KATAΛHΨEIΣ KAI MAZIKH ΔPAΣH ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ

Το Δημόσιο σε καθεστώς διάλυσης

KATAΛHΨEIΣ KAI MAZIKH ΔPAΣH ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ


Ο κοινωνικός όλεθρος της χρεοκοπίας και των μνημονίων έχει τρομακτικές και από καιρό ορατές συνέπειες στο Δημόσιο Τομέα.

Στο κλείσιμο οργανισμών και στην εγκατάλειψη όσων ακόμα «ενεργών», προστίθεται η «αποψίλωση» των δημόσιων υπηρεσιών με μαζικές απολύσεις, που παίρνουν τη μορφή εθελούσιων εξόδων, εφεδρειών, διαθεσιμοτήτων κ.λπ. Στα πλαίσια του «προγράμματος κινητικότητας των υπαλλήλων», το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης απαιτεί από τις διοικήσεις των υπηρεσιών την αποστολή λιστών με τα ονόματα των συμπεριλαμβανόμενων στο πρόγραμμα υπαλλήλων, κάτι που στις πλείστες περιπτώσεις δεν έχει γίνει, παρά την θέσπιση αυστηρής προθεσμίας ως τη Δευτέρα 19/11. Το Μνημόνιο προβλέπει και για την περίπτωση μιας τέτοιας ανυπακοής, πειθαρχικά μέτρα. Εντούτοις, ακόμα κι αν οι φορείς δεν αποστείλουν τις λίστες, το υπουργείο δηλώνει πως η διαδικασία θα προχωρήσει ούτως ή άλλως, αφού έχει στα χέρια του τα στοιχεία όλων των δημοσίων υπαλλήλων από την απογραφή τους.

Οι ανωτέρω τροϊκανές ρυθμίσεις για απολύσεις στο Δημόσιο, έχουν μάλιστα το χαρακτήρα του «κατεπείγοντος»: ανήμερα 17 Νοέμβρη, επετείου της εξέγερσης για «Ψωμί –Παιδεία -Ελευθερία», η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, «αποφάσιζε και διέταξε» την απόλυση δημοσίων υπαλλήλων μέσω Ίντερνετ! Συγκεκριμένα, προφορικά, απαιτούσε από τους διοικητές των υπουργείων και όσων φορέων εντάσσονται στο νόμο περί απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων (ν. 4093), να «μπουν» στη βάση δεδομένων του Δημοσίου (apografi.gr), ακόμα κι από τους οικιακούς τους υπολογιστές, και να πατήσουν delete στο όνομα όσων υπαλλήλων προορίζονται για απόλυση, με αποτέλεσμα αυτομάτως να μην συμπεριλαμβάνονται στις μισθοδοσίες των επόμενων μηνών! Η «ηλεκτρονική διακυβέρνηση» σε άλλα επίπεδα…

Η διακοπή χρηματοδότησης προς τους δήμους όλης της χώρας, τους έχει φέρει εδώ και καιρό στο χείλος της καταστροφής. Οι λειτουργικές τους «τρύπες» στην κάλυψη πάγιων και διαρκών τους αναγκών, λόγω των απολύσεων που έχουν ήδη συντελεστεί σε συμβασιούχους, επιχειρήθηκε σε ένα πρώτο επίπεδο να καλυφθούν με τους «εργαζόμενους -λάστιχο», τη δωρεάν εργασία των ανέργων των πεντάμηνων προγραμμάτων «Κοινωφελούς Εργασίας», που φυσικά θα έχουν και συνέχεια. Τώρα, η προωθούμενη «διαθεσιμότητα» των υπαλλήλων, είναι και το τελειωτικό χτύπημα στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που βρίσκονται στον πυρήνα αυτής της διαδικασίας καταστροφής. Ένα τεράστιο δίκτυο που επεκτείνεται σε όλη την επικράτεια, με υπηρεσίες ζωτικές και απαραίτητες για το σύνολο του λαού, από την παρακμή στην οποία ήδη βρίσκεται, οδηγείται στην πλήρη και οριστική διάλυση. Οι συνέπειες από αυτό δεν έχουν ένα χαρακτήρα συνδικαλιστικό που αφορά μόνο τους εργαζόμενους. Έχουν ένα χαρακτήρα πλατιά κοινωνικό που επηρεάζει την καθημερινότητα και τη ζωή κάθε λαϊκού ανθρώπου.

Η απειλή της γενικευμένης καταστροφής στους ΟΤΑ έχει ξεσηκώσει τους δημοτικούς υπαλλήλους σε κάθε σημείο της χώρας. Ένας χώρος εργαζομένων που από καιρό έχει δείξει τις διαθέσεις του με σειρά κινητοποιήσεων, τώρα βρίσκεται «επί ποδός πολέμου». Η ΠΟΕ-ΟΤΑ, εξαγγέλλει ολοένα νέες καταλήψεις και στάσεις εργασίας σε όλη τη χώρα, για «τον εκτροχιασμό του μέτρου της διαθεσιμότητας». Υπολογίζονται σε πάνω από 250 τα δημαρχεία που βρίσκονται κατειλημμένα από τους εργαζόμενους, με το κύμα των καταλήψεων να επεκτείνεται και σε υπηρεσίες καθαριότητας, ΚΕΠ, αμαξοστάσια, παιδικούς σταθμούς κ.ο.κ. Τα κατά τόπους Γραφεία Προσωπικού, αρμόδια για να συντάξουν τις λίστες των διαθεσιμοτήτων, βρίσκονται «κλειδαμπαρωμένα» από την Παρασκευή 16/11. Ταυτόχρονα, δεν είναι λίγοι κι εκείνοι οι Δήμαρχοι που έχουν δηλώσει ρητά πως δεν πρόκειται να φέρουν την διάλυση στους δήμους τους εφαρμόζοντας το μέτρο.

Οι κινητοποιήσεις στους ΟΤΑ, φέρνουν παράλυση στις λειτουργίες των δήμων, αναγκαία συνθήκη για να ευοδωθεί ο αγώνας. Ιδιαίτερα σε μεγάλους δήμους της χώρας, όπως η Θεσσαλονίκη ή η Πάτρα, η αποκομιδή σκουπιδιών ή η λειτουργία παιδικών σταθμών είναι ήδη σπάνια και προβληματική. Οι εργαζόμενοι πραγματοποιούν συνεχείς διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις έξω από αρμόδια κρατικά κτίρια, προχωρώντας συχνά και σε συμβολικές καταλήψεις, με τη συμμετοχή και τις αποφάσεις ακόμα και δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων. Σε αυτά προστίθενται και οι καταλήψεις -συμβολικές σε μια πρώτη φάση- σε υπουργεία και γραμματείες, από τους υπαλλήλους τους (Υγείας, Αγροτικής Ανάπτυξης, Γενικής Γραμματείας Ναυτιλίας κλπ.), φέρνοντας στο νου το περσινό «τσουνάμι» καταλήψεων σε υπουργεία και δημόσια κτίρια.

Καμιά δημόσια λειτουργία, καμιά ουσιαστική διακυβέρνηση δεν μπορεί να επιτελεστεί με τα κρατικά και δημοτικά κτίρια κατειλημμένα από την εργατική τάξη. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο το «άνοιγμα» και η σύνδεση αυτής της μορφής πάλης με άλλους εργαζόμενους και με άλλους αγώνες, ο συντονισμός τους σε Κέντρα Αγώνα (τον ρόλο των οποίων κάλλιστα μπορούν να παίξουν τα κατειλημμένα δημαρχεία) και η πάλη για Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας.

Η εξάπλωση τέτοιων μορφών δυναμικών κινήσεων εργαζομένων σε όλη τη χώρα, τρομοκρατεί τη παραπαίουσα κυβέρνηση, προκαλώντας τις σπασμωδικές αντιδράσεις της. Όπως με την εισβολή των εργατών του Σκαραμαγκά στο Πεντάγωνο, προ λίγων εβδομάδων, έτσι και τώρα, τα κτίρια-σημεία αναφοράς της κρατικής εξουσίας (τοπικής και κεντρικής), «στοχοποιούνται» και γίνονται πεδίο αντιπαράθεσης μέσα από την πάλη των εργαζομένων. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις, το κράτος απαντάει με τη νέα μορφή αντιμετώπισης των εργατικών αγώνων, με συλλήψεις συνδικαλιστών, που έχουν την τιμητική τους το τελευταίο διάστημα. Συγκεκριμένα, στα πλαίσια της 3ης ελληνογερμανικής συνέλευσης Δημάρχων στη ΔΕΘ, και λόγω της επίσκεψης του υφυπουργού Εργασίας της Γερμανίας Χανς Φούχτελ, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ συγκεντρώθηκαν για διαμαρτυρία έξω από την Έκθεση, αποδοκιμάζοντας έντονα τη Γερμανική αντιπροσωπεία και πετώντας ένα ποτήρι καφέ στον Γερμανό πρόξενο. Γι’ αυτό και μόνο το λόγο, η κυβέρνηση Σαμαρά διέταξε τη σύλληψη 3 εργαζομένων, ο ένας εκ των οποίων ο Θανάσης Αγαπητός, εκλεγμένος συνδικαλιστής δάσκαλος, κι υποψήφιος βουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οι διώξεις γίνονται με τις κατηγορίες της παράνομης βίας, της διατάραξης κοινής ειρήνης και της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης, και σε έναν από τους τρεις για απείθεια, λόγω της άρνησής του να δώσει δακτυλικά αποτυπώματα.

Τις μεθοδεύσεις του κράτους ενάντια στους εργάτες, που τους συλλαμβάνει απομονώνοντας τους έξω από τα σπίτια τους, όμως, τις ακυρώνουν οι ίδιοι οι εργάτες. Η δίκη των συλληφθέντων αναβλήθηκε δις, μετά από μαζική παρουσία αλληλέγγυου κόσμου, που οδήγησε στην απουσία των μαρτύρων κατηγορίας – αστυνομικών.

Σε αυτό τον εξαιρετικά σημαντικό γύρο κινητοποιήσεων, οι εργάτες θα πρέπει να είναι αποφασισμένοι να πάνε μέχρι τα άκρα. Κανένας συμβιβασμός της οποιασδήποτε συνδικαλιστικής ηγεσίας δεν πρέπει να κάμψει το ηθικό τους. Δεν θα πρέπει να καμφθούν ούτε από τις μεθοδεύσεις του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ, που γενικά σαμποτάρει και απέχει από τους αγώνες που δεν μπορεί να ελέγξει, στο όνομα του «να μην υποταχθεί» στην ηγεσία της ΠΟΕ/ΟΤΑ. Η ανεξαρτησία της εργατικής τάξης δεν επιτυγχάνεται φτιάχνοντας διασπαστικά σωματεία-σφραγίδες, όπως το κλαδικό πρωτοβάθμιο «Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής» του ΠΑΜΕ. Καμιά ουσιαστική υπόσταση μέσα στην εργατική τάξη δεν μπορούν να έχουν τέτοια συνδικαλιστικά μορφώματα, φτιαγμένα μόνο για να εξυπηρετούν τα μικροπολιτικά παιχνίδια του ΚΚΕ και την διάσπαση των εργατικών αγώνων.

Η ενότητα, η πραγματική ανεξαρτησία από τις γραφειοκρατίες, και η προοπτική της πάλης, είναι οι απαραίτητες συνθήκες για να νικήσουν οι ταξικοί αγώνες, όπως αυτός των εργαζόμενων ΟΤΑ.

Κ. Αποστολόπουλος


Νέα Προοπτική τεύχος#538# Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012