η εκκένωση της κατάληψης στις 17 Απριλίου, οι συλλήψεις γύρω από την Πρυτανεία και το όργιο τρομοκρατίας του υπουργού «Κλουζώ» δίχασαν το κίνημα. Πολιτικοί χώροι της αριστεράς, που θεωρούν τους αγώνες για τις πολιτικές ελευθερίες και την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων σαν περιττή πολυτέλεια τοποθετήθηκαν με σκεπτικισμό για τον αγώνα και τα αιτήματα της απεργίας πείνας των πολιτικών κρατουμένων και της Πρυτανείας. Κρύφτηκαν πίσω από μια στενόμυαλη κριτική στις μορφές αγώνα και σιώπησαν εκκωφαντικά ακόμη και όταν οδηγήθηκαν στα κρατητήρια πολίτες και αγωνιστές με έωλα κατηγορητήρια. 

Ο αγώνας των απεργών πείνας πολιτικών κρατουμένων, που κορυφώθηκε με την κατάληψη της Πρυτανείας έκλεισε νικηφόρα. Η πολιτική μάχη όμως για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες δεν τελείωσε. Η στάση του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού που αντέδρασε σαν πληγωμένο θηρίο στην προοπτική ο πολυτραυματίας Σάββας Ξηρός με 98% αναπηρία να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του στο σπίτι του μόνο επανάπαυση δεν επιτρέπει. Αφήνοντας στην άκρη τη διπλωματική γλώσσα και δεοντολογία ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα και ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Τζον Κέρι, δήλωσαν ότι η νομοθεσία της Ελλάδας πρέπει να τελεί υπό την έγκριση των υπερατλαντικών προϊσταμένων τους.

Η επαναστατική αριστερά αντί να κοιτάζει μουδιασμένη το πολιτικό ρεύμα που πρωτοστάτησε στον αγώνα και να ψελλίζει γεροντικές συμβουλές στη νεολαία, οφείλει να μπει μπροστά στον αγώνα για πολιτικές και δημοκρατικές ελευθερίες ανοίγοντας τον δρόμο για την συνολική κοινωνική απελευθέρωση.

Αβραμίδης Κώστας