ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΡΑΚΟΦΣΚΙ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΣΝΙΑ

 

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους και τη νεολαία της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης! ΗΠΑ και ΕΕ, κάτω τα χέρια από τη Βοσνία !

Βαλκανικό Σοσιαλιστικό Κέντρο Κριστιάν Ρακόφσκι, 10 Φεβρουαρίου 2014

 

 

 

Το βοσνιακό καζάνι τελικά εξερράγη! Σε μια χώρα σπαραγμένη από τον εμφύλιο πόλεμο μόλις πριν από δύο δεκαετίες και που έκτοτε μαραζώνει κάτω από μια υπερδιογκωμένη και δυσλειτουργική δομή κράτους που συστάθηκε από την επιβεβλημένη από τις ΗΠΑ Συμφωνία του Ντέιτον το 1995· σε μια χώρα όπου το ποσοστό της ανεργίας ανέρχεται επισήμως στο 27,5%, αν και άλλες εκτιμήσεις το τοποθετούν πιο κοντά στο 45%, και όπου η ανεργία μεταξύ των νέων ηλικίας 18-29 φτάνει επίσημα στο 57%, ήταν μόνο θέμα χρόνου το ξέσπασμα της κοινωνικής έκρηξης. Η εργατική τάξη και η νεολαία της βιομηχανικής πόλης Τούζλα, πήρε την πρωτοβουλία στις 4 Φεβρουαρίου και η εξέγερση, στην έκτη ημέρα της τώρα, έχει από τότε εξαπλωθεί σαν φωτιά σε όλη σχεδόν την έκταση της Ομοσπονδίας της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, με την πρωτεύουσα Σεράγεβο και τις μεγάλες πόλεις Μόσταρ, Μπιχάτς και Ζένιτσα να ηγούνται, καθώς επίσης και το ουδέτερο και αυτόνομο διαμέρισμα του Μπρτσκο. Η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, από την άλλη πλευρά, ενώνεται στη δράση σταδιακά.

 

Αυτή είναι η πιο καθαρή μορφή ταξικής πάλης! Η εξέγερση στην Τούζλα ξεκίνησε ως διαμαρτυρία κατά της παύσης λειτουργίας των εργοστασίων που ιδιωτικοποιήθηκαν μεταξύ 2000 και 2008. Ακμάζον βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο στο πλαίσιο της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας, η Τούζλα είδε τα χημικά εργοστάσιά της, τα επιπλοποιεία της και τις άλλες βιομηχανίες της να λεηλατούνται από την πρώην γραφειοκρατία, με τη μορφή της ιδιωτικοποίησης. Οι νέοι ιδιοκτήτες πραγματικά δεν ενδιαφέρονταν καν για την παραγόμενη υπεραξία! Έχοντας πουλήσει τα περιουσιακά στοιχεία, πολλοί στη συνέχεια κήρυξαν πτώχευση και οι εργαζόμενοι απολύθηκαν χωρίς αποζημίωση. Στους εργαζόμενους οφείλονται καθυστερημένοι μισθοί έως και 27 μηνών που επιπλέον διεκδικούν αποζημίωση για την απόλυση, την υγειονομική περίθαλψη καθώς και τις συντάξεις τους. Φυσικά, όλες αυτές οι οικονομικές απαιτήσεις έχουν ξεθωριάσει στο παρασκήνιο, δεδομένου ότι οι διαμαρτυρίες έχουν μετατραπεί σε μια πραγματική εξέγερση. Στην Τούζλα, το κτίριο της κυβέρνησης του τοπικού καντονιού έχει ξεκοιλιαστεί. Στο Σεράγεβο, οι διαδηλωτές έκαψαν το κτίριο της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και την έδρα των καντονιών της κυβέρνησης. Ο λαός έχει γενικεύσει τις επικρίσεις του κατά του καθεστώτος, φωνάζοντας «Κλέφτες!» και δίνοντας το σύνθημα «Επανάσταση!», θέτοντας έτσι το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας στην ημερήσια διάταξη. Ωστόσο, η εξέγερση φαίνεται να είναι εντελώς αυθόρμητη και οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έχουν ακόμη αναπτύξει τις οργανωτικές μορφές που μπορεί να δημιουργήσει ρεαλιστικά μια εναλλακτική λύση στην υπάρχουσα δομή εξουσίας. Από την άλλη πλευρά, εκτός από την αυτοπεποίθηση που η καταστροφή των κυβερνητικών κτιρίων έχει ενσταλάξει στους εργάτες, ο αγώνας έχει ήδη πετύχει κάποιους αρχικούς πολιτικούς θριάμβους με τη μορφή της παραίτησης των επικεφαλής των καντονιών της Τούζλα και του Σεράγεβο και ολόκληρης της κυβέρνησης του καντονίου της Ζένιτσα-Ντομπόι. Επίσης, μερικά πολύ σημαντικά συνθήματα έχουν ριχθεί από τις μάζες, ακόμη και σε αυτό το πρώιμο στάδιο. Στην Τούζλα το «Κάτω η κυβέρνηση!» είναι πια κοινό. Τα συνθήματα για την προστασία του δικαιώματος στην εργασία και για την κατάργηση των προνομίων των πολιτικών, ενός μεγάλου πλήθους λόγω της κατακερματισμένης και κλιμακωτής φύσης της κρατικής δομής της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, είναι σημαντικά. Ίσως το πιο εντυπωσιακό [είναι ότι], οι επαναστάτες της Βοσνίας ζητούν την κατάργηση των ιμπεριαλιστικών συμφωνιών του Ντέιτον!

 

Η πιο τρομερή δυσκολία για το μαζικό κίνημα προέρχεται από τους εσωτερικευμένους φόβους για αναζωπύρωση της ακραίας βίας και της σκληρότητας που έπληξε τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στον εμφύλιο πόλεμο των χρόνων 1992-1995 και τη συνακόλουθη σχεδόν ρατσιστική εχθρότητα μεταξύ των τριών μεγάλων εθνο-πολιτισμικο-θρησκευτικών ομάδων, ιδίως μεταξύ των μουσουλμάνων Βόσνιων και των, κυρίως, Χριστιανών Ορθόδοξων Σέρβων με τους Ρωμαιοκαθολικούς Κροάτες να στέκονται πιο κοντά στους Βόσνιους. Αλλά υπάρχει μια καλή είδηση σε αυτό το μέτωπο, καθώς και ένα ακόμη εξαιρετικά σημαντικό γεγονός που έχει συμβεί τις τελευταίες ημέρες, όταν αρκετές εκατοντάδες διαδηλωτές διαδήλωσαν στη Μπάνια Λούκα, έδρα της κυβέρνησης της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, φωνάζοντας συνθήματα που καλούσαν για «Ενότητα μεταξύ όλων των εθνοτήτων της Βοσνίας». Στο άλλο άκρο, στην Βοσνιακή-Κροατική πόλη του Μόσταρ, η έδρες του μουσουλμανικού Βόσνιακ SDA (Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης) και της Κροατικής HDZ (Ουστάσι) έχουν πυρποληθεί, πράγμα που δείχνει ότι οι μάζες έχουν μια σαφή τάση να σπάσουν από τον εθνικισμό ή την θρησκευτική ταυτότητα. Ακόμη και αν αποδειχτεί ότι αυτή η τάση των τριών λαών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι μειοψηφική, αυτό θα φέρει μεγάλη ενέργεια και τις δυνατότητες για την επικείμενη επαναστατική διαδικασία στη χώρα.

 

Οι ιμπεριαλιστές έχουν παίξει έναν οιονεί αποικιοκρατικό ρόλο στην Βοσνία - Ερζεγοβίνη από την υπογραφή των Συμφωνιών του Ντέιτον. Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι η Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Σεράγεβο έχει εκδώσει μια δήλωση, η οποία, μετά από λίγα λόγια για τις απαιτήσεις των εξεγερμένων, καταδικάζει κατηγορηματικά κάθε μορφή βίας, καθώς και έναντι της αστυνομικής δύναμης και βέβαια, των κυβερνητικών κτηρίων. Με βάση τη βιαιότητα με την οποία οι βοσνιακή αστυνομία χειρίζεται τις διαμαρτυρίες των εργαζομένων τις πρώτες ημέρες των διαδηλώσεων στην Τούζλα, η υπεράσπιση της αστυνομικής δύναμης από την κυβέρνηση των ΗΠΑ αποτελεί ειρωνία. Είναι τυχαίο το ότι η Stefan Füle, Επίτροπος της ΕΕ για τη Διεύρυνση και την Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας, αποθαρρύνει επίσης την προσφυγή στη βία; Όχι! Ο ιμπεριαλισμός γνωρίζει πολύ καλά ότι αν τα γεγονότα παραταθούν, μια επαναστατική κατάσταση θα γεννηθεί και ως εκ τούτου, προειδοποιεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ότι δεν θα επιτρέψει την βίαιη ανατροπή του πολιτικού συστήματός του!

 

Βρισκόμενοι στα όρια της ανατροπής της κυβέρνησης στη Pουμανία, με τις πολύμηνες αδιάκοπες διαδηλώσεις στη Βουλγαρία, τις μαζικές διαδηλώσεις κατά των οικονομικών συνθηκών στη Σλοβενία, την εξέγερση του 2008 και τους βαρυσήμαντους ταξικούς αγώνες του 2010-2013 έναντι της τρόικας και τις διαδοχικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα και τις θεαματικές διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί, μια πραγματική εξέγερση ενός λαού στην Τουρκία το περασμένο καλοκαίρι, η εξέγερση στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη αποκτά μια επιπλέον σημασία. Τα Βαλκάνια είναι γεμάτα με επαναστατική θέρμη. Είναι πλέον μέρος του επαναστατικού κύματος που σαρώνει τη λεκάνη της Μεσογείου από το 2011. Είναι η εργατική τάξη και η νεολαία αυτής της ατυχούς περιοχής που θα επανενώσει το πολυσχιδές φάσμα των λαών σε αυτή τη γεωγραφική ζώνη μέσω της επαναστατικής δραστηριότητας!

 

 

 

Αλληλεγγύη με την εργατική τάξη και τη νεολαία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης!

Κάτω η παλινορθωτική ληστρική νέα αστική τάξη της Βοσνίας και των άλλων πρώην γιουγκοσλαβικών δημοκρατιών!

H εξουσία στους εργάτες της Βοσνίας!

Εμπρός για τη Βαλκανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία!

Εμπρός για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης!

Ζήτω η παγκόσμια επανάσταση!

 

Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (EEK, Ελλάδα)

Επαναστατικό Εργατικό Κόμματ (DIP, Τουρκία)

Βαλκανικό Σοσιαλιστικό Κέντρο Κριστιάν Ρακόφσκι

RedMed (www.redmed.org)