OEN

Questions that users migrating to Joomla! 1.5 are likely to raise

Χαιρετισμός της ΟΕΝ στο 4ο συνέδριο της ΝΚΑ

Σύντροφοι και συντρόφισες της νΚΑ εκ μέρους του Συμβουλίου Δράσης της ΟΕΝ χαιρετίζουμε τις διαδικασίες του 4ου Συνεδρίου σας.

Το Συνέδριο της οργάνωσης σας διεξάγεται στα εκατό χρόνια μετά τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση. Σήμερα η ανθρωπότητα ζει ξανά σε υψηλότερο και πιο πολύπλοκο επίπεδο τις συνθήκες που έκαναν την επανάσταση του Οκτώβρη του 1917 αναγκαία, δυνατή και επείγουσα. Στην αρχή του χαιρετισμού μας, πρέπει να πούμε ότι θα θέλαμε να ανοίξουμε μαζί τη συζήτηση, με κοινές πρωτοβουλίες, για τα πολιτικά και θεωρητικά συμπεράσματα της συμπλήρωσης των εκατό χρόνων από την Οκτωβριανή επανάσταση.

Σωστά αναφέρεται στις θέσεις του ΚΣ της οργάνωσης σας πως το διεθνές και εγχώριο τοπίο σφραγίζεται από την αδιέξοδη, εδώ και δέκα και πλέον χρόνια, παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Όλες οι εγκαθιδρυμένες πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις καταρρέουν διεθνώς υπό το βάρος της κρίσης, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και περιφερειακές συρράξεις απειλούν να μετατραπούν σε παγκόσμιο σφαγείο.

Όπως γράφει ο Λέων Τρότσκυ, η πολιτική ζωή στριφογυρίζει σπασμωδικά αριστερά και δεξιά όπως ο άρρωστος με πυρετό. Περίοδοι σχετικής υποχώρησης των μαζών διακόπτονται με αιφνίδιες εξεγέρσεις, μαζικά κινήματα ή και επαναστάσεις. Όλες οι μέχρι στιγμής μάχες που έχει δώσει η εργατική τάξη δεν είναι παρά το προοίμιο μιας ιστορικού μεγέθους ταξικής αναμέτρησης. Από αυτή την άποψη συμφωνούμε με το κεντρικό σύνθημα του συνεδρίου σας “νέοι αγωνιζόμαστε, νέοι θα νικήσουμε” στην επερχόμενη ταξική αναμέτρηση.

Σήμερα δέκα χρόνια μετά από την αφετηρία της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης βουλιάζουν συγχρονισμένα οι καπιταλιστικές μητροπόλεις με τις BRICS, οι ανεπτυγμένες με τις ανεπτυσσόμενες καπιταλιστικές οικονομίες.
Όλα τα μέτρα που πάρθηκαν από το 2008 έως και σήμερα από την άρχουσα τάξη σε διεθνές επίπεδο, όχι μόνο δεν έχουν μπορέσει να επιλύσουν την κρίση αλλά αντίθετα έχουν ανοίξει μια νέα φάση της, έχουν οδηγήσει σε ένα χειρότερο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο.

Ιδιαίτερα στο κέντρο του παγκόσμιου καπιταλισμού, στις ΗΠΑ, η εκλογή του Τραμπ εκφράζει την βαθιά οικονομική και πολιτική παρακμή και αναμφίβολα θα επηρεάσει καταλυτικά της εξελίξεις και στην Ευρώπη.
Η ιμπεριαλιστική ΕΕ μετά το BREXIT και το Ιταλικό Δημοψήφισμα αποσυντίθεται, η λεγόμενη ελληνική κρίση, δεν αφορά την απλώς την Ελλάδα, αποτελεί το σπάσιμο του πιο αδύναμου κρίκου της Ευρωπαϊκής αλυσίδας κι έτσι το τέλος ολόκληρης της αλυσίδας κι όχι μόνο ενός κρίκου της.

Μια τέτοια μαρξιστική ανάλυση του παγκόσμιου καπιταλισμού σήμερα, που πλευρά της είναι και η κατάσταση στη χώρα, αποτελεί τη λυδία λίθο για τα πολιτικά καθήκοντα που έχουμε μπροστά μας.
Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε πως παρά ορισμένες κρίσιμες διαπιστώσεις, σε σχέση  ιδιαίτερα με την αποτυχία των αστικών στρατηγικών για την επίλυση της κρίσης, στις θέσεις του ΚΣ όπως και στις συμβολές όλων των υπόλοιπων μελών υπάρχουν αντιφατικές τοποθετήσεις για την ανάγνωση της περιόδου που οδηγούν σε χάσμα σε σχέση με τα πολιτικά καθήκοντα που προκρίνονται.
Η εργατική τάξη και οι λαϊκές μάζες στη χώρα έχουν προδωθεί, νοιώθουν αμηχανία, πικρία και απογοήτευση όμως δεν έχουν ηττηθεί το έδαφος της ταξικής πάλης. Η επικράτηση της στρατηγικής του νεοφιλελευθερισμού και η κατάρρευση της ΕΣΣΔ στη δεκαετία του 90' σήμαναν μια υποχώρηση των μαζών και μια σχετική προέλαση της άρχουσας τάξης. Σήμερα όμως ενώ έχουν καταρρεύσει όλες οι αστικές στρατηγικές για την επίλυση της κρίσης και ενώ η εργατική τάξη δεν έχει ηττηθεί στο πεδίο της ταξικής πάλης, θα ήταν άκαιρο να μιλήσουμε για ήττα της εργατικής τάξης και πολύ περισσότερο για “αντιδραστική αναδόμηση” του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής ελλείψει προοπτικής της άρχουσας τάξης.  
Το μαχητικό δυναμικό της εργατικής τάξης δεν έχει εξαντληθεί, κι αυτό το δείχνουν οι μαχητικές εμπροσθοφυλακές των καταπιεσμένων, ιδιαίτερα η νέα γενιά της ανεργίας και της επισφάλειας, οι διάσπαρτες δράσεις, οι γενικές απεργίες που οι γραφειοκράτες έχουν εκ των προτέρων σαμποτάρει.
Οι μεμονωμένες όμως αυτές κινήσεις δεν συγκροτούν την αναγκαία, συνεκτική, προγραμματικά εξοπλισμένη και πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Μένει χωρίς απάντηση το ερώτημα, μετά το ΣΥΡΙΖΑ τί;
Εδώ έγκειται και η φαινομενική δύναμη της άρχουσας τάξης, στην μέχρι στιγμής αδυναμία της εργατικής τάξης να απαντήσει στην κρίση εξουσίας και διακυβέρνησης από τη σκοπιά των ιστορικών συμφερόντων της.
Δεν αποτελεί απάντηση η κίβδηλη ενότητα, το κλείσιμο του ματιού στον εθνικισμό και η ρεφορμιστική προγραμματική βάση που προτείνει η ΛΑΕ. Μια τέτοια ενότητα είναι κίβδηλη και θα οδηγήσει σε εκ νέου χωριστούς δρόμους πολύ σύντομα διότι ενώνει του καταπιεσμένους με εθνικά κομμάτια των καταπιεστών, κι αυτό ασχέτως των προθέσεων των αγωνιστών βασίζεται στην προγραμματική βάση της ΛΑΕ.
Το ζητούμενο είναι η ενοποίηση και ανάδειξη της εργατικής τάξης, σαν επικεφαλής όλων των καταπιεσμένων, σε εναλλακτική δύναμη εξουσίας και κοινωνικής χειραφέτησης.

Η εμπειρία πάλης της εργατικής τάξης τα τελευταία χρόνια καταδεικνύει ότι είναι απαίτηση της ίδιας ταξικής πάλης μια ανοιχτή πανελλαδική συνάντηση όλων των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς, των κινηματικών και εργατικών πρωτοποριών, πρωτοπόρων δυνάμεων του α/α χώρου είναι απαίτηση της ίδιας ταξικής πάλης. Μια τέτοια συνάντηση μπορεί και πρέπει να γίνει η αφετηρία συλλογικής επεξεργασίας της εναλλακτικής προοπτικής διεξόδου, μαζί κι ενός αντίστοιχου σχεδίου δράσης, από την καπιταλιστική κρίση και τα μνημόνια. Θέλουμε από κοινού να προωθήσουμε αυτή την προσπάθεια και θα επανέλθουμε με πιο συγκεκριμένες προτάσεις μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών του συνεδρίου σας.

Θέλουμε τέλος να σας καλέσουμε να συμμετάσχετε στις διαδικασίες της 4ης Ευρωμεσογειακής Διάσκεψης των αγωνιστικών αντικαπιταλιστικών δυνάμεων και των κοινωνικών κινημάτων που θα διεξαχθεί στην Αθήνα στο πρώτο εξάμηνο του 2017. Ενάντια στις κραυγές του εθνικισμού και φασισμού η μόνη απάντηση ενάντια στον πόλεμο, τα προσφυγικά κύματα και την κλυδωνιζόμενη υπο διάλυση ΕΕ μπορεί να είναι μονάχα η διεθνιστική πάλη για την ενοποίηση της ευρώπης και ολόκληρης της μεσογείου σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις.

Νέοι αγωνιζόμαστε, νέοι θα νικήσουμε όπως λέει και το σύνθημα σας. Ευχόμαστε την επιτυχία των διαδικασιών του συνεδρίου σας.


Εκ μέρους του ΣΔ της ΟΕΝ,
Φοίβος Χολέβας-Μανιάτης

 

Ανακοίνωση της ΟΕΝ: Όλοι στην επέτειο της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στις 6/12 και στην γενική απεργία στις 8/12 με κατειλημμένες σχολές και σχολεία-κέντρα αγώνα!

Η νεολαία μπροστά σε μια μάχη!

Όλοι στην επέτειο της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στις 6/12

και στην γενική απεργία στις 8/12 με κατειλημμένες σχολές και σχολεία-κέντρα αγώνα!

 

Δεν μπορούν πλέον να κοροϊδέψουν κανένα! Η νεολαία βρίσκεται εκ νέου στο στόχαστρο οκτώ χρόνια μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Είναι ψεύτικες οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για δίκαιη ανάπτυξη, ρύθμιση του χρέους, υπεράσπιση των θέσεων εργασίας, για δουλειά στους νέους. Μετά τις δηλώσεις υποταγής στον εκπρόσωπο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, την ίδια στιγμή που μετέτρεψε την Αθήνα σε ένα απροσπέλαστο φρούριο, θολώνει για άλλη μια φορά της ¨κόκκινες¨ γραμμές γύρω από το νέο εργασιακό νομοσχέδιο.

Είναι σαφές πως βρισκόμαστε στις παραμονές ακόμα μιας κυβερνητικής συνθηκολόγησης, που όποια επικοινωνιακά παιχνίδια και να επιχειρήσει να συντηρήσει, δεν μπορεί να αποφύγει, πως τις βασικές γραμμές των όσων συζητούνται τώρα, τα έχει υπογράψει από το καλοκαίρι του 2015, όταν δεσμευόταν πάνω στην περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ για τα εργασιακά, και τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές.

Το νέο εργασιακό πέρα από βαθιά αντεργατικό και αντιλαϊκό δεν αποτελεί λύση στο βασικό πρόβλημα της ανεργίας, που αποτελεί το βασικότερο αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η νέα γενιά.

Μέσα σε καθεστώς γενικευμένης ανεργίας και επισφαλούς/ελαστικής εργασίας, με τις σχολές και τα σχολεία μας να καταρρέουν υπό το βάρος της υποχρηματοδότησης μια νέα υποταγή της κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών δε μπορεί παρά να αποτελεί πράξη πολέμου προς όλη τη νεολαία!

Η επέτειος της εξέγερσης του Δεκέμβρη και η πανεργατική απεργία πρέπει να βρεί το νεολαιίστικο κίνημα σε θέσεις μάχης. Με καταλειμμένες σχολές και συντονισμό με το εργατικό κίνημα, για την ανατροπή της κυβέρνησης από τα κάτω και τα αριστερά.

 

Πέρασαν οκτώ χρόνια από την εξέγερση του 2008, οκτώ χρόνια κρίσης και λιτότητας, οκτώ χρόνια μαχών της νεολαίας. Μέσα σε όλη αυτή την περίοδο έχουμε συσσωρεύσει πολύτιμη εμπειρία. Η εμβληματική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 ακόμα τρομάζει το σύστημα, η πρώτη εξέγερση μετά την αρχή της κρίσης το 2008 σηματοδοτεί το τέλος του “τέλους της ιστορίας”. Οι χιλιάδες νεολαίοι, μετανάστες και εργάτες που κατέκλυσαν τους δρόμους όλης της Ελλάδας δεν κατέβηκαν στο δρόμο μονάχα για τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου, η δολοφονία του Αλέξη έγινε η αφορμή για να εκφραστεί η οργή της νεολαίας ενάντια στο σύστημα σε μια εξέγερση. Ας είμαστε εμείς σήμερα που θα ξαναζωντανέψουμε την εξέγερση κάνοντας πράξη το σύνθημα που είχε γραφτεί τότε στους τοίχους της Αθήνας ¨βάρκιζα τέλος”. Τέρμα στη συνθηκολόγηση, τέρμα στη λογική του μικρότερου κακού που μας καλεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ακολουθήσουμε!

Τους τελευταίους μήνες έχουν δοθεί αρκετοί αγώνες, βέβαια αναντίστοιχοι της επίθεσης της κυβέρνησης, όπως η επιτυχημένη κινητοποίηση των ΦΣ με αποκορύφωμα το τριημέρο 15-17/11, οι μαζικές μαθητικές κινητοποιήσεις, οι εργατικοί αγώνες του τελευταίου διαστήματος, το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες.

Είναι καθήκον των δυνάμεων της νεολαίας το τριήμερο 6-8/12 να γίνει το σημείο συνάντησης των αγώνων της νεολαίας με τους αγώνες του εργατικού κινήματος, αλλά και της απαίτησης για πολιτικές λύσεις που θα ξεπερνούν το αίσθημα προδοσίας από την κυβέρνηση και θα προωθούν την πολιτική ανεξαρτησία του κινήματος της νεολαίας και της εργατικής τάξης.

Η επιτυχία των διεκδικήσεων του κινήματος της νεολαίας απαιτεί τον πολιτικό προσανατολισμό τους στην ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την ανατροπή του συστήματος.

Ας γίνει τριήμερο 6-8/12 να γίνει αφετηρία νέων αγώνων, όχι για την τιμή των όπλων, αλλά για να προωθηθούν  δικά μας όργανα πολιτικής, ανταγωνιστικά στην αστική εξουσία, για την εργατική εξουσία. Για να μπολιάσουμε τις άμεσες διεκδικήσειςς με τα πολιτικά αιτήματά μας, για τη διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση της οικονομίας με εργατικό έλεγχο. Για την προετοιμασία μιας γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας, που θα είναι η κοινή κοίτη για τη νεολαία και τους άνεργους να δώσουν τη μάχη με όλο το εργατικό κίνημα. Για να διώξουμε αυτή την κυβέρνηση από τα κάτω και τα αριστερά.     

                                              
2/12/2016

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας

ΟΕΝ: ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΕΑΑΚ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ λειτουργεί σαν εκπρόσωπος των συμφερόντων των αφεντικών αφαιρώντας κάθε προοπτική από τους νέους για να εργαστούν, για να σπουδάσουν και να ζήσουν. Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο -το οποίο αποτελεί το σημαντικότερο σημείο της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους δανειστές, διαλύει το δικαίωμα της νεολαίας στην εργασία και ανατρέπει τους όρους εργασίας για ολόκληρη την εργατική τάξη. Παράλληλα η έλλειψη κρατικής χρηματοδότησης στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και η κυβερνητική κατεύθυνση για “αυτοχρηματόδητηση” των πανεπιστημίων φέρνει δίδακτρα και θεσμοποιεί την απουσία κρατικών κονδυλίων και αφαιρεί τη δυνατότητα της νεολαίας να σπουδάσει, ιδιαίτερα στα πιο πλατιά κομμάτια της προλεταριακής νεολαίας. Καμιά ιδιωτική πρωτοβουλία στο χρεοκοπημένο ελληνικό καπιταλισμό δεν πρόκειται να διασώσει το χρεοκοπημένο δημόσιο τομέα.                                                                           
Η μισή νεολαία είναι άνεργη. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρίσκουν δουλειά εργάζονται με όρους ελαστικής δουλειάς/δουλείας. Δεν τους αρκεί αυτό! Έρχονται να θεσπίσουν «υποκατώτατο» μισθό για τους νέους οι οποίοι βρίσκουν για πρώτη φορά δουλειά στο 90% του κατώτατου μισθού για τον πρώτο και 95% για το δεύτερο χρόνο δουλειάς. Aπορρίπτουμε με αγανάκτηση κάθε συζήτηση για τον λεγόμενο υποκατώτατο μισθό. Δεν είμαστε κατώτατοι ούτε υποκατώτατοι. Eίμαστε εμείς κι οι γονείς μας, το 99% των εργαζομένων, που παράγουμε όλο τον πλούτο της κοινωνίας. Δεν επιτρέπoυμε στο 1% των παρασίτων της καπιταλιστικής κοινωνίας και στα ψευτοαριστερά τσιράκια τους να μας πετάνε στον Kαιάδα και να μας λοιδωρούν από πάνω.

Ένας νέος άνθρωπος, αφού καταφέρει να επιβιώσει από την κόλαση της μαζικής ανεργίας και να βρει μια δουλειά, θα πρέπει να επιβιώσει με καθαρό μηνιάτικο 442 ευρώ! Μαζί και τα υπόλοιπα μέτρα που “διαπραγματεύεται” η κυβέρνηση για το άνοιγμα των ομαδικών απολύσεων, την κατάργηση των συνδικαλιστών δικαιωμάτων, τη “ρήτρα” για κατώτερο μισθό από τον κατώτατο είναι αδιαπραγμάτευτα για τη νεολαία και την εργατική τάξη συνολικά.                                                                                                               
Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα ρημάζουν κάτω από το βάρος της υποχρηματοδότησης. Η κατεύθυνση του Εθνικού Διαλόγου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για “αυτοχρηματοδότηση” των ΑΕΙ-ΤΕΙ μέσα σε καθεστώς γενικευμένης ύφεσης και κρίσης αποτελεί ένα άρρητο λουκέτο σε σχολές, επιβολή διδάκτρων όπως ήδη εφαρμόζεται σε μεταπτυχιακά προγράμματα. Η προσαρμογή του δημόσιου πανεπιστημίου στο χρεοκοπημένο ιδιωτικό τομέα της οικονομίας δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά διάλυση των πανεπιστημίων. Τα χρέη των ΑΕΙ-ΤΕΙ στη ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και άλλους οργανισμούς συσσωρεύονται και την ίδια στιγμή κονδύλια του ΕΛΚΕ χρησιμοποιούνται για τα τρέχοντα έξοδα στις εργολαβίες σίτισης, καθαριότητας και φύλαξης. Η κατάρρευση των παροχών φοιτητικής μέριμνας μαζί με τις υλικοτεχνικές ελλείψεις και τις ελλείψεις σε διδακτικό-διοικητικό προσωπικό γίνονται φραγμός στη δυνατότητα να σπουδάσουν πλατιά κομμάτια της προλεταριακής νεολαίας, ιδιαίτερα στα ΤΕΙ. Το καθεστώς υποχρηματοδότησης στις σχολές, με φόντο το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, δεν απειλεί μονάχα τη σπουδάζουσα νεολαία αλλά και τους εργαζόμενους του πανεπιστημίου στη σίτιση, την καθαριότητα, τηφύλαξη. Η ανακοίνωση του υπουργείου ότι οι ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό θα καλυφθούν από μεταδιδακτορικούς σπουδαστές που θα δουλεύουν με 6μηνες συμβάσεις και 400 ευρώ μηνιάτικο επιβάλλει καθεστώς ελαστικής δουλειάς/δουλείας στα πανεπιστημία και μαζί με την ανάθεση της καθαριότητας ή της φύλαξης σε εργολαβικές εταιρίες ανοίγει το δρόμο για μια αντίστοιχη «κάλυψη» των ελλείψεων σε διοικητικό προσωπικό με part-time, συμβάσειςορισμένου χρόνου και ιδιωτικές πρωτοβουλίες.                                                                                                                   
Το νέο εργασιακό μαζί και η έλλειψη κρατικής χρηματοδότησης είναι οι συνέπειες της εφαρμογής  των καταστροφικών πρωτοδεύτερων και του τρίτου μνημονίου για το οποίο υποτάχθηκαν στο ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο οι Τσίπρες, οι Τσακαλώτοι και οι Κατρούγκαλοι. Τώρα εμπαίζουν τη νεολαία και την εργατική τάξη υποσχόμενοι πως “έρχεται ανάπτυξη” ενώ η κρίση διεθνώς χειροτερεύει με την μεγάλη Deutsche Bank να απειλεί με κανόνι την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία. Αυτοί που ο Τσίπρας ονομάζει “σωτήρες”, το ΔΝΤ και η γερμανική κυβέρνηση έχουν ήδη βάλει στο τραπέζι των συζητήσεων το ενδεχόμενο επιβολής ενός νέου τέταρτου μνημονίου!                                                                         

Δεν είναι ώρα για αναμονή! Η οργάνωση του αγώνα σε κάθε χώρα δουλειάς, σε κάθε συνοικία, σχολείο και σχολή πρέπει να αναπτυχθεί, να συντονιστεί σε κάθε πόλη και πανελλαδικά. Η νεολαία, εργαζόμενη, σπουδάζουσα και άνεργη μπορεί και πρέπει να έχει το δικό της πρωτοπόρο ρόλο στο κίνημα και το συντονισμό ολόκληρης της εργατικής τάξης. Ήδη οι πρώτες κινητοποιήσεις της σπουδάζουσας νεολαίας με την κατάληψη της Νομικής, η πετυχημένη αντιπολεμική πορεία στις 20/10 και άλλες κινητοποιήσεις που έχουν ξεσπάσει, δείχνουν μια νέα αγωνιστική διάθεση μέσα στην εργατική τάξη και τη νεολαία.
 Βρισκόμαστε ενόψει μιας κρίσιμης και πυκνής πολιτικής περιόδου που εγκαινιάζει η διαπραγμάτευση για το νέο εργασιακό και οι ήδη ανακοινωμένες κινητοποιήσεις. Έχει ήδη ανακοινωθεί η επίσκεψη του Ομπάμα στην Αθήνα στις 15/11 μέσα στο τριήμερο του Πολυτεχνείου ενώ το σφαγείο στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται· στις 24/11 η ΑΔΕΔΥ προκήρυξε γενική απεργία  καλώντας τη ΓΣΕΕ και τα εργατικά κέντρα για συμμετοχή. 
Το ζητούμενο μπροστά μας είναι να ανοίξουμε δρόμο για μια μαζική κινητοποίηση της νεολαίας σε σύγκρουση με την κυβέρνηση και τη διαπραγμάτευση για το νέο εργασιακό. Η ενότητα και ενοποίηση των επί μέρους κομματιών της νεολαίας και της εργατικής τάξης είναι όρος για την κινητοποίηση του καθενός μέρους.Η πάλη για ανεξάρτητα κέντρα αγώνατης νεολαίας με την εργατική τάξη μέσα και έξω από τα ΑΕΙ-ΤΕΙ πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο για να ενοποιηθούν οι αγώνες. Πρώτα από όλα με την προετοιμασία της επόμενης περιόδου με ορίζοντα τη γενική απεργία στις 24/11 να γίνει απεργίας διαρκείας με κατειλημμένες σχολές-κέντρα αγώνα.                                                                        
Η ενότητα και η μαχητικότητα από μόνες τους δεν εξασφαλίζουν τη νίκη. Αυτό δείχνει και η εμπειρία των πρόσφατων μαζικών και μαχητικών αγώνων στη Γαλλία. Η κινητοποίηση της νεολαίας και της εργατικής τάξης για την ανατροπή της διαπραγμάτευσης, των μνημονίων και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μπορεί να είναι νικηφόρα μονάχα στη βάση μιας επαναστατικής εναλλακτικής πολιτικής προοπτικής πέρα από τα όρια του συστήματος.Τίθεται το ζήτημα  του επαναστατικού μεταβατικού προγράμματος πάλης στο τραπέζι που θα αρχίζει από τους σημερινούς αγώνες και θα ανοίγει το δρόμο για την εργατική εξουσία και το σοσιαλισμό, στην Ελλάδα και διεθνώς.                                                         
Η διαπραγμάτευση για το νέο εργασιακό και η υποχρηματοδότηση δεν είναι απλώς ένας “οδοστρωτήρας” της κυβέρνησης και των καπιταλιστών. Δηλαδή κάποιες αναδιαρθρώσεις που επιλέγουν για να αυξήσουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές. Είναι η πολιτική που επιβάλλουν οι αντιφάσεις της καπιταλιστικής κρίσης και παρακμής!Για την άρχουσα τάξη το ζήτημα τίθεται εξαρχής πολιτικά, ποιά τάξη θα διοικεί το πανεπιστήμιο, τους χώρους δουλειάς, την κοινωνία συνολικά.                                                                                                  
Η επαναστατική αριστερά μέσα στα πανεπιστήμια πρέπει να βάλει στο τραπέζι ποια τάξη θα διαχείριζεται τα οικονομικά των ΑΕΙ-ΤΕΙ, την παραγόμενη έρευνα, τη συνολική εκπαιδευτική δραστηριότητα και θα διοικεί το Πανεπιστήμιο μαζί με τους εργαζόμενους του και σε ποια κοινωνία. Έτσι μπορεί να ζωντανέψει η πάλη για φοιτητικό και εργατικό έλεγχο μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και να γίνουν ζωντανός πολιτικός ορίζοντας, στην πάλη για εργατική εξουσία, τα μεταβατικά αιτήματα που σήμερα είναι νεκρό περιτύλιγμα.                                 

Ενόψει της περιόδου που έχουμε μπροστά μας προτείνουμε στα σχήματα:                                                           
Α. Νέο γύρο γενικών συνελεύσεων μέσα στην επόμενη εβδομάδα με στόχο τη συμμετοχή στο φοιτητικό συλλαλητήριο στις 3/11 με κατειλημμένες σχολές, με διακριτή πολιτική παρουσία από τις πολιτικές συγκεντρώσεις του ΜΑΣ. Διεξαγωγή συντονιστικού των γενικών συνελεύσεων το απόγευμα.
Β. Κάλεσμα για κοινές συνελεύσεις φοιτητών-εργαζομένων μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ από τους Φοιτητικούς Συλλόγους ή τα σχήματα ΕΑΑΚ όπου αυτό δεν καταφέρουμε να υπάρξει απόφαση. Με ανοιχτή απεύθυνση σε όλους τους εργαζόμενους του πανεπιστημίου και ιδιαίτερα στα πιο προλεταριακά κομμάτια των εργολαβικών εργαζόμενων σε σίτιση, καθαριότητα, φύλαξη για την κοινή προετοιμασία των μαχών ενάντια στο νέο εργασιακό και την υποχρηματοδότηση στην Παιδεία με ορίζοντα την απεργία στις 24/11. Όπου κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό, να πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις των φοιτητικών συλλόγων από κοινού με τους εργαζόμενους στις σχολές.                                                                                   
Γ. Το συντονιστικό γενικών συνελεύσεων στις 3/11 να γίνει μια ουσιαστική αγωνιστική συνεύρεση της σπουδάζουσας νεολαίας με τους εργαζόμενους στο Πανεπιστήμιο. Κάλεσμα στους διοικητικούς υπαλλήλους και τους υπόλοιπους εργαζόμενους του Πανεπιστημίου να αποφασίσουμε από κοινού τη πάλη ενάντια στο νέο εργασιακό νομοσχέδιο και την υποχρηματοδότηση της Παιδείας.                                                            
Δ. Ανοιχτό κάλεσμα από κοινού με τους εργαζόμενους του Πανεπιστημίου στους μαθητές, σε κάθε εργατικό χώρο που αγωνίζεται και κάθε κινηματική δύναμη για την προετοιμασία της επίσκεψης του Ομπάμα στην Αθήνα στις 15/11 και το τριήμερο του Πολυτεχνείου.

 

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας

 25/10/2016

Κείμενο παρέμβασης της Οργάνωσης Επαναστατικής Νεολαίας στο πανελλαδικό συντονιστικό διήμερο των σχημάτων της ΕΑΑΚ 2-3 Δεκέμβρη 2016

Το φοιτητικό κίνημα στην πρώτη γραμμή ενάντια στο νέο εργασιακό, την υποχρηματοδότηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

 

  1. Η νεολαία και η εργατική τάξη βρίσκονται μπροστά σε μια μάχη. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις δηλώσεις υποταγής στον εκπρόσωπο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, υποτάχθηκε ξανά στις απαιτήσεις των τοκογλύφων δανειστών. Την ίδια στιγμή που μετέτρεψε την Αθήνα σε ένα απροσπέλαστο φρούριο, παρέκαμψε κάθε “κόκκινη γραμμή“ της στις διαπραγματεύσεις για το νέο εργασιακό και το κλείσιμο της 2ης αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος.

 

Η απεργία της 8ης Δεκέμβρη και η επέτειος της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο της επίθεσης της εργατικής τάξης και της νεολαίας ενάντια στην κυβέρνηση. Το εργατικό και φοιτητικό κίνημα πρέπει να παλέψει για την ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τώρα, από τα κάτω και τα αριστερά. Το πέρασμα της πάλης από τα χέρια των γραφειοκρατικών δυνάμεων σε ανεξάρτητα κέντρα αγώνα της ίδιας της νεολαίας και της εργατικής τάξης αποτελεί όρο για την επιτυχημένη κινητοποίηση των δυνάμεων της νεολαίας τόσο το τριήμερο 6-8/12 όσο και στις επόμενες μάχες. Οι δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς και η ΕΑΑΚ μέσα στα πανεπιστήμια πρέπει να μπουν μπροστάρηδες σε αυτήν τη μάχη.


Η κυβέρνηση χτυπάει τους εργαζομένους στο βωμό της ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης με μόνο αντάλλαγμα μια πιθανή συζήτηση για το κούρεμα του δημόσιου χρέους. Τίποτα άλλο πέρα από πιθανότητες και υποσχέσεις δεν μπορεί να εγγυηθεί η κυβέρνηση για τους εργαζόμενους και τη νεολαία που στενάζουν από τα δεινά της κρίσης και των αδιέξοδων μέτρων λιτότητας που έχουν επιβληθεί τα τελευταία 7 χρόνια.

 

Κανένα πιθανό κούρεμα του δημόσιου χρέους δεν θα δώσει ανάσα στο λαό και τη νεολαία. Δίπλα στο μη βιώσιμο δημόσιο χρέος στέκεται σήμερα ένα αντίστοιχα μη βιώσιμο ιδιωτικό χρέος, που διογκώθηκε στα χρόνια της κρίσης. Ρύθμιση του χρέους σημαίνει νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, την ίδια στιγμή που ήδη έχει τεθεί στο τραπέζι η πιθανότητα ενός νέου μνημονίου μετά το 2018.

 

Σε μια ρημαγμένη οικονομία από τα διαρκή μέτρα λιτότητας και κοινωνικά κατεστραμμένη από την κρίση, η κυβέρνηση διαπραγματεύεται ξανά το εισόδημα των εργαζομένων, των ανέργων και των οικογενειών. Το νέο εργασιακό δεν έρχεται απλά να μειώσει ξανά τον μισθό και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η νέα σκληρή επίθεση έρχεται ταυτόχρονα με την εφαρμογή των μέτρων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, αλλά βασικότερα καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ, καταρρέει.

 

Ο χρόνος της κυβέρνησης τελειώνει καθώς στερεύει από πολιτικά εργαλεία διαχείρισης, ενώ η διαρκής αναμονή και αναβλητικότητά της, η αντιδεξιά ρητορεία της, και η επίκληση της ανάπτυξης που “έρχεται” αδυνατούν να πείσουν ακόμα και όσους την στήριξαν τον Σεπτέμβρη του 2015, ως το μικρότερο κακό απέναντι στην ρεβανσιστική δεξιά του Μητσοτάκη. Όσο η κυβέρνηση παραμένει στη θέση της και μιλάει στο όνομα της αριστεράς, ανοίγεται ο δρόμος στη Νέα Δημοκρατία του Άδωνη και του Μητσοτάκη.

 

Η νεολαία βρίσκεται μπροστά σε μια σύγκρουση. Το νέο εργασιακό χτυπά κυρίαρχα τη νέα γενιά. Τα δύο κυρίαρχα μέτρα του νέου νομοσχεδίου αφορούν την θέσπιση του “υποκατώτατου” μισθού για τα πρώτα δύο χρόνια εργασίας των νέων εργαζομένων και την απελευθέρωση των απολύσεων με την αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων για τις μεγάλες επιχειρήσεις από το 5% στο 10%. Οι “κόκκινες γραμμές” και τα αντισταθμιστικά μέτρα της κυβέρνησης ανατράπηκαν από τους θεσμούς. Η μετατροπή του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα εργασίας, που αποτελεί μέτρο του πρώτου μνημονίου, είναι ξεκάθαρη κοροϊδία απέναντι στους ανέργους και τους ελαστικά και μαύρα εργαζόμενους.

 

Το νέο εργασιακό πέρα από βαθιά αντεργατικό και αντιλαϊκό δεν αποτελεί λύση στο βασικό πρόβλημα της ανεργίας, που αποτελεί το βασικότερο αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η νέα γενιά. Αντίθετα μετατρέπει σε νόμο όλες τις αλλαγές που έχουν επέλθει στον τομέα της εργασίας (ελαστική και εκ περιτροπής εργασία κ.τ.λ.). Όλα αυτά ενώ η ανεργία βρίσκεται εδώ και χρόνια σε δυσθεώρητα ύψη, σχεδόν στο 1/4 του συνόλου του εργατικού δυναμικού, κι ενώ σχεδόν ένας στους 2 νέους είναι άνεργος, και εκατοντάδες πτυχιούχοι παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης. Και το 30% των εργαζομένων δουλεύει ελαστικά με μισθό στα 403 ευρώ μικτά.

 

Η επίθεση της κυβέρνησης δεν μπορεί να ειδωθεί έξω από την ευρύτερη πολιτική κρίση σε διεθνές επίπεδο. Η Ελλάδα αποτελεί το σημείο συνάντησης του χάους και του πολέμου στη Μέση Ανατολή, των καραβανιών των προσφύγων-θυμάτων του ιμπεριαλισμού και της τραγωδίας που βιώνουν οι ντόπιοι εργαζόμενοι, θύματα της φτώχειας και της κρίσης.

 

Η εκλογή Trump, προκαλεί ένα νέο κύμα πολιτικής αστάθειας, ενώ γίνεται ξεκάθαρη πια η στροφή της αστικής τάξης προς τον εθνικισμό. Ωστόσο δεν βρισκόμαστε στη δεκαετία του 30’, η σημερινή στροφή στον εθνικισμό δεν προμηνύει μονάχα μια νέα βαρβαρότητα αλλά και ένα νέο αδιέξοδο σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο από μεριάς του συστήματος. Ο νεοεκλεγείς Trump παρά τις υποσχέσεις του δε μπορεί να δώσει δουλειά στους ανέργους και να αποκαταστήσει το βιοτικό επίπεδο της αμερικανικής εργατικής τάξης.

 

Η χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ, φέρνει την εργατική τάξη και την πρωτοπορία της αντιμέτωπους με το ερώτημα: “Μετά το ΣΥΡΙΖΑ τι;”. Η χρεοκοπία του ρεφορμισμού έκανε ξεκάθαρο πως δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση υπέρ των συμφερόντων της εργατικής τάξης, στα πλαίσια αυτού του συστήματος. Κάθε προσπάθεια επανάληψης της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ, με πιο ριζοσπαστικό ή αντιΕΕ λόγο, είναι αδιέξοδη.

 

Ο αγώνας της εργατικής τάξης και της νεολαίας ενάντια στη νέα επίθεση που δέχονται, δεν μπορεί να είναι νικηφόρος χωρίς τη σύνδεση όλων των άμεσων ζητημάτων με την πάλη για την κατάκτηση της εξουσίας από την ίδια την εργατική τάξη και τον προλεταριακό διεθνισμό. Η ανακούφιση των στοιχειωδέστερων αναγκών της εργατικής τάξης δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα χωρίς τη ρήξη με το ίδιο το σύστημα που παράγει την κρίση, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Η πάλη για στέγαση, για τροφή, για παιδεία, για δουλειά και υγεία μπορούν και πρέπει να γίνουν αφετηρία για την ανατροπή της κυβέρνησης και του συστήματος.

Όλους αυτούς τους μήνες η εργατική τάξη και η νεολαία έχουν συσσωρρεύσει πολύτιμη εμπειρία. Έχουν δοθεί αρκετοί αγώνες τους τελευταίους μήνες, σαφώς μη αντίστοιχοι με την επίθεση της κυβέρνησης, η επιτυχημένη κινητοποίηση των ΦΣ με αποκορύφωμα το τριημέρο 15-17/11, οι εργατικοί αγώνες του τελευταίου διαστήματος, το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες είναι μερικοί από αυτούς. Είναι καθήκον των δυνάμεων της νεολαίας και της ΕΑΑΚ το τριήμερο 6-8/12 να γίνει το σημείο συνάντησης όχι μόνο των αγώνων που έχουν δοθεί, αλλά και της απαίτησης για πολιτικές λύσεις που θα ξεπερνούν το αίσθημα προδοσίας από την κυβέρνηση και θα προωθούν την πολιτική ανεξαρτησία του κινήματος της νεολαίας και της εργατικής τάξης.

Οι μαζικές διαδηλώσεις στη φετινή επέτειο του Πολυτεχνείου και το σπάσιμο της κόκκινης ζώνης της αστυνομοκρατίας στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στην επίσκεψη Ομπάμα είναι ένδειξη ενός νέου γύρου ταξικής αναμέτρησης. Δεν προσκυνάμε τετελεσμένα γεγονότα! Δεν θα περάσουν τα μέτρα τους! Όχι άλλα Μνημόνια! Οι δυνάμεις της νεολαίας και η ΕΑΑΚ μπροστά μπορούν και πρέπει να είναι στους δρόμους από τις 6 Δεκέμβρη μέχρι την Γενική Απεργία στις 8! Για να οργανώσουμε τη μάχη την οποία η γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ υπονομεύει με τις απεργίες-τουφεκιές και τα διασπαστικά καλέσματα!


Χρειαζόμαστε ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο της εργατικής τάξης, ανεξάρτητο από το κράτος, τους καπιταλιστές και τους γραφειοκράτες. Μια Ανοιχτή Πανελλαδική Συνέλευση της εργατικής τάξης, των συνδικαλιστικών και πολιτικών οργανώσεών της για να συζητήσουμε συλλογικά και να επεξεργαστούμε ένα κοινό εναλλακτικό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση ενάντια στα προγράμματα λιτότητας και υποταγής στη μνημονιακή βαρβαρότητα μαζί και ένα κοινό, τολμηρό σχέδιο πανελλαδικής δράσης, άμεσο και σε βάθος χρόνου, πάνω στα καυτά ταξικά-κοινωνικά ζητήματα.

 

  1. Για την επαναστατική αριστερά μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ

 

Τα ΑΕΙ-ΤΕΙ καταρρέουν κάτω από το βάρος της υποχρηματοδότησης. Τα ιδρύματα αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες τους, ενώ η εικόνα διάλυσης εντείνεται μέρα με την μέρα. Τα αποτελέσματα του “Εθνικού Διαλόγου” για την παιδεία έθεσαν το ζήτημα της αυτοχρηματοδότησης των ιδρυμάτων, ενώ την ίδια στιγμή μεγάλο ποσοστό μεταπτυχιακών έχουν υψηλά δίδακτρα.  Στην πραγματικότητα τα πανεπιστήμια οδηγούνται στην υλική κατάρρευση, κάτω από το βάρος της χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού, της κατεστραμμένης οικονομίας και της καλπάζουσας ανεργίας στη νεολαία (μεγαλύτερη στους πτυχιούχους από ό,τι στους απόφοιτους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης).

 

Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα όραμα για την εκπαίδευση, ενώ οι όποιες μεταρρυθμίσεις είχε προτείνει, απορρίφθηκαν ή αποσύρθηκαν εν μία νυκτί. Δε χωρά αμφιβολία πως τα νέα μέτρα που αυτή τη στιγμή συζητούν οι θεσμοί για το 2019-2020, με επιπλέον περικοπές δημοσίων δαπανών, θα οδηγήσουν σε ένα άρρητο λουκέτο τα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Ο μόνος στόχος της κυβέρνησης είναι προσαρμογή ολόκληρου του εκπαιδευτικού συστήματος στη χρεοκοπία του ελληνικού καπιταλισμού στη διάλυση, τα λουκέτα και την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ.

 

Σε αυτά τα πλαίσια διάλυσης, έχει χρεοκοπήσει πολιτικά ο δημοκρατικός φοιτητικός συνδικαλισμός όπως δημιουργήθηκε ιστορικά στη μεταπολίτευση. Στις σημερινές συνθήκες ο στείρος διεκδικητισμός, δηλαδή ο διαχωρισμός των διεκδικήσεων του φοιτητικού κινήματος από τη πολιτική διέξοδο πραγμάτωσης, είναι καταδικασμένος σε ήττα. Η επιτυχία των διεκδικήσεων του φοιτητικού κινήματος απαιτεί τον πολιτικό προσανατολισμό του στην ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την ανατροπή του συστήματος. Η κινητοποίηση της σπουδάζουσας νεολαίας και των φοιτητικών συλλόγων, σε αυτήν την κατεύθυνση είναι επιτακτική στη μάχη στην οποία βρισκόμαστε. Η επαναστατική αριστερά μέσα στα πανεπιστήμια οφείλει να μετατρέψει την σπουδάζουσα νεολαία που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή στις πρόσφατες κινητοποιήσεις, σε μια δύναμη μάχης.

 

Είναι αδύνατη η υπεράσπιση του δικαιώματος στη μόρφωση, χωρίς την πάλη του φοιτητικού κινήματος, μαζί με την εργατική τάξη, για την κατάκτηση της εξουσίας, και έτσι την αναδιοργάνωση συνολικά της παιδείας σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις.

 

Οι μάχες που βρίσκονται μπροστά μας είναι κρίσιμες. Η επέτειος της εξέγερσης του Δεκέμβρη και η πανεργατική απεργία πρέπει να βρεί το φοιτητικό κίνημα σε θέσεις μάχης. Με καταλειμμένες σχολές και συντονισμό με το εργατικό κίνημα, για την ανατροπή της κυβέρνησης από τα κάτω και τα αριστερά.

 

2/12/2016

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας

ΟΕΝ: ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ

Ανοιχτή πανελλαδική συνάντηση με θέμα το νέο Εργασιακό θα πραγματοποιήσει η Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας (ΟΕΝ) στην Αθήνα, στις 5 Νοεμβρίου. Το Εργασιακό βρίσκεται στο επίκεντρο της 2ης αξιολόγησης του μνημονιακού προγράμματος προσαρμογής. Συνεπώς πρέπει να γίνει το σημαντικότερο πεδίο της αναμέτρησης μεταξύ του εργατικού -λαϊκού κινήματος και της κυβέρνησης. Επομένως το εργασιακό βρίσκεται στην κορυφή της συγκυρίας. Παράλληλα, η νεολαία στο επίκεντρο του νέου Εργασιακού, μιας και τα περισσότερα από τα μέτρα τα οποία ετοιμάζονται πλήττουν τη νέα γενιά των εργαζομένων (π.χ. νέος υποκατώτατος μισθός νέων στα 527 ευρώ στον 1ο χρόνο εργασιακής εμπειρίας, ανεξαρτήτως ηλικίας).

Η διαπραγμάτευση για τη 2η αξιολόγηση θα ξεκινήσει στις 17/10 με την έλευση των ανωτάτων κλιμακίων των θεσμών. Έτσι το δίμηνο Οκτωβρίου – Νοεμβρίου θα έχει ως επίκεντρο εξελίξεων τις επικείμενες ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, την ίδια στιγμή μάλιστα που κορυφώνονται οι περικοπές στις κύριες, επικουρικές συντάξεις και τα μερίσματα ενώ θα ετοιμάζεται και η περικοπή προνοιακών επιδομάτων.

 

Τι προβλέπει το “πόρισμα” της επιτροπής των ειδικών

“Βάση” της διαπραγμάτευσης θα αποτελέσει το πόρισμα της διεθνούς “επιτροπής σοφών “ (σ.σ. συγκροτήθηκε κατ’ εφαρμογή σχετικής μνημονιακής δέσμευσης του Αυγούστου του 2015) το οποίο παρέλαβε το Υπ. Εργασίας και οι θεσμοί την Τρίτη 27/9.

Το πόρισμα προβλέπει:

  • υποκατώτατο μισθό 526 ευρώ μικτά για τον 1ο χρόνο εργασιακής εμπειρίας και 556 ευρώ μικτά για το 2ο χρόνο εργασιακής εμπειρίας
  • “ρήτρα” κατώτερου από τον κατώτατο μισθό
  • το σεβασμό των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σε σχέση με το “καθεστώς” των ομαδικών απολύσεων.

 

Ποια κατάσταση διαμορφώνεται στην αγορά εργασίας

Το νέο Εργασιακό θα πρέπει να θεσπιστεί το αργότερο έως το τέλος του 2016 σε συνθήκες όπου:

  • έχει σταματήσει η πτώση της ανεργίας στο ποσοστό 23%-24% (μετά από 1 1/2 χρόνο συνεχούς μείωσης)
  • οι μερικώς απασχολούμενοι έχουν φτάσει στο 30% του συνόλου των ασφαλισμένων, παίρνοντας μισθό 403 ευρώ μικτά.
  • το μέσο ημερομίσθιο στον ιδιωτικό τομέα πέφτει με 2% ετησίως (μη έχοντας σταματήσει να πέφτει κατά τον τελευταίο 1/2 χρόνο).

Η κατάσταση αυτή στις συμβάσεις εργασίας και στους μισθούς πλήττει προπαντός τους 335.000 νέους έως 29 ετών που εργάζονται αυτή τη στιγμή.

Έτσι οι προτάσεις του πορίσματος των Σοφών έρχονται αφενός να θεσμοποιήσουν τις συντελούμενες ανατροπές στην αγορά εργασίας, αφετέρου να ανοίξουν το δρόμο για ακόμα χειρότερες ανατροπές σε βάρος των εργατών, ιδίως των νέων.

 “Τρέχουν” προγράμματα επιδότησης των... αφεντικών

Τα δε “αντισταθμιστικά” μέτρα στην επικείμενη επιδείνωση των εργασιακών δικαιωμάτων και αμοιβών τα οποία εξετάζει η κυβέρνηση όχι μόνο δεν βοηθούν τους εργάτες, αλλά πρακτικά βοηθούν τα αφεντικά. Τα μέτρα αυτά προβλέπουν:

  • Παροχή επιδόματος στους εργαζομένους που εργάζονται σε επιχειρήσεις με μειωμένο ωράριο
  • Παροχή επιταγής εισόδου στην αγορά εργασίας (voucher) αντί για επίδομα ανεργίας

Η κυβέρνηση δεν προωθεί μόνο στον “ιδιωτικό τομέα” την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αλλά και στο “δημόσιο”:

  • Θεσπίζει τη δυνατότητα ίδρυσης “Φορέων Κοινωνικής Οικονομίας” οι οποίες θα λειτουργούν με κρατική χρηματοδότηση
  • Έχει προβλέψει τη δυνατότητα κρατικής χρηματοδότησης των 8μηνων προγραμμάτων κοινωφελούς απασχόλησης.

Η Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας πρέπει να βρεθεί επικεφαλής της πάλης της νεολαίας ενάντια στις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις τις οποίες έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας η σημερινή ψευτο-αριστερή κυβέρνηση. Γι’ αυτό χρειάζεται η διαμόρφωση ενός προγράμματος και ενός σχεδίου δράσης. Γι' αυτό η ΟΕΝ καλεί τα μέλη και τους φίλους της συμμετάσχουν στη Πανελλαδική Ανοιχτή Συνάντηση νεολαίας ενάντια στο νέο Εργασιακό. Αν η κυβέρνηση και οι καπιταλιστές θέλουν την εργασία μία “άμορφη ύλη προς εκμετάλλευση”, εμείς παλεύουμε για την απελευθέρωση της εργασίας από την εκμετάλλευση. Λέμε “όχι” στο νέο εργασιακό και στα προγράμματα επιδότησης των καπιταλιστών. Μόνο η εξουσία των εργατών μπορεί να αντιμετωπίσει την ανεργία και την υποαπασχόληση των νέων και γενικότερα της εργατικής τάξης.