OEN

Questions that users migrating to Joomla! 1.5 are likely to raise

Ανακοίνωση της ΟΕΝ για τις φοιτητικές εκλογές στις 24 Μάη

Ανακοίνωση της ΟΕΝ για τις φοιτητικές εκλογές στις 24 Μάη

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξάγονται ταυτόχρονα με την κατάθεση προς ψήφιση νέων βάρβαρων μέτρων λιτότητας από την κυβέρνηση. Ένα νέο πακέτο μέτρων που χτυπάει ταυτόχρονα τους συνταξιούχους και τους εργαζομένους έρχεται να προστεθεί σε ένα λαό που ζει 7 συνεχόμενα χρόνια με μέτρα λιτότητας και μια χώρα παραγωγικά και κοινωνικά κατεστραμμένη από την διαρκή ύφεση και τα μνημονιακά μέτρα.

Η επικείμενη ψήφιση των νέων μέτρων πρέπει να βρει το φοιτητικό κίνημα σε θέσεις μάχης. Όσα αντίμετρα και να υπόσχεται η κυβέρνηση, δεν μπορεί να χρυσώσει το χάπι του μνημονιακού εφιάλτη που θα υπογράψει.

Η νεολαία να βγει μπροστά! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πρέπει να ανατραπεί. Η νεολαία μαζί με την εργατική τάξη πρέπει και μπορεί να την ανατρέψει, από τα κάτω και τα αριστερά.

Δεν έχουν να τάξουν τίποτα στην νέα γενιά, την γενιά της κρίσης. Οι αλλαγές στα εργασιακά, οι απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, αλλά και οι περικοπές σε συντάξεις, αποτελούν χτυπήματα απέναντι στην νεολαία, της επισφάλειας, της μαύρης εργασίας και της ανεργίας, που ζει με μισθούς πείνας και από το υστέρημα των συντάξεων των οικογενειών τους, που βλέπει τα εργασιακά της δικαιώματα να εξαφανίζονται και τις θέσεις εργασίας να χάνονται.

Τα ΑΕΙ-ΤΕΙ στενάζουν κάτω από το βάρος της υποχρηματοδότησης και της μείωσης του διδακτικού και τεχνικού προσωπικού. Οι απειλές των πρυτάνεων για μείωση των εισακτέων, αλλά και η σύναψη δανείου των πανεπιστημίων με την ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων, το ξεπούλημα της περιουσίας τους, αποτελούν όψεις της διάλυσης, της αδυναμίας λειτουργίας τους. Οι σπουδές αλλά και ο ρόλος των πανεπιστημίων έχει διαψευστεί και απαξιωθεί λόγω της ανύπαρκτης αγοράς εργασίας.

Η σπουδάζουσα νεολαία που ζει κάτω από την διαρκή πίεση και αγωνία του μέλλοντος της ανεργίας, και πασχίζει να τα βγάλει πέρα μέσα στις υπό κατάρρευση σχολές πρέπει η ίδια να βάλει τέλος σε αυτόν τον εφιάλτη! Το φοιτητικό κίνημα μαζί με το εργατικό κίνημα πρέπει να προετοιμαστούν, να ανοίξουν τον δρόμο ανατρέποντας την κυβέρνηση. Ο μόνος τρόπος να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην μόρφωση, στην δουλεία και στην ζωή, είναι ανατρέποντας το σύστημα που γεννά τα μνημόνια, την εξαθλίωση, την ανεργία, τον ρατσισμό και τον φασισμό.

H κοινή δράση των δυνάμεων του κινήματος αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την ανάπτυξη της πάλης ενάντια στον κοινό ταξικό εχθρό. Παλεύουμε για μια Πανελλαδική Συνάντηση όλων των δυνάμεων της εργατικής τάξης και της νεολαίας, για να συζητήσουν πάνω στο αναγκαίο πρόγραμμα διεξόδου, το μεταβατικό πρόγραμμα ενεργειών για την ανατροπή της κυβέρνησης και την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη.

Η χρεοκοπία της ρεφορμισμού έκανε ξεκάθαρο πως δεν υπάρχει καμία δυνατότητα μεταρρυθμίσεων υπέρ της εργατικής τάξης και της νεολαίας στα πλαίσια αυτού του συστήματος. Η προσπάθεια επανάληψης αυτής της στρατηγικής με πιο αριστερό πρόσημο είναι αδιέξοδη. Καλούμε στην πάλη με ένα αναγκαίο επαναστατικό διεθνιστικό πρόγραμμα ενάντια στις φωνές που προσπαθούν να ζωντανέψουν νέες αυταπάτες για μια ολίγον ρήξη μόνο με το ευρώ (ΑΡΔΙΝ/ΛΑΕ). Μπροστά στην στροφή των εθνικών τάξεων διεθνώς στον πολιτικό και οικονομικό εθνικισμό, οι δυνάμεις της εργατικής τάξης και της νεολαίας πρέπει να παλέψουν για τον επαναστατικό προλεταριακό διεθνισμό.

Δέκα χρόνια μετά το μεγαλειώδες κίνημα καταλήψεων το 2006 -2007 εναντια στο νόμο -πλαίσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16, το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα πρέπει να λάβει ξανά τη σκυτάλη του αγώνα.

Οι φοιτητικές εκλογές της 24ης Μάη είναι μια μάχη, ενάντια στην δεξιά της ΔΑΠ και του Μητσοτάκη, ενάντια στην κυβέρνηση και στο Bloco που στήνει στην δυνατότητα της νεολαίας στην μόρφωση, την δουλειά και την ζωή. Στις 24 Μάη, το φοιτητικό κίνημα να στείλει μήνυμα αγώνα και ανατροπής απέναντι σε παλιά και νέα μνημόνια, απέναντι στην κυβέρνηση, στηρίζοντας την επαναστατική αριστερά μέσα στα πανεπιστήμια.

Η Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας συμμετέχει και στηρίζει τα ψηφοδέλτια της ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, την δύναμη εκείνη που μπορεί να παλέψει, το φοιτητικό κίνημα να αποτελέσει πυροδότη ολόκληρου του κινήματος, στις μάχες που βρίσκονται μπροστά μας. Στις κάλπες να δοθεί μήνυμα αναδιοργάνωσης του φοιτητικού κινήματος.

Ενισχύουμε και στηρίζουμε την αυτόνομη κάθοδο των σχημάτων της ΕΑΑΚ.

Στηρίζουμε – Ψηφίζουμε ΕΑΑΚ.

Χαιρετισμός της ΟΕΝ στην εκδήλωση τιμής των 3 ηρώων ΕΠΟΝιτών υπερασπιστών του Κάστρου του Υμηττού, που έδωσαν τη ζωή τους στις 28 Απρίλη του 1944.

Σήμερα τιμούμε τους 3 μαχητές του Κάστρου. Η επτάωρη μάχη με 200 χιτλερικούς και ταγματασφαλίτες στο μικρό αυτό σπίτι που ονομάστηκε κάστρο του Υμηττού, αποτελεί σύμβολο αντιφασιστικού αγώνα και αντίστασης.

Η ηρωική θυσία των 3 ΕΠΟΝιτών, του Δημήτρη Αυγέρη, του Κώστα Φωλτόπουλου και του Θάνου Κιοκμενίδη στις 28 Απρίλη του 1944 που έπεσαν υπερασπίζοντας το σπίτι με τον οπλισμό του ΕΛΑΣ εδώ στον Υμηττό, αποτελεί βαριά παρακαταθήκη και ευθύνη για τους σημερινούς αγωνιστές.
Μετά από επτά ώρες μάχης ο 17χρονος Κώστας Φωλτόπουλος έπεσε από ριπή ενός πολυβόλου και το σπίτι άρχισε να τυλίγεται στις φλόγες. Ο Θάνος Κιοκμενίδης σκοτώνεται.


Ο Δημήτρης Αυγέρης μένει μόνος και υπερασπίζεται το σπίτι ανυποχώρητα, για ώρες. Χρειάστηκε να ρίξουν καπνογόνα οι Γερμανοί για να τον αναγκάσουν να βγει.

Βγαίνοντας βροντοφωνάζει: «Σας νικήσαμε, τέρατα!»



Οι 3 ΕΠΟΝίτες με τη θυσία τους πράγματι νίκησαν τα τέρατα.  Έπεσαν δίπλα στην τάξη τους, μαχόμενοι για την τάξη τους, έτσι η θυσία τους δεν ήταν ήττα αλλά πρόκληση για το λαό της Αθήνας να διεκδικήσει την τελική νίκη. Κι η ιστορία τους δικαίωσε, ας μη ξεχνάμε ότι η θυσία τους έγινε τον Απρίλη του 1944 λίγους μήνες πριν τα δεκεμβριανά και την απελευθέρωση από τους ναζί.
Δεν ήταν στιγμή της ήττας η θυσία των τριών ΕΠΟΝιτών, ούτε η θυσία των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή λίγες μέρες μετά.

Η στιγμής της ήττας ήταν η πολιτική λιγοψυχία μπροστά στην μάχη από την ηγεσία της αντίστασης που μας κόστισε την ήττα στα δεκεμβριανά και οδήγησε στη Βάρκιζα. Η λιγοψυχία που έδωσε την εξουσία στον ταξικό αντίπαλο και χαντάκωσε την επανάσταση του λαού μας.

Η θυσία τους εμπεριέχει το μεγαλύτερο μάθημα που πρέπει να πάρουμε εμείς σήμερα. Το ίδιο το μάθημα της αντίστασης.


Να μη δείξουμε λιγοψυχία μπροστά στη μάχη.

Όλοι οι αγωνιστές έχουμε ευθύνη για τη μάχη της εποχής μας. Τέλος σε όλες τις Βάρκιζες όπως λέει το σύνθημα του Δεκέμβρη.

Αν αυτό το μάθημα δε το πάρουμε η θυσία τους πήγε στο βρόντο.



Σύντροφοι και φίλοι,

Σήμερα λίγο πριν από το δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών όπου υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να εκλεγεί η νέο-φασίστρια Λεπέν, τα πράγματα δεν επιτρέπουν επανάπαυση.
Η ακροδεξιά και το ρεύμα του εθνικισμού στην Ευρώπη φουντώνουν στο έδαφος της αδιέξοδης κρίσης της ΕΕ και του καπιταλιστικού συστήματος.

 

Την ίδια στιγμή πληθαίνουν οι πολεμικές κραυγές στη μέση ανατολή και αλλού, η προεδρία του Τραμπ στις ΗΠΑ όχι μόνο δεν εξομαλύνει την κατάσταση αλλά την οξύνει.  Μαζί και εξαιτίας του πολέμου πληθαίνουν τα προσφυγικά καραβάνια ανθρώπων που ψάχνουν ανάσα ζωής μέσα στην παράνοια, για να αντικρίσουν την κρίση, την ανεργία και το ρατσισμό στην Ευρώπη.  Η ΕΕ των τοκογλύφων δανειστών, των φασιστών και των πολεμοκάπηλων ακριβώς επειδή καταρρέει είναι πιο επικίνδυνη ποτέ, πρέπει να ανατραπεί για άλλη σοσιαλιστική διεθνοποίηση της Ευρώπης.
 

Στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, οι φασίστες της Χρυσής Αυγής κυκλοφορούν ελεύθεροι κι ο φασίστας-δολοφόνος Ρουπακιάς που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα έχει αποφυλακιστεί. Πρέπει να φράξουμε το δρόμο στις ακροδεξιές και φασιστικές φωνές και να παλέψουμε ενάντια στον αγριανθρωπισμό τους και το φασιστικό δηλητήριο.

72 χρόνια μετά από την μάχη στο κάστρο του Υμηττού, είναι πάλι ώρα για μάχη,  όχι για μεμψιμοιρία.

Στα χνάρια των 3 ΕΠΟΝιτών που δεν πάλευαν μόνο για την εξόντωση του φασισμού αλλά για τη συνολική χειραφέτηση από όλα τα δεσμά το σύνθημα μας να είναι καμιά αναμονή- κανένας συμβιβασμός με τη σημερινή εξαθλίωση.

Η νέα συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές είναι συνέχεια ενός πολέμου που μαίνεται στις πλάτες μας εδώ και αρκετά χρόνια. Πέρυσι ακριβώς την ίδια εποχή η κυβέρνηση ψήφισε το νόμο-έκτρωμα για τη διάλυση του ασφαλιστικού και τον μηχανισμό αυτόματης περικοπής δαπανών, τον εφιάλτη δίχως τέλος.

Σήμερα τα κυβερνητικά κανόνια βαράνε εκ νέου με νέες περικοπές στις συντάξεις, με φορολεηλασία, με ξήλωμα των εργατικών δικαιωμάτων, με ξεπούλημα της ΔΕΗ κι όλων των ΔΕΚΟ.

 Έχουν το θράσος να μιλάνε για αντίμετρα που κάπως θα ανακουφίσουν την κατάσταση, είναι πολύ πιθανό το επόμενο διάστημα να μιλήσουν και για έξοδο στις αγορές, ένα νέο success story.  Στη βουλή παίζουν χωρίς αντίπαλο, ποιος μπορεί να δώσει διέξοδο στην κοινωνική δυσαρέσκεια που συσσωρεύεται εδώ και δύο χρόνια;

Η αντιπολίτευση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είναι συνυπεύθυνοι και θα ψηφίσουν στη βουλή  τα νέα μέτρα όπως ψήφισαν και τα τρία προηγούμενα καμία διέξοδος δε μπορεί να δοθεί στους διαδρόμους της βουλής και από κανένα ξεπεσμένο κόμμα του αστικού κοινοβουλίου. Η κρίση που βιώνουμε, η κρίση που βιώνει ολόκληρος ο κόσμος είναι και πολιτική κρίση, κρίση εξουσίας.

Η ίδια η κυβέρνηση συνδέει την ψήφιση και την εφαρμογή των νέων μέτρων με την παραμονή της στην κυβερνητική θέση. Η πάλη ενάντια στα μέτρα και τα μνημόνια είναι μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης αλλιώς δε μπορεί να υφίσταται.

Είναι ώρα να φτιάξουμε τα δικά μας κάστρα αντίστασης ενάντια στην κυβέρνηση, τα νέα μέτρα, τους πολέμους, την ανεργία και την εξαθλίωση χωρίς τέλος.

Με την συνένωση όλων των αγώνων για δουλειά-υγεία-παιδεία-στέγη και τροφή για όλους όσους είναι άνεργοι, όσους ζουν από τη δουλειά τους και δεν είναι "αξιωματικοί" των αφεντικών, όλους ανεξάρτητα από εθνικότητα ή φύλλο μέσα σε κάθε εργατικό χώρο και γειτονία μαζί με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Με στόχο όχι μόνο την επιτυχία της απεργίας στις 12/5, αλλά πολύ περισσότερο τη συνέχεια.

Από την ίδια την πολιτική κατάσταση όμως φαίνεται ότι δεν αρκεί από μόνη της η μαχητικότητα όσο κι αν είναι αναγκαία. Με τη δεδομένη πολιτική κρίση και αδυναμία,  γεννιέται το ερώτημα όχι απλώς για ένα άλλο κόμμα που θα διαδεχθεί την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλά για μια άλλη τάξη. Για αυτό λέμε ανατροπή της κυβέρνησης από τα κάτω και τα αριστερά. με στόχο  μια επαναστατική εναλλακτική εξουσίας από μεριάς της εργατικής τάξης και των φτωχών στρωμάτων.

 Καμία συναίνεση και συμβιβασμό με αυτούς που θέλουν να μας εξοντώσουν, να παλέψουμε για την ανατροπή τους μέσα από τα δικά μας κάστρα αντίστασης σε κάθε γειτονιά, σε κάθε εργατικό χώρο.

Να παλέψουμε ενάντια στο φασισμό και στο ίδιο το σύστημα που τον γεννά! Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες! Κάτω ο πόλεμος!

Να τιμήσουμε τους ήρωες του κάστρου, δίνοντας τη δική μας μάχη, σπάζοντας τα δεσμά μας, παίρνοντας τη ζωή στα χέρια μας.

Ας διδαχτούμε από την εμπειρία των τριών ΕΠΟΝιτών, δεν έχουμε ηττηθεί ούτε πρόκειται να ηττηθούμε, όσο έχουμε θέληση να δώσουμε τη μάχη ακόμα και αν πεθάνουμε σαν ήρωες πλάι στην τάξη μας.

Κλείνοντας, ας θυμηθούμε ξανά την κραυγή του Δημήτρη Αυγέρη μπροστά στο θάνατο, ας της δώσουμε νέα πνοή σήμερα κι ας τη φωνάξουμε χίλιες φορές

Θα σας νικήσουμε τέρατα, θα σας νικήσουμε!

Εκ μέρους της ΟΕΝ και του ΕΕΚ,

Φοίβος Χολέβας-Μανιάτης

Ανακοίνωση της ΟΕΝ: Όλοι στην επέτειο της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στις 6/12 και στην γενική απεργία στις 8/12 με κατειλημμένες σχολές και σχολεία-κέντρα αγώνα!

Η νεολαία μπροστά σε μια μάχη!

Όλοι στην επέτειο της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στις 6/12

και στην γενική απεργία στις 8/12 με κατειλημμένες σχολές και σχολεία-κέντρα αγώνα!

 

Δεν μπορούν πλέον να κοροϊδέψουν κανένα! Η νεολαία βρίσκεται εκ νέου στο στόχαστρο οκτώ χρόνια μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Είναι ψεύτικες οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για δίκαιη ανάπτυξη, ρύθμιση του χρέους, υπεράσπιση των θέσεων εργασίας, για δουλειά στους νέους. Μετά τις δηλώσεις υποταγής στον εκπρόσωπο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, την ίδια στιγμή που μετέτρεψε την Αθήνα σε ένα απροσπέλαστο φρούριο, θολώνει για άλλη μια φορά της ¨κόκκινες¨ γραμμές γύρω από το νέο εργασιακό νομοσχέδιο.

Είναι σαφές πως βρισκόμαστε στις παραμονές ακόμα μιας κυβερνητικής συνθηκολόγησης, που όποια επικοινωνιακά παιχνίδια και να επιχειρήσει να συντηρήσει, δεν μπορεί να αποφύγει, πως τις βασικές γραμμές των όσων συζητούνται τώρα, τα έχει υπογράψει από το καλοκαίρι του 2015, όταν δεσμευόταν πάνω στην περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ για τα εργασιακά, και τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές.

Το νέο εργασιακό πέρα από βαθιά αντεργατικό και αντιλαϊκό δεν αποτελεί λύση στο βασικό πρόβλημα της ανεργίας, που αποτελεί το βασικότερο αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η νέα γενιά.

Μέσα σε καθεστώς γενικευμένης ανεργίας και επισφαλούς/ελαστικής εργασίας, με τις σχολές και τα σχολεία μας να καταρρέουν υπό το βάρος της υποχρηματοδότησης μια νέα υποταγή της κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών δε μπορεί παρά να αποτελεί πράξη πολέμου προς όλη τη νεολαία!

Η επέτειος της εξέγερσης του Δεκέμβρη και η πανεργατική απεργία πρέπει να βρεί το νεολαιίστικο κίνημα σε θέσεις μάχης. Με καταλειμμένες σχολές και συντονισμό με το εργατικό κίνημα, για την ανατροπή της κυβέρνησης από τα κάτω και τα αριστερά.

 

Πέρασαν οκτώ χρόνια από την εξέγερση του 2008, οκτώ χρόνια κρίσης και λιτότητας, οκτώ χρόνια μαχών της νεολαίας. Μέσα σε όλη αυτή την περίοδο έχουμε συσσωρεύσει πολύτιμη εμπειρία. Η εμβληματική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 ακόμα τρομάζει το σύστημα, η πρώτη εξέγερση μετά την αρχή της κρίσης το 2008 σηματοδοτεί το τέλος του “τέλους της ιστορίας”. Οι χιλιάδες νεολαίοι, μετανάστες και εργάτες που κατέκλυσαν τους δρόμους όλης της Ελλάδας δεν κατέβηκαν στο δρόμο μονάχα για τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου, η δολοφονία του Αλέξη έγινε η αφορμή για να εκφραστεί η οργή της νεολαίας ενάντια στο σύστημα σε μια εξέγερση. Ας είμαστε εμείς σήμερα που θα ξαναζωντανέψουμε την εξέγερση κάνοντας πράξη το σύνθημα που είχε γραφτεί τότε στους τοίχους της Αθήνας ¨βάρκιζα τέλος”. Τέρμα στη συνθηκολόγηση, τέρμα στη λογική του μικρότερου κακού που μας καλεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ακολουθήσουμε!

Τους τελευταίους μήνες έχουν δοθεί αρκετοί αγώνες, βέβαια αναντίστοιχοι της επίθεσης της κυβέρνησης, όπως η επιτυχημένη κινητοποίηση των ΦΣ με αποκορύφωμα το τριημέρο 15-17/11, οι μαζικές μαθητικές κινητοποιήσεις, οι εργατικοί αγώνες του τελευταίου διαστήματος, το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες.

Είναι καθήκον των δυνάμεων της νεολαίας το τριήμερο 6-8/12 να γίνει το σημείο συνάντησης των αγώνων της νεολαίας με τους αγώνες του εργατικού κινήματος, αλλά και της απαίτησης για πολιτικές λύσεις που θα ξεπερνούν το αίσθημα προδοσίας από την κυβέρνηση και θα προωθούν την πολιτική ανεξαρτησία του κινήματος της νεολαίας και της εργατικής τάξης.

Η επιτυχία των διεκδικήσεων του κινήματος της νεολαίας απαιτεί τον πολιτικό προσανατολισμό τους στην ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την ανατροπή του συστήματος.

Ας γίνει τριήμερο 6-8/12 να γίνει αφετηρία νέων αγώνων, όχι για την τιμή των όπλων, αλλά για να προωθηθούν  δικά μας όργανα πολιτικής, ανταγωνιστικά στην αστική εξουσία, για την εργατική εξουσία. Για να μπολιάσουμε τις άμεσες διεκδικήσειςς με τα πολιτικά αιτήματά μας, για τη διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση της οικονομίας με εργατικό έλεγχο. Για την προετοιμασία μιας γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας, που θα είναι η κοινή κοίτη για τη νεολαία και τους άνεργους να δώσουν τη μάχη με όλο το εργατικό κίνημα. Για να διώξουμε αυτή την κυβέρνηση από τα κάτω και τα αριστερά.     

                                              
2/12/2016

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας

Χαιρετισμός της ΟΕΝ στο 4ο συνέδριο της ΝΚΑ

Σύντροφοι και συντρόφισες της νΚΑ εκ μέρους του Συμβουλίου Δράσης της ΟΕΝ χαιρετίζουμε τις διαδικασίες του 4ου Συνεδρίου σας.

Το Συνέδριο της οργάνωσης σας διεξάγεται στα εκατό χρόνια μετά τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση. Σήμερα η ανθρωπότητα ζει ξανά σε υψηλότερο και πιο πολύπλοκο επίπεδο τις συνθήκες που έκαναν την επανάσταση του Οκτώβρη του 1917 αναγκαία, δυνατή και επείγουσα. Στην αρχή του χαιρετισμού μας, πρέπει να πούμε ότι θα θέλαμε να ανοίξουμε μαζί τη συζήτηση, με κοινές πρωτοβουλίες, για τα πολιτικά και θεωρητικά συμπεράσματα της συμπλήρωσης των εκατό χρόνων από την Οκτωβριανή επανάσταση.

Σωστά αναφέρεται στις θέσεις του ΚΣ της οργάνωσης σας πως το διεθνές και εγχώριο τοπίο σφραγίζεται από την αδιέξοδη, εδώ και δέκα και πλέον χρόνια, παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Όλες οι εγκαθιδρυμένες πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις καταρρέουν διεθνώς υπό το βάρος της κρίσης, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και περιφερειακές συρράξεις απειλούν να μετατραπούν σε παγκόσμιο σφαγείο.

Όπως γράφει ο Λέων Τρότσκυ, η πολιτική ζωή στριφογυρίζει σπασμωδικά αριστερά και δεξιά όπως ο άρρωστος με πυρετό. Περίοδοι σχετικής υποχώρησης των μαζών διακόπτονται με αιφνίδιες εξεγέρσεις, μαζικά κινήματα ή και επαναστάσεις. Όλες οι μέχρι στιγμής μάχες που έχει δώσει η εργατική τάξη δεν είναι παρά το προοίμιο μιας ιστορικού μεγέθους ταξικής αναμέτρησης. Από αυτή την άποψη συμφωνούμε με το κεντρικό σύνθημα του συνεδρίου σας “νέοι αγωνιζόμαστε, νέοι θα νικήσουμε” στην επερχόμενη ταξική αναμέτρηση.

Σήμερα δέκα χρόνια μετά από την αφετηρία της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης βουλιάζουν συγχρονισμένα οι καπιταλιστικές μητροπόλεις με τις BRICS, οι ανεπτυγμένες με τις ανεπτυσσόμενες καπιταλιστικές οικονομίες.
Όλα τα μέτρα που πάρθηκαν από το 2008 έως και σήμερα από την άρχουσα τάξη σε διεθνές επίπεδο, όχι μόνο δεν έχουν μπορέσει να επιλύσουν την κρίση αλλά αντίθετα έχουν ανοίξει μια νέα φάση της, έχουν οδηγήσει σε ένα χειρότερο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο.

Ιδιαίτερα στο κέντρο του παγκόσμιου καπιταλισμού, στις ΗΠΑ, η εκλογή του Τραμπ εκφράζει την βαθιά οικονομική και πολιτική παρακμή και αναμφίβολα θα επηρεάσει καταλυτικά της εξελίξεις και στην Ευρώπη.
Η ιμπεριαλιστική ΕΕ μετά το BREXIT και το Ιταλικό Δημοψήφισμα αποσυντίθεται, η λεγόμενη ελληνική κρίση, δεν αφορά την απλώς την Ελλάδα, αποτελεί το σπάσιμο του πιο αδύναμου κρίκου της Ευρωπαϊκής αλυσίδας κι έτσι το τέλος ολόκληρης της αλυσίδας κι όχι μόνο ενός κρίκου της.

Μια τέτοια μαρξιστική ανάλυση του παγκόσμιου καπιταλισμού σήμερα, που πλευρά της είναι και η κατάσταση στη χώρα, αποτελεί τη λυδία λίθο για τα πολιτικά καθήκοντα που έχουμε μπροστά μας.
Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε πως παρά ορισμένες κρίσιμες διαπιστώσεις, σε σχέση  ιδιαίτερα με την αποτυχία των αστικών στρατηγικών για την επίλυση της κρίσης, στις θέσεις του ΚΣ όπως και στις συμβολές όλων των υπόλοιπων μελών υπάρχουν αντιφατικές τοποθετήσεις για την ανάγνωση της περιόδου που οδηγούν σε χάσμα σε σχέση με τα πολιτικά καθήκοντα που προκρίνονται.
Η εργατική τάξη και οι λαϊκές μάζες στη χώρα έχουν προδωθεί, νοιώθουν αμηχανία, πικρία και απογοήτευση όμως δεν έχουν ηττηθεί το έδαφος της ταξικής πάλης. Η επικράτηση της στρατηγικής του νεοφιλελευθερισμού και η κατάρρευση της ΕΣΣΔ στη δεκαετία του 90' σήμαναν μια υποχώρηση των μαζών και μια σχετική προέλαση της άρχουσας τάξης. Σήμερα όμως ενώ έχουν καταρρεύσει όλες οι αστικές στρατηγικές για την επίλυση της κρίσης και ενώ η εργατική τάξη δεν έχει ηττηθεί στο πεδίο της ταξικής πάλης, θα ήταν άκαιρο να μιλήσουμε για ήττα της εργατικής τάξης και πολύ περισσότερο για “αντιδραστική αναδόμηση” του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής ελλείψει προοπτικής της άρχουσας τάξης.  
Το μαχητικό δυναμικό της εργατικής τάξης δεν έχει εξαντληθεί, κι αυτό το δείχνουν οι μαχητικές εμπροσθοφυλακές των καταπιεσμένων, ιδιαίτερα η νέα γενιά της ανεργίας και της επισφάλειας, οι διάσπαρτες δράσεις, οι γενικές απεργίες που οι γραφειοκράτες έχουν εκ των προτέρων σαμποτάρει.
Οι μεμονωμένες όμως αυτές κινήσεις δεν συγκροτούν την αναγκαία, συνεκτική, προγραμματικά εξοπλισμένη και πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Μένει χωρίς απάντηση το ερώτημα, μετά το ΣΥΡΙΖΑ τί;
Εδώ έγκειται και η φαινομενική δύναμη της άρχουσας τάξης, στην μέχρι στιγμής αδυναμία της εργατικής τάξης να απαντήσει στην κρίση εξουσίας και διακυβέρνησης από τη σκοπιά των ιστορικών συμφερόντων της.
Δεν αποτελεί απάντηση η κίβδηλη ενότητα, το κλείσιμο του ματιού στον εθνικισμό και η ρεφορμιστική προγραμματική βάση που προτείνει η ΛΑΕ. Μια τέτοια ενότητα είναι κίβδηλη και θα οδηγήσει σε εκ νέου χωριστούς δρόμους πολύ σύντομα διότι ενώνει του καταπιεσμένους με εθνικά κομμάτια των καταπιεστών, κι αυτό ασχέτως των προθέσεων των αγωνιστών βασίζεται στην προγραμματική βάση της ΛΑΕ.
Το ζητούμενο είναι η ενοποίηση και ανάδειξη της εργατικής τάξης, σαν επικεφαλής όλων των καταπιεσμένων, σε εναλλακτική δύναμη εξουσίας και κοινωνικής χειραφέτησης.

Η εμπειρία πάλης της εργατικής τάξης τα τελευταία χρόνια καταδεικνύει ότι είναι απαίτηση της ίδιας ταξικής πάλης μια ανοιχτή πανελλαδική συνάντηση όλων των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς, των κινηματικών και εργατικών πρωτοποριών, πρωτοπόρων δυνάμεων του α/α χώρου είναι απαίτηση της ίδιας ταξικής πάλης. Μια τέτοια συνάντηση μπορεί και πρέπει να γίνει η αφετηρία συλλογικής επεξεργασίας της εναλλακτικής προοπτικής διεξόδου, μαζί κι ενός αντίστοιχου σχεδίου δράσης, από την καπιταλιστική κρίση και τα μνημόνια. Θέλουμε από κοινού να προωθήσουμε αυτή την προσπάθεια και θα επανέλθουμε με πιο συγκεκριμένες προτάσεις μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών του συνεδρίου σας.

Θέλουμε τέλος να σας καλέσουμε να συμμετάσχετε στις διαδικασίες της 4ης Ευρωμεσογειακής Διάσκεψης των αγωνιστικών αντικαπιταλιστικών δυνάμεων και των κοινωνικών κινημάτων που θα διεξαχθεί στην Αθήνα στο πρώτο εξάμηνο του 2017. Ενάντια στις κραυγές του εθνικισμού και φασισμού η μόνη απάντηση ενάντια στον πόλεμο, τα προσφυγικά κύματα και την κλυδωνιζόμενη υπο διάλυση ΕΕ μπορεί να είναι μονάχα η διεθνιστική πάλη για την ενοποίηση της ευρώπης και ολόκληρης της μεσογείου σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις.

Νέοι αγωνιζόμαστε, νέοι θα νικήσουμε όπως λέει και το σύνθημα σας. Ευχόμαστε την επιτυχία των διαδικασιών του συνεδρίου σας.


Εκ μέρους του ΣΔ της ΟΕΝ,
Φοίβος Χολέβας-Μανιάτης

 

Κείμενο παρέμβασης της Οργάνωσης Επαναστατικής Νεολαίας στο πανελλαδικό συντονιστικό διήμερο των σχημάτων της ΕΑΑΚ 2-3 Δεκέμβρη 2016

Το φοιτητικό κίνημα στην πρώτη γραμμή ενάντια στο νέο εργασιακό, την υποχρηματοδότηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

 

  1. Η νεολαία και η εργατική τάξη βρίσκονται μπροστά σε μια μάχη. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις δηλώσεις υποταγής στον εκπρόσωπο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, υποτάχθηκε ξανά στις απαιτήσεις των τοκογλύφων δανειστών. Την ίδια στιγμή που μετέτρεψε την Αθήνα σε ένα απροσπέλαστο φρούριο, παρέκαμψε κάθε “κόκκινη γραμμή“ της στις διαπραγματεύσεις για το νέο εργασιακό και το κλείσιμο της 2ης αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος.

 

Η απεργία της 8ης Δεκέμβρη και η επέτειος της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο της επίθεσης της εργατικής τάξης και της νεολαίας ενάντια στην κυβέρνηση. Το εργατικό και φοιτητικό κίνημα πρέπει να παλέψει για την ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τώρα, από τα κάτω και τα αριστερά. Το πέρασμα της πάλης από τα χέρια των γραφειοκρατικών δυνάμεων σε ανεξάρτητα κέντρα αγώνα της ίδιας της νεολαίας και της εργατικής τάξης αποτελεί όρο για την επιτυχημένη κινητοποίηση των δυνάμεων της νεολαίας τόσο το τριήμερο 6-8/12 όσο και στις επόμενες μάχες. Οι δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς και η ΕΑΑΚ μέσα στα πανεπιστήμια πρέπει να μπουν μπροστάρηδες σε αυτήν τη μάχη.


Η κυβέρνηση χτυπάει τους εργαζομένους στο βωμό της ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης με μόνο αντάλλαγμα μια πιθανή συζήτηση για το κούρεμα του δημόσιου χρέους. Τίποτα άλλο πέρα από πιθανότητες και υποσχέσεις δεν μπορεί να εγγυηθεί η κυβέρνηση για τους εργαζόμενους και τη νεολαία που στενάζουν από τα δεινά της κρίσης και των αδιέξοδων μέτρων λιτότητας που έχουν επιβληθεί τα τελευταία 7 χρόνια.

 

Κανένα πιθανό κούρεμα του δημόσιου χρέους δεν θα δώσει ανάσα στο λαό και τη νεολαία. Δίπλα στο μη βιώσιμο δημόσιο χρέος στέκεται σήμερα ένα αντίστοιχα μη βιώσιμο ιδιωτικό χρέος, που διογκώθηκε στα χρόνια της κρίσης. Ρύθμιση του χρέους σημαίνει νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, την ίδια στιγμή που ήδη έχει τεθεί στο τραπέζι η πιθανότητα ενός νέου μνημονίου μετά το 2018.

 

Σε μια ρημαγμένη οικονομία από τα διαρκή μέτρα λιτότητας και κοινωνικά κατεστραμμένη από την κρίση, η κυβέρνηση διαπραγματεύεται ξανά το εισόδημα των εργαζομένων, των ανέργων και των οικογενειών. Το νέο εργασιακό δεν έρχεται απλά να μειώσει ξανά τον μισθό και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η νέα σκληρή επίθεση έρχεται ταυτόχρονα με την εφαρμογή των μέτρων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, αλλά βασικότερα καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ, καταρρέει.

 

Ο χρόνος της κυβέρνησης τελειώνει καθώς στερεύει από πολιτικά εργαλεία διαχείρισης, ενώ η διαρκής αναμονή και αναβλητικότητά της, η αντιδεξιά ρητορεία της, και η επίκληση της ανάπτυξης που “έρχεται” αδυνατούν να πείσουν ακόμα και όσους την στήριξαν τον Σεπτέμβρη του 2015, ως το μικρότερο κακό απέναντι στην ρεβανσιστική δεξιά του Μητσοτάκη. Όσο η κυβέρνηση παραμένει στη θέση της και μιλάει στο όνομα της αριστεράς, ανοίγεται ο δρόμος στη Νέα Δημοκρατία του Άδωνη και του Μητσοτάκη.

 

Η νεολαία βρίσκεται μπροστά σε μια σύγκρουση. Το νέο εργασιακό χτυπά κυρίαρχα τη νέα γενιά. Τα δύο κυρίαρχα μέτρα του νέου νομοσχεδίου αφορούν την θέσπιση του “υποκατώτατου” μισθού για τα πρώτα δύο χρόνια εργασίας των νέων εργαζομένων και την απελευθέρωση των απολύσεων με την αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων για τις μεγάλες επιχειρήσεις από το 5% στο 10%. Οι “κόκκινες γραμμές” και τα αντισταθμιστικά μέτρα της κυβέρνησης ανατράπηκαν από τους θεσμούς. Η μετατροπή του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα εργασίας, που αποτελεί μέτρο του πρώτου μνημονίου, είναι ξεκάθαρη κοροϊδία απέναντι στους ανέργους και τους ελαστικά και μαύρα εργαζόμενους.

 

Το νέο εργασιακό πέρα από βαθιά αντεργατικό και αντιλαϊκό δεν αποτελεί λύση στο βασικό πρόβλημα της ανεργίας, που αποτελεί το βασικότερο αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η νέα γενιά. Αντίθετα μετατρέπει σε νόμο όλες τις αλλαγές που έχουν επέλθει στον τομέα της εργασίας (ελαστική και εκ περιτροπής εργασία κ.τ.λ.). Όλα αυτά ενώ η ανεργία βρίσκεται εδώ και χρόνια σε δυσθεώρητα ύψη, σχεδόν στο 1/4 του συνόλου του εργατικού δυναμικού, κι ενώ σχεδόν ένας στους 2 νέους είναι άνεργος, και εκατοντάδες πτυχιούχοι παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης. Και το 30% των εργαζομένων δουλεύει ελαστικά με μισθό στα 403 ευρώ μικτά.

 

Η επίθεση της κυβέρνησης δεν μπορεί να ειδωθεί έξω από την ευρύτερη πολιτική κρίση σε διεθνές επίπεδο. Η Ελλάδα αποτελεί το σημείο συνάντησης του χάους και του πολέμου στη Μέση Ανατολή, των καραβανιών των προσφύγων-θυμάτων του ιμπεριαλισμού και της τραγωδίας που βιώνουν οι ντόπιοι εργαζόμενοι, θύματα της φτώχειας και της κρίσης.

 

Η εκλογή Trump, προκαλεί ένα νέο κύμα πολιτικής αστάθειας, ενώ γίνεται ξεκάθαρη πια η στροφή της αστικής τάξης προς τον εθνικισμό. Ωστόσο δεν βρισκόμαστε στη δεκαετία του 30’, η σημερινή στροφή στον εθνικισμό δεν προμηνύει μονάχα μια νέα βαρβαρότητα αλλά και ένα νέο αδιέξοδο σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο από μεριάς του συστήματος. Ο νεοεκλεγείς Trump παρά τις υποσχέσεις του δε μπορεί να δώσει δουλειά στους ανέργους και να αποκαταστήσει το βιοτικό επίπεδο της αμερικανικής εργατικής τάξης.

 

Η χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ, φέρνει την εργατική τάξη και την πρωτοπορία της αντιμέτωπους με το ερώτημα: “Μετά το ΣΥΡΙΖΑ τι;”. Η χρεοκοπία του ρεφορμισμού έκανε ξεκάθαρο πως δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση υπέρ των συμφερόντων της εργατικής τάξης, στα πλαίσια αυτού του συστήματος. Κάθε προσπάθεια επανάληψης της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ, με πιο ριζοσπαστικό ή αντιΕΕ λόγο, είναι αδιέξοδη.

 

Ο αγώνας της εργατικής τάξης και της νεολαίας ενάντια στη νέα επίθεση που δέχονται, δεν μπορεί να είναι νικηφόρος χωρίς τη σύνδεση όλων των άμεσων ζητημάτων με την πάλη για την κατάκτηση της εξουσίας από την ίδια την εργατική τάξη και τον προλεταριακό διεθνισμό. Η ανακούφιση των στοιχειωδέστερων αναγκών της εργατικής τάξης δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα χωρίς τη ρήξη με το ίδιο το σύστημα που παράγει την κρίση, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Η πάλη για στέγαση, για τροφή, για παιδεία, για δουλειά και υγεία μπορούν και πρέπει να γίνουν αφετηρία για την ανατροπή της κυβέρνησης και του συστήματος.

Όλους αυτούς τους μήνες η εργατική τάξη και η νεολαία έχουν συσσωρρεύσει πολύτιμη εμπειρία. Έχουν δοθεί αρκετοί αγώνες τους τελευταίους μήνες, σαφώς μη αντίστοιχοι με την επίθεση της κυβέρνησης, η επιτυχημένη κινητοποίηση των ΦΣ με αποκορύφωμα το τριημέρο 15-17/11, οι εργατικοί αγώνες του τελευταίου διαστήματος, το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες είναι μερικοί από αυτούς. Είναι καθήκον των δυνάμεων της νεολαίας και της ΕΑΑΚ το τριήμερο 6-8/12 να γίνει το σημείο συνάντησης όχι μόνο των αγώνων που έχουν δοθεί, αλλά και της απαίτησης για πολιτικές λύσεις που θα ξεπερνούν το αίσθημα προδοσίας από την κυβέρνηση και θα προωθούν την πολιτική ανεξαρτησία του κινήματος της νεολαίας και της εργατικής τάξης.

Οι μαζικές διαδηλώσεις στη φετινή επέτειο του Πολυτεχνείου και το σπάσιμο της κόκκινης ζώνης της αστυνομοκρατίας στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στην επίσκεψη Ομπάμα είναι ένδειξη ενός νέου γύρου ταξικής αναμέτρησης. Δεν προσκυνάμε τετελεσμένα γεγονότα! Δεν θα περάσουν τα μέτρα τους! Όχι άλλα Μνημόνια! Οι δυνάμεις της νεολαίας και η ΕΑΑΚ μπροστά μπορούν και πρέπει να είναι στους δρόμους από τις 6 Δεκέμβρη μέχρι την Γενική Απεργία στις 8! Για να οργανώσουμε τη μάχη την οποία η γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ υπονομεύει με τις απεργίες-τουφεκιές και τα διασπαστικά καλέσματα!


Χρειαζόμαστε ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο της εργατικής τάξης, ανεξάρτητο από το κράτος, τους καπιταλιστές και τους γραφειοκράτες. Μια Ανοιχτή Πανελλαδική Συνέλευση της εργατικής τάξης, των συνδικαλιστικών και πολιτικών οργανώσεών της για να συζητήσουμε συλλογικά και να επεξεργαστούμε ένα κοινό εναλλακτικό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση ενάντια στα προγράμματα λιτότητας και υποταγής στη μνημονιακή βαρβαρότητα μαζί και ένα κοινό, τολμηρό σχέδιο πανελλαδικής δράσης, άμεσο και σε βάθος χρόνου, πάνω στα καυτά ταξικά-κοινωνικά ζητήματα.

 

  1. Για την επαναστατική αριστερά μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ

 

Τα ΑΕΙ-ΤΕΙ καταρρέουν κάτω από το βάρος της υποχρηματοδότησης. Τα ιδρύματα αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες τους, ενώ η εικόνα διάλυσης εντείνεται μέρα με την μέρα. Τα αποτελέσματα του “Εθνικού Διαλόγου” για την παιδεία έθεσαν το ζήτημα της αυτοχρηματοδότησης των ιδρυμάτων, ενώ την ίδια στιγμή μεγάλο ποσοστό μεταπτυχιακών έχουν υψηλά δίδακτρα.  Στην πραγματικότητα τα πανεπιστήμια οδηγούνται στην υλική κατάρρευση, κάτω από το βάρος της χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού, της κατεστραμμένης οικονομίας και της καλπάζουσας ανεργίας στη νεολαία (μεγαλύτερη στους πτυχιούχους από ό,τι στους απόφοιτους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης).

 

Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα όραμα για την εκπαίδευση, ενώ οι όποιες μεταρρυθμίσεις είχε προτείνει, απορρίφθηκαν ή αποσύρθηκαν εν μία νυκτί. Δε χωρά αμφιβολία πως τα νέα μέτρα που αυτή τη στιγμή συζητούν οι θεσμοί για το 2019-2020, με επιπλέον περικοπές δημοσίων δαπανών, θα οδηγήσουν σε ένα άρρητο λουκέτο τα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Ο μόνος στόχος της κυβέρνησης είναι προσαρμογή ολόκληρου του εκπαιδευτικού συστήματος στη χρεοκοπία του ελληνικού καπιταλισμού στη διάλυση, τα λουκέτα και την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ.

 

Σε αυτά τα πλαίσια διάλυσης, έχει χρεοκοπήσει πολιτικά ο δημοκρατικός φοιτητικός συνδικαλισμός όπως δημιουργήθηκε ιστορικά στη μεταπολίτευση. Στις σημερινές συνθήκες ο στείρος διεκδικητισμός, δηλαδή ο διαχωρισμός των διεκδικήσεων του φοιτητικού κινήματος από τη πολιτική διέξοδο πραγμάτωσης, είναι καταδικασμένος σε ήττα. Η επιτυχία των διεκδικήσεων του φοιτητικού κινήματος απαιτεί τον πολιτικό προσανατολισμό του στην ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την ανατροπή του συστήματος. Η κινητοποίηση της σπουδάζουσας νεολαίας και των φοιτητικών συλλόγων, σε αυτήν την κατεύθυνση είναι επιτακτική στη μάχη στην οποία βρισκόμαστε. Η επαναστατική αριστερά μέσα στα πανεπιστήμια οφείλει να μετατρέψει την σπουδάζουσα νεολαία που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή στις πρόσφατες κινητοποιήσεις, σε μια δύναμη μάχης.

 

Είναι αδύνατη η υπεράσπιση του δικαιώματος στη μόρφωση, χωρίς την πάλη του φοιτητικού κινήματος, μαζί με την εργατική τάξη, για την κατάκτηση της εξουσίας, και έτσι την αναδιοργάνωση συνολικά της παιδείας σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις.

 

Οι μάχες που βρίσκονται μπροστά μας είναι κρίσιμες. Η επέτειος της εξέγερσης του Δεκέμβρη και η πανεργατική απεργία πρέπει να βρεί το φοιτητικό κίνημα σε θέσεις μάχης. Με καταλειμμένες σχολές και συντονισμό με το εργατικό κίνημα, για την ανατροπή της κυβέρνησης από τα κάτω και τα αριστερά.

 

2/12/2016

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας