Tο «Succ…ERT story”* συνεχίζεται

Tο «Succ…ERT story”* συνεχίζεται

Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου μπροστά σε τριπλό αδιέξοδο
ΧΩΡΙΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΟ» ΔΕΚΑΝΙΚΙ, Μ’ ΑΝΟΙΧΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΜΕΤΩΠΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΦΕΣΗ ΝΑ ΒΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΔΙΔΥΜΟ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ

Λέγεται -και σωστά- πως «κάθε τέλος είναι, ταυτόχρονα, μια νέα αρχή». Ομως, το τέλος της τρικομματικής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, μετά την αποχώρηση του κόμματος του Κουβέλη, σηματοδοτεί την απαρχή μιας νέας κρίσης της αστικής πολιτικής εξουσίας στην Ελλάδα και όχι ενός ξεπεράσματός της.

Και αυτό γιατί μια όσο ποτέ εσωτερικά διασπασμένη αστική φιλο-μνημονιακή κυβέρνηση θα πρέπει να προχωρήσει στην εφαρμογή του πιο δύσκολου κομματιού του Μνημονίου, δηλαδή των διαρθρωτικών αντι - μεταρρυθμίσεων την ίδια στιγμή που η ύφεση στην Ελλάδα αναμένεται να είναι βαθύτερη σε σχέση με τις επίσημες προβλέψεις, ενώ το διεθνές οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον επιδεινώνεται.

Η κυβέρνηση έμεινε… μισή απ’ ό,τι ήταν ένα χρόνο πριν

Μετά την απομάκρυνση της ΔΗΜΑΡ, η «νέα» κυβέρνηση είναι πολιτικά πιο αδύναμη όσο και αν ο πρόεδρος της, ο Σαμαράς, και ο νέος αντι-πρόεδρός της, Βενιζέλος επαίρονται για το αντίθετο. Και αυτό γιατί :

Λείπει πλέον από την κυβέρνηση το “αριστερό” και, σχετικά με τους άλλους διεφθαρμένους πρώην συνεταίρους του (σ.σ. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), πιο «αψεγάδιαστο» δεκανίκι της.
Από το νέο κυβερνητικό συνονθύλευμα Σαμαρικών ακροδεξιών τσαρλατάνων (πχ Γεωργιάδης) και Βενιζελικών και μη πρώην «εκσυχρονιστών», επίσης τσαρλατάνων (Χρυσοχοΐδης), έχουν αφεθεί στην άκρη ο σκληρός πυρήνας της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή οι «Καραμανλικοί» και οι «Παπανδρεϊκοί» αντίστοιχα, οι οποίοι δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αποδεχθούν το ρόλο του «κομπάρσου».

Με τον ωμό πραξικοπηματικό τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση έκλεισε την ΕΡΤ έχασε, παράλληλα, τη στήριξη ενός ορισμένου κοινωνικού δυναμικού που είχε ακόμα αυταπάτες για τη δυνατότητα μιας «δημοκρατικής» και «ευρωπαϊκού» τύπου διαχείρισης της μνημονιακής πολιτικής, που ειδικά αρμόζει σε μία χώρα, η οικονομία –μάλιστα- της οποίας «ανακάμπτει», όπως διατείνεται ακόμα το οικονομικό επιτελείο.
…. και είναι ακόμα στα μισά του δρόμου και τα πιο δύσκολα είναι μπροστά

Παρά τις πολύ βαριές πολιτικές απώλειες τις οποίες υπέστη, η κυβέρνηση ή καλύτερα, ό,τι απέμεινε απ’ αυτήν, είναι υποχρεωμένη από το Μνημόνιο το οποίο έχει ψηφίσει και στηρίζει αναφανδόν να εφαρμόσει το «μοντέλο ΕΡΤ» σε όλο το δημόσιο αλλά και το «μοντέλο ΑΛΤΕΡ» σε όλο τον ιδιωτικό «τομέα» της οικονομίας. Αυτό σημαίνει:    
Μαζικές καταργήσεις φορέων της γενικής κυβέρνησης (νοσοκομεία, δημοτικές υπηρεσίες, σχολεία, σχολές, ασφαλιστικά ταμεία) και απολύσεις δεκάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων.

Νέα «λουκέτα» σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, νέες απολύσεις και, σε δεύτερο πλάνο, παραπέρα επέκταση της μερικής απασχόλησης, επίσημης και ανεπίσημης (πχ η αρτοβιομηχανία «Κατσέλης» αναμένεται να πετάξει 1.000 εργαζομένους στο δρόμο).

Την ίδια στιγμή, όμως, θα πρέπει να εξατομικευθεί η ασφάλιση-σύνταξη -με την επιβολή της υποχρεωτικής ιδιωτικής ασφάλισης-, να κατασχεθούν οι περιουσίες όσων χρωστούν σε εφορίες-τράπεζες-ΤΕΒΕ, να ξεπουληθεί η δημόσια περιουσία από ένα Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων στα χέρια της Ε.Ε. και να εξαρτηθεί η εγχώρια βιομηχανία από ξένες εργολαβίες.

Αυτές είναι οι βασικότερες περίφημες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», δηλαδή οι «μεταρρυθμίσεις» οι οποίες στοχεύουν στην ριζική αλλαγή των εργασιακών και, ευρύτερα των κοινωνικών σχέσεων σε βάρος της εργασίας και όχι απλά στη μείωση της μισθολογικής, ασφαλιστικής, κοινωνικής δαπάνης του κεφαλαίου και του Κράτους του προς την εργασία.

Αν δεν προχώρησαν έως τώρα, ήταν γιατί –πέρα από τις μαζικές αντιστάσεις- οι ελληνικές τράπεζες, γονατισμένες καθώς ήταν από τις ζημιές του «κουρέματος» των ελληνικών κρατικών ομολόγων (PSI), της πολυετούς – βαθιάς ύφεσης και της διαρροής καταθέσεων, αδυνατούσαν να χρηματοδοτήσουν οποιαδήποτε ελληνική επιχείρηση προκειμένου να καλύψουν οι οικονομικά «υγιείς» επιχειρήσεις το κενό που αφήνουν οι «ασθενείς»…
… ενώ το ενδεχόμενο μιας βαθύτερης από την αναμενόμενη ύφεση έρχεται πιο κοντά

Η δεινή κατάσταση των ελληνικών τραπεζών δεν πρόκειται να αλλάξει τα επόμενα 2-3 χρόνια τουλάχιστον, ακόμα και μετά την «επιτυχημένη» ανακεφαλαιοποίηση τους που μόλις ολοκληρώθηκε. Αυτή κάλυψε κυρίως τις ζημιές από το PSI.

Οι ζημιές από τα μη - εξυπηρετούμενα δάνεια και από τις καταθέσεις που εξαφανίστηκαν και αναμένεται να επιστρέψουν με πάρα πολύ αργούς ρυθμούς, πως θα καλυφθούν; Με ένα «κούρεμα» των υψηλών καταθέσεων όπως στην Κύπρο; Με κατασχέσεις ακίνητης περιουσίας ; Με μερικές «διαγραφές» χρεών; Πιθανόν, με ένα συνδυασμό όλων αυτών ή και άλλων παρομοίων μέτρων.

Το σίγουρο πάντως είναι πως με τις τράπεζες να αδυνατούν να ανοίξουν τις στρόφιγγές τους προς τις εγχώριες επιχειρήσεις, είναι αδύνατο να μην μειωθούν ακόμα παραπέρα οι επενδύσεις. Ήδη οι επενδύσεις στο α’ τρίμηνο του 2013 έπεσαν κατά 11,5% σε σχέση με πέρσι. Μ’ άλλα λόγια, απαλείφεται ο μοναδικός παράγοντας ο οποίος θα μπορούσε, σύμφωνα με την κυβέρνηση, να «ρηχαίνει» την ύφεση από φέτος. Ούτε από το εξωτερικό, θα πρέπει να περιμένει κανείς κάποια εντυπωσιακή επενδυτική κίνηση. Το όψιμο ενδιαφέρον διαφόρων ξένων επενδυτικών ταμείων για την Ελλάδα είναι πολύ πιθανόν να τελειώσει μαζί με το τέλος της επεκτατικής νομισματικής πολιτικής (σ.σ. εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια δανεισμού) που έχει προαναγγείλει ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed), η οποία έχει γεμίσει το πλανήτη με χρηματιστικά κεφάλαια που αναζητούν εύκολες αποδόσεις…

Την ίδια στιγμή, οι ελληνικές εξαγωγές πέφτουν εξαιτίας της ύφεσης στην ευρωζώνη και της επιβράδυνσης στις αναδυόμενες οικονομίες (πχ Τουρκία). Το 2014 κάθε άλλο παρά υπάρχουν ενδείξεις κάποιας δυναμικής ανάκαμψης της ευρωπαϊκής οικονομίας. Εξάλλου, αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές του προσεχούς Σεπτεμβρίου και, προπαντός, μετά τις κρισιμότατες Ευρω-εκλογές του Μαΐου 2014, θα ξεκινήσει ανοιχτά ο νέος κύκλος δημοσιονομικής προσαρμογής σε όλη την Ε.Ε. με συντριπτικά αρνητικές συνέπειες για τους ρυθμούς ανάπτυξης στη γηραιά ήπειρο. Την ίδια στιγμή, η διαφαινόμενη αύξηση της τουριστικής κίνησης (6%) στην Ελλάδα δεν θα αυξήσει τον τζίρο του κλάδου και, έτσι τη συνεισφορά του στο ΑΕΠ, μιας και η πτώση στις τιμές των τουριστικών «πακέτων» είναι ήδη πολύ μεγαλύτερη (25-30%)!

Η κατανάλωση, παράλληλα, καταποντίζεται δεδομένου ότι οι φετινές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις δεν έχουν το προηγούμενό τους. Την ίδια στιγμή, νέες περικοπές προετοιμάζονται από το τέλος του 2013, μιας και το ΔΝΤ ήδη προβλέπει τεράστιες αποκλίσεις από τους στόχους μείωσης των δαπανών (τα ασφαλιστικά ταμεία αναμένεται να έχουν έλλειμμα 5% έως το Δεκέμβρη) πέραν εκείνων στα φορολογικά έσοδα (ΦΠΑ). Παράλληλα, η ανεργία θα αγγίζει το 30% από το 27,5% που είναι σήμερα, οι οποίες θα ρίξουν ακόμα περισσότερο την αγοραστική δύναμη των λαϊκών στρωμάτων.

Όλο αυτό το σκηνικό κάνει ακόμα και ερευνητές του κρατικά χρηματοδοτούμενου Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) να μιλούν για μία ύφεση στην Ελλάδα που μπορεί να φτάσει φέτος ακόμα και το 6,4 - 7,2%, δηλαδή όσο ήταν πέρσι και πρόπερσι, αντί για 4,5% που προβλέπει το Μνημόνιο! Ενδεικτικά, αναφέρουμε πως η ύφεση στο α’ τρίμηνο του 2013 ήταν 5,6%. Φυσικά, αν κάτι τέτοιο συμβεί, τότε καμία κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου δεν πρόκειται να «εξαντλήσει την τετραετία»…

Δ.Κ.

*Το λογοπαίγνιο “succ…ΕΡΤ story” είναι παρμένο από το πρωτοσέλιδο της απεργιακής εφημερίδας των σωματείων στα ΜΜΕ που εκδόθηκε την Κυριακή 16 Ιούνη (AΔΕΣΜΕΥΤΗ ΓΝΩΜΗ). Συνδυάζει τα περί ελληνικού “success story” που θέλει την Ελλάδα να επιτυγχάνει τους Μνημονιακούς στόχους της με τον αγώνα στην ΕΡΤ που αποδεικνύει το αντίθετο.

Νέα Προοπτική τεύχος#552# Σάββατο 29 Ιουνίου 2013