ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-EUROGROUP. ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ 20ΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ!

Αν η συντριβή της μνημονιακής κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου ήταν ένα άλμα του λαϊκού κινήματος προς τα εμπρός, η συμφωνία της κυβέρνηση που ανέδειξαν οι εκλογές ενάντια στο Μνημόνιο με την ΕΕ και το ΔΝΤ την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμα βήμα πίσω, μετά την εκλογή του Νεοδημοκράτη Παυλόπουλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας και νωρίτερα, τη συμμετοχή των ακροδεξιών ΑΝΕΛ στην κυβέρνηση.

Ο λαός δεν ανέτρεψε το Σαμαρά από την πρωθυπουργία για να έλθει ένας... Καραμανλικός στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Ο λαός δεν αψήφισε τις απειλές της Μέρκελ και των λοιπών βασανιστών για να ακούει το Βαρουφάκη να λέει πως η Μέρκελ είναι... μακράν η πιο έξυπνη (;!) πολιτικός στην ΕΕ

Είναι στο χέρι του λαϊκού κινήματος να μην «υπογράψει» τη συμφωνία κυβέρνησης – ΕΕ/ΔΝΤ να μη δεχτεί τις συνέπειες της τετράμηνης παράτασης του «Μνημονίου» των «θεσμών» της τρόικας και να απαιτήσει εδώ και τώρα την υλοποίηση  -χωρίς όρους και χωρίς καθυστερήσεις- των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την αναστολή των μειώσεων στις συντάξεις και την αναχαίτιση των κατασχέσεων και πάνω από όλα να ανοίξει το δρόμο για μια δική του, εργατική κυβέρνηση βασισμένη στην εργατική εξουσία!

Η  συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου απέδειξε πόσο στρατηγικά λανθασμένη είναι η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι δυνατή η κατάργηση του Μνημονιακού προγράμματος μέτρων και της τρόικας με την διατήρηση της δανειακής σύμβασης που το ακολουθούσε.
Το Μνημονιακό πρόγραμμα και η τρόικα απλά άλλαξε… όνομα, ενώ η δανειακή σύμβαση που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση πήρε παράταση άλλων τεσσάρων μηνών και, έτσι αντί για τα τέλη Φεβρουαρίου θα λήξει στα τέλη Ιουνίου.

Στο μεταξύ η κυβέρνηση θα πρέπει να λάβει μέτρα τα οποία δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, τις τράπεζες και την οικονομία (διάβαζε τα καπιταλιστικά συμφέροντα).

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση υπέγραψε τους παραπάνω όρους, διατείνεται πως η αναστολή της μείωσης των συντάξεων, η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ αλλά και η έμμεση ή άμεση διαγραφή χρεών προς το δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες δεν θίγουν τη δημοσιονομική, χρηματοπιστωτική και οικονομική (αστική) σταθερότητα. Ένας τρόπος μόνο υπάρχει για να μη θιγεί με αυτά τα μέτρα η αστική σταθερότητα :  Να μην εφαρμοστούν ποτέ, όποτε και αν νομοθετηθούν.

*   Ήδη η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ πάει από τα τέλη Μάρτη του 2015 στα τέλη του Μάρτη του 2016.  Έτσι αφήνεται εκ των πραγμάτων το περιθώριο στους «εργοδότες» να τσακίζουν για ένα ακόμα χρόνο την εργατική τάξη, είτε μην προσλαμβάνοντας προσωπικό υπό το κλίμα της «αβεβαιότητας» είτε να κάνουν «προληπτικές» επίσημες ή ανεπίσημες μειώσεις μισθών (π.χ. Πράκτικερ). Μάταια μπορεί κανείς να περιμένει πως συναντώντας ο Υπουργός Εργασίας, Πάνος  Σκουρλέτης, πλειάδα σωματείων στο γραφείο του, θα σταματήσει η άγρια «εργοδοτική» αυθαιρεσία…

*  Η αναστολή μειώσεων των κύριων, επικουρικών, εφάπαξ συντάξεων δημιουργεί μία «τρύπα» τουλάχιστον 1 δις ευρώ στον προϋπολογισμό που είναι άγνωστο ακόμα πως θα καλυφθεί. Οι συντάξεις του Μαρτίου θα πληρωθούν τέλη του Φεβρουαρίου μετά βίας, ενώ έντονοι είναι οι φόβοι για ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα ρευστότητας των ασφαλιστικών ταμείων το Μάρτιο θέτοντας σε κίνδυνο τις συντάξεις του Απριλίου. Μάταια μπορεί να περιμένει κανείς πως η νέα ρύθμιση που ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα η αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών για χρέη προς δημόσιο και ταμεία θα μαζέψει άμεσα τα λεφτά που λείπουν. Η ρύθμιση π.χ. για χρέη στα ταμεία που ισχύει από τον περασμένο Νοέμβρη έχει φέρει μόλις 95 εκατ. ευρώ την ίδια στιγμή που το έλλειμμα τους ξεπερνά το 1 δις ευρώ. Ωστόσο, ο αναπληρωτής Υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Δημήτρης Στρατούλης σκέφτεται ακόμα να ζητήσει από τη διοίκηση του ΙΚΑ τη λίστα των μεγαλο-οφειλετών παρότι είναι μόλις 871 επιχειρηματίες που χρωστάνε…  3δις ευρώ!

*   Η αναχαίτιση των κατασχέσεων δημιουργεί επίσης «τρύπες» στους ισολογισμούς των τραπεζών την ίδια στιγμή που αυτές αδειάζουν από καταθέσεις αποταμιευτών αλλά και από δάνεια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Ωστόσο, ο Υπουργός Ανάπτυξης, Γιώργος Σταθάκης, δεν σκέφτεται καν να επιβάλλει απαγόρευση -και όχι απλώς «έλεγχο κυκλοφορίας»- εξόδου κεφαλαίου από τη χώρα ή ακόμα και εντός της χώρας (για μεγάλα ποσά που κατέχονται από σημαντικούς επιχειρηματίες) πόσο μάλλον να κρατικοποιήσει τις ήδη ημι – κρατικοποιημένες ελληνικές τράπεζες, παίρνοντας έτσι στα χέρια του το κράτος τον έλεγχο και των επιχειρήσεων, αναδιοργανώνοντας την οικονομία για χάρη της επιβίωσης του λαού και όχι των καπιταλιστών.

Η εφαρμογή ακόμα και ενός ρεφορμιστικού προγράμματος ενίσχυσης των εισοδημάτων και των δικαιωμάτων του λαού –όπως αυτό που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ- απαιτεί άμεσα επαναστατική ρήξη με την ΕΕ και το ΔΝΤ, με τον καπιταλισμό και το αστικό κράτος από κυβέρνηση των ίδιων των εργατών που θα βασίζεται στη συστηματική κινητοποίησή τους ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και τον εξευτελισμό ανθρώπου από άνθρωπο.

* Να καταργηθεί η συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με την ΕΕ και το ΔΝΤ.

* Μονομερής στάση πληρωμών προς τους διεθνείς τοκογλύφους και μονομερής διαγραφή ολόκληρου του εξωτερικού χρέους.

*  Έξω από ευρώ, ΕΕ, ΔΝΤ. Κάλεσμα διεθνιστικής επαναστατικής δράσης προς τους εργάτες της Ευρώπης για τη διάλυση της ΕΕ, για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης.

*  Έξω τώρα οι εθνικιστές και φιλο-καπιταλιστές υπουργοί της κυβέρνησης.

*  Κυβέρνηση βασισμένη σε μαζικές οργανώσεις των εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων εργατών και φτωχών βιοπαλαιστών της πόλης και του χωριού.

*  Αυτοργάνωση-αυτοάμυνα του λαού για τη διάλυση των σωμάτων ασφαλείας και των παρακρατικών φασιστικών συμμοριών. Eργατική-λαϊκή πολιτοφυλακή.

* Απαγόρευση εξόδου κεφαλαίων προς το εξωτερικό. Κρατικό μονοπώλιο στο εξωτερικό εμπόριο.

*  Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των τραπεζών και των στρατηγικών πυλώνων της οικονομίας κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση.

*  Μισθοί, συντάξεις, υγεία, παιδεία που να ικανοποιούν πλήρως και αξιοπρεπώς τις λαϊκές ανάγκες.  

*  Δημοκρατικά σχεδιασμένο πρόγραμμα αναδιοργάνωσης της οικονομίας σε σοσιαλιστικές βάσεις


Δ.Κ.