Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Την Πέμπτη στις 6 Φεβρουαρίου, η εκδίκαση της υπόθεσης που αφορούσε το Μουσταφά Τζιχάν Γιλμάζ (Mustafa Yilmaz Cihan), μέλος του Επαναστατικού Εργατικού Κόμματος (DIP), ξεκίνησε στην μεσογειακή πόλη της Αττάλειας στη νότια Τουρκία. Ο σύντροφός μας Τζιχάν δικαζόταν μαζί με ορισμένα μέλη της Οργάνωσης της Σοσιαλιστικής Νεολαίας, μιας άλλης τάσης μέσα στο σοσιαλιστικό κίνημα, για τη συμμετοχή του στις διαδηλώσεις στην Αττάλεια, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του λαού στην Τουρκία το περασμένο καλοκαίρι, περισσότερο γνωστή ως εξέγερση του Γκεζί Παρκ. Ο Τζιχάν και δύο συγκατηγορούμενοί του κρατούνταν στη φυλακή για τέσσερις μήνες εν αναμονή της δίκης. Στο τέλος της πρώτης αυτής συνεδρίασης του δικαστηρίου, αφέθηκαν ελεύθεροι ο Τζιχάν και οι άλλοι δύο. Επιπλέον, το σύνολο του τρόπου με τον οποίο εκτυλίχθηκε η πρώτη αυτή συνεδρίαση αποτέλεσε ένα θρίαμβο για την εξέγερση του λαού και μια σημαντική πολιτική νίκη για το κόμμα μας.

 

Το σύνθημα του DIP ήταν, από την αρχή αυτής της υπόθεσης ότι: «η λαϊκή εξέγερση δεν μπορεί να δικαστεί!». Αυτό αποδείχθηκε ότι είναι απολύτως αληθές. Η υπερασπιστική γραμμή που παρουσιάστηκε τόσο από το Μουσταφά Τζιχάν Γιλμάζ όσο και από τον δικηγόρο μας Σιάρ Ρισβάνογλου (SIAR Rişvanoğlu), ιδρυτικό μέλος του κόμματός μας, καθώς και εκείνες των άλλων κατηγορουμένων, είχε εκ φύσεως πολιτικό χαρακτήρα, ήταν εξαιρετικά ευθεία ως προς την υπεράσπιση της λαϊκής εξέγερσης και πιστή στον απώτερο στόχο του κόμματός μας, την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν και την αντικατάστασή της με εργατική εξουσία, και χωρίς απολογητική διάθεση όσον αφορά τις μεθόδους σωματικής αυτοάμυνας που εφάρμοσαν οι σύντροφοί μας κατά τη διάρκεια των μαχών στο δρόμο.

 

Το χρονικό μιας δύσκολης ημέρας

 

Η ακροαματική διαδικασία διήρκεσε ολόκληρη την ημέρα της Πέμπτης 6/2/2014. Ωστόσο, η πόλη της Αττάλειας αγκάλιασε τον σκοπό ξεκινώντας το προηγούμενο βράδυ μια μεγάλη πορεία μέσα από την πόλη στην οποία συμμετείχαν πολλές εκατοντάδες. Οι υποστηρικτές των συναγωνιστών διοργάνωσαν επίσης μια πορεία το πρωί της ακροαματικής διαδικασίας , φωνάζοντας, «η εξέγερση του λαού δεν μπορεί να δικαστεί!» και «εξέγερση, επανάσταση, ελευθερία!» στα τουρκικά και στα κουρδικά. Μια υπαίθρια συνέντευξη τύπου δόθηκε στο τέλος της πορείας. Στο δελτίο τύπου τονίστηκε ότι η υπόθεση αυτή ήταν πραγματικά αντιπροσωπευτική ως προς τη δίκη των εκατομμυρίων που συμμετείχαν στην εξέγερση. Ο Σουνγούρ Σαβράν (Sungur Savran) μίλησε εκ μέρους του DIP και αντιπαρέβαλε την κατάσταση του Τζιχάν με εκείνη του Μπιλάλ Ερντογάν, του νεαρού γιού του πρωθυπουργού ο οποίος κλήθηκε να καταθέσει πριν από ένα μήνα στο γραφείο του εισαγγελέα κατά τη διενέργεια έρευνας σε υπόθεση διαφθοράς στην οποία εμπλέκεται, αλλά όντας πάνω από το νόμο, δεν έχει ακόμη εμφανιστεί για να δώσει κατάθεση. Ο Σαβράν επεσήμανε ότι περιπτώσεις όπως αυτή του Τζιχάν και των συγκατηγορουμένων του ήταν πραγματικά κατασκευασμένες έτσι ώστε να καταπνιγούν οι έρευνες για τη διαφθορά της κυβέρνησης, δεδομένου ότι η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι μια νικηφόρα λαϊκή εξέγερση θα θεωρήσει αμέσως τις κυβερνητικές δυνάμεις υπεύθυνες για όλα αυτά τα εγκλήματα και άλλα. Εκτός από τους πολλούς υποστηρικτές μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, ένα μεγάλο μπλοκ υποστηρικτών υπήρχε έξω από το δικαστικό μέγαρο όλη την ημέρα για περισσότερο από δώδεκα ώρες, φωνάζοντας συχνά συνθήματα, και σηκώνοντας τα πανό των οργανώσεων που ήταν παρούσες. Το DIP ήταν το μεγαλύτερο μπλοκ, με αγωνιστές από πολλά μέρη της χώρας.

 

Η ίδια η δικαστική αίθουσα ήταν γεμάτη με τις οικογένειες και τους υποστηρικτές των κατηγορουμένων. Αυτή η περίπτωση της δίκης είναι σαν εκείνες τις περιπτώσεις των δικών για «τρομοκρατία», την πιο αδίστακτη περίπτωση δίκης στη χώρα. Και όμως, οι κατηγορούμενοι και οι δικηγόροι τους, κατάφεραν να μετατρέψουν αυτή την ακροαματική διαδικασία σε δίκη, όπου η κυβέρνηση και το καθεστώς παραπέμπονται και δικάζονται. Το πρωί και νωρίς το απόγευμα κατέθεσαν οι κατηγορούμενοι. Το δικαστήριο τότε άκουσε τις καταθέσεις μιας ειδικής ομάδας σοσιαλιστών δικηγόρων. Παρά το γεγονός ότι οι καταθέσεις των άλλων κατηγορουμένων και των συνηγόρων τους ήταν πολιτικές και υψηλού διαμετρήματος, οι καταθέσεις που έγιναν από τον σύντροφό μας Τζιχάν και το δικηγόρο μας Σιάρ Ρισβάνογλου ξεχώρισαν ανάμεσα σε όλους τους άλλους για την πολιτική τους ευκρίνεια και παρρησία.

 

Στο τέλος μιας δύσκολης ημέρας, το δικαστήριο αποφάσισε να απελευθερώσει όλους τους κατηγορούμενους που κρατούνταν στη φυλακή μέχρι σήμερα. (Υπήρχαν και άλλοι κατηγορούμενοι στη δίκη, αν και δεν ήταν υπό κράτηση). Eρχόμενη μετά τις δυναμικές καταθέσεις από τους κατηγορούμενους και τους δικηγόρους κατά τις οποίες κανείς δεν μάσησε τα λόγια του, αυτή η απελευθέρωση ήταν ένας τεράστιος θρίαμβος. Οι κατηγορούμενοι στη συνέχεια πήγαν στη φυλακή για τις τελευταίες διατυπώσεις που έπρεπε να ολοκληρωθούν και τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι μετά τα μεσάνυχτα. Το DIP υποδέχτηκε τον Τζιχάν και τους άλλους που απελευθερώθηκαν μπροστά από τη φυλακή τραγουδώντας τη Διεθνή.

 

Ενώ όλα αυτά συνέβαιναν στην Αττάλεια της Τουρκίας, σε πόλεις σε όλη την Ιταλία, την Ελλάδα και την μακρινή Αργεντινή, μέλη του Partito Comunista dei Lavoratori (PCL), του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (EEK) και του Partido Obrero (PO) αντίστοιχα, οργάνωσαν διαδηλώσεις μπροστά από τουρκικές πρεσβείες και προξενεία. Πιο αξιοσημείωτα, στη διαμαρτυρία μπροστά από την τουρκική πρεσβεία στο Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή, συμμετείχαν δύο μέλη του Κογκρέσου της Αργεντινής, ο Néstor Pitrola και ο Pablo López, που εξελέγησαν με το ψηφοδέλτιο του Μετώπου της Αριστεράς (Frente de Izquierda), στο οποίο το PO είναι η ηγετική δύναμη. Άλλα τμήματα της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς, όπως το φινλανδικό MTL, απέστειλαν μηνύματα αλληλεγγύης. Έτσι, ο θρίαμβος δεν οφείλεται αποκλειστικά στην αξιόλογη προσπάθεια των αγωνιστών του DIP, αλλά σαφέστατα και στη συμβολή των αδελφών οργανώσεών μας.

 

Το αποτύπωμα του DIP

 

Το DIP στο σύνολό του, από την πρώτη μέρα της σύλληψης του Τζιχάν, προσπάθησε να τον αποσπάσει από τη μέγγενη των κατασταλτικών δυνάμεων της μπουρζουαζίας, μια από τις προτεραιότητες της δράσης του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αυτό σήμαινε όχι μόνο να σώσει τον σύντροφό μας, κάτι σημαντικό από μόνο του, αλλά και να προστατεύσει την εξέγερση του λαού από την ποινική αντεπίθεση της αστικής τάξης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κύριο σύνθημα που υιοθετήθηκε ήταν: «η εξέγερση του λαού δεν μπορεί να δικαστεί!» Το κόμμα αντιμετώπισε την περίπτωση του Τζιχάν σε τακτική βάση στα έντυπά του και την ιστοσελίδα του, προετοίμασε υλικό (αφίσες, αυτοκόλλητα, κάρτες κλπ) για να την δημοσιοποιήσει, έφερε το θέμα σε κάθε διεθνή συνάντηση στην οποία συμμετείχε το DIP και ξεκίνησε μια οικονομική εκστρατεία για να καλύψει τα έξοδα όλης αυτής της προσπάθειας. Τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν ξεπλήρωσαν με το παραπάνω αυτή την προσπάθεια.

 

Το επίκεντρο της νίκης αποτέλεσε η κατάθεση που διάβασε ο Τζιχάν κατά την ακροαματική διαδικασία. Εξαιρετικό γνώρισμα αυτής της κατάθεσης ήταν η παρρησία του χαρακτηρισμού, τόσο των γεγονότων του καλοκαιριού του 2013 και όσο και της συμμετοχής του στα γεγονότα στην Αττάλεια. Ο Τζιχάν κατέστησε σαφές ότι ήταν εξέγερση ενός λαού που ενέπλεξε τρεισήμισι εκατομμύρια ανθρώπους, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών σε 80 από τις 81 επαρχίες της Τουρκίας. Επίσης, προέβαλε ξεκάθαρα την πολιτική του κόμματός του: Το DIP προσπάθησε να δημιουργήσει μια γέφυρα μεταξύ της πολυσχιδούς εξέγερσης των ανθρώπων και του κινήματος της εργατικής τάξης, για να πείσει το κουρδικό κίνημα και τους ανθρώπους που συμμετέχουν σ’ αυτό ότι, αντί να μένουν αμέτοχοι όπως προσπάθησε η ηγεσία να κάνει, είναι προς όφελός τους, να δημιουργήσουν μια πολύ ισχυρότερη συμμαχία δυνάμεων που θα ανατρέψει την κυβέρνηση Ερντογάν και θα την αντικαταστήσει με την κυβέρνηση των εργατών και των εργαζόμενων. Τόνισε, επίσης, την ειρωνεία ότι ενώ συμμετέχοντες στην εξέγερση του λαού κάθονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου, δικαστικές υποθέσεις που υποτίθεται ότι πρέπει να εντοπίσουν και να τιμωρήσουν τους δράστες των έξι διαφορετικών περιπτώσεων δολοφονιών από τις λεγόμενες δυνάμεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του λαού αφέθηκαν να μαραζώνουν λόγω διαδικαστικών επιπλοκών. Η πρότασή του σε σύγκριση με τη δική τους περίπτωση με ένα από τα θύματα της κρατικής καταστολής, τον Ali Ismail Korkmaz, έγινε πρωτοσέλιδο των εφημερίδων: «Αν δεν είχαμε τρέξει πιο γρήγορα ή δεν είχαμε αποφύγει να σκοντάψουμε ή να πέσουμε, πιθανότατα θα είχαμε την ίδια τύχη στα χέρια των κακοποιών της κυβέρνησης.» (Ο Ali Ismail Korkmaz δολοφονήθηκε σε ένα σκοτεινό δρομάκι από μυστικούς μπάτσους και πολίτες κακοποιούς που κρατούσαν κλομπς με τα οποία χτύπησαν το νεαρό επαναστάτη μέχρι θανάτου).

 

Ο Τζιχάν δεν απέκρυψε ούτε το ρόλο του στα γεγονότα της Αττάλειας. Είπε : «Το όνομα του κόμματός μου είναι Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα. Η κυβέρνηση Ερντογάν επιτίθεται για μια ολόκληρη δεκαετία στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης στο όνομα των συμφερόντων της αστικής τάξης. Έτσι, δεν υπάρχει τίποτα πιο φυσικό από το να λάβει μέρος το κόμμα μου σε μια λαϊκή εξέγερση εναντίον αυτής της κυβέρνησης για να την ανατρέψει. Γι’ αυτό ήμουν τόσο ενεργός στην κινητοποίηση της Αττάλειας».

 

Όσο για Σιάρ Ρισβάνογλου, σε μια αγόρευση που καθήλωσε το σύνολο της αίθουσας του δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των αμύητων χωροφυλάκων που ήταν εκεί για να παρακολουθούν τους κατηγορουμένους, ο δικηγόρος του κόμματος άνοιξε την αγόρευσή του λέγοντας ότι, αντί αυτών των νεαρών αγωνιστών, ο πρωθυπουργός Ερντογάν θα έπρεπε να κάθεται στο ειδώλιο μαζί με τους υπουργούς του, τους επαρχιακούς κυβερνήτες και τους διοικητές της αστυνομίας, με λίγα λόγια, το σύνολο των αξιωματούχων που είναι υπεύθυνοι για το θάνατο ή τον ακρωτηριασμό δεκάδων ανθρώπων και των τραυμάτων που υπέστησαν χιλιάδες κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για το πάρκο Γκεζί. Ο Ρισβάνογλου απερίφραστα υπερασπίστηκε τη φυσική δράση άμυνας που αναλήφθηκε από τους διαδηλωτές λόγω των βίαιων επιθέσεων της αστυνομίας ενάντια στις διαδηλώσεις, επικαλούμενος τη σημασία της αυτοάμυνας και την de facto εφαρμογή της  ως  ενός από τα δικαιώματα που αποκτήθηκαν ιστορικά.

 

Έχοντας επαρκώς εξηγήσει την πολιτική του DIP κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στο Γκεζί, κατέληξε λέγοντας ότι, αντί για τη νεολαία, όπως ο Τζιχάν, αν και μπορεί να είναι στην πρωτοπορία της τοπικής δράσης, το κράτος θα πρέπει να σύρει σε δίκη, εάν αυτός είναι ο προσανατολισμός του, τους ηγέτες του κόμματος, πολλοί από τους οποίους ήταν φυσικά παρόντες στο ακροατήριο, όπως τόνισε.

 

Μια θαρραλέα στάση, μια πλήρης νίκη

 

Το DIP πήρε μια τολμηρή και ειλικρινή επαναστατική στάση αναφορικά με την κατάσταση στην Τουρκία. Το έκανε αυτό στην περίπτωση που ένας από τους κορυφαίους τοπικούς συντρόφους του ήταν όμηρος στα χέρια του κράτους. Και ο Τζιχάν, ο ίδιος ο όμηρος, δεν μάσησε τα λόγια του ούτε για την αντικειμενική κατάσταση ή για την πολιτική του DIP. Το αποτέλεσμα ήταν, ωστόσο, η απελευθέρωση του Τζιχάν και των συγκατηγορουμένων του, πράγμα που σημαίνει νίκη στο ηθικός έδαφος. Η διεθνής αλληλεγγύη χωρίς καμία αμφιβολία επίσης, έπαιξε το ρόλο της εδώ στην επίτευξη αυτής της νίκης.

 

Η Τουρκία διανύει μια πάρα πολύ βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση, που κατακερματίζει τον κρατικό μηχανισμό δημιουργώντας αυτό που εμείς στο DIP αποκαλούμε «κρίση του κράτους». Σε συνδυασμό με το ανεξάντλητο δυναμικό της εξέγερσης του λαού το περασμένο καλοκαίρι, η κρίση δίνει μια τεράστια ευκαιρία στην οποία ένα επαναστατικό κόμμα μπορεί να παρέμβει. Το DIP έχει δεσμεύσει όλες του τις δυνάμεις σε αυτή την πολύ δύσκολη αποστολή.