ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ

Nestor Pitrola

Η συνάντηση του Εναλλακτικού Συνδικαλισμού –που συγκλήθηκε από τη βραζιλιάνικη CONLUTAS (στμ: Coordenação Nacional de Lutas, Εθνική Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα) (με επικεφαλής το Partido Socialista dos Trabalhadores Unificado [στμ: συντ. PSTU, Ενωμένο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα] της Liga Internacional dos Trabalhadores [στμ: συντ. LIT, Διεθνής Λίγκα των Εργατών]), τους Solidaires (στμ: Αλληλέγγυοι) της Γαλλίας (αυτονομιστικές τάσεις) και την ισπανική Confederación General del Trabajo (στμ: συντ. CGT, Γενική Εργατική Συνομοσπονδία) (μια πτέρυγα του αναρχισμού)– έγινε στο Παρίσι στις 22, 23 και 24 Μαρτίου.

Εκ μέρους της Ταξικής Συνδικαλιστικής Συντονιστικής Επιτροπής [Coordinadora Sindical Clasista] συμμετείχαμε οι σύντροφοι Víctor Grossi, γενικός γραμματέας της Sindicato de Trabajadores de la Industria de la Construcción (στμ: SITRAIC, Συνδικάτο των Εργαζομένων στη Κατασκευαστική Βιομηχανία), Ileana Celotto, διευθύντρια της Asociación Gremial Docente (στμ: συντ. AGD, Επαγγελματική Ένωση Καθηγητών) και της Conadu Histórica (στμ: Ομοσπονδία Πανεπιστημιακών Καθηγητών, Ερευνητών και Δημιουργών), και Néstor Pitrola, ακτιβιστής βουλευτής της Federación Gráfica Bonaerense (στμ: Ομοσπονδία Γραφικών Τεχνών του Μπουένος Άιρες).

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με βάση προηγούμενες εκθέσεις του καθενός από τους τρείς συνδιοργανωτές, σε μια συνεδρίαση που αριθμούσε 250 συμμετέχοντες από 25 χώρες.

Στη συνάντηση αυτή, οι Solidaires διαφύλαξαν για τους ίδιους το μεγαλύτερο μέρος των παρεμβάσεων πάνω στο κεντρικό θέμα –αυτό της καπιταλιστικής κρίσης– καθώς και τη διαχείριση του καταλόγου των ομιλητών. Η έκθεση των Solidaires φανέρωνε μία γραμμή που βασίζεται σε «νέα διασταύρωση απόψεων», «δίκτυα αλληλεγγύης», εναλλακτικά συνδικάτα και μη κυβερνητικές οργανώσεις. Απούσα καθ’ όλη τη διάρκεια, η οποιαδήποτε κριτική στην πολιτική του Ολάντ, ο οποίος εφαρμόζει μια πολιτική λιτότητας και μαζικών απολύσεων, μεταμφιεσμένη με το σύνθημα της οικονομικής ανάκαμψης. Αυτή η γραμμή ενισχύθηκε από πολλές παρεμβάσεις. Ο χαρακτηρισμός πως «οι καλύτεροι του ευρωπαϊκού συνδικαλισμού συναντήθηκαν εκεί» δείχνει την τεράστια σύγχυση που επικρατεί εντός της εργατικής τάξης των κυριότερων χωρών της Ευρώπης. Όπως σημειώσαμε πριν από τη συνεδρίαση (βλ. την εφημερίδα του PO, Prensa Obrera, φύλλο 1260), ο στρατηγικός χαρακτηρισμός από το σύνολο των διοργανωτών της (και, αρκετά εντυπωσιακά, ακόμη και από την CONLUTAS) είναι ότι η καπιταλιστική κρίση είναι κρίση «διανομής», και πως θα μπορούσε να θεραπευτεί με φιλολαϊκές πολιτικές (αυτό εξηγεί τη μυρωδιά «Kirchner» διαφόρων παρεμβάσεων). Αυτή η προσέγγιση και η πρόταση της «δικτύωσης», μιλάει για μια σύνθεση των δυνάμεων εκτός της ταξικής πάλης του προλεταριάτου. Οι συγκρούσεις προέκυψαν στη συνάντηση, υπόγεια, μέσω των εργαζομένων της Iris Bus (από την Ιταλία), οι οποίοι εκπροσωπούνταν από την απεργιακή επιτροπή τους, και από εκπροσώπους τούρκικων συνδικάτων και μία ομάδα από την Ινδονησία.

Ήταν οι αντιπρόσωποι των χωρών της Λατινικής Αμερικής που προσέδωσαν ενδιαφέρον στη συζήτηση, επιβεβαιώνοντας τις προσδοκίες μας κατά το χρόνο που έπρεπε να αποφασίσουμε τη συμμετοχή μας στη συνεδρίαση. Μία εργάτρια από την Παραγουάη κατήγγειλε το ξεπούλημα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και της παραδοσιακής αριστεράς στην κυβέρνηση [Fernando] Lugo (στμ: ο κεντροαριστερός πρόεδρος της χώρας), την οποία χαρακτήρισε ως κυβέρνηση «πλαστικοποιητή» (αύξησε κατά δύο ώρες την εργάσιμη ημέρα στη χώρα). Κατήγγειλε επίσης τη βίαιη συγκέντρωση της γης και το αγροτικό «μοντέλο σόγιας» της κυβέρνησής του. Όλοι οι αντιπρόσωποι των χωρών της Λατινικής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της CONLUTAS, χαρακτήρισαν τις εθνικιστικές και κεντροαριστερές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, αστικές και φιλο-ιμπεριαλιστικές, από τη Ντίλμα έως την Κίρχνερ.

Η αντιπροσωπεία μας ανέπτυξε μια πολιτική πρόταση για μια διεθνή εκστρατεία πρακτικών πρωτοβουλιών. Η προσέγγιση αυτή υποστηρίχθηκε από τον Osvaldo Coggiola, ο οποίος παρευρέθηκε αντιπροσωπεύοντας την ANDES (πανεπιστημιακοί καθηγητές της Βραζιλίας) και τον Franco Grisolía (Δίκτυο 28ης Απριλίου και ιταλική Επιτροπή για τη μη πληρωμή του χρέους). Ένας εκπρόσωπος της Central de Trabajadores de la Argentina (στμ: συντ. CTA, Κέντρο Εργατών Αργεντινής), ο Micheli, έκανε μια ανιαρή και αδιαφοροποίητη παρέμβαση, και απέφυγε το χαρακτηρισμό της κυβέρνησης της Αργεντινής και της γραφειοκρατίας.

Η παρέμβασή μας σημείωσε την αυξανόμενη κρίση των εθνικιστικών κυβερνήσεων, τις οποίες ένα μέρος της συνεδρίασης αντιμετώπιζε σα φάρο, και επισημάναμε με ξεχωριστό τρόπο τις φυγόκεντρες δυνάμεις που λειτουργούν στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία και την ταξική ανέλιξη εντός των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Αντικρούσαμε την άποψη που εξαπλώνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλες αριστερές δυνάμεις για την «αργεντίνικη έξοδο» από την κρίση του 2002, την οποία καταγγέλλουμε σαν ένα σχέδιο διάσωσης των πιστωτριών τραπεζών και των ιδιωτικοποιήσεων και δημιουργίας μιας ενισχυμένης εργασιακής ανασφάλειας.

Απορρίπτουμε την επιμονή, στην πολιτική δήλωση της συνεδρίασης, για μια «κρίση του μοντέλου αναδιανομής», η οποία τοποθετείται στη συνάντηση στον τομέα των «κεϋνσιανών» προτάσεων και της «φιλολαϊκής πολιτικής» της – δηλαδή ένα δυναμικό μέτωπο με την αστική τάξη και, προφανώς, με τη γαλλική κυβέρνηση του Ολάντ, ο οποίος προεδρεύει του μεγαλύτερου κύματος απολύσεων και κλεισίματος εταιρειών των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών.

Όσον αφορά την πρόταση για μια προκήρυξη για την Πρωτομαγιά, μόνη πρακτική πρωτοβουλία της συνεδρίασης, προωθήσαμε πέντε σημεία: την απαλλοτρίωση, εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και εναπόθεση κάτω από εργατικό έλεγχο κάθε εργοστασίου που κλείνει ή εγκαταλείπεται, την καταπολέμηση της εξωτερικής ανάθεσης και της εργασιακής ανασφάλειας, τη μη πληρωμή του χρέους (αναφέρθηκε η «αναστολή» του), την απέλαση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (η δήλωση προωθεί τον «εναλλακτικό συνδικαλισμό») και, τέλος, ανατροπή των κυβερνήσεων της τρόικας (συζητήθηκαν προσαρμογές) και της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης για να μπορέσουν να υπάρξουν κυβερνήσεις για τους εργαζόμενους (δεν υπήρξε χαρακτηρισμός της ΕΕ ή νύξη στο ζήτημα  της εξουσίας). Η CONLUTAS προσυπέγραψε τη θεσμοθέτηση της συνάντησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι μια συνδικαλιστική ένωση, η οποία τελεί υπό τροτσκιστική ηγεσία, υποτάσσεται σε μια καπιταλιστική βλέψη για την κρίση και ενώ φέρεται να καταδικάζει τον chavismo, αναπτύσσει τα ίδια χαρακτηριστικά. Προφανώς, για μας, η CONLUTAS θα πρέπει να ανοίξει μια προγραμματική συζήτηση, αν δε θέλει να εγκαταλείψει το στόχο της ταξικής πολιτικής. Στο τέλος των διεργασιών, μια αντιπροσωπεία επισκέφθηκε την Peugeot στην Olné – που καταδικάστηκε να κλείσει, με 400 από τους 2.000 εργαζομένους της σε απεργία για δύο μήνες­– αλλά χωρίς να πάρει θέση ή να προτείνει ένα σχέδιο μάχης.

Στο τέλος, η επιτροπή ενέκρινε μια σειρά ψηφισμάτων κατά της δίωξης και της ποινικοποίησης του εργατικού κινήματος, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος του Mariano Ferreyra.

Ολοκληρώσαμε την παρέμβασή μας με την έκκληση στους αντιπροσώπους των χωρών της Λατινικής Αμερικής να οργανώσουμε μια συνάντηση του μαχητικού, επαναστατικού συνδικαλισμού στη Λατινική Αμερική (προτείναμε την πόλη Asunción). Το SITRAIC απέκτησε δεσμούς με την Ένωση Δημοσίων Έργων της πόλης Belém do Pará, που ανακτάται από τα χέρια της γραφειοκρατίας του Central Única dos Trabalhadores (στμ: συντ. CUT, Ενιαίο Κέντρο Εργατών) (μαζί με τους μεταλλουργούς του San José Dos Campos, τα μεγάλα εργατικά συνδικάτα της CONLUTAS) και μία ομάδα αντίθετη στο πλαίσιο της γαλλικής Γενικής Εργατικής Ομοσπονδίας (CGT του γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος). Εν τω μεταξύ, η AGD συμμετείχε σε μια συζήτηση για την εκπαίδευση με αντιπροσωπείες από τη Γαλλία, την Αλγερία, τη Βραζιλία, την Κολομβία και το ισπανικό κράτος.

Τις πρώτες ημέρες μετά τη συνάντηση, τοποθετήσαμε σε ημερήσια διάταξη πλούσιο υλικό, εκ μέρους της προετοιμαζόμενης Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης της ΣΕΤΔ.

 

Partido Obrero, 4 Απριλίου 2013



Νέα Προοπτική τεύχος#548# Σάββατο 20 Απριλίου 2013