OEN

Questions that users migrating to Joomla! 1.5 are likely to raise

Ανακοίνωση της ΟΕΝ για το Νομοσχέδιο Γαβρόγλου για την ανώτατη εκπαίδευση

Ακολουθώντας τις συνήθεις πρακτικές των προκατόχων της, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, θα καταθέσει στα θερινά τμήματα της βουλής, προς ψήφιση, το νομοσχέδιο Γαβρόλγου για την παιδεία, αποφεύγοντας έτσι, να έρθει σε αντιπαράθεση με το φοιτητικό κίνημα.

 

Παρά το πρόσχημα της επαναφοράς κουτσουρεμένων διατάξεων και δικαιωμάτων που είχαν καταργηθεί από τον νόμο Διαμαντοπούλου το 2011, όπως η επαναφορά του ακαδημαϊκού ασύλου, η οριστική κατάργηση των Συμβουλίων Ιδρύματος, η συμμετοχή στα όργανα διοίκησης εκπροσώπων των φοιτητών και η αλλαγή στον τρόπο εκλογής των πρυτανικών αρχών, το νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται από στροφή στην επιχειρηματική λειτουργία, ως απάντηση στην διαρκή κατάρρευση των ελληνικών ΑΕΙ – ΤΕΙ, και με στόχο την αναδιαμόρφωση του χάρτη της εκπαίδευσης υπέρ του ιδιωτικού τομέα και της εναρμόνισής του με το καθεστώς της ελαστικής εργασίας και της μαζικής ανεργίας.

 

Η επαναφορά των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των πανεπιστημίων επιχειρεί μια μερική επιστροφή στο μοντέλο της “συνδιοίκησης” των υπό ακήρυχτη χρεοκοπία πλέον ιδρυμάτων. Τι όμως καλεί το υπουργείο τους φοιτητές να συνδιοικήσουν; Τις διαλυμένες σχολές; Την αναζήτηση επενδύσεων;

 

Η επαναφορά του ακαδημαϊκού ασύλου αποτελεί μια θετική κίνηση, καθώς και το μοναδικό πραγματικό σημείο σύγκρουσης για την κυβέρνηση, με τις πιο αντιδραστικές φωνές ανάμεσα στους πολιτικούς εκπροσώπους της αστικής τάξης. Οι δηλώσεις του Μητσοτάκη για την παιδεία επιτίθενται στο πανεπιστημιακό άσυλο, και στο φοιτητικό κίνημα, εκφράζοντας το μένος της αντίδρασης απέναντι στο πιο οργανωμένο κομμάτι της νεολαίας.

 

Κανένα όμως πραγματικό πρόβλημα των ΑΕΙ-ΤΕΙ δεν λύνει το εν λόγω νομοσχέδιο. Η εντεινόμενη κατάρρευση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αποτέλεσμα της κατά 80% μειωμένης (από το 2009) χρηματοδότησης τους, της χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού και του συνόλου των δημοσιονομικών περιορισμών που υπάρχουν στους κρατικούς προϋπολογισμούς από τα μνημονιακά προγράμματα και τα μέτρα λιτότητας, επιχειρείται να απαντηθεί με μια σκληρή ένταξη ανταποδοτικών λειτουργιών στα ιδρύματα, την σύνδεση έρευνας και ανάπτυξης αλλά και των προγραμμάτων σπουδών με την αγορά εργασίας. Η αναζήτηση επενδύσεων από ένα χρεοκοπημένο ιδιωτικό τομέα μέσα στο πλαίσιο της παγκόσμιας κρίσης δεν είναι παρά το προανάκρουσμα μιας ακόμα αποτυχίας. Η αναζήτηση δανειοδότησης για τη λειτουργία των πανεπιστημίων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων είναι η κατεύθυνση στην οποία στρέφουν τα πανεπιστήμια: διατήρηση της λειτουργίας τους μέσω της υπερχρέωσης η οποία θα φορτωθεί στους φοιτητές και τους εργαζόμενους.

 

Η δημιουργία ολιγόμηνων εντατικών προγραμμάτων σπουδών (summer schools), διετών προγραμμάτων σπουδών για τους αποφοίτους ΕΠΑΛ, αλλά και η θεσμοθέτηση προγραμμάτων δια βίου μάθησης και παραρτημάτων των ιδρυμάτων σε χώρες του εξωτερικού, γίνονται με την θεσμοθέτηση διδάκτρων. Δίδακτρα θεσμοθετούνται πλέον σε όλα τα μεταπτυχιακά. Η κυβέρνηση της ψευτοαριστεράς όχι μόνο δεν καταργεί τα μέχρι τώρα παράτυπα θεσμικά δίδακτρα που έχουν εφαρμοστεί σε μια σειρά μεταπτυχιακών προγραμμάτων, αλλά αντίθετα τα νομιμοποιεί με στόχο να εφαρμοστούν στο σύνολο των προγραμμάτων “σε πιο λογικές τιμές”.

 

6 χρόνια μετά τον νόμο Διαμαντοπούλου η προσπάθεια δημιουργίας μιας ανταγωνιστικής αγοράς εκπαίδευσης έχει καταρρεύσει λόγω των αποτελεσμάτων της χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού. Η υλική κατάρρευση των πανεπιστημίων συνοδεύεται παράλληλα με την αδυναμία της απορρόφησης των αποφοίτων τους στην αγορά εργασίας. Το ποσοστό ανεργίας στους αποφοίτους ΑΕΙ έχει διπλασιαστεί από την έναρξη της κρίσης, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό αποφοίτων δουλεύει με μισθό κάτω από τον κατώτατο (σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΙΟΒΕ). Ταυτόχρονα η αύξηση των φοιτητών οι οποίοι δεν έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μετά το κανονικό όριο φοίτησης δείχνει την αδυναμία μεγάλου μέρους του φοιτητικού πληθυσμού αφενός να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, και αφετέρου την απαξίωση των σπουδών.

 

Απαντάμε στους Γαβρόγλου και στους Μητσοτάκηδες πως το φοιτητικό κίνημα θα διεκδικήσει το δικαίωμα στη μόρφωση κόντρα στην προσπάθεια επιχειρηματικοποίησης και διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης. Δεν θα δεχτούμε ούτε τα αποτυχημένα Συμβούλια Ιδρύματος της Διαμαντοπούλου, ούτε την ψευτο-συμμετοχή για τη «συνδιοίκηση» των πανεπιστημίων μαζί με τους συνενόχους της χρεοκοπίας. Η μόνη πραγματική διέξοδος της παιδείας από την κρίση είναι η αναδιοργάνωση της παιδείας και της κοινωνίας σε σοσιαλιστικές βάσεις.

 

Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να απαιτήσει να μην περάσει κανένας νόμος που μετατρέπει την παιδεία σε αντικείμενο συναλλαγών. Ενιαία δημόσια δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους. Ελεύθερη χωρίς ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Φοιτητικός και εργατικός έλεγχος στις σχολές! Απέναντι στην αυτοχρηματοδότηση και την σύνδεση έρευνας και ανάπτυξης, απαντάμε: λεφτά υπάρχουν, αν δεν πληρώνουμε τους τοκογλύφους δανειστές και κάθε λογής κεφαλαιοκράτες. Διαγραφή του χρέους! Εθνικοποίηση των τραπεζών και των κεντρικών τομέων της οικονομίας χωρίς αποζημίωση στα αφεντικά για ένα σοσιαλιστικό σχέδιο αναδιοργάνωσης της παραγωγής, η μόνη πραγματική απάντηση στη μαζική ανεργία. Την κρίση να πληρώσουν οι κεφαλαιοκράτες.

 

ΣΔ της ΟΕΝ,

12/7/2017

 

Ανακοίνωση της ΟΕΝ για τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών της 24ης Μαΐου 2017

Ανακοίνωση της ΟΕΝ για τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών της 24ης Μαΐου 2017

Φοιτητικές εκλογές και επαναστατική αριστερά

H παραπέρα αύξηση της αποχής, διατήρηση της πρωτιάς της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αλλά και της δεύτερης-τρίτης θέσης για ΠΚΣ και ΕΑΑΚ αντίστοιχα είναι τα βασικά χαρακτηριστικά των φετινών εκλογών σε ΑΕΙ -ΤΕΙ.

Η ενίσχυση της αποχής δείχνει την κρίση που αντιμετωπίζει το φοιτητικό κίνημα. Η κοινωνική και πολιτική πόλωση μέσα στα πανεπιστήμια τα οποία υποφέρουν κάτω από την έλλειψη των στοιχειωδέστερων πόρων για τη λειτουργία τους, σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα των φοιτητών μπροστά στο φάσμα της μαζικής ανεργίας της νεολαίας, κάθε άλλο παρά έχει βρει διέξοδο εκτόνωσης.

Η αποχή δεν οφείλεται σε καμιά δεξιά στροφή του φοιτητικού στρώματος. Η ΔΑΠ, ο βασικός εκπρόσωπος του ατομικού δρόμου, παρά την πίεση των συνεπειών της κρίσης δεν καταφέρνει να συσπειρώσει τους φοιτητές παραμένοντας στα ίδια (+0,48%). Η ΠΑΣΠ με μια μικρή άνοδο σε ποσοστό (+0,56%) δεν εμφανίζει καμία δυναμική ικανή να την οδηγήσει στην ανάκαμψη από τη συντελεσμένη συντριβή της.

Η διάψευση των προσδοκιών σημαντικής μερίδας των φοιτητών με την υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και μόλις μια εβδομάδα μετά την ψήφιση ενός 4ου Μνημονίου, παρά τον ισοπεδωτικό λόγο της Δεξιάς δεν κατάφερε να στρέψει προς όφελος της τη μαζική δυσαρέσκεια.

Η παραμονή της ΠΚΣ και της ΕΑΑΚ στη δεύτερη και την τρίτη θέση, με μικρή άνοδο της πρώτης (+0,46%) και μικρή πτώση της δεύτερης (-1,40%) δεν αποτελεί, ωστόσο, σημείο εφησυχασμού. Η πολιτική αμηχανία μετά την πολιτική χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ και η απουσία μαζικών κινητοποιήσεων μέσα στα πανεπιστήμια από το 2012-2013 πρέπει να ξεπεραστεί.

Η επιστροφή των φοιτητικών μαζών στο προσκήνιο του αγώνα στο πλευρό της εργατικής τάξης αποτελεί τη μοναδική  διέξοδο απέναντι στη δραματική υποβάθμιση των όρων, σπουδών και μελλοντικής εργασίας. Η ολόπλευρη πολιτική και οργανωτική προετοιμασίας μιας νέας έκρηξης του φοιτητικού κινήματος αποτελεί πρωτεύον καθήκον για την ΕΑΑΚ, το βασικό πόλο συσπείρωσης της αριστερής στροφής των φοιτητών.

Αυτή η στροφή δεν μπορεί να μείνει στη μέση. Η συμπόρευση με τις δυνάμεις οι οποίες προωθούν μια επανάληψη της εμπειρίας του παλιού ΣΥΡΙΖΑ με έμφαση στην επιστροφή στο εθνικό νόμισμα (ΛΑΕ) συγχύζει και αποπροσανατολίζει. Ένας εργατικός επαναστατικός διεθνιστικός προσανατολισμός είναι αναγκαίος για το φοιτητικό κίνημα και πρωτίστως για τις πρωτοπόρες δυνάμεις μέσα στις γραμμές του.

Από αυτήν την άποψη βασικός όρος για το επαναστατικό αναπροσανατολισμό του φοιτητικού κινήματος είναι η ανάπτυξη του κόμματος του μαχόμενου προλεταριακού διεθνισμού, του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος και της νεολαίας του, της Οργάνωσης Επαναστατικής Νεολαίας (η οποία συμμετέχει στα σχήματα της ΕΑΑΚ πανελλαδικά).

ΣΔ της ΟΕΝ

24/6/2017

Χαιρετισμός της ΟΕΝ στην εκδήλωση τιμής των 3 ηρώων ΕΠΟΝιτών υπερασπιστών του Κάστρου του Υμηττού, που έδωσαν τη ζωή τους στις 28 Απρίλη του 1944.

Σήμερα τιμούμε τους 3 μαχητές του Κάστρου. Η επτάωρη μάχη με 200 χιτλερικούς και ταγματασφαλίτες στο μικρό αυτό σπίτι που ονομάστηκε κάστρο του Υμηττού, αποτελεί σύμβολο αντιφασιστικού αγώνα και αντίστασης.

Η ηρωική θυσία των 3 ΕΠΟΝιτών, του Δημήτρη Αυγέρη, του Κώστα Φωλτόπουλου και του Θάνου Κιοκμενίδη στις 28 Απρίλη του 1944 που έπεσαν υπερασπίζοντας το σπίτι με τον οπλισμό του ΕΛΑΣ εδώ στον Υμηττό, αποτελεί βαριά παρακαταθήκη και ευθύνη για τους σημερινούς αγωνιστές.
Μετά από επτά ώρες μάχης ο 17χρονος Κώστας Φωλτόπουλος έπεσε από ριπή ενός πολυβόλου και το σπίτι άρχισε να τυλίγεται στις φλόγες. Ο Θάνος Κιοκμενίδης σκοτώνεται.


Ο Δημήτρης Αυγέρης μένει μόνος και υπερασπίζεται το σπίτι ανυποχώρητα, για ώρες. Χρειάστηκε να ρίξουν καπνογόνα οι Γερμανοί για να τον αναγκάσουν να βγει.

Βγαίνοντας βροντοφωνάζει: «Σας νικήσαμε, τέρατα!»



Οι 3 ΕΠΟΝίτες με τη θυσία τους πράγματι νίκησαν τα τέρατα.  Έπεσαν δίπλα στην τάξη τους, μαχόμενοι για την τάξη τους, έτσι η θυσία τους δεν ήταν ήττα αλλά πρόκληση για το λαό της Αθήνας να διεκδικήσει την τελική νίκη. Κι η ιστορία τους δικαίωσε, ας μη ξεχνάμε ότι η θυσία τους έγινε τον Απρίλη του 1944 λίγους μήνες πριν τα δεκεμβριανά και την απελευθέρωση από τους ναζί.
Δεν ήταν στιγμή της ήττας η θυσία των τριών ΕΠΟΝιτών, ούτε η θυσία των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή λίγες μέρες μετά.

Η στιγμής της ήττας ήταν η πολιτική λιγοψυχία μπροστά στην μάχη από την ηγεσία της αντίστασης που μας κόστισε την ήττα στα δεκεμβριανά και οδήγησε στη Βάρκιζα. Η λιγοψυχία που έδωσε την εξουσία στον ταξικό αντίπαλο και χαντάκωσε την επανάσταση του λαού μας.

Η θυσία τους εμπεριέχει το μεγαλύτερο μάθημα που πρέπει να πάρουμε εμείς σήμερα. Το ίδιο το μάθημα της αντίστασης.


Να μη δείξουμε λιγοψυχία μπροστά στη μάχη.

Όλοι οι αγωνιστές έχουμε ευθύνη για τη μάχη της εποχής μας. Τέλος σε όλες τις Βάρκιζες όπως λέει το σύνθημα του Δεκέμβρη.

Αν αυτό το μάθημα δε το πάρουμε η θυσία τους πήγε στο βρόντο.



Σύντροφοι και φίλοι,

Σήμερα λίγο πριν από το δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών όπου υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να εκλεγεί η νέο-φασίστρια Λεπέν, τα πράγματα δεν επιτρέπουν επανάπαυση.
Η ακροδεξιά και το ρεύμα του εθνικισμού στην Ευρώπη φουντώνουν στο έδαφος της αδιέξοδης κρίσης της ΕΕ και του καπιταλιστικού συστήματος.

 

Την ίδια στιγμή πληθαίνουν οι πολεμικές κραυγές στη μέση ανατολή και αλλού, η προεδρία του Τραμπ στις ΗΠΑ όχι μόνο δεν εξομαλύνει την κατάσταση αλλά την οξύνει.  Μαζί και εξαιτίας του πολέμου πληθαίνουν τα προσφυγικά καραβάνια ανθρώπων που ψάχνουν ανάσα ζωής μέσα στην παράνοια, για να αντικρίσουν την κρίση, την ανεργία και το ρατσισμό στην Ευρώπη.  Η ΕΕ των τοκογλύφων δανειστών, των φασιστών και των πολεμοκάπηλων ακριβώς επειδή καταρρέει είναι πιο επικίνδυνη ποτέ, πρέπει να ανατραπεί για άλλη σοσιαλιστική διεθνοποίηση της Ευρώπης.
 

Στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, οι φασίστες της Χρυσής Αυγής κυκλοφορούν ελεύθεροι κι ο φασίστας-δολοφόνος Ρουπακιάς που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα έχει αποφυλακιστεί. Πρέπει να φράξουμε το δρόμο στις ακροδεξιές και φασιστικές φωνές και να παλέψουμε ενάντια στον αγριανθρωπισμό τους και το φασιστικό δηλητήριο.

72 χρόνια μετά από την μάχη στο κάστρο του Υμηττού, είναι πάλι ώρα για μάχη,  όχι για μεμψιμοιρία.

Στα χνάρια των 3 ΕΠΟΝιτών που δεν πάλευαν μόνο για την εξόντωση του φασισμού αλλά για τη συνολική χειραφέτηση από όλα τα δεσμά το σύνθημα μας να είναι καμιά αναμονή- κανένας συμβιβασμός με τη σημερινή εξαθλίωση.

Η νέα συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές είναι συνέχεια ενός πολέμου που μαίνεται στις πλάτες μας εδώ και αρκετά χρόνια. Πέρυσι ακριβώς την ίδια εποχή η κυβέρνηση ψήφισε το νόμο-έκτρωμα για τη διάλυση του ασφαλιστικού και τον μηχανισμό αυτόματης περικοπής δαπανών, τον εφιάλτη δίχως τέλος.

Σήμερα τα κυβερνητικά κανόνια βαράνε εκ νέου με νέες περικοπές στις συντάξεις, με φορολεηλασία, με ξήλωμα των εργατικών δικαιωμάτων, με ξεπούλημα της ΔΕΗ κι όλων των ΔΕΚΟ.

 Έχουν το θράσος να μιλάνε για αντίμετρα που κάπως θα ανακουφίσουν την κατάσταση, είναι πολύ πιθανό το επόμενο διάστημα να μιλήσουν και για έξοδο στις αγορές, ένα νέο success story.  Στη βουλή παίζουν χωρίς αντίπαλο, ποιος μπορεί να δώσει διέξοδο στην κοινωνική δυσαρέσκεια που συσσωρεύεται εδώ και δύο χρόνια;

Η αντιπολίτευση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είναι συνυπεύθυνοι και θα ψηφίσουν στη βουλή  τα νέα μέτρα όπως ψήφισαν και τα τρία προηγούμενα καμία διέξοδος δε μπορεί να δοθεί στους διαδρόμους της βουλής και από κανένα ξεπεσμένο κόμμα του αστικού κοινοβουλίου. Η κρίση που βιώνουμε, η κρίση που βιώνει ολόκληρος ο κόσμος είναι και πολιτική κρίση, κρίση εξουσίας.

Η ίδια η κυβέρνηση συνδέει την ψήφιση και την εφαρμογή των νέων μέτρων με την παραμονή της στην κυβερνητική θέση. Η πάλη ενάντια στα μέτρα και τα μνημόνια είναι μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης αλλιώς δε μπορεί να υφίσταται.

Είναι ώρα να φτιάξουμε τα δικά μας κάστρα αντίστασης ενάντια στην κυβέρνηση, τα νέα μέτρα, τους πολέμους, την ανεργία και την εξαθλίωση χωρίς τέλος.

Με την συνένωση όλων των αγώνων για δουλειά-υγεία-παιδεία-στέγη και τροφή για όλους όσους είναι άνεργοι, όσους ζουν από τη δουλειά τους και δεν είναι "αξιωματικοί" των αφεντικών, όλους ανεξάρτητα από εθνικότητα ή φύλλο μέσα σε κάθε εργατικό χώρο και γειτονία μαζί με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Με στόχο όχι μόνο την επιτυχία της απεργίας στις 12/5, αλλά πολύ περισσότερο τη συνέχεια.

Από την ίδια την πολιτική κατάσταση όμως φαίνεται ότι δεν αρκεί από μόνη της η μαχητικότητα όσο κι αν είναι αναγκαία. Με τη δεδομένη πολιτική κρίση και αδυναμία,  γεννιέται το ερώτημα όχι απλώς για ένα άλλο κόμμα που θα διαδεχθεί την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλά για μια άλλη τάξη. Για αυτό λέμε ανατροπή της κυβέρνησης από τα κάτω και τα αριστερά. με στόχο  μια επαναστατική εναλλακτική εξουσίας από μεριάς της εργατικής τάξης και των φτωχών στρωμάτων.

 Καμία συναίνεση και συμβιβασμό με αυτούς που θέλουν να μας εξοντώσουν, να παλέψουμε για την ανατροπή τους μέσα από τα δικά μας κάστρα αντίστασης σε κάθε γειτονιά, σε κάθε εργατικό χώρο.

Να παλέψουμε ενάντια στο φασισμό και στο ίδιο το σύστημα που τον γεννά! Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες! Κάτω ο πόλεμος!

Να τιμήσουμε τους ήρωες του κάστρου, δίνοντας τη δική μας μάχη, σπάζοντας τα δεσμά μας, παίρνοντας τη ζωή στα χέρια μας.

Ας διδαχτούμε από την εμπειρία των τριών ΕΠΟΝιτών, δεν έχουμε ηττηθεί ούτε πρόκειται να ηττηθούμε, όσο έχουμε θέληση να δώσουμε τη μάχη ακόμα και αν πεθάνουμε σαν ήρωες πλάι στην τάξη μας.

Κλείνοντας, ας θυμηθούμε ξανά την κραυγή του Δημήτρη Αυγέρη μπροστά στο θάνατο, ας της δώσουμε νέα πνοή σήμερα κι ας τη φωνάξουμε χίλιες φορές

Θα σας νικήσουμε τέρατα, θα σας νικήσουμε!

Εκ μέρους της ΟΕΝ και του ΕΕΚ,

Φοίβος Χολέβας-Μανιάτης

Ανακοίνωση της ΟΕΝ για τις φοιτητικές εκλογές στις 24 Μάη

Ανακοίνωση της ΟΕΝ για τις φοιτητικές εκλογές στις 24 Μάη

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξάγονται ταυτόχρονα με την κατάθεση προς ψήφιση νέων βάρβαρων μέτρων λιτότητας από την κυβέρνηση. Ένα νέο πακέτο μέτρων που χτυπάει ταυτόχρονα τους συνταξιούχους και τους εργαζομένους έρχεται να προστεθεί σε ένα λαό που ζει 7 συνεχόμενα χρόνια με μέτρα λιτότητας και μια χώρα παραγωγικά και κοινωνικά κατεστραμμένη από την διαρκή ύφεση και τα μνημονιακά μέτρα.

Η επικείμενη ψήφιση των νέων μέτρων πρέπει να βρει το φοιτητικό κίνημα σε θέσεις μάχης. Όσα αντίμετρα και να υπόσχεται η κυβέρνηση, δεν μπορεί να χρυσώσει το χάπι του μνημονιακού εφιάλτη που θα υπογράψει.

Η νεολαία να βγει μπροστά! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πρέπει να ανατραπεί. Η νεολαία μαζί με την εργατική τάξη πρέπει και μπορεί να την ανατρέψει, από τα κάτω και τα αριστερά.

Δεν έχουν να τάξουν τίποτα στην νέα γενιά, την γενιά της κρίσης. Οι αλλαγές στα εργασιακά, οι απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, αλλά και οι περικοπές σε συντάξεις, αποτελούν χτυπήματα απέναντι στην νεολαία, της επισφάλειας, της μαύρης εργασίας και της ανεργίας, που ζει με μισθούς πείνας και από το υστέρημα των συντάξεων των οικογενειών τους, που βλέπει τα εργασιακά της δικαιώματα να εξαφανίζονται και τις θέσεις εργασίας να χάνονται.

Τα ΑΕΙ-ΤΕΙ στενάζουν κάτω από το βάρος της υποχρηματοδότησης και της μείωσης του διδακτικού και τεχνικού προσωπικού. Οι απειλές των πρυτάνεων για μείωση των εισακτέων, αλλά και η σύναψη δανείου των πανεπιστημίων με την ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων, το ξεπούλημα της περιουσίας τους, αποτελούν όψεις της διάλυσης, της αδυναμίας λειτουργίας τους. Οι σπουδές αλλά και ο ρόλος των πανεπιστημίων έχει διαψευστεί και απαξιωθεί λόγω της ανύπαρκτης αγοράς εργασίας.

Η σπουδάζουσα νεολαία που ζει κάτω από την διαρκή πίεση και αγωνία του μέλλοντος της ανεργίας, και πασχίζει να τα βγάλει πέρα μέσα στις υπό κατάρρευση σχολές πρέπει η ίδια να βάλει τέλος σε αυτόν τον εφιάλτη! Το φοιτητικό κίνημα μαζί με το εργατικό κίνημα πρέπει να προετοιμαστούν, να ανοίξουν τον δρόμο ανατρέποντας την κυβέρνηση. Ο μόνος τρόπος να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην μόρφωση, στην δουλεία και στην ζωή, είναι ανατρέποντας το σύστημα που γεννά τα μνημόνια, την εξαθλίωση, την ανεργία, τον ρατσισμό και τον φασισμό.

H κοινή δράση των δυνάμεων του κινήματος αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την ανάπτυξη της πάλης ενάντια στον κοινό ταξικό εχθρό. Παλεύουμε για μια Πανελλαδική Συνάντηση όλων των δυνάμεων της εργατικής τάξης και της νεολαίας, για να συζητήσουν πάνω στο αναγκαίο πρόγραμμα διεξόδου, το μεταβατικό πρόγραμμα ενεργειών για την ανατροπή της κυβέρνησης και την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη.

Η χρεοκοπία της ρεφορμισμού έκανε ξεκάθαρο πως δεν υπάρχει καμία δυνατότητα μεταρρυθμίσεων υπέρ της εργατικής τάξης και της νεολαίας στα πλαίσια αυτού του συστήματος. Η προσπάθεια επανάληψης αυτής της στρατηγικής με πιο αριστερό πρόσημο είναι αδιέξοδη. Καλούμε στην πάλη με ένα αναγκαίο επαναστατικό διεθνιστικό πρόγραμμα ενάντια στις φωνές που προσπαθούν να ζωντανέψουν νέες αυταπάτες για μια ολίγον ρήξη μόνο με το ευρώ (ΑΡΔΙΝ/ΛΑΕ). Μπροστά στην στροφή των εθνικών τάξεων διεθνώς στον πολιτικό και οικονομικό εθνικισμό, οι δυνάμεις της εργατικής τάξης και της νεολαίας πρέπει να παλέψουν για τον επαναστατικό προλεταριακό διεθνισμό.

Δέκα χρόνια μετά το μεγαλειώδες κίνημα καταλήψεων το 2006 -2007 εναντια στο νόμο -πλαίσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16, το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα πρέπει να λάβει ξανά τη σκυτάλη του αγώνα.

Οι φοιτητικές εκλογές της 24ης Μάη είναι μια μάχη, ενάντια στην δεξιά της ΔΑΠ και του Μητσοτάκη, ενάντια στην κυβέρνηση και στο Bloco που στήνει στην δυνατότητα της νεολαίας στην μόρφωση, την δουλειά και την ζωή. Στις 24 Μάη, το φοιτητικό κίνημα να στείλει μήνυμα αγώνα και ανατροπής απέναντι σε παλιά και νέα μνημόνια, απέναντι στην κυβέρνηση, στηρίζοντας την επαναστατική αριστερά μέσα στα πανεπιστήμια.

Η Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας συμμετέχει και στηρίζει τα ψηφοδέλτια της ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, την δύναμη εκείνη που μπορεί να παλέψει, το φοιτητικό κίνημα να αποτελέσει πυροδότη ολόκληρου του κινήματος, στις μάχες που βρίσκονται μπροστά μας. Στις κάλπες να δοθεί μήνυμα αναδιοργάνωσης του φοιτητικού κινήματος.

Ενισχύουμε και στηρίζουμε την αυτόνομη κάθοδο των σχημάτων της ΕΑΑΚ.

Στηρίζουμε – Ψηφίζουμε ΕΑΑΚ.

Χαιρετισμός της ΟΕΝ στο 4ο συνέδριο της ΝΚΑ

Σύντροφοι και συντρόφισες της νΚΑ εκ μέρους του Συμβουλίου Δράσης της ΟΕΝ χαιρετίζουμε τις διαδικασίες του 4ου Συνεδρίου σας.

Το Συνέδριο της οργάνωσης σας διεξάγεται στα εκατό χρόνια μετά τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση. Σήμερα η ανθρωπότητα ζει ξανά σε υψηλότερο και πιο πολύπλοκο επίπεδο τις συνθήκες που έκαναν την επανάσταση του Οκτώβρη του 1917 αναγκαία, δυνατή και επείγουσα. Στην αρχή του χαιρετισμού μας, πρέπει να πούμε ότι θα θέλαμε να ανοίξουμε μαζί τη συζήτηση, με κοινές πρωτοβουλίες, για τα πολιτικά και θεωρητικά συμπεράσματα της συμπλήρωσης των εκατό χρόνων από την Οκτωβριανή επανάσταση.

Σωστά αναφέρεται στις θέσεις του ΚΣ της οργάνωσης σας πως το διεθνές και εγχώριο τοπίο σφραγίζεται από την αδιέξοδη, εδώ και δέκα και πλέον χρόνια, παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Όλες οι εγκαθιδρυμένες πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις καταρρέουν διεθνώς υπό το βάρος της κρίσης, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και περιφερειακές συρράξεις απειλούν να μετατραπούν σε παγκόσμιο σφαγείο.

Όπως γράφει ο Λέων Τρότσκυ, η πολιτική ζωή στριφογυρίζει σπασμωδικά αριστερά και δεξιά όπως ο άρρωστος με πυρετό. Περίοδοι σχετικής υποχώρησης των μαζών διακόπτονται με αιφνίδιες εξεγέρσεις, μαζικά κινήματα ή και επαναστάσεις. Όλες οι μέχρι στιγμής μάχες που έχει δώσει η εργατική τάξη δεν είναι παρά το προοίμιο μιας ιστορικού μεγέθους ταξικής αναμέτρησης. Από αυτή την άποψη συμφωνούμε με το κεντρικό σύνθημα του συνεδρίου σας “νέοι αγωνιζόμαστε, νέοι θα νικήσουμε” στην επερχόμενη ταξική αναμέτρηση.

Σήμερα δέκα χρόνια μετά από την αφετηρία της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης βουλιάζουν συγχρονισμένα οι καπιταλιστικές μητροπόλεις με τις BRICS, οι ανεπτυγμένες με τις ανεπτυσσόμενες καπιταλιστικές οικονομίες.
Όλα τα μέτρα που πάρθηκαν από το 2008 έως και σήμερα από την άρχουσα τάξη σε διεθνές επίπεδο, όχι μόνο δεν έχουν μπορέσει να επιλύσουν την κρίση αλλά αντίθετα έχουν ανοίξει μια νέα φάση της, έχουν οδηγήσει σε ένα χειρότερο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο.

Ιδιαίτερα στο κέντρο του παγκόσμιου καπιταλισμού, στις ΗΠΑ, η εκλογή του Τραμπ εκφράζει την βαθιά οικονομική και πολιτική παρακμή και αναμφίβολα θα επηρεάσει καταλυτικά της εξελίξεις και στην Ευρώπη.
Η ιμπεριαλιστική ΕΕ μετά το BREXIT και το Ιταλικό Δημοψήφισμα αποσυντίθεται, η λεγόμενη ελληνική κρίση, δεν αφορά την απλώς την Ελλάδα, αποτελεί το σπάσιμο του πιο αδύναμου κρίκου της Ευρωπαϊκής αλυσίδας κι έτσι το τέλος ολόκληρης της αλυσίδας κι όχι μόνο ενός κρίκου της.

Μια τέτοια μαρξιστική ανάλυση του παγκόσμιου καπιταλισμού σήμερα, που πλευρά της είναι και η κατάσταση στη χώρα, αποτελεί τη λυδία λίθο για τα πολιτικά καθήκοντα που έχουμε μπροστά μας.
Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε πως παρά ορισμένες κρίσιμες διαπιστώσεις, σε σχέση  ιδιαίτερα με την αποτυχία των αστικών στρατηγικών για την επίλυση της κρίσης, στις θέσεις του ΚΣ όπως και στις συμβολές όλων των υπόλοιπων μελών υπάρχουν αντιφατικές τοποθετήσεις για την ανάγνωση της περιόδου που οδηγούν σε χάσμα σε σχέση με τα πολιτικά καθήκοντα που προκρίνονται.
Η εργατική τάξη και οι λαϊκές μάζες στη χώρα έχουν προδωθεί, νοιώθουν αμηχανία, πικρία και απογοήτευση όμως δεν έχουν ηττηθεί το έδαφος της ταξικής πάλης. Η επικράτηση της στρατηγικής του νεοφιλελευθερισμού και η κατάρρευση της ΕΣΣΔ στη δεκαετία του 90' σήμαναν μια υποχώρηση των μαζών και μια σχετική προέλαση της άρχουσας τάξης. Σήμερα όμως ενώ έχουν καταρρεύσει όλες οι αστικές στρατηγικές για την επίλυση της κρίσης και ενώ η εργατική τάξη δεν έχει ηττηθεί στο πεδίο της ταξικής πάλης, θα ήταν άκαιρο να μιλήσουμε για ήττα της εργατικής τάξης και πολύ περισσότερο για “αντιδραστική αναδόμηση” του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής ελλείψει προοπτικής της άρχουσας τάξης.  
Το μαχητικό δυναμικό της εργατικής τάξης δεν έχει εξαντληθεί, κι αυτό το δείχνουν οι μαχητικές εμπροσθοφυλακές των καταπιεσμένων, ιδιαίτερα η νέα γενιά της ανεργίας και της επισφάλειας, οι διάσπαρτες δράσεις, οι γενικές απεργίες που οι γραφειοκράτες έχουν εκ των προτέρων σαμποτάρει.
Οι μεμονωμένες όμως αυτές κινήσεις δεν συγκροτούν την αναγκαία, συνεκτική, προγραμματικά εξοπλισμένη και πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Μένει χωρίς απάντηση το ερώτημα, μετά το ΣΥΡΙΖΑ τί;
Εδώ έγκειται και η φαινομενική δύναμη της άρχουσας τάξης, στην μέχρι στιγμής αδυναμία της εργατικής τάξης να απαντήσει στην κρίση εξουσίας και διακυβέρνησης από τη σκοπιά των ιστορικών συμφερόντων της.
Δεν αποτελεί απάντηση η κίβδηλη ενότητα, το κλείσιμο του ματιού στον εθνικισμό και η ρεφορμιστική προγραμματική βάση που προτείνει η ΛΑΕ. Μια τέτοια ενότητα είναι κίβδηλη και θα οδηγήσει σε εκ νέου χωριστούς δρόμους πολύ σύντομα διότι ενώνει του καταπιεσμένους με εθνικά κομμάτια των καταπιεστών, κι αυτό ασχέτως των προθέσεων των αγωνιστών βασίζεται στην προγραμματική βάση της ΛΑΕ.
Το ζητούμενο είναι η ενοποίηση και ανάδειξη της εργατικής τάξης, σαν επικεφαλής όλων των καταπιεσμένων, σε εναλλακτική δύναμη εξουσίας και κοινωνικής χειραφέτησης.

Η εμπειρία πάλης της εργατικής τάξης τα τελευταία χρόνια καταδεικνύει ότι είναι απαίτηση της ίδιας ταξικής πάλης μια ανοιχτή πανελλαδική συνάντηση όλων των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς, των κινηματικών και εργατικών πρωτοποριών, πρωτοπόρων δυνάμεων του α/α χώρου είναι απαίτηση της ίδιας ταξικής πάλης. Μια τέτοια συνάντηση μπορεί και πρέπει να γίνει η αφετηρία συλλογικής επεξεργασίας της εναλλακτικής προοπτικής διεξόδου, μαζί κι ενός αντίστοιχου σχεδίου δράσης, από την καπιταλιστική κρίση και τα μνημόνια. Θέλουμε από κοινού να προωθήσουμε αυτή την προσπάθεια και θα επανέλθουμε με πιο συγκεκριμένες προτάσεις μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών του συνεδρίου σας.

Θέλουμε τέλος να σας καλέσουμε να συμμετάσχετε στις διαδικασίες της 4ης Ευρωμεσογειακής Διάσκεψης των αγωνιστικών αντικαπιταλιστικών δυνάμεων και των κοινωνικών κινημάτων που θα διεξαχθεί στην Αθήνα στο πρώτο εξάμηνο του 2017. Ενάντια στις κραυγές του εθνικισμού και φασισμού η μόνη απάντηση ενάντια στον πόλεμο, τα προσφυγικά κύματα και την κλυδωνιζόμενη υπο διάλυση ΕΕ μπορεί να είναι μονάχα η διεθνιστική πάλη για την ενοποίηση της ευρώπης και ολόκληρης της μεσογείου σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις.

Νέοι αγωνιζόμαστε, νέοι θα νικήσουμε όπως λέει και το σύνθημα σας. Ευχόμαστε την επιτυχία των διαδικασιών του συνεδρίου σας.


Εκ μέρους του ΣΔ της ΟΕΝ,
Φοίβος Χολέβας-Μανιάτης