Μετά την ανατροπή της κυβέρνησης από τις διαδηλώσεις. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Μετά την ανατροπή της κυβέρνησης από τις διαδηλώσεις. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

 

Η Ιστορία του πρώην Σοβιετικού μπλοκ και μαζί όλου το Κόσμου, βρίσκεται ακόμη σε κίνηση, με τις χώρες που κάποτε το απάρτιζαν να μπαίνουν μία-μία σε προεπαναστατική φάση.

Το κενό εξουσίας που δημιούργησε η πτώση της ΕΣΣΔ και η κατάρρευση των σταλινικών καθεστώτων έχει φέρει σε αδιέξοδο τα καπιταλιστικά δημοκρατικά-φιλελεύθερα καθεστώτα και την ανταγωνιστική πολιτική τους. Μετά τη Ρουμανία, ήταν η σειρά του λαού της Βουλγαρίας να εξεγερθεί και να απαιτήσει από την παρούσα κυβέρνηση την παραίτησή της, πράγμα το οποίο πέτυχε –όχι και τόσο αναίμακτα– στις 19 Φεβρουαρίου.

Από το 1989, οι Βούλγαροι «γεύτηκαν» όλους τους πολιτικούς χώρους. Ανά κοινοβουλευτική θητεία, η λαϊκή εντολή άλλαζε χέρια από τα κεντροδεξιά στα κεντροαριστερά και πάλι πίσω, περνώντας και από τα χέρια του πάλαι ποτέ διαδόχου του θρόνου της! Στη διάρκεια των 24 αυτών χρόνων η Βουλγαρία αποτέλεσε για το διεθνές κεφάλαιο «νησίδα σταθερότητας», σύμφωνα με τους Financial Times, με μικρό κρατικό χρέος στην ΕΕ, στην οποία προσχώρησε το 2007, ενώ βρισκόταν καθοδόν και προς την Νομισματική Ένωση. Όλα αυτά όμως, όπως γνωρίζουμε πολύ καλά, σημαίνουν πάντα μόνον ένα πράγμα: υποτίμηση της εργασίας και πτώση του μισθολογικού κόστους.

Η πραγματική ζωή των Βουλγάρων σκιαγραφείται ξεκάθαρα από τα παρακάτω νούμερα: 155 ευρώ ο κατώτερος μισθός, 350 ευρώ ο μέσος και 135 ευρώ η μέση σύνταξη, σύμφωνα με στοιχεία της Reuters, με το κόστος ζωής περίπου στο 80% της Ελλάδας. (Εφημερίδα των Συντακτών, 2-3 Μαρτίου 2013) Η μόνη επιλογή επιβίωσης για μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού ήταν και είναι η μετανάστευση. (Στα 24 χρόνια ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 18%).

Το 2004 η υπηρεσία διανομής ηλεκτρικού ιδιωτικοποιήθηκε και κατανεμήθηκε σε τρεις επιχειρήσεις ξένων συμφερόντων. Κατά περιόδους, αδικαιολόγητες αυξήσεις έλαβαν χώρα, όμως πρόσφατα και με την πτώση των κρύων άγγιξε το 11%! Αντίστοιχη η κατάσταση και με τις εταιρείες θέρμανσης, οι οποίες συν τοις άλλοις πληρώνονται όχι βάσει της κατανάλωσης ανά νοικοκυριό, αλλά σύμφωνα με τις καταμετρήσεις της θερμοκρασίας χειμώνα-καλοκαίρι! (ΕτΣ, ό.π.) Αυτή ήταν και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Στα τέλη του Ιανουαρίου, διαμαρτυρόμενοι στην πόλη Μπλαγκόεβγκραντ (αδερφή πόλη της Θεσσαλονίκης) έκαψαν -καθόλου συμβολικά- τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, προμηνύοντας αυτά που θα ακολουθούσαν. Μεταξύ 10 και 20 Φεβρουαρίου περισσότεροι από 150.000 διαμαρτυρόμενοι (σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομίας) σε περισσότερες από 35 πόλεις της χώρας, πολιόρκησαν τα δημαρχεία και στην πρωτεύουσα της χώρας, Σόφια, το Κοινοβούλιο και το Υπουργείο Οικονομίας. Ύστερα από σφοδρές συγκρούσεις με τα βουλγαρικά ΜΑΤ, ο πρωθυπουργός της χώρας Μπόικο Μπορίσοφ παραιτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου.

Τα αιτήματα των εξεγερμένων είναι: επανακρατικοποίηση των κυβερνητικών μονοπωλίων, διευθέτηση της ανεργίας και αλλαγή του σάπιου πολιτικού σκηνικού. Στις 12 Μαΐου έχουν προκηρυχτεί εκλογές, ωστόσο ο καταρρέων κοινοβουλευτικός χώρος δεν έχει τίποτα νέο να προσφέρει. Τον αυθορμητισμό των μαζών προσπαθούν μάταια να καλουπώσουν τα ήδη δοκιμασμένα κόμματα του κέντρου, ενώ από το χορό δε λείπει και ο –άμορφος– ακροδεξιός χώρος.

Επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε είναι η ηθική αποκατάσταση του κομμουνιστικού κινήματος και η εκ νέου ανάδυσή του μέσα από τις αγωνιζόμενες μάζες, ως απαύγασμα των πρόσφατων εξεγερτικών εμπειριών στην Ευρώπη. Επιπλέον, σύμφωνα με λιτές ιντερνετικές πηγές, το εξεγερτικό κύμα «έσκασε» αμέσως και στις Σλοβενία και Εσθονία. Όπως είπαμε και στην αρχή, μία-μία οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ακολουθούν κι αυτές τον επαναστατικό δρόμο. Χωρίς να θέλουμε να αγνοήσουμε τον κίνδυνο που θα σημάνει αν το κίνημα αφεθεί έρμαιο, το σύνθημα στα στόματα όλων μας πρέπει να είναι ένα: Εμπρός για την Ενωμένη Σοσιαλιστική Ευρώπη!

 

ΝΑΛ

 

Νέα Προοπτική τεύχος#545# Σάββατο 9 Μαρτίου 2013