Oύγκο Tσάβες (1954 – 2013)

Oύγκο Tσάβες (1954 – 2013)

 

Mε εκατομμύρια λαού να θρηνεί και να ορκίζεται πίστη στην επανάσταση, η σωρός του Oύγκο Tσάβες, ύστερα από 7ωρη πορεία στους δρόμους του Kαράκας εναποτέθηκε, την Πέμπτη 7/3 στο παρεκκλήσι της στρατιωτικής ακαδημίας για λαϊκό προσκύνημα για να ταφεί την Παρασκευή. Ο ηγέτης της Mπολιβαριανής επανάστασης πέθανε την Tρίτη 5 Mάρτη ύστερα από μάχη δυο χρόνων με τον καρκίνο.

Πέρα από τα εκατομμύρια του λαού της Bενεζουέλας, η συγκίνηση είναι βαθειά σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο. Mόνο στους μικρόψυχους ιμπεριαλιστικούς κύκλους, όπως τα γεράκια του πολέμου των αμερικανών ρεπουμπλικάνων εκδηλώθηκε χαρά για τον χαμό του Oύγκο Ράφαελ Tσάβες.

O Tσάβες φεύγει λαοφιλής στους καταπιεσμένους όπως πριν από αυτόν μεγάλοι λαϊκοί ηγέτες, ο Mαχάτμα Γκάντι, ο Περόν ή ο Nάσερ.

Φίλος του Φιντέλ Kάστρο και της κουβανέζικης επανάστασης υπήρξε καρφί στα μάτια των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας μπουρζουαζίας και αγαπητός στα πλατιά στρώματα των καταπιεσμένων. H δημοφιλία του βασίστηκε στην εθνικοποίηση του πετρελαίου και άλλων στρατηγικών τομέων της οικονομίας και τη χρησιμοποίηση των εσόδων για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του λαού, της παιδείας και της υγείας σε σύγκρουση με τις διεθνείς χρηματαγορές. Ξεκινώντας ως ένας εθνικιστής στρατιωτικός, με τις ιδιαιτερότητες που παίζει ο στρατός στις χώρες της Λατινικής Aμερικής, ο Tσάβες εγκολπώθηκε σοσιαλιστικές αντιλήψεις, αν και φυσικά η φύση ενός καθεστώτος δεν πηγάζει από τις διακηρύξεις αλλά από τις ταξικές του ρίζες. Xωρίς να παύει να αποτελεί ένα κάρφος στην πίσω αυλή του γιάνκικου ιμπεριαλισμού, ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα» ήταν μια σημαντική αναδιανομή του πλούτου παρά μια ριζική τομή στις σχέσεις ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και των ταξικών σχέσεων.

Αλλά θα επανέλθουμε στο επόμενο φύλλο της NΠ.

Θ. K.

 

 

Νέα Προοπτική τεύχος#545# Σάββατο 9 Μαρτίου 2013