OEN

Questions that users migrating to Joomla! 1.5 are likely to raise

ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

Η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή και η αύξηση των ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων είναι ένα από τα σημάδια της νέας φάσης στην οποία βρισκόμαστε. Στη φάση της σύγκρουσης της επανάστασης και ό,τι πιο σάπιου έχει να επιδείξει ο καπιταλισμός. 

Οι φασίστες δεν πήραν θάρρος μόνο από το αποτέλεσμα των εκλογών. Το ίδιο το σύστημα της κρίσης και της διαφθοράς είναι που τους αναθρέφει για να τους χρησιμοποιήσει την επόμενη περίοδο ενάντια στην εργατική τάξη. Τώρα χτυπάνε κυρίως τους μετανάστες, αύριο κάθε αγωνιζόμενο εργάτη.

Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ που βγήκε από τις τελευταίες εκλογές είναι η πιο αδύναμη αλλά ταυτόχρονα επικίνδυνη κυβέρνηση. Είναι μια κυβέρνηση πολιτικά απονομιμοποιημένη μιας και το ίδιο βράδυ των εκλογών δήλωσε ότι θα συνεχίσει την πολιτική των μνημονίων, ερχόμενη σε αντίθεση με τους αγώνες και την θέληση όλων των εργαζόμενων και της νεολαίας. Επίσης είναι μια κυβέρνηση που πρέπει να προχωρήσει στο “έργο” της με άδειο πορτοφόλι, δηλαδή χωρίς καμία δυνατότητα να καλύψει καμία από τις ανάγκες του λαού. 

Το μόνο εργαλείο κοινωνικού ελέγχου που της έχει απομείνει είναι η ωμή καταστολή και τίποτα άλλο. Οι φασιστικές συμμορίες θα κληθούν να συνδράμουν στην ενίσχυση των δυνάμεων καταστολής κάθε φορά που αυτές δεν θα αρκούν, για να χτυπήσουν τους αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας που είναι μπροστά μας. 

Η εξάπλωση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης στην Ευρώπη, στην Κίνα και τις ΗΠΑ βγάζει και θα βγάλει με μεγαλύτερη ένταση όλα εκείνα τα κομμάτια της κοινωνίας που πλήττονται από την κρίση στους δρόμους του αγώνα. Η παρακμή του καπιταλισμού σε παγκόσμια κλίμακα και η αύξηση των επαναστατικών τάσεων μέσα στους εργαζόμενους και τη νεολαία συνοδεύεται από την προετοιμασία των αφεντικών και των μηχανισμών τους για την επαναστατική αναμέτρηση που είναι μπροστά μας.

Η απάντηση σε όλα αυτά τα φασιστικά αποβράσματα της κρίσης του συστήματος πρέπει να είναι ενιαία από το σύνολο των οργανώσεων, συλλογικοτήτων, στεκιών και λαϊκών συνελεύσεων. Η δημιουργία ομάδων εργατικής αυτοάμυνας που θα προστατεύουν τις γειτονιές μας από τις επιθέσεις φασιστικών συμμοριών είναι καθοριστικής σημασίας. Ένα ταξικό πρόγραμμα απάντησης στην κρίση είναι αναγκαίο. Η αυτοοργάνωση των εργατών και της νεολαίας, η πάλη για την καταστροφή του αστικού κράτους, η εξουσία των εργατικών συμβουλίων και ο διεθνισμός είναι οι αναγκαίοι όροι για να τσακιστούν οι φασίστες και το σύστημα που τους γεννάει.

 

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας/ΕΕΚ

 

Νέα Προοπτική τεύχος #531# Σάββατο 21 Ιουλίου 2012

Η ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Μαύρο τις φοιτητικές παρατάξεις της Τρόικας

Μαύρο τις φοιτητικές παρατάξεις της Τρόικας

Στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΕΑΑΚ στα ΑΕΙ-ΤΕΙ

Οι φοιτητικές εκλογές της 16ης Μάη στα ΑΕΙ και ΤΕΙ γίνεται σε συνθήκες άνευ προηγουμένου κρίσης του αστικού πολιτικού συστήματος και συνολικά του καπιταλισμού.

Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, οι δύο μεταπολιτευτικοί πόλοι της αστικής εξουσίας, μαυρίστηκαν και στις κάλπες από τους εργαζομένους και τη νεολαία που αντιμετωπίζουν τη χρεοκοπία των ζωών τους από τις κυβερνήσεις, την Τρόικα και τα Μνημόνια τους, ενώ κανένα άλλο διάδοχο σχήμα δε φαίνεται να μπορεί να τους αντικαταστήσει.

Οι βίαιες συνέπειες της χρεοκοπίας του καπιταλιστικού συστήματος αφορούν ολόκληρη την εκμεταλλευμένη και καταπιεσμένη νεολαία η οποία ενώνεται στην κοινή (μη) προοπτική της μαζικής ανεργίας και της ελαστικής εργασίας.

Οι φοιτητές μαζί με ολόκληρη τη νεολαία ζουν ένα απόλυτο κοινωνικό αδιέξοδο που τους καταδικάζει το σύστημα στην κρίση του.. Τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας απειλούνται με κατάρρευση των πιο στοιχειωδών υλικών όρων λειτουργίας τους, ακόμα και με κλείσιμο. Το “κούρεμα” των αποθεματικών των πανεπιστημίων μέσω του PSI σπρώχνει ακόμα περισσότερο τις σχολές στη διάλυση, το λουκέτο και την ερήμωση που έχουν οδηγήσει η ραγδαία μείωση της κρατικής χρηματοδότησης.

Οι πολιτικοί εκπρόσωποι των ντόπιων και διεθνών τοκογλύφων, των τραπεζιτών και των βιομηχάνων μέσα στις σχολές, η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ, οι εκπρόσωποι των μαυρισμένων πρώην μεγάλων κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πρέπει να μαυριστούν μαζικά από τους φοιτητές τη 16η του Μάη. Καμία άφεση δεν πρέπει να δοθεί στους πρώην γαλαζοπράσινους φοιτητοπατέρες που φορούν το μανδύα του ανεξάρτητου για να επιβιώσουν πολιτικά μέσα στις σχολές.

Η νεολαία που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των μαχών ολόκληρου του εργατικού και λαϊκού κινήματος τα τελευταία δύο χρόνια πρέπει να οργανώσει την πάλη για την επαναστατική ανατροπή των κυβερνήσεων, του κράτους και του σαπισμένου τους συστήματος, για την αναδιοργάνωση της παιδείας και της κοινωνίας από τη νεολαία και την εργατική τάξη σε νέες, σοσιαλιστικές βάσεις. 

Η 16η Μάη είναι μονάχα μια στιγμή αυτού του πολέμου. Η μόνη διέξοδος από τη χρεοκοπία απαιτεί την έξοδο από το έδαφος του χρεοκοπημένου καπιταλισμού. Κανένας ενδιάμεσος δρόμος δεν μπορεί να υπάρξει. Το χρέος των τραπεζών που μας πνίγει πρέπει να διαγραφεί, οι τράπεζες και οι βασικοί πυλώνες της οικονομία να εθνικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση και να βγει η Ελλάδα από την ΕΕ στα πλαίσια της πάλης του προλεταριάτου στην Ευρώπη για τη διάλυση της ΕΕ και τις ενωμένες σοσιαλιστικές πολιτείες της Ευρώπης. Η επιβολή αυτών των μέτρων απαιτεί τη χρήση των μεθόδων και των μέσων της προλεταριακής επανάστασης, την κατάκτησηντης εξουσίας από το προλεταριάτο και τη σοσιαλιστική διέξοδο από τον καπιταλισμό. Καμία άλλη κυβέρνηση, “αριστερή” ή “λαϊκή” στα πλαίσια του καπιταλισμού (εντός ή εκτός ΕΕ), δεν μπορεί να σώσει το λαό από τα δεινά της καπιταλιστικής χρεοκοπίας.

Η Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας, η νεολαιίστικη οργάνωση του ΕΕΚ-Τροτσκιστές, την ίδια στιγμή που τάσσεται υπέρ της ταξικής ενότητας στη δράση, ξεκαθαρίζει πως αυτή η ενότητα δεν πρόκειται να φέρει αποτελέσματα αν δεν σφυρηλατηθεί από την πολιτική ανεξαρτησία ολόκληρης της εργατικής τάξης και της νεολαίας από την αστική και μικροαστική τάξη.

Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να παίξει κρίσιμο ρόλο στο συντονισμό και την ενότητα στη μάχη ενάντια στους καπιταλιστές, τα μνημόνια, τη δυστυχία και την απελπισία.

  • Μαύρο στις φοιτητικές παρατάξεις της Τρόικας ΔΑΠ ΠΑΣΠ και ψευτο-ανεξάρτητων

  • Όχι στην διάλυση των ΑΕΙ – ΤΕΙ

  • Για την αναδιοργάνωση της παιδείας και της κοινωνίας σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις

  • Για μια παιδεία της καθολικής ανθρώπινης χειραφέτησης και τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό 

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας - ΕΕΚ

Φοιτητικές εκλογές 16ης Μάη

Φοιτητικές εκλογές 16ης Μάη

Σε κρίση η πρωτοκαθεδρία της ΔΑΠ

Επιτακτική ανάγκη επαναστατικού προσανατολισμού του φοιτητικού κινήματος


Η ΟΕΝ χαιρετίζει τους χιλιάδες φοιτητές που ψήφισαν την Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση, την πιο ανυπόταχτη και μαχητική δύναμη μέσα στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Το αποτέλεσμα των φετινών φοιτητικών εκλογών συντονίζεται με εκείνο των εθνικών εκλογών της 6ης Μάη, που χαρακτηρίστηκε από τη συντριβή των μνημονιακών αστικών δυνάμεων και ιδίως του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ καθώς οι δύο καθεστωτικές αστικές παρατάξεις χάνουν πανελλαδικά περί τους 15.000 ψήφους.


  • Για πρώτη φορά μετά από δύο σχεδόν δεκαετίες το άθροισμα των ψήφων και των ποσοστών που συγκεντρώνουν οι αριστερές φοιτητικές κινήσεις (ΠΚΣ, ΕΑΑΚ, ΑΡΕΝ, κ.ά) ελάχιστα απέχει από το σύνολο των ψήφων και των ποσοστών που συγκέντρωσε η δεξιά ΔΑΠ, απειλώντας μ' αυτόν τον τρόπο την πρωτοκαθεδρία της.


  • Η ριζική αυτή αλλαγή στο συσχετισμό δυνάμεων υπέρ των αριστερών παρατάξεων στο επίπεδο της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης, οφείλεται στη μαζική στροφή προς τα αριστερά που συντελείται κυρίως από το κίνημα των καταλήψεων του 2006-7 και έπειτα. Η στροφή αυτή έφτασε στη μέχρι τώρα κορύφωση της στις φετινές φοιτητικές εκλογές.


  • Την ίδια στιγμή η νέα μεγάλη αύξηση της αποχής (περίπου 10.000 λιγότεροι φοιτητές από πέρυσι) εκφράζει την αποδοκιμασία μεγάλων τμημάτων των φοιτητών για τις καθεστωτικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ καθώς και την αδυναμία και απροθυμία της αριστεράς να δώσει επαναστατική διέξοδο στον αναβρασμό που επικρατεί στη φοιτητική νεολαία εξαιτίας της καταστροφής των όρων ζωής και σπουδής μέσα σε συνθήκες καπιταλιστικής χρεοκοπίας.


  • Η ανάγκη για μια επαναστατική πάλη των φοιτητών και των σπουδαστών σε όλη τη χώρα είναι επιτακτική. Η επιτυχία της ΕΑΑΚ (πάνω από 1000 ψήφους παραπάνω πανελλαδικά) πρέπει να οδηγήσει στη διαμόρφωση ενός σχεδίου δράσης και αγώνων, σε ασυμβίβαστη σύγκρουση με το αστικό κράτος και οποιαδήποτε αστική κυβέρνηση, ενάντια στη ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και γενικότερα τη μεταβίβαση των βαρών της καπιταλιστικής χρεοκοπίας πάνω στο νεολαία, για μια επαναστατική σοσιαλιστική διέξοδο από τον ίδιο τον καπιταλισμό..


Συμβούλιο Δράσης της ΟΕΝ

Αθήνα, 24/5/2012



Συγκριτικά συγκεντρωτικά αποτελέσματα

2012 : 160 AEI              2011 : 157 AEI


Ψήφισαν                 73331                96.64%

Εγκυρα                    70867                 3.36%

Ακυρα/ Λευκά         2464 / 1311         1.85%


Παράταξη20122012 %20112011 %ΜεταβολήΜεταβολή %
ΔΑΠ26175

36.94%

29178

37.99%

-3003-1.05%
ΠΑΣΠ15943

22.5%

21918

28.54%

-5975-6.04%
ΠΚΣ9732

13.73%

1014813.21%-4160.52%

Ε.Α.Α.Κ.

854412.06%74009.64%11442.42%
Αριστερή Ενότητα51507.27%40485.27%11022%
ΔΙΑΦΟΡΟΙ16942.39%6900.9%10041.49%
ΑΛΛΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ9311.31%5440.71%3870.6%
ΑΛΛΑ ΔΕΞΙΑ8801.24%7801.02%1000.22%
Αγ. Κινήσεις5070.72%4240.55%830.17%



 Νέα Προοπτική τεύχος #527# Σάββατο 26 Μάη 2012



Διάλογος για το 4ο συνέδριο της ΟΕΝ

Διάλογος για το 4ο συνέδριο της ΟΕΝ

Νεολαία και νέο Μνημόνιο

Σε εργασιακή “γαλέρα” χωρίς προορισμό

Ένα εντελώς νέο τοπίο διαμορφώνεται στις εργασιακές σχέσεις μέσα από τις νέες απαιτήσεις της Τρόικας και των Ελλήνων καπιταλιστών.

Στο κέντρο (ή καλύτερα στο περιθώριο)  αυτού του τοπίου βρίσκεται η νέα γενιά. Στην τελευταία της έκθεση για τη συμμόρφωση της Ελλάδας στο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, η Κομισιόν ζητάει πέρα από τα ήδη γνωστά που έχουν ψηφιστεί (πχ μείωση του βασικού κατά 22%, κατάργηση της διαιτησίας) και τα εξής:

  • Έναν ενιαίο κατώτατο μισθό για όλους τους εργαζομένους ανεξαρτήτως ειδικότητας δηλαδή μια εξίσωση προς τα κάτω (στο ύψος του σημερινού νέου βασικού μισθού του ανειδίκευτου) όλων των μισθών του ιδιωτικού τομέα.
  • Κάθε επιχείρηση μπορεί να επιβάλλει μισθό ακόμα και κάτω από τον κατώτατο μισθό που προβλέπει η εθνική συλλογική σύμβαση, ανάλογα με τις ανάγκες της και την παραγωγικότητα της εργασίας.

Παράλληλα έμμεσα τίθεται ζήτημα για παραπέρα επέκταση της προσωρινής και μερικής απασχόλησης (μέσα από μια εθνική σύμβαση ελαστικής εργασίας κατά το διεθνές πρότυπο).

Την ίδια στιγμή, το επίδομα ανεργίας μειώθηκε στα 360 ευρώ, ενώ αναμένεται η παράλυση των προγραμμάτων κατάρτισης και απασχόλησης των νέων (μέσω του ΟΑΕΔ) λόγω της χαμηλής απορροφητικότητας των κονδυλίων του ΕΣΠΑ.

Οι αλλαγές αυτές  στις εργασιακές σχέσεις βρίσκουν τη νεολαία ήδη σε ένα φρικτό κοινωνικό αδιέξοδο, με την ανεργία για τους νέους 16-25  να έχει εκτιναχθεί πάνω από το 50% ενώ πάνω πάνω από το 20 % των νέων εργαζομένων απασχολούνται σε θέσεις προσωρινής και μερικής απασχόλησης. Αυτό σημαίνει πως μπορούμε να υπολογίσουμε πως το 70-75% της νεολαίας είναι άνεργη ή δουλεύει ελαστικά με μισθούς που δεν καλύπτουν ούτε τα στοιχειώδη.

 

Τράπεζα της Ελλάδας: Η μείωση των μισθών δεν θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα

 

Ακόμα και η Τράπεζα της Ελλάδος στην τελευταία έκθεσή της παρουσιάζει αποκαλυπτικά στοιχεία που δείχνουν  ότι τα μέτρα μείωσης μισθών μπορεί να οδηγήσουν σε... αύξηση της ανεργίας, μείωση της παραγωγικότητας και εν τέλει της ανταγωνιστικότητας.

  • Το φαινόμενο το οποίο περιγράφει η ΤτΕ και στο οποίο αποδίδει ενδεχόμενη παραπέρα άνοδο της ανεργίας είναι η τάση του λαού να προτιμά.... να μη δουλέψει και να ζήσει (για όσο υπάρχει αυτό ακόμα) με το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ, παρά να δουλέψει με 400 ευρώ μισθό!
  • Η παραγωγικότητα, παράλληλα, θα μειωθεί ως συνέπεια της δραματικής μείωσης του απασχολούμενου δυναμικού. Ωστόσο, υπάρχουν άλλοι δύο λόγοι, που αν και δεν αναφέρονται στη συγκεκριμένη έκθεση, είναι υπαρκτοί: Η μείωση των μισθών αποθαρρύνει τους εργαζομένους να αποδώσουν στη δουλειά τους, ενώ την ίδια στιγμή, η τεχνολογική υποδομή της χώρας κινδυνεύει να ξεπεραστεί εξαιρετικά, εξ αιτίας της δραματικής συρρίκνωσης των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
  • Η ίδια έκθεση αποκαλύπτει πως μόλις κατά το 1/5 ευθύνεται η αύξηση μισθών για τη μείωση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού καπιταλισμού τα τελευταία χρόνια. Το βασικό αίτιο του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας είναι η αύξηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ  με το δολάριο στο διάστημα κυρίως 2001-11, δηλαδή και κατά την πρώτη μνημονιακή περίοδο 2010-11 όπου συνέβη η πρώτη μεγάλη μείωση των μισθών.

Συνεπώς μπορούμε και εμείς να συμπεράνουμε πως η μείωση μισθών μέσα από την επιβολή ενιαίου κατώτατου μισθού και της πλήρους ελαστικοποίησης της εργασίας αλλά και του μισθού δε θα οδηγήσουν στην άνοδο της ανταγωνιστικότητας, καθώς το ζήτημα του “κόστους εργασίας” μικρή επίδραση θα έχει στο αποτέλεσμα.

  • Μέχρι να ισοπεδωθούν εντελώς οι μισθοί και οι τιμές, δεν πρόκειται να έλθει ούτε ένα ευρώ για επενδύσεις -πόσο μάλλον στην τεχνολογία- όπως σε όλους τους τόνους επισημαίνουν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι σχετικά με το περιβόητο το ευρωπαϊκό “σχέδιο Μάρσαλ” για την Ελλάδα.
  • Ακόμα και αν έλθουν κάποτε χρήματα για επενδύσεις θα βρουν μια εργατική τάξη οικονομικά καθημαγμένη και μορφωτικά καθυστερημένη και άρα ακατάλληλη -σε σχέση με τις απαιτήσεις των καπιταλιστών- να αποδώσει τα “δέοντα”.
  • Εξάλλου τίποτα δεν μπορεί να διασφαλίσει την πορεία της συναλλαγματικής ισοτιμίας, ειδικά σε συνθήκες που οι ΗΠΑ θα κάνουν τα πάντα για να κρατήσουν το νόμισμα τους σε χαμηλή τιμή (καθώς ενισχύονται οι υφεσιακές τάσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού), αφήνοντας στα ύψη το ευρώ...

Αυτό που αποκαλύπτει εν τέλει η έκθεση είναι  η παρακμή του ίδιου του συστήματος, καθώς με βάση τις υπάρχουσες παραγωγικές σχέσεις δεν μπορούν  να αναπτυχθούν άλλο οι παραγωγικές δυνάμεις. Το καθεστώς της εσωτερικής υποτίμησης της οικονομίας εντός Ευρωζώνης (ή αλλιώς το καθεστώς της “επιλεκτικής χρεοκοπίας” στο οποίο βρίσκεται εδώ και μέρες η χώρα) δεν μπορούν να βγάλουν από την κρίση τον καπιταλισμό στην Ελλάδα. Το όριο που συναντά ο καπιταλισμός είναι ο ίδιος ο εαυτός του.

 

Συμπερασματικά

 

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, τα εξής:

  • Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις καταδικάζουν τη νεολαία να “ζει” ανάμεσα στην καθολική ανεργία και την ελαστική δουλεία χωρίς δικαιώματα.
  • Το ζήτημα είναι πως ακόμα και αν υποταχθεί η νεολαία σ' αυτόν τον τρόπο “ζωής” δε λύνεται το πρόβλημα της χρεοκοπίας του καπιταλισμού στην Ελλάδα, καθώς οι αντιπροσωπευτικοί δείκτες του (σ.σ. της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας) δεν φαίνεται να βελτιώνονται παρά τα βάρβαρα μέτρα.
  • Απ' αυτήν την άποψη, αποδεικνύεται πως δεν αρκεί να μην περάσουν αυτά τα μέτρα για να βελτιωθεί η ζωή μας, αλλά πρέπει να ανατραπεί ο ίδιος ο καπιταλισμός.

Η νεολαία πρέπει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή  του εργατικού κινήματος καθώς η ίδια προλεταριοποιείται βίαια στο σύνολό της. Δεν αποτελεί καμιά άλλη τάξη, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του προλεταριάτου και άρα κομμάτι του ίδιου του εργατικού κινήματος.

Η νέα γενιά πρέπει να γίνει το πιο ρηξικέλευθο, ενεργητικό και ασυμβίβαστο κομμάτι αυτού του αγώνα. Αυτός ο αγώνας έχει ανάγκη ένα πρόγραμμα ενάντια στις απολύσεις και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, για τη διεκδίκηση της δουλειάς -όχι της δουλείας- για όλους με μισθό που να καλύπτει την αξιοπρεπή διαβίωση και επίδομα ανεργίας ίσο με το μισθό του εργάτη και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη κλπ..

Δε χρειαζόμαστε τόσο ένα ιδιαίτερο κίνημα ανέργων (χωρίς να αποκλείει κανείς τη δυνατότητα ιδιαίτερων συσπειρώσεων κλπ.), ούτε να αρκούμαστε στην πάλη για την εγγραφή τους στα κλαδικά σωματεία, ειδικά καθώς αυτά απαξιώνονται και τυπικά πλέον με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Πρώτιστα χρειαζόμαστε την ταξική ενότητα όλων: των ανέργων, μερικά ή προσωρινά ή μόνιμα απασχολούμενων και συνταξιούχων εργατών σε κάθε συνοικία και σε κάθε πόλη.

Η ταξικά ενωτική αυτή πάλη πρέπει να προωθηθεί μέσα από τις ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις και τα ανεξάρτητα κέντρα αγώνα.

Πάνω από όλα χρειαζόμαστε μια επαναστατική οργάνωση της πρωτοπορίας της νεολαίας και ένα Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα που θα συνδέει κάθε άμεσο αίτημα της εργατικής τάξης με την πάλη για την εργατική εξουσία.



Νέα Προοπτική τεύχος #524# Σάββατο 14 Απριλίου 2012