ΣΤΗΝ ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑ ΤΑ ΜΑΤ ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ!

Ενώ η αστυνομοκρατία στο κέντρο της πόλης, με την εκλογή της νέας κυβέρνησης μπήκε πίσω από το παραβάν, έξω από τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών το κράτος της καταστολής είναι ακόμη εκεί.

Η -ευχάριστη κατά τα άλλα- εξαγγελία για το κλείσιμο των στρατοπέδων, δεν στάθηκε ικανή να κρατήσει στη ζωή τον Ναντίμ Μοχάμεντ, τον 28χρονο που αυτοκτόνησε στην Αμυγδαλέζα στις 13 Φλεβάρη. Οι δυνάμεις καταστολής του κράτους βρέθηκαν εκεί για να καταστείλουν την μικρής έκτασης εξέγερση, που ξέσπασε στο στρατόπεδο τόσο την ημέρα που το κράτος δολοφόνησε τον Ναντίμ, όσο και 4 ημέρες μετά. Βρέθηκαν επίσης εκεί το Σάββατο 21 Φλεβάρη, όταν κινηματικές δυνάμεις βρέθηκαν στο στρατόπεδο για να διαδηλώσουν υπέρ του κλεισίματος αυτών των κολαστηρίων.

Παρά τις εξάγγελίες για το σταδιακό κλείσιμο των στρατοπέδων και την “καλή αρχή” με την αποφυλάκιση των 20 πρώτων εγκλείστων (συν άλλων 30 αμέσως μετά) από την Αμυγδαλέζα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κατέστειλε τρεις κινητοποιήσεις υπέρ ενός μέτρου που και η ίδια διατείνεται ότι θα πάρει. Το κράτος συνεχίζει να βρίσκεται στη θέση του και μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα συνεχίζει να βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Σε αυτές τις συνθήκες, τα στρατόπεδα δεν κλείνουν “μερικώς”, με εξωτερική φύλαξη και ΜΑΤ-ΔΕΛΤΑ κατασκηνωμένους απ’ έξω. Ή τάξη των εργατών -ντόπιων και μεταναστών- θα κλείσει τα στρατόπεδα και δημιουργώντας τη δικιά της επαναστατική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, δηλαδή διεκδικώντας την εξουσία ή το κράτος και το παρακράτος του θα εισβάλλουν ξανά και βίαια όχι απλώς σε κάποια μακρινή Αμυγδαλέζα μα στην καρδιά των μητροπόλεων.

ΘΑΛ.