O ΠΑΠΑΣ ΤΟΥ ΔIKTATOPA ΒΙNTΕΛΑ*

O ΠΑΠΑΣ ΤΟΥ ΔIKTATOPA ΒΙNTΕΛΑ*

 

«Oι στρατιώτες εκπληρώνουν το πρωταρχικό τους καθήκον με το ν' αγαπούν το θεό και την πατρίδα». Mε αυτήν τη φράση, το 1976, η εκκλησία της Αργεντινής χαιρέτιζε το στρατιωτικό πραξικόπημα του στρατηγού Βιντέλα και του ναυάρχου Massera (Μασέρα). H εκκλησία της Aργεντινής, τότε, είχε επικεφαλής τον Pio Laghi (Πίο Λάγκι) και τον Μπεργκόλιο, τον τωρινό Πάπα Φραγκίσκο τον A’, αρχηγό τότε των αργεντίνων ιησουιτών.

Με την δήλωση εκείνη η αργεντίνικη εκκλησία, ετοίμαζε το έδαφος για συνεργασία με το δικτατορικό καθεστώς και την εγκληματική του πολιτική μέχρι το 1983. 

Όχι τυχαία, την προηγούμενη Πέμπτη, 44 πρώην αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων παρουσιάστηκαν μπροστά στο δικαστικό μέγαρο του Μπουένος-Άιρες με την κονκάρδα του Βατικανού «πρός τιμήν του πάπα Φραγκίσκου». Και ενώ οι στρατιωτικοί θυμούνται, ο πάπας δεν θυμάται. Oι στρατιωτικοί θυμούνται ότι ο Μπεργκόλιο υπήρξε μέλος της νεολαίας "Guardia de Hierro", μιάς περονική ομάδας της άκρας δεξιάς. Αλλά, στην Iταλία και τον υπόλοιπο κόσμο η μνήμη της αλήθειας σβήστηκε χωρίς καθυστέρηση. Πρός όφελος ενός πομπώδους εκθειασμού του νέου πάπα που σήμερα ενώνει σε μιά χορωδία όλους τους κυρίαρχους κύκλους καθολικών και κοσμικών. Μέσα στην πιό εκκωφαντική ησυχία από αυτό που έμεινε της ιταλικής αριστεράς. Είναι κατανοητό. Οι εκκλησιαστικές ιεραρχίες ψάχνουν στον νέο πάπα και στη «φραγκισκανική» υποκριτική του μιά νέα, φιλολαϊική εικόνα για τον θεσμό της εκκλησίας, που είναι πληγωμένη από μιάν εσωτερική κρίση άνευ προηγουμένου και σπαρασσόμενη από έναν άγριο πόλεμο ανάμεσα σε συμμορίες. Το γεγονός ότι καρδινάλιοι, αρχιερείς (Bertone, Sodano) και οι συμμαχοί τους ψήφισαν στο κονκλάβιο υπέρ του Μπεργκόλιο τορπιλίζοντας τον υποψήφιο της «Kοινωνίας και Ελευθέρωσης» (Scola) που είχε ήδη επιλεγεί αποδεικνύει την κάθετη ρωγμή στον κληρικό ιταλικό μηχανισμό και την βαθιά κρίση που διέρχεται η κρατική γραμματεία του Βατικανού. Σήμερα είναι αναγκασμένη με κάποιον τρόπο να υποχωρήσει και να προφυλαχθεί πίσω από ένα είδος ξένης «διαιτησίας», προσμένοντας την προσεχή σύγκρουση για τον έλεγχο της IOR –της τράπεζας του Βατικανού που πρόσφατα βρέθηκε στη δίνη ενός νέου σκανδάλου- και της τεράστιας ακίνητης περιουσίας του. Η επονομαζόμενη «προοδευτική», κοσμική αστική τάξη μένοντας ορφανή από την λατρεμένη της κεντροαριστερά και σε πολιτική σύγχυση, αδράχνεται από τον νέο πάπα σαν τη μοναδική «θεσμική» άγκυρα που είναι διαθέσιμη στην κοιλάδα των δακρύων της αστικής πολιτικής και της κρίσης της 2ης Δημοκρατίας. Οι έπαινοί της στο ύφος του πάπα Φραγκίσκου του A’ υπαινίσσονται την ιδεολογική καμπάνια για τις περικοπές «στα έξοδα της πολιτικής». Μ' αυτόν τον τρόπο επιδιώκουν να γίνει καλύτερα ευκολοχώνευτη η νέα χιονοστοιβάδα θυσιών (νέοι φόροι κτλ) της εργατικής ταξής που πλησιάζει. Ο κύκλος έκλεισε. Η λαϊκιστική θεατρική ερμηνεία του νέου πάπα συγκολλήθηκε με την λαϊκιστική υποκρισία της ιταλικής αστικής τάξης. Η υποκριτική κολακεία του φτωχού πληθυσμού είναι όπως πάντα το ρητορικό μπαστούνι της εξαπάτησής του: τόσο με ένδυση κοσμική όσο και με ένδυση θρησκευτική. Προς όφελος του καπιταλιστικού συστήματος που έχει στην πραγματικότητα μία και μοναδική πίστη: εκείνη του κέρδους. Ο μοναδικός ειδωλολάτρης θεός που σέβονται βιομήχανοι, τραπεζίτες και... το Βατικανό.

 

Το κείμενο είναι ανακοίνωση του Partito Comunista dei Lavoratori (Kομμουνιστικό Kόμμα Eργαζομένων), με αφορμή την ανάδειξη του νέου πάπα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

 

 

 

Νέα Προοπτική τεύχος#546# Σάββατο 23 Μαρτίου 2013