ΟΥΚΡΑΝΙΑ: ΚΡΙΣΗ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Η συνάντηση των υπουργών εξωτερικών των ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας, Βρετανίας, Ρωσίας στο Παρίσι, την Τετάρτη 5 Μάρτη απέτυχε να καταλήξει σε κοινή συμφωνία.

Η σύγκρουση ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ε.Ε αλλά και μέσα στην Ε.Ε, με την Γερμανία της Μέρκελ, σε αντίθεση με κυβερνήσεις της ανατολικής Ευρώπης, να μην στηρίζει τις κυρώσεις ενάντια στην Ρωσία του Πούτιν είναι χαρακτηριστική της περιπλοκής που αυτή η κρίση έχει προκαλέσει. Το ΝΑΤΟ απειλεί με «επανεξέταση της θέσης της Ρωσίας μέσα στη συμμαχία» και προαναγγέλλει αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας του στην Πολωνία.

Η χερσόνησος της Κριμαίας, στα νότια της Ουκρανίας, βρίσκεται κάτω από ρωσικό έλεγχο. Την ίδια στιγμή όχι μόνο στην Κριμαία αλλά και σε άλλες περιοχές, στην ανατολική Ουκρανία, σημειώνονται μαζικές διαμαρτυρίες του ντόπιου πληθυσμού και καταλήψεις κρατικών κτηρίων ενάντια στην νέα “κυβέρνηση” των δυτικόφιλων ολιγαρχών, των αντρεικέλων της ΕΕ και των HΠΑ με την συμμετοχή των Ναζιστών σε θέσεις-κλειδιά. Τις τελευταίες μέρες τα κτήρια της τοπικής κυβέρνησης της ανατολικής επαρχίας Ντονέτσκ έχουν καταληφθεί από κατοίκους που δεν αναγνωρίζουν την «κυβέρνηση του Κιέβου» και ζητούν, όπως και στην Κριμαία, την «διεύρυνση της αυτονομίας» των περιοχών προς την κατεύθυνση της προσάρτησής τους στη Ρωσία. Το τοπικό κοινοβούλιο της Aυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας αποφάσισε τελικά, την Πέμπτη 6 Μάρτη, να αιτηθεί την προσάρτηση της χερσονήσου στην Ρωσία και προς το σκοπό αυτό προκήρυξε δημοψήφισμα για τις 16 Mαρτίου – γεγονός που επιδεινώνει την ένταση.

Η κινητοποίηση τουλάχιστον 16000 στρατιωτών του ρωσικού στρατού που έχουν καταλάβει τα κεντρικά σημεία της χερσονήσου Κριμαίας, είναι το επακόλουθο της ανατροπής της φιλο-ρωσικής κλίκας Γιανουκόβιτς μετά από τις κινητοποιήσεις του λεγόμενου Ευρω-Μαϊντάν και της ωμής παρέμβασης των ιμπεριαλιστών των HΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Η ρωσική απάντηση ξεκίνησε το Σάββατο 1 Μάρτη, μπλοκάροντας όλες τις ουκρανικές στρατιωτικές βάσεις των πόλεων της Κριμαίας καθώς και τα στρατιωτικά και πολιτικά αεροδρόμια.

Η ανατροπή του Γιανουκόβιτς από την προεδρική εξουσία και το τέλος της κυβέρνησής του, θα ήταν αδύνατη χωρίς την αιματηρή εξέγερση στο Κίεβο την εβδομάδα 17-21 Φλεβάρη. Η επιμονή των βίαιων συγκρούσεων με την αστυνομία πριν και μετά τη σαθρή συμφωνία Γιανουκόβιτς με τους ηγέτες της «αντιπολίτευσης» (Τετάρτη 19 Φλεβάρη) για το μοίρασμα της εξουσίας και την προκήρυξη εκλογών, ήταν πάνω από τα όρια αντοχής του καθεστώτος Γιανουκόβιτς. Τυπικά, η ανατροπή του, έγινε το Σάββατο 22 Φλεβάρη με την αποστασία της πλειοψηφίας των βουλευτών του κόμματός του (Κόμμα των Περιφερειών») που ψήφισαν την αποπομπή του, περνώντας στις γραμμές τής μέχρι τότε αντιπολίτευσης. 328 σε σύνολο 449 βουλευτών εξέλεξαν για μεταβατικό πρόεδρο μέχρι τις εκλογές της 25ης Μάη τον Αλεξάντερ Τουρτσίνωφ, θεωρούμενο και ως το δεξί χέρι της περιβόητης Τιμοσένκο, φίλης των ΗΠΑ αλλά και της Μαφίας. Για την αποπομπή Γιανουκόβιτς δε χρειάστηκε ο σεβασμός σε καμιά συνταγματική νομιμότητα για την οποία κόπτονται τώρα Ουάσιγκτον, Λονδίνο, Παρίσι και Βερολίνο μαζί και η χορωδία τους στην ελληνική κυβέρνηση .

Ο προσωρινός Πρωθυπουργός Γιάτσενουκ του κόμματος «Πατρίδα», διακατέχεται από ακροδεξιά φρονήματα και «υπόσχεται κόλαση» για τον ουκρανικό λαό. Οι δυνάμεις των ακραιφνών Ναζί, το κόμμα Σβομπόντα, ο «Δεξιός Τομέας» κ.ά, παραμένουν οπλισμένες μέχρι τα δόντια με νατοϊκά όπλα και ελέγχουν τα στρατηγικά σημεία σε Κίεβο και Δυτική Ουκρανία. Ο επικεφαλής των ναζιστών του «Δεξιού Τομέα» διορίστηκε μάλιστα «αναπληρωτής γραμματέας του συμβουλίου εθνικής ασφάλειας και άμυνας». Ήδη σπάσανε τα γραφεία του ΚΚ Ουκρανίας, ανακοινώνονται μέτρα απαγόρευσής του και απαγόρευσης της “κομμουνιστικής ιδεολογίας”(!). Ταυτόχρονα προωθείται η αποποινικοποίηση της ναζιστικής ιδεολογίας μαζί με την απαγόρευση διδασκαλίας γλωσσών των μειονοτήτων που ζουν στην χώρα.

Η αιματηρή αναταραχή στην Ουκρανία αποτελεί τομή και βίαιο σπασμό στην διαδικασία καπιταλιστικής παλινόρθωσης που άρχισε με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Η ενσωμάτωση στην παγκόσμια καπιταλιστική αγορά δεν μπορούσε να γίνει χωρίς εκρηκτικές αντιφάσεις και παραλυτικά φαινόμενα. Η μεταβατική κατάσταση μετά το 1991 -αυτό που το ΕΕΚ ανέλυε σαν παρατεταμένη κρίση της μετάβασης- τινάζεται στον αέρα με την έκρηξη της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και με την κρίση στην ίδια την ΕΕ και την ευρωζώνη. Η ουκρανική μεταβατική οικονομία και κοινωνία, ευάλωτη μετά την μαζική ληστεία του πλούτου της από τις μαφιόζικες κλίκες των ολιγαρχών, δυτικόφιλων και ρωσόφιλων, κατέρρευσαν και λειτουργούν σα πιόνια στο γεωπολιτικό παιχνίδι των Μεγάλων Δυνάμεων που θέλουν να προσαρτήσουν την χώρα διαμελισμένη ή όχι.

100 χρόνια μετά το 1914 και τον μεγάλο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κίεβο κινδυνεύει να γίνει το νέο Σεράγεβο.

Το Κάλεσμα στην 2η Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη που φιλοξενεί στην Αθήνα το ΕΕΚ στις 29-30 Μαρτίου τονίζει: « Είναι προφανές ότι οι βίαιοι ανταγωνισμοί μεταξύ των ΗΠΑ, της ΕΕ/Γερμανίας και της Ρωσίας για την νευραλγική γεωπολιτικά Ουκρανία απειλούν να διαμελίσουν αυτή τη χώρα όπως την πρώην Γιουγκοσλαβία, βάζοντας συγχρόνως φωτιά σε μια πυριτιδαποθήκη που μπορεί να ανατινάξει ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Για να νικήσουμε την απειλή είναι επειγόντως αναγκαίος ένας νέος διεθνιστικός προσανατολισμός, ένας πραγματικά επαναστατικός λαϊκός αγώνας εναντίον του δυτικού ιμπεριαλιστικού αποικισμού και εναντίον της υποταγής στο ρωσικό βοναπαρτισμό, μια πάλη για την ανατροπή και την απαλλοτρίωση του πλούτου και της εξουσίας του συνόλου της διεφθαρμένης ολιγαρχίας, για τη συντριβή του φασισμού και των νοσταλγών του Μπαντέρα και του Χίτλερ - για μια ανεξάρτητη, ενωμένη, σοσιαλιστική Ουκρανία κυβερνώμενη από τον ίδιο τον λαό της, από τα εργατικά και αγροτικά Συμβούλια.»