Η "ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΒΑΣΤΙΛΛΗΣ" ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ



Στο βάλτο των απορρυθμίσεων που επιχειρεί να επιβάλλει στην κοινωνία κινδυνεύει να βουλιάξει η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου.
Οι απορρυθμίσεις αυτές αφορούν τις αγορές εργασίας, υπηρεσιών και προϊόντων και ακούν στην κωδικό όνομα : Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Ομαδικές απολύσεις στις μεγάλες επιχειρήσεις, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, προγραμμα κινητικότητας και απολύσεων στο δημόσιο είναι οι σημαντικότερες από τις “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” που πρέπει τρέξουν από το τέλος του 2013 έως το τέλος του 2014, οπότε και λήγει το τρέχον Μνημόνιο, προκειμένου να μην υπάρξει κανένα “ατύχημα” στην εκταμίευση των δόσεων από την Τρόικα.
 Το βασικό πρόβλημα για την κυβέρνηση ειναι πως την ίδια στιγμή που προωθεί ομαδικές απολύσεις στον ιδιωτικό (τράπεζες) και στο δημόσιο τομέα (ΕΑΣ, ΕΟΠΥΥ, ΕΡΤ) , η ανεργία έχει φτάσει στο 27% του εργατικού δυναμικού. Ακόμα και η ναυαρχίδα του αστικού γερμανικού οικονομικού τύπου, Xάντελσμπλατ διαφωνούσε με το μέτρο αυτό σε μία τέτοια συγκυρία... (Handelsblatt, 3.12)
Παρομοια, το βασικό πρόβλημα με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας είναι πως την ίδια στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες απειλούνται με έξωση, το 20% των ακινήτων (1,3 εκατομμύρια) της χώρας διατίθενται προς πώληση σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών της Τράπεζας της Ελλάδας.  
Είναι αυτή η αντίθεση μεταξύ της μνημονιακής πολιτικής και της... πραγματικότητας που κάνει ολοένα και πιο πιθανό ενδεχόμενο ενός πολιτικού “ατυχήματος” στη Βουλή, δηλαδή να μην ψηφιστεί κάποιος από τους νόμους που κατατείθενται και, έτσι, να πέσει η κυβέρνηση. Φυσικά ένα πολιτικό “ατύχημα” μπορεί να συμβεί και εκτός Βουλής -όπως φάνηκε και στην περίπτωση της δολοφονίας του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα και εκείνου που πήγε να ακολουθήσει στους δρόμους πριν η κυβέρνηση “εξαρθρώσει” τη Χρυσή Αυγή- γεγονός που φαίνεται να φοβάται πάρα πολύ η αστική τάξη.
Σε άρθρο του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 24 Νοέμβρη, ο διευθυντής της εφημερίδας, Αλέξης Παπαχελάς έγραφε χαρακτηριστικά: “Ρωτούν διάφοροι ξένοι δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί που επισκέπτονται την Ελλάδα : πώς και δεν έχει ακόμη ξεσηκωθεί πραγματικά ο κόσμος; Ολα τα μοντέλα για την ανάλυση οικονομιών σε βαθιά κρίση δείχνουν ότι έπειτα από τόσα χρόνια ύφεσης και με τόση ανεργία (ειδικά στους νέους) θα έπρεπε να έχει ήδη υπάρξει μια «ημέρα της Βαστίλλης», μια πραγματική λαϊκή εξέγερση. Δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο μέχρι τώρα. Τα συνεχή καλέσματα της Αριστεράς και άλλων πολιτικών ή συνδικαλιστικών δυνάμεων δεν έχουν πιάσει τόπο. Πρέπει, λοιπόν, να κοιμάται ήσυχο το όποιο αστικό «σύστημα» της χώρας; Δεν νομίζω”. Και συνεχίζει παρακάτω λέγοντας πως “ Ολο και περισσότεροι έμπειροι παρατηρητές των ελληνικών πραγμάτων εκτιμούν ότι μια «ημέρα της Βαστίλλης» δεν θα οργανωθεί μια ημέρα από κόμματα ή συνδικάτα. Αν συμβεί, είναι πιθανότερο να προκληθεί από ένα τυχαίο γεγονός, ένα «πέταγμα της πεταλούδας»”...
Η κυβέρνηση προσπαθεί να  αποτρέψει τέτοιους είδους “ατυχήματα” εντός ή εκτός Βουλής, λέγοντας στους βουλευτές της πως επίκειται έξοδος από το Μνημόνιο μετά την προσεχή Άνοιξη, τάζοντας αποκατάσταση των κοινωνικών αδικιών μέσω του πρωτογενούς πλεονάσματος στον προϋπολογισμό και ποντάροντας στην έλευση άμεσων ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα...  
Ωστόσο, στην Τράπεζα της Ελλάδας (ΤτΕ) και στο Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) έχουν μάλλον διαφορετική γνώμη.
Σε ημερίδα που οργάνωσε την περασμένη Τρίτη (17 Δεκέμβρη) ο ΣΕΒ, ο πρόεδρος Δημήτρης Δασκαλόπουλος δήλωσε  πως “το πρωτογενές πλεόνασμα δεν αποτελεί πραγματικό κεκτημένο για την ελληνική οικονομία, η οποία παραμένει ελλειμματική”. Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν τρεις έως τώρα μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις έχουν ανακοινώσει την πρόθεση τους να μεταφέρουν την έδρα τους εκτός Ελλάδας (“ΒΙΟΧΑΛΚΟ”, “3Ε”, “ΛΥΚΟΣ”).
Την ίδια μέρα, που ο Δασκαλόπουλος άδειαζε τα δημοσιονομικά επιτεύγματα της κυβέρνησης, στην ενδιάμεση νομισματική έκθεση του διοικητή της ΤτΕ, Γιώργος Προβόπουλου γράφοταν πως “οι εξελίξεις το 2014 υπόκεινται σε αβεβαιότητες σχετικά με τη συνέχιση της προσπάθειας για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις,  τη σταδιακή αποκατάσταση της χρηματοδότησης της οικονομίας και,  την υλοποίηση των προθέσεων των πολυεθνικών επιχειρήσεων για παραγωγικές επενδύσεις στην Ελλάδα”.
Πόσο πιθανή είναι η πραγματοποίηση αυτών των “αβεβαιοτήτων”; Μεγάλη.
Και αυτό γιατί πρώτα απ' όλα, η μία “αβεβαιότητα” επηρεάζεται από την άλλη.
 Είναι προφανές ότι οι “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” εντείνουν την ύφεση, εκτός αν υπήρχε χρηματοδότηση της οικονομίας και υλοποίηση των προθέσεων των πολυεθνικών επιχειρήσεων για παραγωγικές επενδύσεις στην Ελλάδα. Ωστόσο ούτε η μία, ούτε η άλλη προϋπόθεση υπάρχει. Οι μόνοι επιχειρηματίες του πλανήτη, οι Γερμανοί, που  συστηματικά προετοιμάζουν την κάθοδο τους στην Ελλάδα, θεωρούν τη χώρα ακόμα risky (σ.σ. με ρίσκο). Στην πλατφόρμα επικοινωνίας μεταξύ γερμανικών μεσαίων επιχειρήσεων και ελληνικών (Produce In Greece), πάνω από 700 ελληνικές επιχειρήσεις έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για να παράγουν για λογαριασμό των γερμανικών. Ωστόσο, μόνο 70 γερμανικές θέλουν κάτι αντίστοιχο.
Μάταια, επίσης μπορεί να περιμένει κανείς κάτι καλύτερο για τη χώρα από την κυβέρνηση “Μεγάλου Συνασπισμού” (Χριστιανοδημοκρατών – Σοσιαλδημοκρατών). Εκείνο που συμφώνησαν οι εταίροι ήταν να συνεχίσουν στην ίδια ευρωπαϊκή γραμμή με  εκείνη ειδικά που εφαρμόστηκε αρχής γενομένης το Μάρτη του 2013 στην Κύπρο: Το bail-in ή αλλιώς ο σώζων εαυτώ (σ.σ. τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, προϋπολογισμός)σωθήτω αλλιώς ... έξω από την πόρτα της Ευρωζώνης. Θα έλθει κανείς να επενδύσεις σε μία τέτοια χώρα, που μετά από ένα αποτυχημένο bail – out θα υποστεί ένα αμφίβολο bail-in; Δεν νομίζουμε.  

Δ.Κ.