ΒΡΑΖΙΛΙΑ , ΠΥΡΕΤΟΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

 

Μέχρι και ο Ρομάριο (χτεσινός σκόρερ άλλου Κυπέλλου, σήμερα βουλευτής), δήλωσε δημόσια ότι το κύπελλο είναι ένα σκάνδαλο άνευ προηγουμένου. Η λαϊκή απόρριψη συνδυάζεται με ένα κύμα απεργιών.

Για τις 12 Ιουνίου, ημέρα έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου, είναι προγραμματισμένη μια κινητοποίηση-γίγας στο Σάο Πάολο, την έδρα των εγκαινίων. Στη Βραζιλία υπάρχει περισσότερη προσδοκία λόγω του μεγέθους των διαδηλώσεων παρά για την απόδοση των ομάδων. Δεν πρόκειται μόνο για τη συνέχιση των διαδηλώσεων του περασμένου Ιούνη. Η Βραζιλία βιώνει το μεγαλύτερο απεργιακό κύμα από τα τέλη της δεκαετίας του '70 και τις αρχές της δεκαετίας του '80. Λαϊκά κινήματα, ιδιαίτερα το κίνημα για στέγαση (MTST, οι «χωρίς στέγη»), βρίσκονται σε ποιοτικά ψηλότερο σημείο ανάπτυξης από ό,τι ένα χρόνο νωρίτερα. Το MTST πραγματοποίησε στις 8 Μαΐου διαδηλώσεις αποκλεισμού δρόμων και δρομολογίων, με δεκάδες χιλιάδες συμμετέχοντες σε οκτώ πολιτείες, ταυτόχρονα.
Οι παρατεταμένες απεργίες έχουν ως επίκεντρο τον δημόσιο τομέα, όπου το πάγωμα των μισθών είναι άνευ προηγουμένου, σε ένα πλαίσιο πληθωρισμού πολύ υψηλότερο από ό,τι δείχνουν οι επίσημοι αριθμοί. Εργαζόμενοι από τους πιο διαφορετικούς τομείς της ομοσπονδιακής κυβέρνησης βρίσκονται σε απεργία, με συστηματικές κινητοποιήσεις στο δρόμο, καθώς και πολιτειακοί και τοπικοί εκπαιδευτικοί σε αρκετές πολιτείες. Τα τηλεοπτικά κανάλια είναι αναγκασμένα να διαιρούν τα πάνελ τους σε τρία μέρη για να μπορούν να καταγράψουν όλα όσα συμβαίνουν. Η αστυνομία καταστέλλει τα πάντα, αλλά οι κινητοποιήσεις αυξάνονται. Τα τρία κρατικά πανεπιστήμια του Σάο Πάολο (USP, Unesp, Unicamp), τα σημαντικότερα της χώρας, αποφάσισαν (στις 21 Μαΐου) κοινή απεργία τριών τομέων (καθηγητές, διοικητικό προσωπικό και φοιτητές) επ’ αόριστον. Πικετοφορίες πραγματοποιούνται παντού.
Οικονομικά διαρκή αποθέματα συσσωρεύονται. Η καταναλωτική πίστη, μεγάλο όπλο της “κοινωνικής σταθερότητας” της τελευταίας δεκαετίας, έχει φθάσει στα όριά της. Η εξωτερική αγορά, η μεγάλη μηχανή της βραζιλιάνικης “ανάπτυξης” την τελευταία δεκαετία, συρρικνώνεται. Ο Πρόεδρος της Κίνας, νούμερο ένα πελάτης, ήρθε στη Βραζιλία για να ζητήσει μειώσεις των τιμών των πρωτογενών προϊόντων -80% των εξαγωγών της Βραζιλίας- και να ανακοινώσει τους συντελεστές εισαγωγής βιομηχανικών προϊόντων.
Το κράτος πρέπει να παράγει πρωτογενές πλεόνασμα 99 δισεκατομμυρίων ρεάλ (45 δις δολάρια περίπου) για να καταβάλει τους τόκους του δημόσιου χρέους. Αυτό στέλνει στην κόλαση τους μισθούς, την υγεία, την εκπαίδευση και όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, ήδη εξαθλιωμένες. Το Κύπελλο, όμως, κοστίζει, όσο γνωρίζουμε, πάνω από 28 δις ρεάλ. Ήδη έχουν σκοτωθεί εννέα εργαζόμενοι στα υπερτιμημένα έργα που εκτελούνται σε πλήρη απόδοση. Ακόμη και οι εντυπωσιακοί σχολιαστές της τηλεόρασης (μια βραζιλιάνικη ειδικότητα), πάντα αντιδραστικοί και κόλακες της αστυνομίας, βρίζουν τους μπάτσους που καταστέλλουν τις διαδηλώσεις.
Οι εκπληκτικές απεργίες των οδηγών λεωφορείων και των ελεγκτών στο Ρίο και το Σάο Πάολο, προκάλεσαν το μεγαλύτερο μποτιλιάρισμα στην ιστορία της πρωτεύουσας του κράτους, με σχεδόν 400 χιλιόμετρα δρόμων και λεωφόρων σταματημένα (περίπου 800 χλμ σύμφωνα με τα ελικόπτερα). Οι εργοδοσίες είχαν ήδη συμφωνήσει σε μια αναπροσαρμογή της τάξεως του 10% (πληθωρισμός + 3%), που οι γραφειοκρατικές ενώσεις (pelegos - στμ: επικάλυμμα σέλας, οι ηγέτες ενώσεων που βρίσκονται υπό κρατική κηδεμονία) είχαν ήδη εγκρίνει με ψευτοσυνελεύσεις. Η βάση του Ρίο, όμως, απαίτησε το 40 % και σταμάτησε εντελώς, μια ενέργεια στην οποία η κεντρική εναλλακτική [συνδικαλιστική ένωση] Conlutas, έπαιξε σημαντικό ρόλο. Δύο ημέρες αργότερα, αυτό επαναλήφθηκε στο Σάο Πάολο, αν και εδώ χωρίς την Conlutas, και η απεργία εξαπλώθηκε στην περιφέρεια (Osasco, ABCD, κλπ) με συνελεύσεις βάσης, με πικετοφορίες.
Δεκαπέντε χιλιάδες δεξαμενόπλοια έδεσαν στο λιμάνι του Cubatao. Σε πολλά συνδικάτα, η εργοδοσία ανέμενε προσαρμογές αρκετά πάνω από τον επίσημο πληθωρισμό. Οι διαμαρτυρίες κατά του Παγκόσμιου Κυπέλλου έχουν ενοποιήσει πολιτικά όλες τις κινήσεις. Η συζήτηση αφορά στο πώς θα δοθεί μια ανεξάρτητη πολιτική έκφραση σε όλο αυτό. Η αριστερά είναι διχασμένη (PSOL, PSTU και άλλα ζευγάρια ακρωνύμιων-φαντασμάτων) και με ισχυρούς φραξιονιστικούς αγώνες (το PSOL απέρριψε τον υποψήφιο που η βάση είχε ψηφίσει για κυβερνήτη του Σάο Πάολο). Η χώρα είναι σε κατάσταση διαβουλεύσεων. Όσοι έρχονται στο Παγκόσμιο Κύπελλο θα αντικρύσουν αξιοθέατα που δεν συμπεριλαμβάνονταν στο τουριστικό πακέτο που αγόρασαν.

Οσβάλντο Κοτζιόλα, 29 Μαΐου 2014