Η αλήθεια πίσω από την ομιλία του Μέργου

Η αλήθεια πίσω από την ομιλία του Μέργου

Δεν του... ξέφυγε, ούτε αποτελεί προσωπική του άποψη. Απλά είπε δυνατά, εκείνα που οι άλλοι σιγοψιθυρίζουν τον τελευταίο καιρό.

Μιλώντας σε συνέδριο της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδας πριν δύο εβδομάδες, ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών Γιώργος Μέργος είπε πως ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα είναι ακόμα υψηλός (582 ευρώ, ο δικός  του μισθός είναι "μόνο" 6.000). Πρόσθεσε  δε ότι για να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας (πέρα από τη μείωση των εργατικών μισθών) πρέπει να αυξηθεί η συνολική παραγωγικότητά της.

Φυσικά, οι πάντες στην κυβέρνηση ασχολήθηκαν μόνο με την πρώτη δήλωση του Μέργου, τονίζοντας ότι δεν τίθεται θέμα παραπέρα μείωσης του κατώτατου μισθού όχι με τη δεύτερη δήλωσή του...

  • Και αυτό γιατί η πρώτη δήλωση του Μέργου εξυπηρετεί  άμεσα την επανεκκίνηση του “διαλόγου” για το Εργασιακό, ανεξάρτητα από το που θα καταλήξει. Στις 31 Μαρτίου λήγει η ισχύουσα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Καθ' όλο το 2013, αρχής γενομένης από αυτό το μήνα, λήγουν όλες οι κλαδικές συμβάσεις εργασίας που υπεγράφησαν πέρσι και πρόπερσι. Φαίνεται πως πάμε σε νέο μπαράζ επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων με μισθούς κατά το δοκούν.

Το ίδιο το Μνημόνιο προτείνει εμμέσως την παραπέρα μείωση του κατώτατου μισθού λόγω εκτίναξης της ανεργίας το αργότερο έως το α΄τρίμηνο του 2014.  Η κυβέρνηση είναι δεσμευμένη από την Τρόικα να επιβάλλει από την 1η Απρίλη τον κατώτατο (αντί να ψηφίσει εκείνον τον κατώτατο που συμφωνεί ο ΣΕΒ με τη ΓΣΕΕ όπως συνέβαινε ως τώρα). Κανείς εργοδότης (όχι μόνο όσοι δεν είναι μέλη του ΣΕΒ, της ΕΣΕΕ και της ΓΣΕΒΕΕ) δεν υποχρεούται να τον τηρεί.

Η τελευταία έκθεση της Κομισιόν  για την Ελλάδα προβλέπει μείωση του μέσου εργατικού μισθού στον ιδιωτικό τομέα κατά 20% το 2013-14 (το 2012 μειώθηκε μόλις (;!) 4%). Η μείωση αυτή θα προκύψει προφανώς από την εφαρμογή των παραπάνω μέτρων που αναφέρονται στο Μνημόνιο.

Αυτό, αλήθεια, γιατί κανείς από όσους στην κυβέρνηση ορκίζονται πως δεν θα μειωθεί -κατά τ' άλλα- ο κατώτατος μισθός δεν το “πρόσεξε”; Μπορεί, πιθανόν, να μη μειωθεί ο κατώτατος μισθός φέτος και, έτσι, να εμφανιστούν τώρα οι σφάχτες του λαού αυτής της χώρας ως “ήρωες” απέναντι στον... “κακό” τεχνοκράτη Μέργο. Ωστόσο θα μειωθούν όλοι οι άλλοι στον ιδιωτικό τομέα, για να μειωθεί σύντομα ξανά ο κατώτατος...

  • Γι' αυτό το λόγο, ουδείς από τους κυβερνητικούς παράγοντες ασχολήθηκε  με τη δεύτερη δήλωση του Μέργου. Και αυτό γιατί στη δεύτερη δήλωση βρίσκεται ο ένας εκ των δύο βασικών λόγων των επερχόμενων μειώσεων στους μισθούς, μαζί και στον κατώτατο. Εξηγούμαστε: Μία οικονομία μπορεί να ανταγωνίζεται τις άλλες στο βαθμό που μειώνει τους εργατικούς μισθούς και ταυτόχρονα αυξάνει την παραγωγικότητα εκείνων που εργάζονται, αν και με χαμηλότερους μισθούς. Για να βελτιωθεί η παραγωγικότητα των εργατών απαιτούνται αυξημένες κρατικές και ιδιωτικές δαπάνες για την ανάπτυξη της τεχνολογίας, αλλά και της σχετικής εκπαίδευσης των εργατών..

Το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος, όμως, δεν μπορεί γι' αυτήν να δώσει δεκάρα. Το ίδιο ισχύει και για τους  χρεοκοπημένους Έλληνες καπιταλιστές. Οι μόνοι που θα μπορούσαν ίσως να δαπανήσουν χρήματα για την βελτίωση της τεχνολογίας και, έτσι, της παραγωγικότητας των εργατών είναι οι ξένοι επενδυτές, αγοράζοντας σε πρώτη φάση τη ελληνική δημόσια περιουσία.

Για να γίνει, όμως, αυτό υπάρχουν δύο εμπόδια, ένα αμεσο-βραχυπρόθεσμο και ένα μακροπρόθεσμο. Δεν αναμένεται να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις πριν το τέλος του 2013 και όταν γίνουν, δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε  δαπάνες εκ μέρους των επενδυτών  στην ανάπτυξη της τεχνολογίας. Αυτή θα έλθει έτοιμη απ' έξω και θα αφορά μόνο τη συγκεκριμένη επιχείρηση. Συνεπώς η ανταγωνιστικότητα του ελληνικού καπιταλισμού μπορεί να βελτιωθεί ελάχιστα, αλλά μόνο με ένα τρόπο: Την παραπέρα μείωση των μισθών των εργατών.

  • Ο δεύτερος βασικός λόγος μείωσης των εργατικών μισθών έχει να κάνει με το νέο προσανατολισμό που θέλει η Τρόικα να δώσει στον ελληνικό καπιταλισμό. Μέχρι το 2030, θα πρέπει το 55% του ΑΕΠ της χώρας να προέρχεται από την κατανάλωση στο εσωτερικό της χώρας (φαγητό, ένδυση-υπόδηση, διασκέδαση κλπ.) το υπόλοιπο 20% από την κατανάλωση εκτός αυτής (εξαγωγές, τουρισμός).

Το 2010, το ποσοστό της ντόπιας κατανάλωσης επί του ελληνικού ΑΕΠ ανήλθε γύρω στο 70 %, ενώ το ποσοστό της ξένης κατανάλωσης ήταν γύρω στο 10%.

Μετά τρία χρόνια μνημονιακών μειώσεων στις αποδοχές το ποσοστό της ντόπιας κατανάλωσης επί του ΑΕΠ... αυξήθηκε φτάνοντας κοντά στο 75%! Και αυτό γιατί η ντόπια κατανάλωση μειώθηκε με πιο αργούς ρυθμούς απ' ό,τι το ΑΕΠ, μιας και ο λαός “προτίμησε” να... τρώει -αν και λιγότερο από πριν- παρά να πληρώνει φόρους, τόκους, λογαριασμούς κλπ.  Εξού και τα ληξιπρόθεσμα χρέη των πολιτών προς το Κράτος, τις Τράπεζες, τη ΔΕΗ κλπ. έχουν εκτιναχθεί από 50% και άνω. Αντίθετα, η συνεισφορά των εξαγωγών και του τουρισμού μειώθηκε ως ποσοστό του ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια.

 

Ο μόνος τρόπος για να μειωθεί η συνεισφορά της ντόπιας κατανάλωσης στο ΑΕΠ  κατά 20-25%, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Τρόικας, είναι, φυσικά, να πέσουν δραματικά οι μισθοί σε όσους εργάζονται σε επιχειρήσεις που καλύπτουν τις καταναλωτικές ανάγκες του ντόπιου πληθυσμού. Σ' αυτές εργάζεται πάνω από το 90% του εργατικού δυναμικού της χώρας. Πόσο πρέπει να μειωθούν αυτοί οι μισθοί αυτών των εργατών για να πέσει τόσο πολύ η κατανάλωση τους; Τουλάχιστον 30%, από εδώ και πέρα.

Μήπως θα αυξηθούν οι μισθοί όσων δουλεύουν στις εξαγωγικές επιχειρήσεις ή στον τουρισμό; Αρκεί να δει κανείς τους μισθούς των εργατών στους αντίστοιχους κλάδους στα Βαλκάνια (250-400 ευρώ επισήμως) για να καταλάβει πού θα φτάσουν οι μισθοί των εργατών της Ελλάδας ακόμα και στους κλάδους που η τρόικα θέλει να “αναπτυχθούν”. Εξάλλου η αύξηση του αριθμού των εργατών που ζητούν δουλειά σ' αυτούς τους τομείς αρκεί από μόνη της για να ρίξει περαιτέρω τους σημερινούς χαμηλούς μισθούς όσων εργάζονται...

 

Δ.Κ.


Νέα Προοπτική τεύχος#544# Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013