OEN

Questions that users migrating to Joomla! 1.5 are likely to raise

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ 4ης ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ ΟΕΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ)

 

Συμβούλιο Δράσης της Οργάνωσης Επαναστατικής Νεολαίας

Προοπτικές και θέσεις της 4ης Συνδιάσκεψης για την τριτοβάθμια εκπαίδευση

Αθήνα, 23  Νοεμβρίου  2014

 

(ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ)

 

Α. Η χρεοκοπημένη ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση “μέσα” σε μία παρωχημένη ευρωπαϊκή τριτοβάθμια εκπαίδευση

Το ΣΔ της ΟΕΝ αποφάσισε στις  25/8/2014 να προχωρήσει κατεπειγόντως στη διοργάνωση θεματικής συνδιάσκεψης (σ.σ. της 4ης, κατά σειρά, για την τριτοβάθμια εκπαίδευση)  με αφορμή τη νέα  επίθεσης που έχει ξεκινήσει η καταρρέουσα κυβέρνηση των τροϊκανών ενάντια στη σπουδάζουσα νεολαία. 

Αυτή περιλαμβάνει :

Διαγραφές “αιωνίων” φοιτητών

Νέους  αντιδραστικούς οργανισμούς για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ

Απειλές για κλείσιμο 100 τμημάτων ΑΕΙ – ΤΕΙ και, πριν από αυτό μαζικές μεταγραφές (λόγω της “γραμμής” της κυβέρνησης να μην στηρίξει τη δημόσια – δωρεάν σίτιση και στέγαση)  στα ήδη “πνιγμένα” από φοιτητικό κόσμο- ΑΕΙ –ΤΕΙ των μεγάλων πόλεων.

Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι :  Η  νέα φάση στην οποία έχει μπει η χρεοκοπία του ελληνικού καπιταλισμού -κόντρα στην κυβερνητική και μιντιακή προπαγάνδα περί τέλους της κρίσης και των Μνημονίων - περνά μέσα και από το δημόσιο πανεπιστήμιο,  αφήνοντας πίσω  της διεγραμμένους “αιώνιους” φοιτητές, ελάχιστους και κακοπληρωμένους καθηγητές, άστεγους σπουδαστές,  “διαθέσιμους” διοικητικούς υπαλλήλους. Απο κοντά τους έρχονται οι  “μη – αποδοτικοί” δημόσιοι υπάλληλοι, οι “προνομιούχοι” συνταξιούχοι, οι “αντι – παραγωγικοί” εργάτες κλπ. 

Όλα αυτά δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της δραματικής μείωσης των κρατικών κονδυλιών για τα ΑΕΙ – ΤΕΙ (και αντιστοίχως συνολικά δημοσίου) που έχει ήδη γίνει ή γενικότερα των μνημονιακών μέτρων που έχουν ήδη ψηφιστεί (πχ για την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων στον ιδιωτικό τομέα), αλλά προπαντός της αποτυχίας τους να αντιμετωπίσουν την κρίση τους που προϋπήρχε της κήρυξης της χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού και των Μνημονίων “διάσωσής” του. Το νέο Μνημόνιο –ανεξάρτητα πως θα ονομαστεί- το ΔΝΤ, η καταρρέουσα,  οικονομικά και πολιτικά ΕΕ και η μισοδιαλυμένη κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου θα επιχειρήσουν να θεσμοποιήσουν τις συνέπειες της νέας φάσης χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού. 

    Η δεξαμενή της  “οικονομικής” και “διοικητικής αυτοτέλειας” των σχολών που θεσπίστηκε ήδη από το 2007 με το νόμο – πλαίσιο της Γιαννάκου, ποτέ  δεν γέμισε με το περιεχόμενο που επιδίωκαν όλες οι κυβερνήσεις, από εκείνη του Καραμανλή μέχρι του Παπανδρέου, του Παπαδήμου και, εδώ και δυόμισι χρόνια, του Σαμαρά: Την ωμή εισβολή της ιδιωτικής καπιταλιστικής πρωτοβουλίας στα δημόσια πανεπιστήμια ως χρηματοδότη αλλά και ως οργανωτή της ζωής του και των στόχων του.  Το τελευταίο το οποίο θα έκαναν οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, οι περισσότερες εξ αυτών θυγατρικές ξένων μονοπωλιακών κολοσσών, εν μέσω χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού θα ήταν να επενδύσουν... στη γνώση, στην έρευνα και την καινοτομία. Και, φυσικά, δεν το έκανε.

Η τάση αυτή δεν αποτέλεσε εθνική εξαίρεση. Η Ευρώπη, βυθιζόμενη στην κρίση από το 2008 μέχρι και σήμερα, αποτέλεσε τον “ουραγό” των διεθνών επενδύσεων σε ...οτιδήποτε, μαζί και στην παιδεία, την ίδια στιγμή που οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πετσόκοβαν τις δαπάνες για την εκπαίδευση. Έτσι το πρότζεκτ του Κοινού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης (“διαδικασία Μπολόνια”) που αποτέλεσε τον άξονα όλων των αντι -μεταρρυθμίσεων στην ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση από το 1998 και έπειτα έχει τελματωθεί μαζί με την όλη διαδικασία παραπέρα ενοποίησης της  Ε.Ε. 

Η όλη στρατηγική της Λισαβόνα (2002) για την δημιουργία μίας  ευρωπαϊκής ανώτατης εκπαίδευσης “ανταγωνιστικής” προς εκείνη των ΗΠΑ ή ακόμα και της Άπω Ανατολής έχει σταματήσει από την ύφεση, τη μαζική ανεργία και  τη μαζική φυγή κεφαλαίων από την ΕΕ και τελευταία, την κρίση στην Ουκρανία που αποτελεί προπομπό της επερχόμενης νέας κρίσης στην ανατολική αλλά και στη δυτική Ευρώπη.

Μέγιστος “εκπαιδευτικός” στόχος τώρα της ΕΕ και, προπαντός της Γερμανίας, για τη σπουδάζουσα νεολαία, κυρίως αυτή του ευρωπαϊκού Νότου, είναι  πλέον η “κινητικότητα” των ήδη πτυχιούχων στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας και η μαζική εισαγωγή του συστήματος της φθηνής γερμανικού τύπου  “μαθητείας” (Duale Bildung) με επίκεντρο τους τομείς που κάθε χώρα έχει “ανταγωνιστικό πλεονέκτημα”... 

Σ' ότι αφορά ειδικότερα την Ελλάδα, η ευρωπαϊκή πολιτική για την ανώτατη εκπαίδευση ταυτίζεται απόλυτα με τις ρήτρες του Μνημονίου που βασικός στόχος τους είναι η παραπέρα συγχώνευση – κατάργηση των ΑΕΙ (Βλ. τελευταία έκθεση αξιολόγησης της Ελλάδας από την τρόικα)

Μήπως, όμως, οι “ανταγωνιστές” της ευρωπαϊκής ανώτατης εκπαίδευσης βρίσκονται στο απυρόβλητο της κρίσης ; Οι φοιτητικές εκρήξεις στη Χιλή, στην Ιταλία, την Τουρκία και αυτές τις μέρες στο Χόνγκ Κονγκ και το Μεξικό κάθε άλλο παρά κάτι τέτοιο αποδεικνύουν.  Οι “αναδυόμενες” οικονομίες, τα κράτη τους (τους οποίους χρησιμοποιούν οι Τροϊκανοί ως πρότυπο για την Ελλάδα) και τα εκπαιδευτικά συστήματά τους, μ' όλη την μεταξύ τους διαφορετικότητα, “ξερνούν” τον άγριο καπιταλισμό – σε συνθήκες της μεγαλύτερης κρίσης στην ιστορία του- που ποτέ τους δεν “χώνεψαν” . Αυτό που δεν χώνεψαν οι “αναδυόμενες” οικονομίες, θα το χωνέψει η χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία του 1,3 εκατομμυρίου ανέργων και του 2,2 εκατομμυρίων μισθωτών εργαζομένων ; Η ΟΕΝ λέει ξεκάθαρα : Όχι.

 

Β. Σε κρίση η μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα 

Γιατί όχι; Πάνω από 200.000 πτυχιούχοι ΑΕΙ – ΤΕΙ είναι σήμερα άνεργοι (1/5 συνόλου ανέργων), οι “αιώνιοι” φοιτητές  -οι οποίοι πρέπει να διαγραφούν- έχουν ξεπεράσει τους “ενεργούς”, ένα στα τέσσερα τμήματα της τριτοβάθμιας έχουν κλείσει χάρη στο “σχέδιο Αθηνά” και έπονται κι άλλα από τις μαζικές μεταγραφές που προωθεί ο Λοβέρδος, η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά 50% εδώ και πέντε χρόνια. Μ' άλλα λόγια μία νέα “φουρνιά” εκατοντάδων χιλιάδων νέων ετοιμάζεται να πεταχθεί στον “Καιάδα” της καπιταλιστικής χρεοκοπίας. Το αν αυτό θα συμβεί ή όχι είναι στο χέρι μας, στο χέρι όλης της εργατικής τάξης από εδώ και στο εξής!

Δεν υπάρχει κανένα μέλλον ελάχιστα σαν εκείνο που προσδοκούσαν οι 700 χιλιάδες άνεργοι πτυχιούχοι, “αιώνιοι” και μη φοιτητές.

Η κρατική χρηματοδότηση προς τις σχολές θα μείνει ίδια στο διηνεκές, δηλαδή στον “πάτο”.

Η κοινοτική χρηματοδότηση για έρευνα και καινοτομία είναι μικρή και δεν μπορεί να απορροφηθεί από τα υποστελεχομένα και μισο - διαλυμένα ΑΕΙ -ΤΕΙ και προορίζεται για τις business των πολυεθνικών και ντόπιων θυγατρικών τους.    

Η μόνη -αν και μακρινή ακόμα- “ελπίδα” για μαζικές θέσεις εργασίας βρίσκεται υπό αυτές τις συνθήκες μόνο σε κλάδους φθηνής και ανειδίκευτης εργασίας σε εταιρείες -φασόν.

Γιατί η Ελλάδα δεν θα γίνει ποτέ η “Αγγλία των Βαλκανίων”, δηλαδή ένας μαζικός προορισμός φοιτητών από τα Βαλκάνια και τη ΝΑ Μεσόγειο.

Η μετανάστευση εκτός ή ακόμα και εντός Ε.Ε. σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δώσει έστω και προσωρινή ανάσα σε ένα κομμάτι, έστω της νεολαίας, μιας και η κρίση δεν είναι “ελληνικό φαινόμενο”, όπως αρχίζει να φαίνεται ξανά μετά το κραχ του 2008-9 στην Ευρώπη (βλ. Τάσεις επιβράδυνσης γερμανικής οικονομίας) και οι μετανάστες στη βόρεια Ευρώπη θα είναι οι πρώτοι που θα την “πληρώσουν”. 

Η νέα κατάσταση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στη ζωή των αποφοίτων – φοιτητών της βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με το κατεστημένο σύστημα της εκπαίδευσης, πρωτίστως της κρατικής και έπειτα της ιδιωτικής, γεννώντας κρίσεις στο εσωτερικό τους.

Πρόσφατα μπήκε λουκέτο στο ΙΕΚ “ΔΟΜΗ” λόγω γιγαντιαίων χρεών προς το ΙΚΑ.

Παρόμοια ποσά χρωστάνε τα ΑΕΙ -ΤΕΙ στη ΔΕΗ την ίδια ώρα που προωθείται η “οικονομική αυτοτέλεια” τους.

Την ίδια στιγμή που η κρατική τριτοβάθμια εκπαίδευση αφήνεται στην ... τύχη της, η ιδιωτική εκπαίδευση αδυνατεί να “κλείσει” το κενό με τις δικές της δυνάμεις, επιδεινώνοντας την κρίση και των δύο τομέων της εκπαίδευσης.

Είναι φανερό ότι το αστικό πολιτικό σύστημα της χώρας δεν θα αντέξει αυτή την πίεση. Το ίδιο θα συμβεί και σε οποιονδήποτε επίδοξο διαχειριστή της κρίσης του καπιταλισμού  εντός καπιταλισμού.

    

Γ. Οι σχολές επίκεντρο της επερχόμενης νεολαιίστικης έκρηξης 

Τα ΑΕΙ -ΤΕΙ γίνονται για άλλη μία φορά το επίκεντρο των αδιεξόδων ολόκληρης της νέας γενιάς.

Εξακολουθώντας να είναι ο μόνος μαζικός χώρος νεολαίας όπου υπάρχει ταυτόχρονα δυνατότητα καθημερινής πολιτικής ζύμωσης, οι σχολές ενσωματώνουν την τραγωδία μίας ολόκληρης γενιάς. Η δυνατότητα αυτή που συνεχίζει να υπάρχει μέσα στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, παρά τα αλεξίσφαιρα στους φύλακες και τις προσπάθειες καταστρατήγησης του κεκτημένου πολιτικού ασύλου. Για αυτό η ΟΕΝ εκτιμά ότι τα πανεπιστήμια μπορούν γίνουν ξανά επίκεντρο της νεολαιίστικης εξέγερσης σε όλη τη χώρα, όπως έγινε το 2006 -7. 

Μόνο που σήμερα δεν βρισκόμαστε στο 2006 -7. Βρισκόμαστε σε ένα πολύ άσχημο σημείο. 

Το φοιτητικό κίνημα του 2006 -7 ήλθε την ίδια περίοδο περίοδο που είχαν αρχίσει να φαίνονται οι πρώτοι τριγμοί του μετέπειτα ξεσπάσματος της παγκόσμιας κρίσης (κρίση Σανγκάης) την επαύριο της αποκορύφωσης της ευρω- διεύρυνσης προς ανατολάς , του όψιμου τέλους της “εκσυγχρονιστικής” οχταετίας του 1996 -2004 που έβαλε την Ελλάδα στο ευρώ (2012), της ανεξέλεγκτης πιστωτικής επέκτασης. Σε διεθνές επίπεδο κινήματος νεολαίας νωπή ήταν η μνήμη από το μεγαλειώδες κίνημα της νεολαίας στη Γαλλία ενάντια στο CPE (2006). 

Το  κίνημα του 2006 -7 κατάφερε να ματαιώσει τη αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και, αποτέλεσε, παράλληλα προμήνυμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 με επικεφαλής τη νεολαία (ιδίως την ελαστικά απασχολούμενη, την άνεργη και τη μαθητιώσα) λίγο μετά το πρώτο σημάδι της μετέπειτα χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού (28 δισ. ευρώ σε ελληνικές τράπεζες τον Οκτώβριο του 2008). Η εξέγερση του Δεκέμβρη με τη σειρά της οδήγησε σε συνδυασμό με την επιδείνωση της κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού στην πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή.

Η επιβολή του Μνημονίου το 2010 έφερε ξανά στους δρόμους του αγώνα το φοιτητικό κίνημα, τόσο μέσω της συμμετοχής του στις αλλεπάλληλες γενικές απεργίες, όσο και ενάντια στο νέο νόμο –πλαίσιο (Διαμαντοπούλου, 2011) και το σχέδιο «Αθηνά» (2012). Ταυτόχρονα πρέπει να σημειωθεί πως η πλειοψηφία της σπουδάζουσας νεολαίας κινήθηκε προς τα αριστερά στις τελευταίες πανεθνικές εκλογικές αναμετρήσεις (Εθνικές 2012, Ευρωεκλογές 2014), ενώ στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές το άθροισμα των αριστερών φοιτητικών σχηματισμών ξεπέρασε το ποσοστό της δεξιάς μνημονιακής ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ενώ η ΠΑΣΠ συντρίφτηκε. Την ίδια περίοδο άρχισαν να αναπτύσσονται οι αντιστάσεις των φοιτητών του ευρωπαϊκού Νότου –στα πλαίσια των λαϊκών αντιστάσεων ενάντια στη μνημονιακή πολιτική της καπιταλιστικής χρεοκοπίας-, ενώ ολόκληρη η περιοχή της ΝΑ Μεσογείου άρχισε να φλέγεται από την επανεκκίνηση της αραβικής επανάστασης.

Σήμερα, έξι χρόνια μετά το φοιτητικό κίνημα του 2006 -7, βρισκόμαστε σε ένα ριζικά αλλαγμένο τοπίο, το οποίο ευνοεί μία νέα, πρωτοφανή έκρηξη του αγώνα στα ΑΕΙ –ΤΕΙ. Όχι τόσο για ότι έχει ήδη υποστεί η σπουδάζουσα νεολαία, αλλά για το τι πρόκειται να υποστεί από εδώ και πέρα, μην έχοντας στο «σάκο» της κανένα από εκείνα τα εφόδια που είχε πριν ξεσπάσει το πρώτο κύμα της κρίσης πάνω στον ελληνικό καπιταλισμό (πχ μεγάλη οικονομική στήριξη από οικογένεια, καλύτερα οργανωμένες σχολές, δυνατότητα παράλληλης με τις σπουδές εργασία κλπ.). Γιατί αυτό; 

 Η «εύθραυστη» μηδαμινή ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας μετά το κραχ του 2008-9 και την  αναστάστωση που προξένησαν οι χρεοκοπίες της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Κύπρου έχει αρχίσει να καταρρέει πλέον φανερά σε οικονομικό επίπεδο (βλ. οικονομικές προβλέψεις για Γερμανία), αφού πρώτα είχε καταρρεύσει σε πολιτικό (βλ. αποτελέσματα ευρω-εκλογών Μάη 2014). Την ίδια στιγμή, οι «αναδυόμενες» οικονομίες τσακίζονται από την κρίση η μία μετά την άλλη (κατρακυλώντας ακόμα και στον εμφύλιο όπως βλέπουμε στην Ουκρανία), ενώ προπαντός οι ΗΠΑ, το κέντρο του παγκόσμιου καπιταλισμού έχει προ – πολλού χάσει κάθε δυνατότητα να σύρει το «κάρο» της παγκόσμιας ανάπτυξης.  

Αυτές οι εξελίξεις δείχνουν πως η διέξοδος προς τη «μετανάστευση» δεν μπορεί να είναι βιώσιμη.

Επίσης, μάταια θα περιμένει κανείς ώθηση στον ελληνικό καπιταλισμό «από έξω», δίνοντας δουλειές ειδικά στο πιο μορφωμένο κομμάτι της νεολαίας, ειδικά καθώς αυτό μένει από χρόνια εκτός αγοράς εργασίας. Το νέο κύμα της κρίσης βρίσκεται τον ελληνικό καπιταλισμό ήδη καθημαγμένο από το προηγούμενο που τον «κτύπησε» τόσο άγρια όσο καμία άλλη χώρα του κόσμου. Τον βρίσκει φορτωμένο όχι μόνο μη – βιώσιμο υπέρογκο δημόσιο χρέος (175% του ΑΕΠ), αλλά και ένα μη – εξυπηρετήσιμο και  μη – βιώσιμο ιδιωτικό χρέος (πλησιάζει το …100%) προς τις εφορίες, τις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, την ίδια στιγμή που η παραγωγική βάση της χώρας έχει συρρικνωθεί κατά τουλάχιστον … 30%. Η εκπαίδευση γενικά και ειδικότερα η τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν μπορούν να πέσουν στο αβυσσαλέο χάσμα μεταξύ χρεών και πραγματικών δυνατοτήτων να πληρωθούν αυτά τα χρέη μέσα στον καπιταλισμό. Μαζί της θα συντριβεί και η σπουδάζουσα νεολαία, αν δεν αναλάβει το βασικό της καθήκον αυτή την εποχή : Την ενεργή συμμετοχή στην προετοιμασία της επερχόμενης σοσιαλιστικής επανάστασης. 

Μόνο η ανατροπή του καπιταλισμού μπορεί να απαλλάξει το λαό και τη νεολαία του από αυτά τα χρέη, ανοίγοντας το δρόμο για πρωτοφανή ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας, μαζί και της παιδείας. Αυτή η ανατροπή μπορεί να ξεκινήσει από μία χώρα, με την επαναστατική κατάληψη της εξουσίας από το προλεταριάτο, αλλά δεν μπορεί παρά να ολοκληρωθεί σε ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα.

 

Δ. Για μια επαναστατική απάντηση στην καπιταλιστική χρεοκοπία 

Καμία κυβέρνηση δεν άντεξε το κύμα της λαϊκής αντίστασης. Το ίδιο θα συμβεί και για την κυβέρνηση των ερειπίων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που ετοιμάζει να περάσει στον “σκληρό πυρήνα” των Μνημονίων που ακούει στο όνομα “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” στο Εργασιακό, το Ασφαλιστικό, το Δημόσιο κλπ, την ίδια στιγμή που ο ελληνικός καπιταλισμός εισέρχεται σε μία νέα φάση χρεοκοπίας.

Η εργατική τάξη αυτής της χώρας δεν έχει ηττηθεί επειδή αλλεπάλληλες αστικές κυβερνήσεις πέρασαν με πραξικοπηματικό τρόπο το ένα Μνημόνιο μετά τ’ άλλο, με την ξεδιάντροπη ανοχή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και την συνεχή αναζωπύρωση των αστικών κοινοβουλευτικών αυταπατών των μαζών από τα καθεστωτικά κόμματα της αριστεράς. Η στροφή του λαού υπέρ μίας κυβέρνησης της αριστεράς μέσα από την υπερψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει πως έχει ωριμάσει στη μαζική συνείδηση η άποψη πως χωρίς μία ριζική αλλαγή στο επίπεδο της πολιτικής εξουσίας, καμία φιλολαϊκή αλλαγή δεν πρόκειται να γίνει πραγματικότητα.

Η σπουδάζουσα νεολαία, που παίρνει μάταια παρατάσεις από το χρόνο της ανεργίας του ζώντας μέσα στα φοιτητικά αμφιθέατρα, έχει τα “όπλα”και την εμπειρία για να παλέψει από το μετερίζι του για να μην περάσει κανένα μέτρο κοινωνικού κανιβαλισμού στην κοινωνία και τα πανεπιστήμια, ενάντια στην ανεργία και τη διάλυση της ίδιας της ζωής της νεολαίας. Να μην περάσουν οι διαγραφές φοιτητών, οι συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολών και νέοι αντιδραστικοί οργανισμοί. Να καταργηθεί ο νόμος – πλαίσιο. Για ελεύθερη πρόσβαση σε μία αποκλειστικά δημόσια δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση χωρίς ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς, για μια ελευθεριακή παιδεία σε μια σοσιαλιστική κοινωνία.

Για την οργάνωση μίας  Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας και της πανεργατικής εξέγερσης, της ανατροπής της μνημονιακής κυβέρνησης, της τρόικας για να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική εξουσία, τη μόνη εξουσία η οποία μπορεί πραγματικά να ανάδειξη μια κυβέρνηση της αριστεράς για την λήψη μέτρων σοσιαλιστικής αναδιοργάνωσης της κοινωνίας, για την επαναστατική  ρήξη και έξοδο από την ΕΕ, τη διαγραφή όλου του δημοσίου χρέους αλλά και του ιδιωτικού χρέους των φτωχών, την εθνικοποίηση  χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση των τραπεζών και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων της οικονομίας, για τη διάλυση της ΕΕ και τη σοσιαλιστική ενοποίηση της Ευρώπης και όλου του κόσμου.

Όλες οι μνήμες από τους αγώνες τις νεολαίας, δεμένες με το πανεπιστήμιο βρίσκονται μπροστά μας φωτίζοντας το δρόμο που οφείλουμε να χαράξουμε. 

 

ΣΔ της ΟΕΝ

22 Οκτωβρίου 2014 

 

Η ΕΛ.ΑΣ. ΠΥΡΟΒΟΛΕΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΣΧΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ “ΤΙ ΑΛΛΟ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙ ΦΩΤΙΑ;”

OΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 11ΠΜ

 

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου (ξημερώματα): Το σχολικό συγκρότημα του 1ου και 2ου ΓΕΛ και του ΕΠΑΛ Καισαριανής βρίσκονται υπό κατάληψη ενάντια στις υλικοτεχνικές ελλείψεις και την καθηγητική αυθαιρεσία . Η ΕΛ.ΑΣ. οργανώνει επιχείρηση εκκένωσης της σχολικής κατάληψης. Τρία περιπολικά εφορμούν ενάντια σε μαθητές. Καταδιώκουν όσους μαθητές προσπαθούν να ξεφύγουν προς το Σκοπευτήριο και πυροβολούν προς το μέρος τους. Εισβάλουν στο προαύλιο με παρατεταμένα τα όπλα σημαδεύουν στα κεφάλια των μαθητών και βρίζουν χυδαία τους καταληψίες. Προσαγάγουν τους μαθητές στο ΑΤ Καισαριανής και τους απειλούν να μην μιλήσουν για τους πυροβολισμούς. Οι μαθητές αφήνονται ελεύθεροι το πρωί χωρίς εξηγήσεις.

 

Η κυβέρνηση Σαμαρά των Μπαλτάκων, των Βορίδηδων και των Γεωργιάδηδων αλλά και των Βενιζέλων καταδιώκει και πυροβολεί αγωνιζόμενους μαθητές διπλά στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα του λαού. Σύμπτωση; ...ή απλώς η Ιστορία έχει κακό χιούμορ;

Η κυβέρνηση της κοινωνικής απελπισίας και του αποκλεισμού της νεολαίας δεν ανέχεται την αντίσταση των μαθητών στη διάλυση των σχολείων. Δεν ανέχεται τους μαθητές να οργανώνουν καταλήψεις γιατί απέκλεισε 30% των συμμαθητών τους από τα Λύκεια με την πρώτη χρόνια εφαρμογής της Τράπεζας Θεμάτων και του “Νέου Λυκείου”. Δεν ανέχεται τη νεολαία να βγαίνει στους δρόμους και να αγωνίζεται γιατί ξέρει πως κανείς δεν τσιμπάει με το success story και την ανάκαμψη, το πρωτογενές πλεόνασμα ψευτιάς των ΣαμαροΒενιζέλων, και η νεολαία μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη.

 

Η ανεργία των νέων έχει φτάσει στο 63%, οι φοιτητές απειλούνται με διαγραφές, πανεπιστήμια και σχολεία βάζουν λουκέτο, και μαθητές πετιούνται από τα Λύκεια και δέχονται σφαίρες. Οι Κορκονέες έχουν όπλα και είναι αδίστακτοι, εμείς δεν έχουμε λόγο να περιμένουμε νέους Αλέξανδρους Γρηγορόπουλους να πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες των μπάτσων.

 

Στην έξεγερση των γκέτο, των γαλλικών προαστείων του Κλισύ το 2005, ένας ραπ στίχος είχε γίνει το σύνθημα των εξεγερμένων νέων “Τι άλλο θα περιμένουμε για να ανάψει η φωτιά;”.

 

Το συνθήμα δόθηκε από την πρώτη σφαίρα σε μαθητή: Μαζικές συνελεύσεις-καταλήψεις-διαδηλώσεις μαθητών σε όλη την Ελλάδα, αντιγραφειοκρατικός συντονισμός όλων των αγωνιζόμενων μαθητών και της ολόκληρης νεολαίας, πρωτίστως των φοιτητών που παλεύουν ενάντια στις διαγραφές. Τα σχολεία και οι σχολές να μετατραπούν σε κέντρα αγώνα όλης της νεολαίας και κοινή πάλη με ολόκληρη την εργατική τάξη για την οργάνωση μιας Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας για να ρίξουμε την κυβέρνηση στους δρόμους -και όχι περιμένοντας τις επόμενες κάλπες. Κάθε στιγμή που η κυβέρνηση και το κράτος των καπιταλιστών βρίσκεται στη θέση τους είναι μια στιγμή κινδυνού για τη νεολαία. Ο μόνος δρόμος να τσακίσουμε την καταστολή, τους φασίστες, τους μπάτσους, τη φτώχεια, την ανεργία, την καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι να παλέψουμε τώρα για να ανοίξουμε το δρόμο για την μόνη κυβέρνηση η οποία μπορεί να δώσει διέξοδο στο λαό, μία εργατική επαναστατική κυβέρνηση στα πλαίσια της εξουσίας των εργατικών συμβουλίων.

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

http://konservokouti-oen.blogspot.gr/2014/09/o-27-11.html

ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ ΤΟ "ΜΙΝΙ ΦΕΣΤΙΒΑΛ" ΤΗΣ ΟΕΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ

Αλληλεγγύη στους εξεγερμένους εργάτες της Ανατολικής Ουκρανίας

 

Σε μια από τις πιο πολυσύχναστες πλατείες της Αθήνας, χώρο συνάντησης νεολαίας αλλά και ανθρώπων όλων των ηλικιών, στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Οργάνωσης Επαναστατικής Νεολαίας σε αλληλεγγύη στους εξεγερμένους εργάτες της Ανατολικής Ουκρανίας. 

Πλήθος κόσμου, την Παρασκευή 11 Ιουλίου, παρακολούθησε τις πολιτικές ομιλίες και τα δρώμενα, μια συγκλονιστική θεατρική παράσταση από τη θεατρική ομάδα «Σημείο», τον δημοφιλή Θάνο Ανεστόπουλο (των Διάφανων Κρίνων) και το εξαιρετικό μουσικό σχήμα Fuga Perpetua. 

Η τροτσκιστική νεολαία δεν κρατά πολιτική ίσων αποστάσεων ανάμεσα στους φασίστες της Σβομπόντα και του Δεξιού Τομέα και την χούντα του Κιέβου από τη μία πλευρά και τις λαϊκές δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ από την άλλη, όπως δυστυχώς κάνει η πλειοψηφία της ευρωπαϊκής αριστεράς και εκφράζεται με την πρόσφατη άθλια ανακοίνωση του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (στην οποία συμμετέχει και ο δικός “μας” ΣΥΡΙΖΑ). Ξεκινάμε από την ταξική φύση των δυνάμεων που συγκρούονται και όχι από τις -ουκ ολίγες- συγχύσεις των καταπιεσμένων και εκμεταλλευομένων μαζών, ιδιαίτερα όταν αυτοί δέχονται τις βολές του πυροβολικού της φασιστικής Εθνοφρουράς στο πολιορκούμενο Ντονέτσκ.

Την ώρα που πραγματοποιούνταν η εκδήλωση της ΟΕΝ ο στρατός του Κιέβου συνεπικουρούμενος από το διεθνή ιμπεριαλισμό εξαπέλυε μια ολοκληρωτική επίθεση εναντίον των εξεγερμένων της Ανατολικής Ουκρανίας, σε ένα μαύρο παράλληλο βαρβαρότητας με την επιχείρηση “Προστατευτική Αιχμή” και τον βομβαρδισμό του παλαιστινιακού λαού από τον σιωνιστικό στρατό. 

Στην αρχή της ομιλίας του ο σ. Νίκος Τζιρής, γραμματέας της ΟΕΝ,  υπογράμμισε: «στεκόμαστε δίπλα στο δοκιμαζόμενο λαό της Παλαιστίνης, στους πολιορκημένους εξεγερμένους του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, όπως και σε κάθε θύμα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας». 

Ο σ. Σάββας Μιχαήλ, γενικός γραμματέας του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος, παρουσίασε βασικά σημεία της καμπάνιας διεθνούς αλληλεγγύης στην αιχμή της οποίας έχει βρεθεί το ΕΕΚ και οι δυνάμεις της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τετάρτης Διεθνούς με τρεις κοινές διακηρύξεις αλληλεγγύης, πικετοφορίες στην Ουκρανική πρεσβεία, διεθνείς εκδηλώσεις -όπως στη Βάρνα της Βουλγαρίας- και φυσικά τη 2η Ευρωμεσογειακή Εργατική Συνδιάσκεψη.

Ο Σάββας Μιχαήλ κατήγγειλε την  κυβέρνηση του Κιέβου και την φασιστική αιχμή της, τις στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις, για τα εγκλήματα που διαπράττουν σε βάρος του λαού των  ανατολικών  περιοχών. 

Τόνισε πως σε αντίθεση με την κυρίαρχη ίσως αντίληψη σύμμαχος των υπερασπιστών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ δεν μπορεί να είναι κανένας Πούτιν και καμία ελίτ ολιγαρχών και μαφιόζων της όποιας απόχρωσης· φυσικός τους σύμμαχος είναι η παγκόσμια, και πρωτίστως η ευρωπαϊκή εργατική τάξη. Όμως, η αλληλεγγύη στους δρόμους των μητροπόλεων της Ευρώπης φαίνεται ασθενική με ευθύνη της ρεφορμιστικής και κεντριστικής αριστεράς που αφήνει ελεύθερο το πεδίο στον ευρωπαϊκό και αμερικανικό ιμπεριαλισμό να νεκρανασταίνει τον φασισμό στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης.

Ιδιαίτερα σημαντική για την εκδήλωση ήταν η παρουσία εκπροσώπων μεταναστευτικών κοινοτήτων και συλλόγων από την Ουκρανία στην Ελλάδα οι οποίοι κρατώντας την τρίχρωμη σημαία της λαϊκής δημοκρατίας του Ντονέτσκ παρενάβησαν στην εκδήλωση. Με αυθόρμητο και πηγαίο τρόπο κατήγγειλαν την κυβέρνηση του Κιέβου και τον ιμπεριαλισμό ζητώντας να επιστρέψει η ειρήνη στον τόπο τους.  

Οι μουσικές του Θάνου Ανεστόπουλου και των Fuga Perpetua όπως και το διαδραστικό θεατρικό δρώμενο της ομάδας «Σημείο» συντρόφευσε τους περισσότερους από 200 ανθρώπους που προσήλθαν στο κάλεσμα της ΟΕΝ στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Η παράσταση συγκίνησε ιδιαίτερα τους παρευρισκόμενους, μετανάστες και ντόπιους, αναπαραστώντας τις κακουχίες της ζωής ενός μετανάστη στην Ελλάδα από την είσοδο μέχρι τη “ζεστή φιλοξενία” στη χώρα και μας θύμισε πως “στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι”.

Ο Θάνος Ανεστόπουλος έπαιξε παλιότερα κομμάτια από την εποχή των Διάφανων Κρίνων αλλά και από τον τελευταίο του προσωπικό δίσκο. Το πρόγραμμα του έκλεισε με έναν στιχουργικό αυτοσχεδιασμό ενάντια στον φασισμό και για την ελπίδα που αναδύεται μέσα από την μαύρη κατάσταση που ζούμε. 

Τον Θάνο διαδέχτηκαν οι Fuga Perpetua που με μια εμπνευσμένη ανάμιξη ανατολίτικων μελωδιών και κλασικής μουσικής μάς ταξίδεψαν από το Ιράκ, την Τουρκία και την Αρμενία μέχρι τον Μότσαρτ.

Ένα μικρό λιθαράκι στην υπόθεση της διεθνούς προλεταριακής αλληλεγγύης αποτέλεσε η εκδήλωση της ΟΕΝ που με τις μικρές της δυνάμεις διοργάνωσε αυτό το μικρό φεστιβάλ στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Η επιτυχία αυτής της πολιτικής-πολιτιστικής εκδήλωσης της ΟΕΝ ανοίγει το δρόμο για την πραγματοποίηση ενός φεστιβάλ της Οργάνωσης Επαναστατικής Νεολαίας, αλλά αποτελεί και σταθμό στην καμπάνια αλληλεγγύης στους εξεγερμένους εργάτες της Ανατολικής Ουκρανίας, στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το φασισμό.

Η εκδήλωση ίσως πέρασε απαρατήρητη από τα αποχαυνωμένα ελληνικά αστικά ΜΜΕ, και ασχολίαστη από την κεθεύδουσα ελληνική αριστερά του σταλινισμού, του ρεφορμισμού και του κεντρισμού. Ωστόσο, είχε θερμή ανταπόκριση στην… Υποκαρπάθια Λαϊκή Δημοκρατία  (Ρουθηνία - Δυτική Ουκρανία). Με ένα ενθουσιώδες άρθρο στην κεντρική ιστοσελίδα της, η  Υποκαρπάθια Λαϊκή Δημοκρατία είχε ανταπόκριση, φωτογραφίες της εκδήλωσης και από τη δικη του Σάββα Μιχαήλ ύστερα από μήνυση των ναζιστών της Χρυσής Αυγής, καθώς  και αναφορές στη διεθνή καμπάνια του ΕΕΚ.

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Ο Υπουργός Παιδείας, Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε πως μέχρι την 31η Αυγούστου θα δώσει τέλος στην “εξευτελιστική κατάσταση” που υπάρχει με τους “λιμνάζοντες φοιτητές” μέσα στα πανεπιστήμια, διαγράφοντας 180.000 “αιωνίους φοιτητές” ή αλλιώς το 40% του σημερινού πληθυσμού των σπουδαστών της χώρας. Η συμφωνία του Υπουργείου με τους Πρυτάνεις και τους Προέδρους ΤΕΙ να δοθεί παράταση για άλλες δύο εξεταστικές σε όσους “λιμνάζοντες φοιτητές” συμμετείχαν σε εξεταστικές τα τελευταία δύο ακαδημαϊκά έτη ή χρωστάνε μόνο τη διπλωματική/πτυχιακή τους εργασία δεν αλλάζει τίποτα επί της ουσίας δεδομένου ότι πετάει πάλι εκτός ΑΕΙ το 90-92% των “λιμνάζοντων” και εκτός ΤΕΙ -όπου είχαν ήδη ξεκινήσει διαγραφές- περισσότερο από το 60%.

Η παρομοίωση 180.000 νέων με ...βρωμόνερα, τα οποία απλώς θα πετάξει εκτός ΑΕΙ-ΤΕΙ ο Λοβέρδος εν μία νυκτί και, μάλιστα, πριν καλά – καλά ξεκινήσει η φθινοπωρινή εξεταστική δείχνει πόσο “κοινωνικό αντίβαρο” αποτελεί το ΠΑΣΟΚ και οι δυνάμεις της θυγατρικής του κεντροαριστερής “Ελιάς” μέσα στη σημερινή κυβέρνηση. Ο Λοβέρδος αφού πρώτα στιγμάτισε με φασιστικό τρόπο ως υπουργός Υγείας τις οροθετικές γυναίκες (2012) έρχεται τώρα ως υπουργός Παιδείας να στιγματίσει τους φοιτητές που δεν κατάφεραν να τελειώσουν τις σπουδές τους την ώρα που η κοινωνία διαλύονταν υπό το βάρος της εξάχρονης ύφεσης.

Η ΟΕΝ κρούει τον “συναγερμό πολέμου” σε ολόκληρη τη νεολαία, σπουδάζουσα, μαθητιώσα, εργαζόμενη και άνεργη ενάντια στα σχέδια του Υπουργείου Παιδείας. Στο στόχαστρο δεν είναι μόνο οι 180.000 “αιώνιοι” φοιτητές που απειλούνται άμεσα με διαγραφή, αλλά ολόκληρη η νέα γενιά που απειλείται με διαγραφή από το δικαίωμα στη μόρφωση, στη δουλειά, στην υγεία, στον πολιτισμό, στη ζωή.

Οι “αιώνιοι” φοιτητές, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου του Λοβέρδου, δεν δημιουργούν κανένα δημοσιονομικό κόστος στα πανεπιστήμια. Αποτελούν, όμως, μόνο ένα... “γραφειοκρατικό βάρος” λέει ο Υπουργός που συνεχίζει να επιβαρύνει τη ζωή μας μόνο και μόνο επειδή είναι ένας εκ των εκλεκτών του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΤΟ ΒΗΜΑ, Mega Channel, κλπ.). Και αρκεί αυτό το βάρος για να πεταχτούν σαν εκπαιδευτικά απόνερα 180.000 νέοι στην ουρά του 1,3 εκατ. ανέργων, από τους οποίους πάνω από τους μισούς είναι νέοι.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση λέει και ξαναλέει πως “προτεραιότητά” της είναι καταπολέμηση της ανεργίας των νέων. Ποιος την πιστεύει πλέον; Προτεραιότητά της είναι η εξαθλίωση της νεολαίας, η ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών της και η συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων της.

Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου επιστρέφει στο σημείο στο οποίο ηττήθηκε η κυβέρνηση Καραμανλή από τη  φοιτητική έκρηξη του 2006-7. Μόνο που τώρα, η διαγραφή των “αιωνίων” φοιτητών έρχεται μαζί με τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων, τα λουκέτα και τις συγχωνεύσεις σχολών με το Σχέδιο Αθηνά σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, τις αξιολογήσεις στο δημόσιο, τις συγχωνεύσεις σχολείων και την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας για να πληρώνονται οι διεθνείς τοκογλύφοι.

Η βαναυσότητα και ο κρετινισμός των κυβερνώντων ξεπερνιέται μόνο από την ...υποκρισία και την ψευτιά τους. Το success story, η περίφημη ανάκαμψη του ελληνικού καπιταλισμού μετά τη Μνημονιακή “διάσωση” σαπίζει μαζί με τα ελληνικά ροδάκινα που δεν φτάνουν ποτέ στη Ρωσία. Αυτό το σάπισμα βρίσκεται πίσω από το νέο πογκρόμ που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση των Τροϊκανών ενάντια στη νεολαία.

Είναι καιρός να ξεσηκωθεί ολόκληρη η νεολαία για ανατρέψει την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και την άθλια Τρόικα των ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ με γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις διαρκείας σε σχολές και σχολεία. Πρέπει να οργανωθεί ένα μπλακ άουτ στα πανεπιστήμια για να τους διαγράψουμε εμείς από τη ζωή μας. Να παλέψουμε με όλη την εργατική τάξη για την οργάνωση μιας Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας για να τους ανατρέψουμε, για να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική εξουσία και μία σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση.

Η διαδήλωση της ΔΕΘ στις 6 Σεπτέμβρη πρέπει να βρει το φοιτητικό κίνημα, τη νεολαία και ολόκληρη την εργατική τάξη στους δρόμους!

 

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΚΑΝΕΝΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗ!

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΤΡΟΪΚΑΝΩΝ – ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ!

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

konservokouti-oen.blogspot.com/

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΑΑΚ

Παρέμβαση στο Πανελλαδικό Συντονιστικό των σχημάτων της ΕΑΑΚ

Αθήνα, 25-26 Απριλίου 2014

 

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο γύρο αναμέτρησης με την κυβέρνηση της τρόικας. Αφού έκλεισαν ένα στα τέσσερα ΑΕΙ - ΤΕΙ, τσάκισαν τις δαπάνες για την παιδεία, απόλυσαν διοικητικούς υπαλλήλους και μας στέρησαν κάθε εργασιακό μέλλον, τώρα οι εντολοδόχοι της τρόικας ετοιμάζονται να μας πετάξουν και από τις ίδιες τις σχολές μας.

Το Υπουργείο Παιδείας ετοιμάζεται να διαγράψει πάνω από 180.000 “αιώνιους” φοιτητές σε τρεις μήνες από τώρα, τιμωρώντας τους για την ακαδημαϊκή ασυνέπεια τους, απειλώντας με την ίδια τιμωρία όσους συναδέλφους τους ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο.

 

Ποιος πρέπει να διαγράψει ποιον;

 

Αλήθεια, τιμωρήθηκαν ποτέ οι κυβερνώντες αυτής της χώρας, για το γεγονός ότι στέρησαν από τους “αιώνιους” αλλά και από τους ”μη – αιώνιους” φοιτητές τους όρους μιας αξιοπρεπούς φοίτησης;

 

Για το το γεγονός ότι τσάκισαν μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές για να πληρώνεται ένα δημόσιο χρέος το οποίο είναι σήμερα μεγαλύτερο από εκείνο που ήταν πριν το μνημόνιο;

Για το γεγονός ότι η ανεργία των νέων δεν πρόκειται να φτάσει τα “προ κρίσης” επίπεδα νωρίτερα από το... 2031;

Για το γεγονός ότι τώρα ετοιμάζουν ένα νέο μνημόνιο που μαζί με μέρος το δημοσίου χρέους αναμένεται να “κουρευτεί” και ότι έχει απομείνει από τις κατακτήσεις μας;

 

Ο κατώτατος μισθός θα καταργηθεί, τα ασφαλιστικά ταμεία θα ιδιωτικοποιηθούν, δημόσιοι υπάλληλοι θα απολυθούν μαζικά.

Είναι αυτοί όροι για να διασφαλιστεί η ακαδημαϊκή συνέπεια των φοιτητών από εδώ και στο εξής; Με τι χρήματα θα σπουδάζουν όταν οι μόνες δουλειές που υπάρχουν βρίσκονται μόνο στο “νέο αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας” του... 2021 και οι μισθοί αγγίζουν πλέον τα επιδόματα ανεργίας και τελευταία καταργούνται;

 

Οι διαγραφές των “αιωνίων” φοιτητών δεν είναι “άλλο ένα” μέτρο

 

Γι' αυτό οι επερχόμενες διαγραφές των “αιωνίων” φοιτητών:

> Δεν αποτελούν μία τυπική εκκρεμότητα του νόμου – πλαισίου που πέρασε κακήν – κακώς το 2007, η οποία αφορά μάλιστα μόνο τη συγκεκριμένη κατηγορία της σπουδάζουσας νεολαίας, ούτε άλλο ένα μέτρο μεταξύ άλλων “πειθάρχησης” που επιχειρεί να περάσει η κυβέρνηση.

> Αποτελούν, κυριολεκτικά, μέτρο εξόντωσης μερικών ακόμα εκατοντάδων χιλιάδων νέων που έρχονται να προστεθούν σε εκείνους που δεν βρήκαν καμία δουλειά ποτέ ή έχασαν οριστικά εκείνη που είχαν.

Αποτελούν δηλαδή, προανάκρουσμα των νέων δεινών που περιμένουν όλους τους σπουδαστές και, εν τέλει, όλους τους νέους και, απ' αυτήν την άποψη κρίσιμο κόμβο για όλο το σπουδαστικό και νεολαιίστικο κίνημα.

 

! Από το 2007 στο 2014

 

Το μέτρο αυτό ήταν η θρυαλλίδα που πυροδότησε το μεγαλύτερο έως σήμερα φοιτητικό κίνημα των καταλήψεων (2006 -7) στην ιστορία της χώρας. Έπειτα ακολούθησε η επαναστατική λαϊκή εξέγερση με επικεφαλής τη νεολαία τον Δεκέμβρη του 2008 και η κατάρρευση της κυβέρνησης Καραμανλή.

Σήμερα, βρισκόμαστε όχι στην αρχή της επίσημης χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού όπως τότε αλλά στο πιο προχωρημένο στάδιο της, με την πλήρη αποτυχία “διάσωσης” από τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις (Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά) και τους Τροϊκανούς.

Στόχος τους τώρα δεν είναι τόσο πια μία ευρωπαϊκή ανταγωνιστική ανώτατη παιδεία κόντρα στις ΗΠΑ, την Ινδία και την Κίνα, αλλά... η επιβίωση της ίδιας της ευρωζώνης μέσω της μαζικής εξαθλίωσης των νέων της.

Δεν χρησιμοποιούν κανένα δημοκρατικό προσωπείο αλλά στηρίζουν ανοιχτά ακροδεξιές και ναζιστικές κυβερνήσεις -όπως στην Ουκρανία- για να εφαρμόσουν το πρόγραμμά κοινωνικού κανιβαλισμού.

 

Έχουμε απέναντι μας νέα καθήκοντα. Χρειαζόμαστε ένα επαναστατικό πρόγραμμα, ένα επαναστατικό σχέδιο δράσης και μια επαναστατική οργάνωση.

 

Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη τρύπια σημαία της αστικής “δημοκρατίας” τους για να υπερασπίσουμε πολιτικά τα δικαιώματα μας στη μόρφωση, στη δουλειά, στην ίδια τη ζωή.

 

Κανένα μέτρο εξόντωσης της νεολαίας να μην περάσει. Καμία διαγραφή φοιτητών, καμία απόλυση εργαζομένων, καμία περικοπή στις αποδοχές μας.

Να παλέψουμε για την αυτοργάνωση των εργατών και της νεολαίας για ενα Ενιαίο Ταξικό Μέτωπο, μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας με συνελεύσεις – καταλήψεις – διαδηλώσεις για την ανατροπή της κυβέρνησης, της Τροϊκανής κηδεμονίας και του καπιταλισμού. Για τη διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους και του ιδιωτικού χρέους των φτωχών. Για την εργατική εξουσία και την καθολική κοινωνική χειραφέτηση.

 

Δεν θα μείνουμε μέσα στην καταρρέουσα φυλακή της Ε.Ε. διεκδικώντας μόνο ένα καλύτερο κελί, ούτε όμως θα διαχωρίσουμε το μέλλον μας από εκείνο των άλλων νέων εκμεταλλευμένων στην Ευρώπη.

 

Να παλέψουμε για μία εργατική επαναστατική Διεθνή – την Τέταρτη Διεθνή και τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης πάνω στα συντρίμμια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ.

 

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

ΕΕΚ

konservokouti-oen.blogspot.gr

www.eek.gr

 

http://konservokouti-oen.blogspot.gr/2014/04/blog-post.html