OEN

Questions that users migrating to Joomla! 1.5 are likely to raise

Μαύρο τις φοιτητικές παρατάξεις της Τρόικας

Μαύρο τις φοιτητικές παρατάξεις της Τρόικας

Στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΕΑΑΚ στα ΑΕΙ-ΤΕΙ

Οι φοιτητικές εκλογές της 16ης Μάη στα ΑΕΙ και ΤΕΙ γίνεται σε συνθήκες άνευ προηγουμένου κρίσης του αστικού πολιτικού συστήματος και συνολικά του καπιταλισμού.

Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, οι δύο μεταπολιτευτικοί πόλοι της αστικής εξουσίας, μαυρίστηκαν και στις κάλπες από τους εργαζομένους και τη νεολαία που αντιμετωπίζουν τη χρεοκοπία των ζωών τους από τις κυβερνήσεις, την Τρόικα και τα Μνημόνια τους, ενώ κανένα άλλο διάδοχο σχήμα δε φαίνεται να μπορεί να τους αντικαταστήσει.

Οι βίαιες συνέπειες της χρεοκοπίας του καπιταλιστικού συστήματος αφορούν ολόκληρη την εκμεταλλευμένη και καταπιεσμένη νεολαία η οποία ενώνεται στην κοινή (μη) προοπτική της μαζικής ανεργίας και της ελαστικής εργασίας.

Οι φοιτητές μαζί με ολόκληρη τη νεολαία ζουν ένα απόλυτο κοινωνικό αδιέξοδο που τους καταδικάζει το σύστημα στην κρίση του.. Τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας απειλούνται με κατάρρευση των πιο στοιχειωδών υλικών όρων λειτουργίας τους, ακόμα και με κλείσιμο. Το “κούρεμα” των αποθεματικών των πανεπιστημίων μέσω του PSI σπρώχνει ακόμα περισσότερο τις σχολές στη διάλυση, το λουκέτο και την ερήμωση που έχουν οδηγήσει η ραγδαία μείωση της κρατικής χρηματοδότησης.

Οι πολιτικοί εκπρόσωποι των ντόπιων και διεθνών τοκογλύφων, των τραπεζιτών και των βιομηχάνων μέσα στις σχολές, η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ, οι εκπρόσωποι των μαυρισμένων πρώην μεγάλων κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πρέπει να μαυριστούν μαζικά από τους φοιτητές τη 16η του Μάη. Καμία άφεση δεν πρέπει να δοθεί στους πρώην γαλαζοπράσινους φοιτητοπατέρες που φορούν το μανδύα του ανεξάρτητου για να επιβιώσουν πολιτικά μέσα στις σχολές.

Η νεολαία που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των μαχών ολόκληρου του εργατικού και λαϊκού κινήματος τα τελευταία δύο χρόνια πρέπει να οργανώσει την πάλη για την επαναστατική ανατροπή των κυβερνήσεων, του κράτους και του σαπισμένου τους συστήματος, για την αναδιοργάνωση της παιδείας και της κοινωνίας από τη νεολαία και την εργατική τάξη σε νέες, σοσιαλιστικές βάσεις. 

Η 16η Μάη είναι μονάχα μια στιγμή αυτού του πολέμου. Η μόνη διέξοδος από τη χρεοκοπία απαιτεί την έξοδο από το έδαφος του χρεοκοπημένου καπιταλισμού. Κανένας ενδιάμεσος δρόμος δεν μπορεί να υπάρξει. Το χρέος των τραπεζών που μας πνίγει πρέπει να διαγραφεί, οι τράπεζες και οι βασικοί πυλώνες της οικονομία να εθνικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση και να βγει η Ελλάδα από την ΕΕ στα πλαίσια της πάλης του προλεταριάτου στην Ευρώπη για τη διάλυση της ΕΕ και τις ενωμένες σοσιαλιστικές πολιτείες της Ευρώπης. Η επιβολή αυτών των μέτρων απαιτεί τη χρήση των μεθόδων και των μέσων της προλεταριακής επανάστασης, την κατάκτησηντης εξουσίας από το προλεταριάτο και τη σοσιαλιστική διέξοδο από τον καπιταλισμό. Καμία άλλη κυβέρνηση, “αριστερή” ή “λαϊκή” στα πλαίσια του καπιταλισμού (εντός ή εκτός ΕΕ), δεν μπορεί να σώσει το λαό από τα δεινά της καπιταλιστικής χρεοκοπίας.

Η Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας, η νεολαιίστικη οργάνωση του ΕΕΚ-Τροτσκιστές, την ίδια στιγμή που τάσσεται υπέρ της ταξικής ενότητας στη δράση, ξεκαθαρίζει πως αυτή η ενότητα δεν πρόκειται να φέρει αποτελέσματα αν δεν σφυρηλατηθεί από την πολιτική ανεξαρτησία ολόκληρης της εργατικής τάξης και της νεολαίας από την αστική και μικροαστική τάξη.

Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να παίξει κρίσιμο ρόλο στο συντονισμό και την ενότητα στη μάχη ενάντια στους καπιταλιστές, τα μνημόνια, τη δυστυχία και την απελπισία.

  • Μαύρο στις φοιτητικές παρατάξεις της Τρόικας ΔΑΠ ΠΑΣΠ και ψευτο-ανεξάρτητων

  • Όχι στην διάλυση των ΑΕΙ – ΤΕΙ

  • Για την αναδιοργάνωση της παιδείας και της κοινωνίας σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις

  • Για μια παιδεία της καθολικής ανθρώπινης χειραφέτησης και τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό 

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας - ΕΕΚ

Διάλογος για το 4ο συνέδριο της ΟΕΝ

Διάλογος για το 4ο συνέδριο της ΟΕΝ

Νεολαία και νέο Μνημόνιο

Σε εργασιακή “γαλέρα” χωρίς προορισμό

Ένα εντελώς νέο τοπίο διαμορφώνεται στις εργασιακές σχέσεις μέσα από τις νέες απαιτήσεις της Τρόικας και των Ελλήνων καπιταλιστών.

Στο κέντρο (ή καλύτερα στο περιθώριο)  αυτού του τοπίου βρίσκεται η νέα γενιά. Στην τελευταία της έκθεση για τη συμμόρφωση της Ελλάδας στο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, η Κομισιόν ζητάει πέρα από τα ήδη γνωστά που έχουν ψηφιστεί (πχ μείωση του βασικού κατά 22%, κατάργηση της διαιτησίας) και τα εξής:

  • Έναν ενιαίο κατώτατο μισθό για όλους τους εργαζομένους ανεξαρτήτως ειδικότητας δηλαδή μια εξίσωση προς τα κάτω (στο ύψος του σημερινού νέου βασικού μισθού του ανειδίκευτου) όλων των μισθών του ιδιωτικού τομέα.
  • Κάθε επιχείρηση μπορεί να επιβάλλει μισθό ακόμα και κάτω από τον κατώτατο μισθό που προβλέπει η εθνική συλλογική σύμβαση, ανάλογα με τις ανάγκες της και την παραγωγικότητα της εργασίας.

Παράλληλα έμμεσα τίθεται ζήτημα για παραπέρα επέκταση της προσωρινής και μερικής απασχόλησης (μέσα από μια εθνική σύμβαση ελαστικής εργασίας κατά το διεθνές πρότυπο).

Την ίδια στιγμή, το επίδομα ανεργίας μειώθηκε στα 360 ευρώ, ενώ αναμένεται η παράλυση των προγραμμάτων κατάρτισης και απασχόλησης των νέων (μέσω του ΟΑΕΔ) λόγω της χαμηλής απορροφητικότητας των κονδυλίων του ΕΣΠΑ.

Οι αλλαγές αυτές  στις εργασιακές σχέσεις βρίσκουν τη νεολαία ήδη σε ένα φρικτό κοινωνικό αδιέξοδο, με την ανεργία για τους νέους 16-25  να έχει εκτιναχθεί πάνω από το 50% ενώ πάνω πάνω από το 20 % των νέων εργαζομένων απασχολούνται σε θέσεις προσωρινής και μερικής απασχόλησης. Αυτό σημαίνει πως μπορούμε να υπολογίσουμε πως το 70-75% της νεολαίας είναι άνεργη ή δουλεύει ελαστικά με μισθούς που δεν καλύπτουν ούτε τα στοιχειώδη.

 

Τράπεζα της Ελλάδας: Η μείωση των μισθών δεν θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα

 

Ακόμα και η Τράπεζα της Ελλάδος στην τελευταία έκθεσή της παρουσιάζει αποκαλυπτικά στοιχεία που δείχνουν  ότι τα μέτρα μείωσης μισθών μπορεί να οδηγήσουν σε... αύξηση της ανεργίας, μείωση της παραγωγικότητας και εν τέλει της ανταγωνιστικότητας.

  • Το φαινόμενο το οποίο περιγράφει η ΤτΕ και στο οποίο αποδίδει ενδεχόμενη παραπέρα άνοδο της ανεργίας είναι η τάση του λαού να προτιμά.... να μη δουλέψει και να ζήσει (για όσο υπάρχει αυτό ακόμα) με το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ, παρά να δουλέψει με 400 ευρώ μισθό!
  • Η παραγωγικότητα, παράλληλα, θα μειωθεί ως συνέπεια της δραματικής μείωσης του απασχολούμενου δυναμικού. Ωστόσο, υπάρχουν άλλοι δύο λόγοι, που αν και δεν αναφέρονται στη συγκεκριμένη έκθεση, είναι υπαρκτοί: Η μείωση των μισθών αποθαρρύνει τους εργαζομένους να αποδώσουν στη δουλειά τους, ενώ την ίδια στιγμή, η τεχνολογική υποδομή της χώρας κινδυνεύει να ξεπεραστεί εξαιρετικά, εξ αιτίας της δραματικής συρρίκνωσης των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
  • Η ίδια έκθεση αποκαλύπτει πως μόλις κατά το 1/5 ευθύνεται η αύξηση μισθών για τη μείωση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού καπιταλισμού τα τελευταία χρόνια. Το βασικό αίτιο του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας είναι η αύξηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ  με το δολάριο στο διάστημα κυρίως 2001-11, δηλαδή και κατά την πρώτη μνημονιακή περίοδο 2010-11 όπου συνέβη η πρώτη μεγάλη μείωση των μισθών.

Συνεπώς μπορούμε και εμείς να συμπεράνουμε πως η μείωση μισθών μέσα από την επιβολή ενιαίου κατώτατου μισθού και της πλήρους ελαστικοποίησης της εργασίας αλλά και του μισθού δε θα οδηγήσουν στην άνοδο της ανταγωνιστικότητας, καθώς το ζήτημα του “κόστους εργασίας” μικρή επίδραση θα έχει στο αποτέλεσμα.

  • Μέχρι να ισοπεδωθούν εντελώς οι μισθοί και οι τιμές, δεν πρόκειται να έλθει ούτε ένα ευρώ για επενδύσεις -πόσο μάλλον στην τεχνολογία- όπως σε όλους τους τόνους επισημαίνουν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι σχετικά με το περιβόητο το ευρωπαϊκό “σχέδιο Μάρσαλ” για την Ελλάδα.
  • Ακόμα και αν έλθουν κάποτε χρήματα για επενδύσεις θα βρουν μια εργατική τάξη οικονομικά καθημαγμένη και μορφωτικά καθυστερημένη και άρα ακατάλληλη -σε σχέση με τις απαιτήσεις των καπιταλιστών- να αποδώσει τα “δέοντα”.
  • Εξάλλου τίποτα δεν μπορεί να διασφαλίσει την πορεία της συναλλαγματικής ισοτιμίας, ειδικά σε συνθήκες που οι ΗΠΑ θα κάνουν τα πάντα για να κρατήσουν το νόμισμα τους σε χαμηλή τιμή (καθώς ενισχύονται οι υφεσιακές τάσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού), αφήνοντας στα ύψη το ευρώ...

Αυτό που αποκαλύπτει εν τέλει η έκθεση είναι  η παρακμή του ίδιου του συστήματος, καθώς με βάση τις υπάρχουσες παραγωγικές σχέσεις δεν μπορούν  να αναπτυχθούν άλλο οι παραγωγικές δυνάμεις. Το καθεστώς της εσωτερικής υποτίμησης της οικονομίας εντός Ευρωζώνης (ή αλλιώς το καθεστώς της “επιλεκτικής χρεοκοπίας” στο οποίο βρίσκεται εδώ και μέρες η χώρα) δεν μπορούν να βγάλουν από την κρίση τον καπιταλισμό στην Ελλάδα. Το όριο που συναντά ο καπιταλισμός είναι ο ίδιος ο εαυτός του.

 

Συμπερασματικά

 

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, τα εξής:

  • Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις καταδικάζουν τη νεολαία να “ζει” ανάμεσα στην καθολική ανεργία και την ελαστική δουλεία χωρίς δικαιώματα.
  • Το ζήτημα είναι πως ακόμα και αν υποταχθεί η νεολαία σ' αυτόν τον τρόπο “ζωής” δε λύνεται το πρόβλημα της χρεοκοπίας του καπιταλισμού στην Ελλάδα, καθώς οι αντιπροσωπευτικοί δείκτες του (σ.σ. της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας) δεν φαίνεται να βελτιώνονται παρά τα βάρβαρα μέτρα.
  • Απ' αυτήν την άποψη, αποδεικνύεται πως δεν αρκεί να μην περάσουν αυτά τα μέτρα για να βελτιωθεί η ζωή μας, αλλά πρέπει να ανατραπεί ο ίδιος ο καπιταλισμός.

Η νεολαία πρέπει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή  του εργατικού κινήματος καθώς η ίδια προλεταριοποιείται βίαια στο σύνολό της. Δεν αποτελεί καμιά άλλη τάξη, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του προλεταριάτου και άρα κομμάτι του ίδιου του εργατικού κινήματος.

Η νέα γενιά πρέπει να γίνει το πιο ρηξικέλευθο, ενεργητικό και ασυμβίβαστο κομμάτι αυτού του αγώνα. Αυτός ο αγώνας έχει ανάγκη ένα πρόγραμμα ενάντια στις απολύσεις και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, για τη διεκδίκηση της δουλειάς -όχι της δουλείας- για όλους με μισθό που να καλύπτει την αξιοπρεπή διαβίωση και επίδομα ανεργίας ίσο με το μισθό του εργάτη και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη κλπ..

Δε χρειαζόμαστε τόσο ένα ιδιαίτερο κίνημα ανέργων (χωρίς να αποκλείει κανείς τη δυνατότητα ιδιαίτερων συσπειρώσεων κλπ.), ούτε να αρκούμαστε στην πάλη για την εγγραφή τους στα κλαδικά σωματεία, ειδικά καθώς αυτά απαξιώνονται και τυπικά πλέον με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Πρώτιστα χρειαζόμαστε την ταξική ενότητα όλων: των ανέργων, μερικά ή προσωρινά ή μόνιμα απασχολούμενων και συνταξιούχων εργατών σε κάθε συνοικία και σε κάθε πόλη.

Η ταξικά ενωτική αυτή πάλη πρέπει να προωθηθεί μέσα από τις ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις και τα ανεξάρτητα κέντρα αγώνα.

Πάνω από όλα χρειαζόμαστε μια επαναστατική οργάνωση της πρωτοπορίας της νεολαίας και ένα Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα που θα συνδέει κάθε άμεσο αίτημα της εργατικής τάξης με την πάλη για την εργατική εξουσία.



Νέα Προοπτική τεύχος #524# Σάββατο 14 Απριλίου 2012


Φοιτητικό και Εργατικό Black Out ενάντιο στο Lock Out της κυβέρνησης και της Τρόικα

• Ο νέος νόμος-πλαίσιο πρέπει  να ανατραπεί και κανένα “λουκέτο” σχολής ή τμήματος δεν πρέπει να υπάρξει
Η προσαρμογή των ΑΕΙ και των ΤΕΙ στις απαιτήσεις “διάσωσης” του ελληνικού καπιταλισμού δεν θα περάσει. Το φοιτητικό κίνημα των καταλήψεων που ξέσπασε αμέσως μετά την ψήφιση του νέου νόμου-πλαίσιο και λίγο νωρίτερα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος ... 

Ανακοίνωση της ΟΕΝ: Κάτω η Κυβέρνηση της αστυνομικής βίας /Αλληλεγγύη σε όλους τους συλληφθέντες της 10ης και 12ης Φλεβάρη


Κάτω η Κυβέρνηση της αστυνομικής βίας

Αλληλεγγύη σε όλους τους συλληφθέντες της 10ης και 12ης Φλεβάρη

Το ένα εκατομμύριο ανθρώπων που κατέκλυσαν τους δρόμους της Αθήνας και άλλων πόλεων της χώρας τη 12η Φλεβάρη 2012 αλλά και οι χιλιάδες διαδηλωτές που συμμετείχαν στη διήμερη γενική απεργία στις 10 και 11 Φλεβάρη, έχουν επιταχύνει τη διαμόρφωση μιας επαναστατικής κατάστασης στη χώρα.

Εκλογές σε ΑΕΙ-ΤΕΙ: Προμήνυμα της επερχόμενης καταιγίδας

ΑΚΥΡΟ-ΛΕΥΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΚΡΑ ΗΤΑΝ ΟΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξήχθησαν εν μέσω της κοινωνικής θύελλας που έχει φέρει η χρεοκοπία του ελληνικού καπιταλισμού και ενόψει μιας επερχόμενης καταιγίδας στα ΑΕΙ-ΤΕΙ εξαιτίας των συνεπειών αυτής της χρεοκοπίας πάνω στην εκπαίδευση: Λουκέτα σε σχολές, μαζική ανεργία-υποαπασχόληση και εξαφάνισης κάθε οικογενειακής οικονομικής στήριξης στη νεολαία συνθέτουν το υπό διαμόρφωση, νέο τοπίο της φοιτητικής ζωής.