Γαλλία: Οι δημοκρατικές μάσκες έπεσαν - Ο Στρατός στους δρόμους

Από τις 17/11/2018 συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και πάθος οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις των «κίτρινων γιλέκων» που μετατράπηκαν σε λαϊκή εξέγερση. Μόνο που στην τελευταία διαδήλωση στις 23/3 (Πράξη 19) ο Μακρόν δεν κράτησε ούτε τα στοιχειώδη «δημοκρατικά» προσχήματα και διέταξε την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στο Παρίσι κυρίως γύρω από την περιοχή των Ηλυσίων Πεδίων.

Είχε προηγηθεί η μεγαλειώδης διαδήλωση στις 16/3 όπου χιλιάδες διαδηλωτές όχι μόνο πορεύτηκαν στους δρόμους του Παρισιού αλλά συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις καταστολής πάλι στη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων δηλαδή στη συνοικία των πλουσίων. Οι διαδηλωτές έσπασαν βιτρίνες πολυτελών καταστημάτων και τραπεζών με αποκορύφωμα την καταστροφή και το κάψιμο του πολυτελούς ρεστοράν "Fouquet" σύμβολο της χλιδής της μπουρζουαζίας. Εκεί που ένας άλλος διεφθαρμένος πολιτικός και πρόεδρος των πλουσίων, ο Νικολά Σαρκοζύ, γιόρτασε την εκλογική του νίκη το 2007. Με αφορμή αυτές τις συγκρούσεις, η κυβέρνηση αποφάσισε τη μερική απαγόρευση των διαδηλώσεων στο Παρίσι. Επίσης και σε άλλες πόλεις όπως στη Νίκαια και Τουλούζη απαγορεύτηκαν εκ των προτέρων οι συγκεντρώσεις. Καθόλου συμπτωματικά αφού αυτές οι πόλεις θεωρούνται από τα προπύργια της εξέγερσης των «κίτρινων γιλέκων». Στις 22/3 παραμονή της «Πράξης 19» αποφασίστηκε η ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων γύρω από τα Ηλύσια Πεδία. Μάλιστα ο διοικητής των στρατευμάτων δήλωσε πως οι στρατιώτες είναι έτοιμοι να κάνουν χρήση όπλων αν η κατάσταση εκτραχυνθεί. Η επίφαση δημοκρατίας, η πραγματική ουσία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ως δικτατορία της κυρίαρχης τάξης αποκαλύφθηκε.
Παρά τις απαγορεύσεις, τις τρομοκρατικές δηλώσεις και τον ψυχολογικό πόλεμο από πλευράς Κυβέρνησης και των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους οι διαδηλώσεις έγιναν με συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών σε όλη τη Γαλλία. Στο Παρίσι παρά την παρουσία Στρατού η συγκέντρωση και πορεία έγινε. Όχι στα Ηλύσια Πεδία, όπου θύμιζαν Αθήνα 21 Απριλίου 1967, αλλά σε άλλες περιοχές. Η συγκέντρωση ξεκίνησε από το λόφο της Μονμάρτης εκεί όπου τέτοια εποχή, το 1871, οι Παριζιάνοι Κομμουνάροι και εργάτες έκαναν τη δική τους έφοδο προς τον ουρανό. Και η προσυγκέντρωση των «κίτρινων γιλέκων» σε αυτό το σημείο δεν είναι καθόλου συμπτωματική. Η διαδήλωση έγινε και προς το τέλος η αστυνομία επιτέθηκε και τη διέλυσε με δακρυγόνα. Δεν ήταν όμως «ειρηνικές» οι διαδηλώσεις σε άλλες πόλεις. Η Αστυνομία τις χτύπησε με λύσσα. Ειδικότερα στη Νίκαια (όπου η διαδήλωση είχε ήδη απαγορευτεί με πρόσχημα την επίσκεψη του Κινέζου προέδρου) από την άγρια επίθεση των ΜΑΤ τραυματίστηκε σοβαρά η 73χρονη ακτιβίστρια της Attac, Geneviève Legay, η οποία νοσηλεύεται με πολλαπλά κατάγματα. H ηλικιωμένη αγωνίστρια ποδοπατήθηκε από πάνοπλους αστυνομικούς.
Παρά την αστυνομική θηριωδία, τη σωματική και ψυχολογική βία, τους 12 νεκρούς, τους εκατοντάδες βαριά τραυματίες και τους χιλιάδες συλληφθέντες, εκ των οποίων σε 2.000 έχουν ήδη απαγγελθεί κατηγορίες, η λαϊκή εξέγερση συνεχίζεται. Είναι δύσκολο και πάλι να γίνει πρόβλεψη για τη μέλλον της. Το σίγουρο είναι ότι έχει προκαλέσει τρόμο στην αστική τάξη στη Γαλλία και την Ευρώπη. Αλλά εξίσου σημαντικό και ελπιδοφόρο είναι ότι η εξέγερση μεταφέρθηκε στα «χωράφια» του Γαλλικού Ιμπεριαλισμού, στην Αλγερία. Εδώ και εβδομάδες ο Αλγερινός λαός διαδηλώνει κατά του προέδρου Μπουτεφλίκα. Και δεν απαιτεί απλά την παραίτηση του προέδρου και της διεφθαρμένης κλίκας του αλλά κραυγάζει "Système dégage" δηλαδή «σύστημα ξεκουμπίσου». Ας ελπίσουμε αυτή η κραυγή να γίνει ένα με αυτό που φώναζαν οι διαδηλωτές όταν κατάστρεφαν το εστιατόριο των πλουσίων «Fouquet". "Révolution" . Επανάσταση.
Παν. Bλ.