Ταπεινωτική ήττα για τον Ερντογάν στις τοπικές εκλογές H εργατική τάξη τιμωρεί την κυβέρνηση για την οικονομική κρίση Αμφισβητώντας το αποτέλεσμα της εκλογικής ήττας του ο Ερντογάν ζήτησε επανακαταμέτρηση των ψήφων στην Κωνσταντινούπολη όπου ο υποψήφιος

Ταπεινωτική ήττα για τον Ερντογάν στις τοπικές εκλογές 


H εργατική τάξη τιμωρεί την κυβέρνηση για την οικονομική κρίση
Αμφισβητώντας το αποτέλεσμα της εκλογικής ήττας του ο Ερντογάν ζήτησε επανακαταμέτρηση των ψήφων στην Κωνσταντινούπολη όπου ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Εκρέμ Ιμάμογλου κερδίζει το δήμο της εμβληματικής πόλης για μερικές χιλιάδες ψήφους. Σε κάθε περίπτωση το προφίλ του «Σουλτάνου» Ερντογάν έχει πληγεί ανεπανόρθωτα.
Mε ανακοίνωσή του για τις τοπικές εκλογές στην Τουρκία της 31ης Μάρτη, το DIP (Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα), αμέσως μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων αναφέρει:
Η κυβέρνηση του ΑΚΡ του Ερντογάν υπέστη μια ταπεινωτική ήττα στις τοπικές εκλογές. Η εργατική τάξη τιμώρησε την κυβέρνηση Ερντογάν για τη βαθιά οικονομική κρίση, με τη μορφή στασιμοπληθωρισμού που πλήττει τη χώρα τους τελευταίους έξι μήνες και που επιδεινώνεται με μεγάλες επιπτώσεις σε βάρος του εργαζόμενου πληθυσμού.
Το ΑΚΡ έχασε τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις της Τουρκίας, την Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα Άγκυρα και τη Σμύρνη, από την αντιπολίτευση. Πρόκειται για μια ήττα ιστορικών διαστάσεων. Η Κωνσταντινούπολη και η Άγκυρα ήταν στα χέρια του ΑΚΡ για το τελευταίο τέταρτο του αιώνα! Επιπλέον, ο υποψήφιος που το ΑΚΡ έβαλε για τη θέση του μητροπολιτικού δημάρχου της Κωνσταντινούπολης ήταν μια εξαιρετικά ισχυρή προσωπικότητα του ΑΚΡ, ο Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος νωρίτερα είχε υπηρετήσει διαδοχικά ως υπουργός Μεταφορών, Πρωθυπουργός και Πρόεδρος του Κοινοβουλίου.
Εκτός από την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα, η συμμαχία AKP-MHP, ο αντιδραστικός de facto συνασπισμός ισλαμιστών-φασιστών που κυβερνά τη χώρα από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, έχασε κι άλλες μεγάλες πόλεις όπως την Αττάλεια, τα Άδανα και τη Μερσίνη καθώς και πολλές μικρότερες πόλεις. Συνολικά, πρόκειται για ευθεία απόρριψη της σκληρής οικονομικής πολιτικής του ΑΚΡ από τους εργαζόμενους και τους εργάτες των πιο προηγμένων πόλεων της Τουρκίας στις βιομηχανικές περιοχές της χώρας. Οι πόλεις και οι κωμοπόλεις που μπόρεσαν να κρατήσουν υπό την ηγεμονία τους ο Ερντογάν και το ΑΚΡ είναι, με ορισμένες εξαιρέσεις, τα ανατολικά επαρχιακά κέντρα και οι αγροτικές περιοχές που παίζουν μικρό ρόλο στη σύγχρονη οικονομική ζωή της χώρας.
Για να γίνει χειρότερο, οι εκλογές αμαυρώθηκαν από το παράλογο επεισόδιο της καταμέτρησης των ψήφων στην Κωνσταντινούπολη, την πιο προηγμένη και εγγράμματη πόλη της χώρας. Μόλις κατέστη σαφές ότι ο υποψήφιος του AKP στην Κωνσταντινούπολη Μπιναλί Γιλντιρίμ επρόκειτο να χάσει, στο τελευταίο στάδιο όπου είχε καταμετρηθεί το 98,8% των ψήφων, όλες οι καταμετρήσεις σταμάτησαν από τις 23:20 το βράδυ μέχρι τις 10 π.μ. το πρωί της Δευτέρας! Όλη η χώρα πάρθηκε όμηρος του δεσποτικού συστήματος που κυβερνά τη χώρα εδώ και χρόνια! Ο χρόνος πάγωσε και κάθε κίνηση καταστελλόταν! Έφτασε το πρωί της Δευτέρας, για να γίνει προφανές ότι καμία εξαπάτηση ή νοθεία δεν ήταν πιθανή και το ΑΚΡ να παραδεχτεί τελικά την ήττα. Ωστόσο, μια έκπληξη της τελευταίας στιγμής δεν μπορούσε ακόμη να αποκλειστεί [Eπιβεβαιώνοντας τους φόβους, ο Eρντογάν αμφισβήτησε το εκλογικό αποτέλεσμα].
Υπό την αιγίδα του TUSIAD
Ο Σύνδεσμος Τούρκων Επιχειρηματιών και Βιομηχάνων (TUSIAD) δημοσίευσε ένα μνημόνιο τη στιγμή του κλεισίματος των εκλογικών κέντρων. Το μήνυμα ήταν σαφές και ηχηρό: Δεν υπάρχουν εκκρεμείς εκλογές από σήμερα ως τον Ιούνιο του 2023, δηλαδή για σχεδόν τεσσεράμισι χρόνια. Η προτεραιότητα, δήλωσε με στόμφο ο TUSIAD, θα πρέπει να είναι η «διαρθρωτική μεταρρύθμιση της οικονομίας».
Αυτός είναι σαφώς καιροσκοπισμός πρώτης τάξης. Υπολογίζοντας ότι χωρίς εκλογές στον ορίζοντα, η κυβέρνηση δεν έχει ανάγκη να απαντάει στις επικρίσεις, ο TUSIAD υπολογίζει ότι μπορεί να καλεί την κυβέρνηση να επιτεθεί απροκάλυπτα στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης.
Αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι ότι όλα τα μεγάλα αστικά κόμματα, είτε είχαν επίγνωση του μνημονίου του TUSIAD είτε όχι, συμφώνησαν στις μετεκλογικές δηλώσεις τους με τη γλώσσα που χρησιμοποιείται από την οργάνωση του χρηματιστικού κεφαλαίου. Τόσο ο Ερντογάν όσο και ο σύμμαχός του Μπαχτσελί, ηγέτης του βασικού φασιστικού κόμματος στην Τουρκία, τόνισαν ότι η επόμενη περίοδος θα είναι μια χρονική περίοδος «χωρίς εκλογές» κι ότι αυτή η περίοδος θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Ο Κιλιτσντάρογλου, ο αρχηγός του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης, διαβεβαίωσε όλους ότι είναι έτοιμοι να αναλάβουν όλη την ευθύνη που τους αναλογεί για την «επίλυση της οικονομικής κρίσης». Τα αστικά κόμματα ετοιμάζονται να επιτεθούν στην εργατική τάξη με σκοπό να φορτώσουν πάνω της τα βάρη της κρίσης.
Αυτό που τα αστικά κόμματα θεωρούν ως «διαρκή περίοδο μεταρρυθμίσεων», το DIP το θεωρεί μια περίοδο κατά την οποία θα πρέπει να διεξαχθεί διαρκής ταξική πάλη μέσα σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης. Η εργατική τάξη έχει δει από μόνη της ότι η κυβέρνηση Ερντογάν δεν είναι ο ανίκητος κολοσσός. Η κυβέρνηση είναι αδύναμη, αφού έχει τη βάση στήριξής της όχι στις πολυσύχναστες βιομηχανικές πόλεις, αλλά στα στάσιμα νερά των επαρχιών. Το βάθος της οικονομικής κρίσης είναι βέβαιο ότι θα ωθήσει την εργατική τάξη να αντισταθεί στις αναπόφευκτες βίαιες συνθήκες που θα επιβάλλει η κυβέρνηση.
Για μια ανεξάρτητη συντακτική συνέλευση!
Οι εκλογές έδειξαν για άλλη μια φορά με σαφήνεια ότι η δικαστική εξουσία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Τουρκία δεσμεύονται απελπιστικά από τις αλυσίδες που τα συνδέουν με την εκτελεστική εξουσία που χρησιμοποίησε ο ίδιος ο Ερντογάν.  Η νέα συνταγματική οργάνωση έχει επίσης αφαιρέσει από το κοινοβούλιο πολλές από τις εξουσίες του, παραδίδοντας στον πρόεδρο της δημοκρατίας μεγάλο χώρο για να κυβερνήσει με διαταγματα. Επομένως, είμαστε αντιμέτωποι με ένα καθεστώς που γίνεται ολοένα και πιο δεσποτικό μέρα με τη μέρα. Και η αστική αντιπολίτευση όλο και περισσότερο συνηθίζει στην ιδέα του λεγόμενου «προεδρικού καθεστώτος».
Το DIP καλεί για Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο όλων των οργανώσεων της εργατικής τάξης, αρχίζοντας από τις διάφορες συνδικαλιστικές οργανώσεις, προκειμένου να ανακοπεί η επίθεση που θα εξαπολύσει η αστική τάξη στην εργατική τάξη για να την αναγκάσει να πληρώσει για την οικονομική κρίση. Η συνταγματική ανωμαλία που έχει δημιουργηθεί δεν είναι αντιστρέψιμη. Ζητάμε μια ανεξάρτητη συντακτική συνέλευση που μπορεί να προκύψει μόνο από τους αγώνες της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων. Εν γένει, η βαθιά κρίση στην οποία πλήττει την κοινωνία μπορεί να ξεπεραστεί μόνο από μια κυβέρνηση των εργατών και των εργαζομένων.
Mετάφραση Γιαν. Σιμ.