Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΟΥ ΣΕΞ - ΤΟ ΤΡΑΦΙΚΙΝΓΚ

Οι γυναίκες που «εργάζονται» στη βιομηχανία του σεξ αποτελούν έναν πολύ ευάλωτο πληθυσμό, που κινδυνεύει 12 φορές περισσότερο από το γενικό πληθυσμό να μολυνθεί από τον ιό του HIV. Του λείπουν τα προφυλακτικά σε ποσοστό 50%, είτε γιατί κατάσχονται ή καταστρέφονται ως τιμωρία από την αστυνομία, είτε γιατί δεν τα διαθέτει ο ιδιοκτήτης των οίκων ανοχής, είτε γιατί εξαναγκάζονται από τους πελάτες να κάνουν σεξ χωρίς προφυλακτικό. Σε πολλές περιπτώσεις συνυπάρχει ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών. 

Οι γυναίκες αυτές γίνονται αποδέκτες τρομερής βίας, τόσο από τους πελάτες, όσο και από την αστυνομία, αλλά και από τους ιδιοκτήτες των οίκων ανοχής. Ο κοινωνικός στιγματισμός είναι μεγάλος. Η παραβίαση όλων των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους είναι κατάφωρη και συχνά προκλητική. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχουν καν πρόσβαση στις υγιειονομικές και κοινωνικές υπηρεσίες. Το ίδιο και οι άντρες και τα παιδιά που εξαναγκάζονται –με απίστευτη βία– να απασχολούνται σ’ αυτή τη βρώμικη επιχείρηση.

Γενικά τα θύματα σεξουαλικής εμπορίας ανθρώπων ζουν με τη διαρκή απειλή των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, των εξαναγκαστικών εκτρώσεων, της ηπατίτιδας Β και C και του aids.

Υπολογίζονται σε 1,5 εκατομμύριο περίπου τα θύματα της εμπορικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης παγκόσμια. Πάνω από το 25% αυτών διακινούνται στη Νότια και την Ανατολική Ευρώπη. Το 90% διακινούνται προς κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καταλήγουν στη βιομηχανία του σεξ, η οποία αποφέρει τεράστια κέρδη, περί τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο.

Η Ελλάδα είναι γνωστή ως «το κέντρο της εμπορίας ανθρώπων στην Ευρώπη». Εδώ «φιλοξενείται» το 90% των θυμάτων, ενώ παραμένουν στη χώρα περί τις 20.000 γυναίκες απ’ τις οποίες οι 1000 είναι κορίτσια ηλικίας 13-15 χρόνων. Τα θύματα προέρχονται κυρίως από την Ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια και την Νιγηρία. Στην Ουκρανία, που θεωρείται χώρα σεξουαλικού τουρισμού, υπάρχουν περί τις 200.000 γυναίκες στη βιομηχανία του σεξ, παρά τη θέλησή τους, με βάση τα στοιχεία της A21 campaign.

Επίσης, οι Ρομά στη Βουλγαρία, αποτελούν τα μεγαλύτερα θύματα της εμπορίας ανθρώπων, λόγω της φτώχειας, της χρήσης ναρκωτικών, της ενδοοικογενειακής βίας της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης.

Στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης η εμπορία ανθρώπων έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την εκτεταμένη φτώχεια, την ανεργία, την κοινωνική ανισότητα και τη διαφθορά, στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, που εφαρμόστηκε. Το εντυπωσιακό σ’ αυτές τις χώρες είναι, μεταξύ των άλλων, η επιστροφή στο αυστηρά πατριαρχικό οικογενειακό μοντέλο, καταδικάζοντας τις γυναίκες στην πιο άγρια καταπίεση και τις κάνει εύκολο θύμα εκμετάλλευσης, σεξουαλικής και άλλης.

Οι γυναίκες της Ανατολικής Ευρώπης έγιναν εύκολα θύματα του οργανωμένου εγκλήματος της εμπορίας ανθρώπων, μέσα από παράνομα κυκλώματα διακίνησης μεταναστών στην Ευρώπη, που αναπτύσσονται όσο μεγαλώνει η διαφθορά των συνοριοφυλάκων, των αστυνομικών, των στρατιωτικών, των διοικητικών υπαλλήλων και όσο πιο αυστηροί γίνονται οι κανονισμοί εισόδου πολιτών αυτών των χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μεταξύ 2010 και 2012, με βάση έκθεση της Κομισιόν, καταγράφηκαν 30.146 θύματα του τράφικινγκ στην Ευρωπαϊκή Ένωση (80% γυναίκες και 16% παιδιά).

Το τράφικινγκ ορίζεται από τον ΟΗΕ ως «καταναγκαστική και παραπλανητική μεταφορά προσώπων υπό συνθήκες εκμετάλλευσης, που προσομοιάζουν στη δουλεία».

Όμως, όπως δήλωσε η επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Σεσίλια Μάλστρομ, ο αριθμός των θυμάτων είναι ακόμα υψηλότερος, αφού η έκταση της εμπορίας ανθρώπων δεν έχει μετρηθεί σε όλη την έκτασή τους.

Η σεξουαλική εμπορία ανθρώπων, η πιο βάρβαρη μορφή δουλείας στην εποχή μας, δεν είναι παρά η έκφραση της ιστορικής παρακμής του καπιταλιστικού συστήματος, απέναντι στην οποία κανείς δεν μπορεί να μείνει στο ρόλο του αμέτοχου θεατή.

Κατερίνα Μάτσα