ΣTO ΠΛEYPO TOY KYΠPIAKOY ΛAOY: Διακήρυξη του Ε.Ε.Κ. (Ελλάδα) και του D.I.P. (Τουρκία)

ΣTO ΠΛEYPO TOY KYΠPIAKOY ΛAOY: Διακήρυξη του Ε.Ε.Κ. (Ελλάδα) και του D.I.P. (Τουρκία)

 

Απορρίψτε τη ληστεία των καπιταλιστών ληστών!

Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ενωθείτε και παλέψτε!

Για μια Ενιαία Σοσιαλιστική Κύπρο!

Kάτω η ΕΕ! Για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης!

 

Η Τρόικα έκαψε τα δάχτυλα της στην Κύπρο. Το παρατράβηξε και τα βάρβαρα μέτρα που προσπάθησε να επιβάλλει στον Κυπριακό λαό εκπυρσοκρότησαν. Προσπάθησε να επιβάλλει, πέρα από τη δήμευση του 10% του ξεπλυμένου ρώσικου χρήματος, δήμευση σε ποσοστό 7% στους μικρούς καταθέτες του νησιού: εργάτες και αγρότες, χήρες και συνταξιούχοι, όλων οι σκληρά κερδισμένες αποταμιεύσεις ετών καταληστεύονται! Ο λαός της Κύπρου αμέσως βγήκε στους δρόμους και απέρριψε αυτά τα μέτρα. Στην ψηφοφορία που διεξήχθη στο Κυπριακό Κοινοβούλιο, ούτε ένας αντιπρόσωπος δεν ψήφισε τα μέτρα στα οποία συμφώνησε ένας πρόεδρος που εξελέγη με την υποστήριξη της λαϊκής πλειοψηφίας λιγότερο από ένα μήνα πριν! Απόλυτη ήττα για την Μέρκελ, την νέα Τσαρίνα της Ευρώπης! Ντροπιαστική απόρριψη του ιμπεριαλισμού της ΕΕ! Η μικροσκοπική Κύπρος, που παράγει το 0,2 % του συνολικού ΑΕΠ της ΕΕ, απειλεί τώρα με κατάρρευση ολόκληρο το σύστημα! 

Nα μη γίνει κανένα λάθος! Αυτά τα μέτρα είναι η πιο ακραία και κραυγαλέα μορφή που έχει δοθεί στην επίθεση εναντίον της εργατικής τάξης από την Τρόικα της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης όπου η οικονομική κρίση έχει επιφέρει μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, ίσως και στην Ιταλία και σε άλλες χώρες λίαν συντόμως. Η ΕΕ, με την Άγκελα Μέρκελ επικεφαλής, συμπεριφερόμενη σαν το ΔΝΤ της Ευρώπης, προσπαθεί να φορτώσει όλο το βάρος της κρίσης που προκάλεσε η καπιταλιστική τάξη, στους ώμους των εργατών, των αγροτών, των συνταξιούχων, των γυναικών, των νέων, των στερημένων και των φτωχών. 

Είναι μια κρίση τερασίων διαστάσεων. Είναι μια μάστιγα που δεν έχει γραπώσει μόνο την Κύπρο, ούτε και μόνο την Ευρώπη, αλλά όλον τον κόσμο. Η Ιαπωνία εισέρχεται σε τρίτη δεκαετία ύφεσης. Η Βρετανία και οι χώρες της Ευρωζώνης είναι ξανά σε κάμψη. Oι ΗΠΑ, με ισχνή ανάπτυξη, έχουν καθηλωθεί από ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, που υπερβαίνει το ΑΕΠ τους και ένα έλλειμμα στον προϋπολογισμό τους που περιορίζει τις δυνατότητες αναθέρμανσης της οικονομίας μέσω επεκτατικών πολιτικών. Η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία κι άλλες «αναπτυσσόμενες» οικονομίες επηρεάζονται όλο και πιο πολύ από την στασιμότητα των ιμπεριαλιστικών κρατών. Οι χώρες της νότιας Ευρωπαϊκής περιφέρειας, που έγιναν θύματα στο βωμό της Τρόικας, είναι στ’ αλήθεια τα πιο ακραία παραδείγματα της χρεοκοπίας της καπιταλιστικής οικονομίας σε όλον τον κόσμο. Είναι μια κρίση που σηματοδοτεί την ιστορική παρακμή του καπιταλισμού. 

Με τις εκλογές στην Ιταλία, μια νέα φάση ξεκίνησε. Σε αυτό το πλαίσιο, τα γεγονότα της Κύπρου δημιούργησαν εκρηκτικές συνθήκες, όχι μόνο στη χώρα αλλά σε όλη την Ευρώπη. Όπως θα μπορούσε κάποιος να έχει προβλέψει, οι λαοί σε όλη την Ευρώπη έχασαν την εμπιστοσύνη τους στο τραπεζικό σύστημα. Η Κύπρος ήταν στην πραγματικότητα μια δοκιμή για το τι θα επακολουθήσει σε άλλες χώρες. Ο κόσμος το βλέπει κι αρχίζει να αποσύρει τις καταθέσεις του από τις τράπεζες. Οι συνθήκες για ένα εκτενές τραπεζικό κραχ συσσωρεύονται. Η Ευρωπαϊκή οικονομία για άλλη μια φορά έχει φτάσει στο χείλος του γκρεμού. Ακόμα κι αν αυτό αποφευχθεί βραχυπρόθεσμα, δεν υπάρχει λύση στην κρίση παρά μόνο με την ανάδυση της εργατικής τάξης στην εξουσία και την ανοικοδόμηση της οικονομίας σε σοσιαλιστικές βάσεις, σε ευρωπαϊκή κλίμακα. 

Ήρθε η ώρα για να ξεσηκωθούμε! Ο εργαζόμενος πληθυσμός της Ελλάδας διεξάγει μια μάχη που έχει ζημιωθεί από τις υπεκφυγές της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Οι εργάτες και η νεολαία της Ισπανίας διαδήλωσαν ξανά και ξανά εκφράζοντας την αγανάκτησή τους. Ο λαός της Ιταλίας έθαψε στην κάλπη τους επαγγελματίες της λιτότητας. Σε όλες τις χώρες οι εργάτες και η νεολαία έχουν εκφράσει την οργή τους. Αλλά αυτό δεν φτάνει. Χρειαζόμαστε ένα διεθνές κίνημα που θα αποκηρύξει το χρέος που σωρεύτηκε από τους καπιταλιστές και τους τραπεζίτες, ένα κίνημα που θα παλέψει ενάντια στον ιμπεριαλισμό της ΕΕ. Όλες οι μαχόμενες δυνάμεις πρέπει να ενωθούν σε αυτές τις χώρες και να απλώσουν την πάλη και σε όλες τις χώρες που δεν έχουν ακόμη αγγιχτεί τόσο ολέθρια. 

Η Κύπρος θα μπορούσε να είναι η πρωτοπόρος. Είναι ένα νησί όπου το εθνικό ζήτημα αποτελεί ένα καυτό θέμα εδώ και μισόν αιώνα. Αντιπαραθέτοντας τους Τούρκους ενάντια στους Έλληνες, ο Βρετανικός ιμπεριαλισμός διαχώρισε τον Κυπριακό λαό, μεταχειριζόμενος την κατάσταση έτσι ώστε να διατηρήσει με αξιοζήλευτο τρόπο τις στρατιωτικές του βάσεις στο νησί, μετατρέποντάς το στο θρυλικό «πλωτό αεροπλανοφόρο». Είναι η κατάλληλη στιγμή για τους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους να συνειδητοποιήσουν πως όλα τα βάσανα που έχουν υποστεί, είναι δημιούργημα των αστικών κρατών, είτε των ιμπεριαλιστικών ΗΠΑ, Βρετανία ή της ΕΕ, ή των πιο περιφερειακών όπως η Ελλάδα και η Τουρκία. Είναι τώρα που, σε αυτά ακριβώς τα ιμπεριαλιστικά κράτη, στο όνομα των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής μπουρζουαζίας, της «ανταγωνιστικότητάς» της, της «οικονομίας» της, λεηλατούνται οι πενιχρές αποταμιεύσεις των εργατών και των συνταξιούχων, οι μισθοί τους μειώνονται σε πενταροδεκάρες, τους παίρνουν τις δουλειές, μένουν χωρίς κοινωνικές υπηρεσίες! 

Σε αυτό ακριβώς το νησί, όπου ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός έχει υποκινήσει και ακόμη υποκινεί τους εθνικισμούς να μάχονται ασταμάτητα μεταξύ τους, ας δημιουργήσουμε ένα διεθνές μέτωπο της εργατικής τάξης και της νεολαίας, για να παλέψουμε όχι αναμεταξύ μας, αλλά ενάντια στους καπιταλιστές ληστές! Ας χτίσουμε ένα υποδειγματικό ενιαίο μέτωπο ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους για να παλέψουμε να κάνουμε τους καπιταλιστές να πληρώσουν για την κρίση, κι όχι οι εργάτες κι οι φτωχοί! Δεν είναι μόνο στον Ελληνικό Νότο της Κύπρου που η κρίση εισπράττει τον φόρο της από τους εργάτες. Ο πρόσφατος ηρωικός αγώνας των εργατών στην επαρχία της Λευκωσίας στον Τουρκικό Βορρά, πήρε σε μερικές περιπτώσεις συγκρουσιακές μορφές. Μόλις πριν ένα χρόνο, ένα γιγάντιο μαζικό εργατικό κίνημα συντάραξε το Bορρά. Η κρίση του καπιταλισμού αντικειμενικά ενώνει την Κυπριακή εργατική τάξη. Ας εγερθούμε, απέναντι σε αυτήν την ιστορική πρόκληση και ας ανταποκριθούμε στις ανάγκες της στιγμής, φτιάχνοντας ένα ενιαίο μέτωπο ανάμεσα στις δυνάμεις της εργατικής τάξης σε Βορρά και Νότο! 

Τα συνδικάτα του Βορρά πρέπει άμεσα να ξεκινήσουν δράσεις αλληλεγγύης στους ταξικούς τους αδερφούς και αδερφές στο Νότο. Αυτό πρέπει να επιστεγαστεί από την ενιαία δράση που θα οδηγήσει σε μια γενική απεργία και στις δύο πλευρές του νησιού, με σκοπό να επιβάλλει τις απαιτήσεις των εργατών πάνω στα κυβερνώντα σώματα της Κύπρου. Ας επιστρέψουν οι δοξασμένες ημέρες της εργατικής ενότητας στο νησί! 

Μόνο τότε θα είναι εφικτό να ανακοπεί η οικονομική καταστροφή που προσεγγίζει στο νησί. Ας μη νομίσει κανείς πως ο κίνδυνος έχει τελειώσει. Οι αστοί βουλευτές, που χθες ψήφισαν ενάντια στα επιβαλλόμενα μέτρα κάτω από την πίεση των μαζών αλλά και των μυστικών διαπραγματεύσεων με τους Ρώσους ευεργέτες τους, θα μετατραπούν σε λιποτάκτες αύριο και θα υποταχτούν στις πιέσεις του ιμπεριαλισμού της ΕΕ, στο όνομα του «οικονομικού ρεαλισμού», με τον όρο ότι νέα σωτήρια μέτρα που δεν θα προκαλέσουν την οργή των ρώσικων «πλυντηρίων» χρήματος, θα μπορέσουν να συμφωνηθούν. Οι Ρώσοι ολιγάρχες θα σωθούν ενώ εργάτες και φτωχοί θα βουλιάξουν. Δεν υπάρχει χώρος για επανάπαυση. Ή εργατική ανεξάρτητη δράση, ή κοινωνικός κανιβαλισμός όπως στην Ελλάδα! 

Εργάτες όλων των εθνικοτήτων της Κύπρου! Ενωθείτε και παλέψτε! Δεν έχετε τίποτα να χάσετε, όμως μπορείτε να κερδίσετε μια επανενοποιημένη χώρα και ένα αξιοπρεπές μέλλον για τα παιδιά σας!

 

21 Mαρτίου 2013

 

 

 

Νέα Προοπτική τεύχος#546# Σάββατο 23 Μαρτίου 2013