ΤΖΟΓΟΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΜΕ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΕΛΠΙΔΩΝ

Μέρες γιορτών, και μεγάλο τμήμα εργαζομένων δοκιμάζει την τύχη του στη σωρεία τυχερών παιχνιδιών που έχει ο ΟΠΑΠ, αλλά όχι μόνο. Πριν μπει ο οποιοσδήποτε στη διαδικασία για κάτι τέτοιο, πιστεύουμε πως πρέπει να έχει υπόψη του κάποια πράγματα. Τόσο για τις πιθανότητες επιτυχίας, όσο και για τα κέρδη που δίνονται.

Θα θυμίσουμε τα στοιχεία από το τελευταίο μυθικό τζάκποτ του Τζόκερ, ένα τζάκποτ που διήρκεσε ενάμιση περίπου μήνα, και έφτασε να υπόσχεται 17 εκατ. ευρώ στο νικητή.

Τότε συνολικά παίχτηκαν 93,5 εκ. ευρώ από τους παίκτες του τζόκερ που δοκίμασαν την τύχη τους. Ποιοι κέρδισαν βασικά από αυτό; 

25 εκ. κέρδισε απευθείας ο ΟΠΑΠ, 35 εκ. το κράτος, γύρω στα 30 εκ. μοιράστηκαν όλοι οι νικητές, πέραν των πρώτων νικητών.

Για να υπάρχει μια πλήρης εικόνα, ο ΟΠΑΠ αυτή τη στιγμή διαθέτει 21 τυχερά παιχνίδια. Ενώ για να γνωρίζουμε, για το 2013, τα έσοδα από το Τζόκερ, αποτελούσαν μόνο το 4% των εσόδων του οργανισμού. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν τη γιγάντια εθελούσια υφαρπαγή χρημάτων, που κάθε χρόνο πετυχαίνει το κράτος δια του ΟΠΑΠ, αξιοποιώντας στο έπακρο την κοινωνική καταστροφή, και την αδυναμία ικανοποίησης των βασικών αναγκών.

Θα πει κανείς, πως όταν υπάρχει η δυνατότητα να «μιλήσει» η τύχη μας, γιατί να μην παίξουμε; Εδώ απαντάει ο ίδιος ο ΟΠΑΠ. Αν κανείς δοκιμάσει να παίξει ένα ακριβό δελτίο, «μαυρίζοντας» τους 13 από τους 45 βασικούς αριθμούς, και τους 3 από τους 20, έχει πιθανότητες επιτυχίας 1 στις 6.328. Το σύστημα μάλιστα είναι τόσο μελετημένο, που ακόμα και αν παιχτεί όλο το δελτίο, «μαυρίζοντας» όλους τους αριθμούς, το κόστος του δελτίου φτάνει τα 12.217.590. Μετά την φορολόγηση 20%, καταλαβαίνουμε πως δεν υπάρχει περίπτωση να παίξει κανείς ποτέ με 100% πιθανότητες επιτυχίας. Για να μην πούμε πως είναι σίγουρο πως θα μπει και μέσα.

Η ελπίδα μας, η ελπίδα κάθε καταπιεσμένου δε χωράει στα κέρματα ή τα χαρτονομίσματα, που καταλήγουν στους φορείς ακύρωσης κάθε ελπίδας, στο κράτος και τα παραμάγαζά του. Πολύ περισσότερο, που όλα αυτά τα χρήματα, που υποτίθεται πως θα δίνονταν για τον αθλητισμό και τον πολιτισμό, κρατάνε ζωντανές ποδοσφαιρικές εταιρείες, για να συντηρείται όλο το κύκλωμα του ποδοσφαιρικού τζόγου.

Δε στεκόμαστε ελιτίστικα σε όλους όσους κουβαλάνε στα ταμεία του ΟΠΑΠ τον πόνο και την αγωνία τους. Όμως δεν μπορεί η επαναστατική αριστερά να μην έχει μέτωπο, απέναντι σε αυτή τη μαζική εθελούσια υφαρπαγή χρημάτων, και χτυπήματος των συνειδήσεων. Στεκόμαστε απέναντι, σε αυτή τη μαζική εκστρατεία αποδοχής της ατομικής ευκαιρίας, ακριβώς στην εποχή που η μεγαλύτερη ευκαιρία, είναι η ανατροπή ενός συστήματος, που το ίδιο δε δίνει καμιά προοπτική. 

Ν.Π.