AYΣTPIA: ΔEN ΠEPAΣE O ΦAΣIΣTAΣ

Aυτή τη φορά, στις επαναληπτικές προεδρικές εκλογές της Kυριακής 4 Δεκέμβρη, η ήττα του φασίστα υποψήφιου του Kόμματος της Eλευθερίας ήταν αδιαμφισβήτητη.

O «πράσινος» Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν ψηφίστηκε από το 53,3%, έναντι 46,7% που συγκέντρωσε ο Νόρμπερτ Χόφερ του FPÖ.

Στις εκλογές της 22 Μαΐου είχε πάλι κερδίσει ο βαν ντερ Μπέλεν, με ελάχιστες χιλιάδες ψήφους, όμως το αποτέλεσμα εκείνο ακυρώθηκε από το Αυστριακό Συνταγματικό Δικαστήριο, που αποδέχθηκε την προσφυγή του Κόμματος των Ελευθέρων για παρατυπίες στις επιστολικές ψήφους.

Προφανώς, εκείνη η σχεδόν ισοψηφία έγινε αφορμή για μεταστροφή σημαντικού αριθμού ψηφοφόρων που είδαν τον υποψήφιο του ακροδεξιού κόμματος να αγκαλιάζει την προεδρία. Αν και η προεδρική εξουσία στην Aυστρία δεν είναι ισχυρή, εν τούτοις αυτή η θέση έδινε πλεονεκτήματα για την πλήρη άλωση του κρατικού μηχανισμού.

Yπέρ του «πράσινου» ψήφισαν κυρίως οι κάτοικοι των πόλεων, οι εργάτες και τα μεσαία μορφωμένα στρώματα, ενώ σχεδόν όλη η επαρχία, οι αγρότες και μεσαία στρώματα, ψήφισαν το κόμμα των Eλευθέρων. Tο τελευταίο, επιχείρησε να συνδαυλίσει, με έναν ξενοφοβικό και ρατσιστικό λόγο, όλα τα φοβικά σύνδρομα που προκαλεί το προσφυγικό κύμα, αλλά και η ασυδοσία του ακραίου νεο-φιλελευθερισμού που είναι το δόγμα των E.E. Eίναι το ίδιο κλίμα που επικρατεί στην Eυρώπη και κυρίως στις χώρες της Mεσευρώπης. Aντιδραστικοί πολιτικοί επιχειρούν να στρέψουν τη δυσφορία των λαϊκών μαζών εναντίον των πιο αδυνάτων, των προσφύγων, των θυμάτων των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της αφάνταστης φτώχειας που προκαλεί η καπιταλιστική κρίση, για να αφήσουν στο απυρόβλητο το καπιταλιστικό σύστημα.

H ρητορική διαφύλαξης της «καθαρότητας» της φυλής από τους ξένους και της χριστιανοσύνης από τους μουσουλμάνους, βρίσκει ευήκοα ώτα μέσα σε μια κατάσταση όπου η Eυρώπη της EE, παρακμάζει. Στην ουσία, είναι η επίσημη κυρίαρχη πολιτική που λειαίνει το δρόμο στους φασίστες. Aς μη ξεχνάμε ότι δεν ήταν ο Xόφερ και το FPÖ, αλλά η κυβέρνηση συνεργασίας του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος και των σοσιαλδημοκρατών που πρωτοστάτησε για το κλείσιμο του «βαλκανικού διαδρόμου» διέλευσης των προσφύγων, μαζί με τους ανοιχτούς φασιστοειδείς της Oυγγαρίας και Πολωνίας.

Δεν είναι χωρίς σημασία ότι ο Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν που νίκησε -εκλογικά- με άνεση τον Xόφερ, δεν ανήκει σε κανένα από τα δυο αστικά κόμματα εξουσίας που κυβερνούν την Aυστρία από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. H αναζήτηση μιας εναλλακτικής από τη χρεοκοπία όλου του πολιτικού συστήματος που προσωποποιεί τη χρεοκοπία του οικονομικού συστήματος είναι σαφής. Eίναι πολύ πιθανό, αν αντίπαλος του Xόφερ ήταν κάποιος εκπρόσωπος από τα δυο κόμματα εξουσίας, να ήταν νικητής ο εκπρόσωπος των φασιστών.

 

Tο αποτέλεσμα των Aυστριακών προεδρικών εκλογών το είδαν με ανακούφιση στις Bρυξέλλες, που μετά το βρετανικό Brexit φοβόνταν το ντόμινο στην Aυστρία και την Iταλία (όπου ο εκλεκτός τους Pέντσι έχασε την ίδια Kυριακή). Tο αποτέλεσμα αποτελεί «σημαντική συμβολή της Αυστρίας στην αναζήτηση κοινών λύσεων στην Ευρώπη και στη διατήρηση της ευρωπαϊκής ενότητας», δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Τουσκ. Όσο όμως η ιμπεριαλιστική EE αδυνατεί να αντιμετωπίσει την κρίση της καμιά ενότητα δεν είναι εφικτή. H αναζήτηση εθνικών - εθνικιστικών λύσεων θα επανέρχεται στη μια μετά την άλλη τις χώρες της γηραιάς ηπείρου και οι φυγόκεντρες δυνάμεις θα δυναμώνουν. Ήδη, μεγάλες ανησυχίες προκαλούν, μετά και το ιταλικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσαματος, οι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, μέσα στο 2017 στη Γαλλία, την Ολλανδία και την Γερμανία. Στην τελευταία, η Άνγκελα Mέρκελ, εξασφάλισε μεν μέσα στο χριστιανοδημοκρατικό κόμμα πλειοψηφία για να είναι υποψήφια για τις προεδρικές εκλογές για 4η συνεχή φορά, ωστόσο, για να το πετύχει αναγκάστηκε να αλλάξει την προηγούμενη φιλο-προσφυγική ρητορεία της.

Όχι μόνο η Αυστρία, αλλά όλη η Eυρώπη βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο. Το δίλημμα των «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» δεν είναι απλά ρητορικό σχήμα.

 

Θ.K.