5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 έχει επιταχύνει τους ρυθμούς της ιστορίας. Είναι επιτακτική ανάγκη να βαθύνουμε την κατανόησή μας και να εντείνουμε την πάλη μας στο δρόμο χωρίς επιστροφή που έχει ανοίξει ο Κόκκινος Δεκέμβρης της φωτιάς. 5 χρόνια μετά η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, η βαθύτερη  στην ιστορία, και η χρεοκοπία της καπιταλιστικής Ελλάδας σωρεύουν όλα τα εκρηκτικά υλικά για μια νέα κοινωνική έκρηξη σε διεθνή κλίμακα.

 

Προλεταριακή εξέγερση

Πρωταγωνιστής των συγκλονιστικών γεγονότων του 2008 είναι οι άνεργοι και part-time εργαζόμενοι νεολαίοι. Η νέα γενιά του επαναστατικού προλεταριάτου αποκαλύπτει τεράστιες επαναστατικές δυνατότητες. Η ισχυρή διεθνής λαϊκή υποστήριξη για την εξέγερση, δίνει -για πάνω από ένα μήνα- δύναμη σε εκατοντάδες χιλιάδες να παλεύουν στους δρόμους και τις καταλήψεις για την ανατροπή της Κυβέρνησης και όλου του αστικού πολιτικού συστήματος της διαφθοράς και της κρατικής καταστολής.    

Η δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ήταν το αποτέλεσμα αστυνομικής βαρβαρότητας ενάντια σε ομάδα νεολαίων που υποτίθεται πως τους αποδοκίμασαν για την προκλητική παρουσία τους  στα Εξάρχεια το βράδυ του Σαββάτου 6 Δεκέμβρη 2008. Λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου, οργανώνεται η μαφιόζικη εργοδοτική επίθεση για την εξόντωση της  Κωνσταντίνας Κούνεβα, της πρωτοπόρας μετανάστριας εργάτριας. Ο Δεκέμβρης της εξέγερσης των κολασμένων,  επιταχύνει την ριζοσπαστικοποίηση και πολιτική αφύπνιση φρέσκων στρωμάτων της εργατικής τάξης.   

Η εξέγερση της άνεργης νεολαίας «εμπνέει τον τρόμο στους αντιδραστικούς» και τους γραφειοκράτες. Η τότε ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ (Αλαβάνος) προβαίνει σε συναντήσεις με την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. Το ΚΚΕ, αποκαλύπτεται στα ίδια του τα μέλη ως μηχανισμός πολιτικής καταστολής του εργατικού κινήματος και δοκιμάζεται σοβαρά, καθώς αποτυγχάνει φυσικά να «εκτονώσει την κρίση», όπως λένε στελέχη του. Το σύνθημα «Βάρκιζα τέλος!» αποτυπώνει μια πολύ πιο ισχυρή ιστορική τάση

Η οργή για τη δολοφονία γίνεται αίτημα Δικαιοσύνης, αμφισβητώντας το μονοπώλιο της βίας του αστικού κράτους. Οι κινητοποιήσεις των μαθητών στη ΓΑΔΑ, τα δικαστήρια και οι δεκάδες πολιορκίες αστυνομικών τμημάτων οδηγούν σε παράλυση το κέντρο της Αθήνας για πάνω από ένα μήνα. Εκατοντάδες αστυνομικά τμήματα πετροβολούνται  σε όλη τη χώρα, από  τον Έβρο μέχρι τη  Λακωνία και την Κρήτη. Η κατάληψη της ΓΣΕΕ από ταξικούς αγωνιστές και σωματεία, η κατάληψη της ΕΣΗΕΑ  και η κατάληψη της Λυρικής Σκηνής στο τέλος του Γενάρη 2009, από τα «εξεγερμένα μπαλέτα», είναι εγχειρήματα που εκφράζουν το αντιγραφειοκρατικό ταξικό βάθος του Δεκέμβρη και το ελευθεριακό του πρόταγμα. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει πάρει φωτιά…

Κρίση αστικής εξουσίας

Από το Δεκέμβρη του 2008 και μετά η άρχουσα τάξη χάνει το έδαφος κάτω απ τα πόδια της. Η αποτυχία της δεξιάς Κυβέρνησης να κηρύξει κατάσταση εκτάκτου ανάγκης είναι η κορυφαία έκφραση αυτής της ανοιχτής κρίσης αστικής εξουσίας. Αντιδρώντας η αστική εξουσία διαμορφώνει τη νέα αντι-εξεγερτική στρατηγική της με την ενίσχυση του  κράτους σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τη δημιουργία νέων κατασταλτικών σωμάτων (ομάδα ΔΕΛΤΑ), νέας κατασταλτικής νομοθεσίας και  την  ενίσχυση της ναζιστικής συμμορίας στον  Άγιο Παντελεήμονα, με την αντιμεταναστευτική υστερία του Μαρκογιαννάκη και των συνεχιστών του, ιδίως του  Λοβέρδου  και του Χρυσοχοΐδη.

Όλη η αντιεξεγερτική πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια, έχει εντείνει τις φυγόκεντρες, διαλυτικές τάσεις στον κρατικό μηχανισμό, κάνοντάς τον ακόμα πιο επικίνδυνο για το εργατικό-λαϊκό κίνημα.

Νέα φάση στην παγκόσμια κρίση

Η δολοφονία του αριστερού ράπερ αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από τον έμμισθο φασίστα Ρουπακιά, τον Σεπτέμβρη του 2013 δείχνει το αδιέξοδο όλης της αντιεξεγερτικής στρατηγικής τους. Είναι αδύνατο κανείς να παλέψει στις σημερινές εκρηκτικές συνθήκες χωρίς να καταλάβει, ότι η εξέγερση του Δεκέμβρη έχει ανοίξει έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Δεν είναι ασήμαντο γεγονός, ότι σήμερα, 5 χρόνια μετά, ο Σαμαράς αισθάνεται αναγκαίο να δηλώσει: «έναν δεύτερο Δεκέμβρη δε θα τον αντέχαμε»…

Το ξέσπασμα της καπιταλιστικής χρεοκοπίας, με την ενδόρρηξη του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος το 2007, κορυφώθηκε το 2008, μετά την χρεοκοπία της Lehman Brothers. Ο πρώην πρόεδρος του ΔΝΤ Στρως Καν,  πριν βουλιάξει στα σκάνδαλά του είχε  προειδοποιήσει ότι ο Δεκέμβρη είναι «η πρώτη πολιτική έκρηξη της τρέχουσας παγκόσμιας κρίσης». Ο επίδοξος νεκροθάφτης του Μάη του 68 Σαρκοζί, αποσύρει το νομοσχέδιο αντι-εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στη Γαλλία και μόνο στον φόβο ότι η ψήφισή του θα οδηγήσει σε κοινωνική εξέγερση. Ένα κύμα αλληλεγγύης στους εξεγερμένους απλώνεται στην Ευρώπη και την Αμερική.

Τώρα, όλος ο Νότος είναι σε κοινωνικό αναβρασμό ενώ ο ιμπεριαλιστικός Βορράς, έχοντας γνωρίσει την κοινωνική εξέγερση στη Μ. Βρετανία το 2011 και τη Σουηδία το 2013, βρίσκεται στο κέντρο ενός διεθνούς συστημικού αδιεξόδου. Το μέχρι τώρα αποτέλεσμα των γιγάντιων ενέσεων ρευστότητας είναι ο πολλαπλασιασμός των φουσκών πλασματικού κεφαλαίου. Έχοντας αποτύχει να αντιμετωπίσουν τον όλεθρο της ύφεσης, είναι μπροστά σε ένα νέο γύρο κρατικών και τραπεζικών χρεοκοπιών στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις.   

Η ιστορική αναμέτρηση είναι σε μια κρίσιμη καμπή. Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα και η νεολαία του, η ΟΕΝ, έχει παλέψει αταλάντευτα για τη διεθνή και διεθνιστική εξάπλωση-επέκταση της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Έδωσε τη μάχη της «δίκης στην Άμφισσα» όπου δικάζονταν ο αστυνομικός δολοφόνος του Αλέξανδρου και ο συνεργός του. Για την πάλη του για τη  συνέχιση  της εξέγερσης, το Δεκέμβρη του 2009, το ΕΕΚ έγινε  στόχος της προσχεδιασμένης δολοφονικής αστυνομικής επίθεσης στον ένα χρόνο από τη  δολοφονία του Αλέξανδρου, με την επίθεση των  ΔΕΛΤΑδων  στο μπλοκ του και τον βαρύτατο τραυματισμό της συντρόφισας Αγγελικής Κουτσουμπού.

Είμαστε σε μια κατάσταση γεμάτη κινδύνους αλλά και ευκαιρίες, όπως αποδεικνύει η νικηφόρα μάχη που έδωσε το ΕΕΚ ενάντια στην παρακρατική ναζιστική δίκη του Γραμματέα του, το Σεπτέμβρη του 2013. Τα 5 χρόνια από την εξέγερση του Δεκέμβρη, είναι η ώρα να σηματοδοτήσουν την επόμενη πράξη του  προλεταριάτου: την οργάνωση της επανάστασης στην Ελλάδα σαν αναπόσπαστο τμήμα της παγκόσμιας επανάστασης.

Ε.Α