ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΕΜΠΝΕΕΙ ΚΑΙ ΤΡΟΜΑΖΕΙ!

Το Πολυτεχνείο είναι ακόμη ζωντανό, 40 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη 1973.

 

Εξακολουθεί να εμπνέει εργάτες, φοιτητές, μαθητές, εργαζόμενους και καταπιεσμένους. Κι αποτελεί φόβητρο για τους υπηρέτες και τα όργανα  του κεφαλαίου, για τους φασίστες  και  αντιδραστικούς.

Οι προσπάθειες απαξίωσης δεκαετιών, είτε με τη λάσπη και τη  συκοφαντία είτε με την αγιογράφηση  και τη  μετατροπή  σε γιορτή έχουν αποτύχει. Γι' αυτό σε κάθε επέτειο, και στην φετινή 40η, υπήρξε  πεδίο  αντιπαράθεσης.  Αν δεν ζούσε κανείς δεν θα ασχολείτο με αυτό και ίσως ελάχιστοι να έπαιρναν συμβολικά μέρος στις εκδηλώσεις της επετείου. Όταν  όμως πάνω  από 50.000 άνθρωποι συμμετέχουν  στη  διαδήλωση της Αθήνας και δεκάδες χιλιάδες  άλλοι σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, σημαίνει ότι είναι βαθιά χαραγμένο στην ιστορική μνήμη της εργατικής τάξης και του λαού.

Συνεχίζοντας την παράδοση του αντάρτικου και του Δεκέμβρη  του 1944, ο Νοέμβρης του 1973, αυτή η τελευταία μάχη του εμφυλίου πολέμου, είναι συγχρόνως ο ενδιάμεσος κρίκος για τις νέες εξεγέρσεις, το Δεκέμβρη του 2008 κι αυτές που έρχονται.

Είναι μια από αυτές τις φωτεινές εκλάμψεις που σπάνε το συνεχές της ταξικής κυριαρχίας και εμπνέουν τον αγώνα για μια  κοινωνία χωρίς αφέντες και δούλους, χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση  και αναξιοπρέπεια.

Γι'  αυτό η κυβέρνηση και οι δυνάμεις καταστολής υπήρξαν και φέτος  εξαιρετικά βίαιες στην αντιμετώπιση  των εκδηλώσεων. Οκτώ (8) χιλιάδες αστυνομικούς κινητοποίησαν  στην Αθήνα και χιλιάδες άλλους σε άλλες πόλεις. Στην Αθήνα, επειδή ίσως δεν τους δόθηκε  η ευκαιρία να χτυπήσουν στη διάρκεια της πορείας προς  την αμερικανική πρεσβεία ξέσπασαν στα Εξάρχεια, με εκατοντάδες ΜΑΤ να καταλαμβάνουν την πλατεία χωρίς προφανή αφορμή εκτός από την επίδειξη δύναμης…

Στην Πάτρα επίσης υπήρξε εξαιρετικά βίαιη  η αντιμετώπιση της πορείας.

Αλλά η ιστορία διδάσκει πως μόνο  με  τη  βία κανένα καθεστώς δεν μπορεί να μακροημερεύσει. Αν η ωμή αστυνομική βία  είναι το μόνο  όπλο των κρατούντων τότε είναι ήδη νικημένοι.

Θ.Κ.