ΛΟΥΤΡΟ ΑΙΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Η στρατιωτική δικτατορία του αλ Σίσι επιβάλλει καθεστώς έκτακτης ανάγκης

Το λουτρό αίματος συνεχίζεται στους δρόμους της Αιγύπτου μετά την ανατροπή του ισλαμιστή προέδρου Μόρσι από στρατιωτικό πραξικόπημα. Με αφετηρία τη αιματοβαμμένη “Παρασκευή της Οργής” στις 16 Αυγούστου η στρατιωτική χούντα υπό τον στρατηγό αλ Σίσι έχει θέσει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η αστυνομία έχει διαταγές να χρησιμοποιεί πραγματικά πυρά για την καταστολή των διαδηλώσεων με αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον χιλίων διαδηλωτών στις διαδηλώσεις των υποστηρικτών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και του Μόρσι τις τελευταίες δέκα μέρες. Η ίδια η Αδελφότητα υπολογίζει πως οι νεκροί ξεπερνούν κατά πολύ τους δύο χιλιάδες, αφού τόσοι υπολογίζει πως ήταν οι νεκροί ισλαμιστές μόνο την Παρασκευή 16/8. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ζητά να διεξάγει έρευνα για το θάνατο 36 κρατουμένων την Κυριακή 18/8. Απαγόρευση κυκλοφορίας έχει επιβληθεί σε περισσότερες από τις μισές επαρχίες της χώρας. Οι ηγέτες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας βρίσκονται στη φυλακή, ανάμεσα τους ο πνευματικός ηγέτης των Αδελφών Μουσουλμάνων Μοχάμεντ Μπαντιέ. Ωστόσο, σε μια προσπάθεια αλλαγής του κλίματος ο μεταβατικός πρωθυπουργός ελ Μπλεμπάουι -αχυράνθρωπος του στρατού- διέψευσε το ενδεχόμενο τοποθέτησης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας εκτός νόμου, ενώ οι διαδηλώσεις τους συνεχίζονται με μειωμένη συμμετοχή καθώς οι υποστηρικτές τους είναι τρομαγμένοι από την άγρια καταστολή.

Η απελευθέρωση του Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος πλέον βρίσκεται σε κατ' οίκον περιορισμό, δημιουργεί άμεση ανησυχία για την παλινόρθωση του προηγούμενου καθεστώτος. Οι δικαστές και οι νομικοί που καταρτίζουν το νέο σύνταγμα προέρχονται από κύκλους των υποστηρικτών του Μουμπάρακ. Η σύνθεση των νέων κυβερνητών των αιγυπτιακών επαρχιών είναι ανατριχιαστική: 17 στρατιωτικοί, 2 αξιωματικοί της αστυνομίας, 2 διακηρυγμένοι υποστηρικτές του Μουμπάρακ και 5 ακόμα κοσμικοί διαφορετικής προέλευσης. Η λαϊκή/κοσμική βάση που υποστήριξε το πραξικόπημα συρρικνώνεται με κορυφαίο δείγμα την παραίτηση του -ανθρώπου του ιμπεριαλισμού- ελ Μπαραντέι από τη θέση του αντιπροέδρου για ζητήματα διεθνών σχέσεων μετά τη σφαγή της 16 Αυγούστου και τη φυγή του στη Βιέννη για να αποφύγει την ποινική δίωξη που του ασκήθηκε για “προδοσία της εθνικής εμπιστοσύνης”.

Η καταστολή των υποστηρικτών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από τις δυνάμεις του στρατού δεν αποτελεί παρά προοίμιο της ανοιχτής επίθεσης στα δικαιώματα και της κατακτήσεις της εργατικής τάξης της Αιγύπτου. Η λειτουργία των λαϊκών επιτροπών αυτοάμυνας τέθηκε εκτός νόμου στο όνομα της διατήρησης της τάξης.

Η στρατιωτική δικτατορία δεν έχει κανένα τρόπο να συνεχίσει να υπάρχει σε μια Αίγυπτο οικονομικά κατεστραμμένη. Η επιβίωση μέσα από το φτηνό δανεισμό από τις αντιδραστικές μοναρχίες του Κόλπου είναι μια λύση που δεν πρόκειται να κρατήσει. Η σύγκρουση με τις εργατικές και λαϊκές μάζες της Αιγύπτου δε θα αργήσει να επέλθει.

Η αριστερά και το εργατικό κίνημα της Αιγύπτου πρέπει να φράξει το δρόμο στην καταστολή των Αδελφών Μουσουλμάνων, και κάθε διαδηλωτή από τη στρατιωτική δικτατορία, να ανατρέψει τη στρατιωτική δικτατορία και να σαρώσει τις δυνάμεις της αντεπανάστασης και την παλινόρθωσης. Ο αιγυπτιακός λαός δεν μπορεί να ελπίζει παρά στην κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη για να βάλει τέλος στην κοινωνική καταστροφή.

Η διαιώνιση της αμερικανικής στρατιωτικής οικονομικής βοήθειας σύμφωνα με τις δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ αποτελούν δήλωση υποστήριξης στο σφαγείο. Η υποκρισία του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού και οι έκτακτες συνεδριάσεις της ΕΕ δεν πρέπει να αποπροσανατολίσουν κανέναν. Ούτε ο Ταγίπ Ερντογάν και ο ισλαμιστικός δρόμος της Τουρκίας που καταστέλλει εξεγέρσεις αποτελεί λύση.

Ο ιμπεριαλισμός έχει χάσει τον πολιτικό έλεγχο ολόκληρης της περιοχής μετά την ανατροπή του Μουμπάρακ. Το χαρτί των ισλαμιστών απέτυχε να διαχειριστεί την κατάσταση και αναζητά τώρα νέες δυνάμεις της αντίδρασης για να ξεπεράσει το στρατηγικό του αδιέξοδο. Μια στρατιωτική επέμβαση στη Συρία αποτελεί το επόμενο βήμα για τη στρατηγική του αναδιοργάνωση.

Η μόνη διεθνής υποστήριξη που μπορεί να βρει ο αιγυπτιακός λαός είναι η αλληλεγγύη των λαών, η επαναστατική πάλη της εργατικής τάξης για την ανατροπή των ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων και την εργατική εξουσία.

Η μεγαλειώδης εξεγερτική διαδήλωση της 30ης Ιούνη ενάντια στο Μόρσι άνοιξε μια νέα φάση του επαναστατικού κύματος που ανακόπηκε από το πραξικόπημα της 3ης Ιούλη. Οι κοινωνικές δυνάμεις και οι αιτίες που οδήγησαν στην 30η Ιούνη παραμένουν. Ο αιγυπτιακός λαός έχει δώσει πολύ αίμα και πολύ ιδρώτα για να υποχωρήσει χωρίς μάχη, η συνειδητή και οργανωμένη πάλη της εργατικής τάξης για εξουσία είναι ο μόνος δρόμος, ο δρόμος της νέας εφόδου στον ουρανό.

Νίκος Τζιρής





Νέα Προοπτική τεύχος#554# Σάββατο 31 Αυγούστου 2013