ΔΡΟΜΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Aντιμέτωπη με τη χειρότερη ως τώρα επίθεση στη ζωή τους βρίσκονται οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι αυτής της χώρας.

Αν και τις ώρες που η «Νέα Προοπτική» όδευε προς το τυπογραφείο δεν είχε ολοκληρωθεί το μπαράζ των συναντήσεων μεταξύ του Υπουργού Εργασίας Γιάννη Βρούτση και των ανωτάτων κλιμακίων της τρόικας (σ.σ. η δεύτερη και τελευταία συνάντηση στα πλαίσια της τρέχουσας αξιολόγησης ήταν προγραμματισμένη για την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου το απόγευμα), έχει γίνει σαφές πως μέχρι τέλος του χρόνου –εκτός πολιτικού απροόπτου (π.χ. πρόωρες εκλογές και ανατροπή της κυβέρνησης)- θα έχουν δρομολογηθεί τρεις τουλάχιστον αντιδραστικές αλλαγές στο εργασιακό και το ασφαλιστικό:
Η έναρξη του «κοινωνικού διαλόγου» για την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου του 1982
Η παραπέρα διοικητική ενοποίηση των ταμείων κύριας ασφάλισης
Η δυνατότητα νέας ρύθμισης των ληξιπροθέσμων οφειλών προς τα ταμεία.

Πιο αναλυτικά:

Την Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου στη Γενεύη, το Υπουργείο Εργασίας συμφώνησε με τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ και του ΣΕΤΕ με τις… ευλογίες του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (International Labour Organization) να ξεκινήσουν «συνομιλίες» για την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου που ισχύει από το 1982.

Τρόικα, υπ. Εργασίας και ΣΕΒ πιέζουν στο να μπουν εμπόδια στην κήρυξη απεργίας, προκειμένου να κατασταλούν μελλοντικές αντιστάσεις των εργαζομένων. Οι τροϊκανοί δεν θέλουν να επαναληφθεί το μπαράζ των απεργιών της περιόδου 2010-12, αν και η συντριπτική πλειοψηφία αυτών κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική.

Δεμένη με τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης είναι και η πίεση να γίνει νόμος του κράτους η ήδη θεσπισμένη δυνατότητα του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας να αποφασίζει για ομαδικές απολύσεις αλλά και το δικαίωμα στην ανταπεργία (Lock – Out) το οποίο διεκδικούν οι μεγαλο-καπιταλιστές, Έλληνες και ξένοι. Τα δύο τελευταία αιτήματα δεν φαίνεται, όμως, προς το παρόν να «τρέχουν» κυρίως λόγω της αρνητικής –για την κυβέρνηση- πολιτικής συγκυρίας.

Εκτός αυτού, βρίσκεται σε κρίση η όλη στρατηγική της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, που ακολουθήθηκε μετά το Φεβρουάριο του 2012.

Η ανεργία εκτινάχτηκε ακόμα περισσότερο, αντί να πέσει από τη μείωση του εργασιακού κόστους και την ενίσχυση της μερικής απασχόλησης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, πάνω από ένας στους τέσσερις δηλωμένους  μισθωτούς εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα είναι πλέον μερικώς απασχολούμενος! Παράλληλα, οι μέσος μισθός το 2013-14 έπεσε πάνω από 10%. Και τι έγινε ; Η ανεργία βρίσκεται ακριβώς στα ίδια ποσοστά με πέρσι, γύρω στο 27%. Παράλληλα, μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (24/6/2014) η οποία κρίνει αντισυνταγματικές μια σειρά ρυθμίσεων, έχει ανοίξει ο δρόμος για την υπογραφή δεκάδων κλαδικών συμβάσεων εργασίας που είχαν «παγώσει» εδώ και δύο χρόνια. Το γεγονός αυτό θα επαναφέρει εν μέρει τον ταξικό αγώνα γύρω από τα υπάρχοντα σωματεία, γεγονός που δεν πρέπει να υποτιμηθεί από την επαναστατική αριστερά.

Μαζί με τις εργατικές αντιστάσεις η κυβέρνηση των τροϊκανών θέλει να… καταστείλει και τις «σπατάλες» που προκύπτουν από τον κατακερματισμό του ασφαλιστικού συστήματος.

Στόχος του υπ. Εργασίας είναι να νομοθετηθεί η παραπέρα διοικητική ενοποίηση εντός του 2014 και να αρχίσει να εφαρμόζεται από το 2015. Καταρχάς ο οδηγός της είναι η μελέτη του ΚΕΠΕ, που προβλέπει πάνω – κάτω ενοποίηση του ΟΑΕΕ με τον ΕΤΑΑ (γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί)  ή και με το ΕΤΑΠ – ΜΜΕ (εργαζόμενοι στον τύπο) και στο… βάθος ενοποίηση όλων των ταμείων υπό την «σκέπη» ενός Εθνικού Ασφαλιστικού Ταμείου. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στην απόλυση των μισών υπαλλήλων στα ταμεία, λένε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων του ΙΚΑ και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής. Παράλληλα, με την «ενοποίηση» αυτού του είδους θα προκύψουν μειώσεις στις «υψηλότερες» –κυρίως- συντάξεις.

Την ίδια στιγμή, η βασική σύνταξη την οποία θα λάβουν οι δικαιούχοι από το 2026 και μετά, θα ανέλθει στα 360 ευρώ έναντι 480 ευρώ που είναι σήμερα, με βάση όσα προβλέπει το νέο Ασφαλιστικό (νόμος 2010).

Η εφαρμογή όλων των παραπάνω αλλαγών γίνεται ακόμα πιο «επιτακτική» λόγω της … εγγενούς αδυναμίας των Ταμείων να αυξήσουν τα έσοδα τους από ασφαλιστικές εισφορές. Το κράτος συνεχίζει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά να μειώνει δραματικά τις δαπάνες του για συντάξεις, ενώ τα ταμεία το μόνο που κατάφεραν φέτος ήταν να σταματήσουν την κατρακύλα των ασφαλιστικών εισφορών.

Αυτό, όμως, δεν αρκεί για να κλείσουν οι γιγάντιες «τρύπες» που αφήνει πίσω της η κρατική εγκατάλειψη των ταμείων. Την ίδια στιγμή, οι ρυθμίσεις έχουν αποτύχει παταγωδώς. Το ίδιο θα κάνουν και οι απειλές κατασχέσεων ή ακόμα και οι κατασχέσεις. Σε μία οικονομία που για 7η  χρονιά καταρρέει, το ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές (-3,2% κατά το α’ εξάμηνο του 2014), πως μπορούν να αυξηθούν τα έσοδα.

Την ίδια στιγμή, οι μεγαλο - οφειλέτες προπαντός του ΙΚΑ συνεχίζουν να ζουν αμέριμνοι. Μόνο 833 επιχειρήσεις χρωστάνε 2,5 δις ευρώ ! Δηλαδή το 0,6% όσων χρωστάνε πάνω από 5000 ευρώ στο ΙΚΑ χρωστά το 25% του χρέους του ταμείου. Αν εισπράττονταν αυτά τα χρήματα δεν θα κόβονταν η 13η και 14η σύνταξη. Τουλάχιστον όχι πέρσι….

Κατά τα άλλα, ο υπ. Εργασίας μιλά για «νοικοκύρεμα» των ταμείων…

Δεν μπορεί να υπάρξει λύση στο ασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας, χωρίς λύση στο εργασιακό. Η «λύση» που έδωσε η αστική τάξη διάλυσε ζωές χωρίς να δώσει καμία διέξοδο. Η εργατική τάξη πρέπει να δώσει τη δική της προγραμματική και πολιτική απάντηση σ’ αυτό, την ίδια στιγμή που παλεύει ενάντια στα μνημονιακά  αντιλαϊκά μέτρα και τις συνέπειες τους.

Δ.Κ.