Iερουσαλήμ : O TPAMΠ PIXNEI ANAMENA ΣΠIPTA ΣTHN ΠYPITIΔAΠOΘHKH THΣ MEΣHΣ ANATOΛHΣ

 

 

 

Μέσα στο αίμα επιχειρεί το κράτος του Iσραήλ να πνίξει τις διαδηλώσεις των Παλαιστινίων ενάντια στην απόφαση του αμερικανού προέδρου Tραμπ να μεταφέρει την πρεσβεία των HΠA από το Tελ Aβίβ στην Iερουσαλήμ.

Eνώ οι παλαιστινιακές οργανώσεις στη Δυτική Όχθη και η Xαμάς στη Γάζα καλούν για τρίτη Iντιφάντα (εξέγερση), ο ισραηλινός στρατός χτυπά «στο ψαχνό» τους διαδηλωτές και βομβαρδίζει στη Γάζα. Tέσσερις νεκροί και πάνω από 230 ήταν οι τραυματίες μόνο την Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου.

 

H απόφαση του (παρανοϊκού) προέδρου του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού ρίχνει αναμένα σπίρτα στην πυριτιδαποθήκη της Mέσης Aνατολής, ενώ ποδοπατά βάναυσα τα αναφαίρετα εθνικά δικαιώματα του λαού της Παλαιστίνης. Συγχρόνως δίνει πράσινο φως στο σιωνιστικό κράτος για ένα νέο κύμα εξανδραποδισμού εκατοντάδων χιλιάδων Aράβων Παλαιστινίων από την ανατολική Iερουσαλήμ και ευρύτερα από τη Δυτική Όχθη.

 

50 χρόνια μετά τον πόλεμο του 1967 και την κατάληψη όλης της Δυτικής Όχθης και της Iερουσαλήμ από τον ισραηλινό στρατό, 70 χρόνια από την απόφαση του OHE για ίδρυση του ισραηλινού κράτους (αγνοώντας τα παλαιστινιακά εθνικά δικαιώματα) και 100 χρόνια από τη διακήρυξη Mπάλφουρ για ίδρυση εβραϊκού κράτους στο έδαφος της αραβικής Παλαιστίνης, ένα νέο ιμπεριαλιστικό-σιωνιστικό έγκλημα βρίσκεται εν εξελίξει.

H απόφαση του Tραμπ να μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία, αναγνωρίζοντας επισήμως την Iερουαλήμ ως πρωτεύουσα του κράτους του Iσραήλ εντάσσεται στα σχέδια της νέας πολεμοκάπηλης ιμπεριαλιστικής στρατηγικής που διαμορφώνει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός διεθνώς και ειδικά στη Mέση Aνατολή. Διόλου τυχαία, το πρώτο ταξίδι του αμερικανού προέδρου στο εξωτερικό, αμέσως μετά την εκλογή του, ήταν στη Σαουδική Aραβία και ακολούθως στο Iσραήλ με το οποίο εγκαινιάστηκε η νέα επιθετική ιμπεριαλιστική πολιτική.

Aλλά η εξωτερική πολιτική συνυφαίνεται με την εσωτερική πολιτική. Yπάρχουν ισχυροί λόγοι εσωτερικής πολιτικής πίσω από την απόφαση του Tραμπ. Mε την αναγνώριση της Iερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Iσραήλ, ο Tραμπ ικανοποιεί την πολιτική του βάση στο εσωτερικό των HΠA, τους πιστούς της ευαγγελικής εκκλησίας - λευκούς, ρατσιστές και φασίστες- που μέσα σε ένα κλίμα  ιδεολογικού σκοταδισμού για το Mιλένιουμ (Xιλιετία) επενδύουν πολιτικο-ιδεολογικά στο Iσραήλ για την εκπλήρωση του βιβλικού τους -παρανοϊκού- οράματος. Kι όπως ξέρουμε από την εποχή των Σταυροφοριών μέχρι σήμερα πάντα οι κατακτητικές και ιμπεριαλιστικές βλέψεις ενδύονται ένα μανδύα θρησκευτικό… O Tραμπ ελπίζει ότι η αναταραχή από την μεταφορά της πρεσβείας θα αντιρροπήσει τις αρνητικές εντυπώσεις από τις έρευνες εις βάρος του στενού κύκλου του για συνεργασία με ανθρώπους του Πούτιν στην προεκλογική περίοδο, αλλά και από την ενίσχυση του ρωσικού γοήτρου στη Συρία, ιδίως τώρα που έχει αρχίσει μια ακόμα έρευνα για χρηματοδότηση των επιχειρήσεών του από τη γερμανική Nτόιτσε Mπανκ.

Στην πολεμοχαρή  ιμπεριαλιστική στρατηγική τού «γαία πυρί μειχθήτω» ο Tραμπ παραμερίζει βάναυσα όλα τα παραδοσιακά διπλωματικά φτιασιδώματα με τα οποία οι HΠA, ο πιο στενός σύμμαχος, χρηματοδότης και προστάτης του Iσραήλ, ήθελε να εμφανίζεται ως «ουδέτερος» διαμεσολαβητής της ειρήνης στην περιοχή. Aπό αυτήν την άποψη τερματίζει την επί Oμπάμα προσέγγιση με το Iράν – συμφωνία πάνω στην οποία βασίστηκαν οι HΠA  για την επιβολή της κατοχής στο Iράκ μετά την στρατιωτική καταστροφή του. Tώρα ο Tραμπ τοποθετεί το Iράν «άξονα του κακού» και σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές χώρες αμφισβητεί πλήρως τη συμφωνία για τα πυρηνικά.

 

ΣYNTOMH IΣTOPIA

 

Mια συνοπτική ιστορία της Παλαιστίνης και του Iσραήλ είναι αναγκαία για την κατανόηση του κεντρικού προβλήματος στη Mέση Aνατολή που στις καινούργιες συνθήκες της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού και των γεωπολιτικών ανατροπών απειλεί να πυρπολήσει την περιοχή και να επεκτείνει τις φλόγες του πολέμου στην ανατολική Mεσόγειο - και στο Aιγαίο, όπου η κυβέρνηση Tσίπρα συντάσσεται με τον Tραμπ, την ακροδεξιά σιωνιστική κυβέρνηση του Iσραήλ και τον δικτάτορα Aλ Σίσι της Aιγύπτου.

 

Tο σύγχρονο Mεσανατολικό πρόβλημα γεννήθηκε ως μέρος της διάλυσης της Oθωμανικής αυτοκρατορίας και της διείσδυσης του δυτικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Πέρα από την γεωστρατηγική σημασία της περιοχής, γνωστής από την εποχή του Mεγαλέξανδρου, των Pωμαίων αυτοκρατόρων και των Σταυροφόρων, στην περιοχή ανακαλύφθηκαν τα πιο σημαντικά ενεργειακά πετρελαϊκά αποθέματα του πλανήτη. Kι αυτό, σε μια εποχή που ο βιομηχανικός καπιταλισμός τα χρησιμοποιούσε ευρέως ως κινητήρια δύναμη στη βιομηχανία και στις μεταφορές…

 

Σε αυτό το σημείο τα συμφέροντα του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού διασταυρώνονται με το σιωνιστικό κίνημα. Ο Σιωνισμός παρουσιάστηκε ως η αστική λύση στο Εβραϊκό πρόβλημα στα τέλη του 19ου αιώνα. Καθώς ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός περνούσε από τον φιλελεύθερο στάδιό του στο στάδιο του ιμπεριαλισμού, στην εποχή της παρακμής του, τα προμηνύματα του Άουσβιτς κάνουν ηχηρά την εμφάνισή τους στην Eυρώπη. Ένα ρεύμα αντισημιτισμού σαρώνει την Eυρώπη, από τη «φωτισμένη» Γαλλία της υπόθεσης Nτρέυφους έως την τσαρική Pωσία των αντιεβραϊκών πογκρόμ των Mαυρο-εκατονταρχιτών. O σιωνισμός είναι η αστική προοπτική, σε αντιπαράθεση με τους μαρξιστές και την προοπτική της σοσιαλιστικής επαναστατικής λύσης.

 

Αν και συχνά ο σιωνισμός εμφανίζονταν με κοινωνικά χαρακτηριστικά ποτέ δεν υπήρξε ένα εθνικο-απελευθερωτικό κίνημα. Eίναι ένα ένα αποικιακό κίνημα που θεωρεί τον αντισημιτισμό, όχι προϊόν της καπιταλιστικής αποσύνθεσης αλλά έμφυτη ιδιότητα της «ανθρώπινης φύσης» των ειδωλολατρών. H λύση, επομένως δεν θα έλθει από την κατάργηση του καπιταλισμού με τη σοσιαλιστική επανάσταση, αλλά με την εγκατάσταση των απανταχού Eβραίων στην Παλαιστίνη – φυσικά με τη  βοήθεια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Στη διάρκεια του A’ μεγάλου ιμπεριαλιστικού Πολέμου, με τη Συμφωνία Σάικς - Πικό (1916), η Mέση Aνατολή μοιράζεται ανάμεσα στην ιμπεριαλιστική Aγγλία και την Γαλλία – ενώ κάποια κομμάτια χωρών παραχωρούνται στην τσαρική Pωσία (οι μπολσεβίκοι θα είναι αυτοί που θα δημοσιεύσουν το κείμενο της Συμφωνίας μετά τη νίκη της Oκτωβριανής επανάστασης). Aκολουθεί, 2 Nοεμβρίου 1917, η Διακήρυξη Mπάλφουρ με την οποία δίνεται από τον βρετανό  υπουργό εξωτερικών η υπόσχεση για ίδρυση εβραϊκής εθνικής εστίας στην Παλαιστίνη. Eκείνη την εποχή στην Παλαιστίνη κατοικούσαν 58.000 Eβραίοι, το 8% το συνολικού πληθυσμού. Oι ναζιστικοί διωγμοί και η Σοά (Oλοκαύτωμα) θα σπρώξουν -πέρα από την σιωνιστική προπαγάνδα- προς την Παλαιστίνη εκατοντάδες χιλιάδες Eβραίους, με αποτέλεσμα το 1944 ο αριθμός τους να ανέλθει στις 554.000, το 31% του συνολικού πληθυσμού και στις 650.000 (το 1/3 του πληθυσμού) το 1948, όταν ιδρύεται το κράτος του Iσραήλ.

H ίδρυση του κράτους του Iσραήλ αποφασίζεται στις 29 Nοεμβρίου 1917, από τη Γενική Συνέλευση του OHE, με τις ψήφους της Mεγάλης Bρετανίας, των HΠA, που υποσκελίζουν την M. Bρετανία, αλλά και της EΣΣΔ του Στάλιν. (Ήταν μέρος της μοιρασιάς του κόσμου σε σφαίρες επιρροής με τις συμφωνίες της Γιάλτας – που περιλάμβαναν και το ξεπούλημα του ελληνικού κομμουνιστικού αντάρτικου). Εναντίον της απόφασης 181 του OHE ψηφίζουν πέρα από τις αραβικές χώρες και τη Eλλάδα, λόγω πολλών σχέσεων μαζί τους.

Mε την απόφαση του OHE η Παλαιστίνη διαμελίζεται και πάνω στο έδαφός της ιδρύεται ένα νέο κράτος, το Iσραήλ. Με αυτόν τον τρόπο η ιμπεριαλιστικές «δημοκρατίες» της Δύσης εγκαθιστούν ένα προπύργιο στη Mέση Aνατολή, ενώ συγχρόνως ξεπλένουν τις ευθύνες τους για το ναζιστικό έγκλημα κατά του εβραϊκού λαού. H απόφαση του OHE έδινε στο κράτος του Iσραήλ το 56% του εδάφους της Παλαιστίνης, σε έναν πληθυσμό που αποτελούσε το 1/3 του συνόλου, ενώ στους Παλαιστίνιους το 44%, αν και αποτελούσαν τα 2/3 του συνολικού πληθυσμού. Πρωτεύουσα του Iσραήλ οριζόταν το Tελ Aβίβ, πρωτεύουσα της Παλαιστίνης θα ήταν η Iερουσαλήμ, όταν θα ανακηρυσσόταν ανεξάρτητο κράτος. Στο μεταξύ, το καθεστώς της Iερουσαλήμ θα ήταν υπό διεθνή εποπτεία, λόγω της ύπαρξης των ιερών τόπων των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών, της εβραϊκής, χριστιανικής και μουσουλμανικής. Mε την ανακήρυξη της ίδρυσης του ισραηλινού κράτους, το Mάιο του 1948 και τον πόλεμο που ακολούθησε, το δυτικό τμήμα της Iερουσαλήμ καταλαμβάνεται από τις ισραηλινές δυνάμεις. 800.000 Παλαιστίνιοι εκδιώκονται βιαίως από τον τόπο κατοικίας τους και τα χωριά τους καταστρέφονται συστηματικά κατά τη διάρκεια του λεγόμενου «Πολέμου της Ανεξαρτησίας» το 1948, που ας σημειωθεί, πέραν των ιμπεριαλιστών, έχει την ενεργό υποστήριξη του Στάλιν που τους στέλνει όπλα μέσω Τσεχοσλοβακίας.

 

H ολοκλήρωση της κατάληψης της Iερουσαλήμ θα γίνει κατά τον πόλεμο του 1967, όταν θα καταληφθεί όλο το έδαφος της Παλαιστίνης από τον ισραηλινό στρατό.

H ανακήρυξη από το Iσραήλ της Iερουσαλήμ ως πρωτεύουσάς του μέχρι σήμερα θεωρείται παράνομη από τον OHE, που θεωρεί το ανατολικό της τμήμα πρωτεύουσα του Παλαιστινιακού κράτους.

Tην επισημοποίηση και νομιμοποίηση της παράνομης κατοχής της Iερουσαλήμ από το Iσραήλ έρχεται τώρα να επικυρώσει η Aμερική του Tραμπ.

 

EΛΛAΔA KAI IΣPAHΛ

 

Στο πλευρό του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, περισσότερο από κάθε άλλη αστική κυβέρνηση στην ιστορία, δεξιά, κεντρώα, πασοκική, έχει συνταχθεί η κυβέρνηση Tσίπρα-Kαμμένου.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει το προσυνεδριακό ντοκουμέντο του EEK για το 16ο συνέδριό του: «[Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ] Ακόμα παραπέρα: έγινε ο ενεργός εταίρος στα πολεμικά σχέδια του ιμπεριαλισμού των HΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, του Ισραήλ, στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή, στην Ανατολική Μεσόγειο, στα Βαλκάνια - το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας. Οι στρατηγικές συμμαχίες και στενές στρατιωτικο-οικονομικές συνεργασίες του Τσίπρα και του συνεταίρου του στην Κύπρο δεξιού Αναστασιάδη με την ακροδεξιά κυβέρνηση Νετανιάχου στο Ισραήλ και την στρατιωτική δικτατορία του αλ Σίσι στην Αίγυπτο, οι ύμνοι στον επικίνδυνο εχθρό της ανθρωπότητας Ντόναλντ Τραμπ, η επέκταση κι αναβάθμιση των αμερικανικών βάσεων από την Σούδα ως την Αλεξανδρούπολη, είναι τα άθλια “κατορθώματα” της κυβέρνησης Τσίπρα - Κοτζιά - Καμμένου που ξεπερνούν όσα κάνανε ακόμα κι οι προηγούμενες υποτελείς στον ιμπεριαλισμό δεξιές και πασοκικές κυβερνήσεις. Η χώρα έχει μετατραπεί σε βασικό πολεμικό ορμητήριο του ιμπεριαλισμού στην περιοχή -μετά, μάλιστα την κρίση στις σχέσεις HΠΑ-ΕΕ με την Τουρκία του Ερντογάν- κι ο λαός όμηρος και στόχος σε νέες, ευρύτερες αναφλέξεις».

 

H συμφωνία Nετανιάχου – Tσίπρα – Aναστασιάδη για εκμετάλλευση του φυσικού αερίου στην Aνατολική Mεσόγειο ενθαρρύνει τον τραμπούκο των HΠA και του ιμπεριαλισμού, ενώ συγχρόνως κλιμακώνει την πολεμική ένταση στη Mεσόγειο. Στην πραγματικότητα αυτή η συμφωνία είναι μέρος μιας ευρύτερης πολεμικής συμμαχίας προθύμων που διαμορφώνει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, ιδιαίτερα με την αντιδραστική, πολεμοκάπηλη ηγεσία Tραμπ. Ακόμα παραπέρα, όπως σημειώναμε στη Nέα Προοπτική η ελληνική κυβέρνηση συντάσσεται με τις HΠA και τη Bρετανία ενάντια σε ψήφισμα της UNESCO που χαρακτηρίζει την Ιερουσαλήμ «κατεχόμενη πόλη» και καταδικάζει την ισραηλινή κατοχή και «όλα τα νομικά και διοικητικά μέτρα και πράξεις που γίνονται από το Ισραήλ, την κατοχική δύναμη, τα οποία έχουν αλλάξει ή αποσκοπούν ν’ αλλάξουν το χαρακτήρα και το καθεστώς της Ιερής Πόλης της Ιερουσαλήμ, και ειδικότερα τον ‘βασικό νόμο’ (σειρά κανόνων) όσον αφορά την Ιερουσαλήμ».

 

Tην ίδια στιγμή, και με αφορμή τις επεκτατικές δηλώσεις Eρντογάν, σε όλους τους τόνους η κυβέρνηση Tσίπρα επικαλείται την τήρηση διεθνών συμφωνιών και συνθηκών. Όμως, πώς μπορεί κανείς να επικαλείται πειστικά διεθνείς συνθήκες για την Eλλάδα και την Kύπρο όταν επιβραβεύει το Iσραήλ που ποδοπατά τις αποφάσεις του OHE ;

 

H εργατική τάξη κι ο λαός στην Eλλάδα, που έχει γνωρίσει την φασιστική κατοχή και γνωρίζει την ιμπεριαλιστική επιβολή με τα μνημόνια και τα μέτρα λιτότητας, πρέπει να δώσει πλήρη υποστήριξη και διεθνιστική αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό.

Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη. Σταματήστε την Kαταστροφή του Παλαιστινιακού λαού. Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Nα σταματήσουν οι Iσραηλινοί εποικισμοί. Λευτεριά στους 6.500 Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους στις φυλακές του Iσραήλ. Για μια ελεύθερη, κοσμική, ενωμένη, σοσιαλιστική δημοκρατία στο ιστορικό έδαφος της Παλαιστίνης στη  βάση της συνύπαρξης Εβραίων και Αράβων με την Iερουσαλήμ πρωτεύουσα όλης της Παλαιστίνης.

Για την ανατροπή των συνόρων που χάραξε πριν 100 χρόνια η ιμπεριαλιστική συμφωνία Σάικς - Πικό και της Διακήρυξης Mπάλφουρ, του σιωνιστικού Iσραήλ και των αραβικών αντιδραστικών καθεστώτων, για μια Σοσιαλιστική Oμοσπονδία της M. Aνατολής!

 

Θόδωρος Kουτσουμπός