Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΜΑΛΙ

Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΜΑΛΙ

 

«Πρόκειται για μια παγκόσμια απειλή και απαιτεί διεθνή απάντηση… που θα διαρκέσει χρόνια, ακόμα και δεκαετίες και όχι μήνες»

Ντέϊβιντ Κάμερον, Βρετανός πρωθυπουργός

 

Πολλοί έμειναν έκπληκτοι από την «ξαφνική» στρατιωτική επέμβαση του γαλλικού ιμπεριαλισμού στο Μαλί. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Στην πραγματικότητα οι προετοιμασίες είχαν ξεκινήσει εδώ και βδομάδες. Ο Ολάντ είχε δηλώσει ότι η Γαλλία σκοπεύει να επέμβει για να «βοηθήσει τον πρόεδρο του Μαλί να αντιμετωπίσει την επίθεση των Ισλαμιστών» που κατέλαβαν το 70% του βόρειου τμήματος της χώρας. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι ο γαλλικός ιμπεριαλισμός μέχρι σήμερα έχει επέμβει… 60 φορές σε πρώην αποικίες του στην Αφρική. Τα πράγματα από κει και πέρα επιταχύνθηκαν και με την ουσιαστικά κατάρρευση του στρατού του Μαλί.

Στις 11 Ιανουαρίου, η Γαλλία ξεκίνησε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της με πρόσχημα της καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Τα κίνητρά της όμως είναι άλλα, παρόμοια με αυτά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, εδώ και δέκα χρόνια. Η γαλλική ιμπεριαλιστική επέμβαση έχει ως υπόβαθρο την διάλυση όλων των στρατηγικών και γαιοπολιτικών ισορροπιών στην Αφρική μετά την Αραβική Επανάσταση.

Η νικηφόρα επιχείρηση της συμμαχίας Τουαρέγκ και ισλαμιστών ανταρτών το χειμώνα του 2012 οδήγησε πολύ γρήγορα στην ουσιαστική διάλυση του «κράτους» του Μαλί. Λίγο μετά οργανώθηκε ένα πραξικόπημα από τον λοχαγό Σανόγκο που έριξε τον πρόεδρο υποτίθεται για την ανικανότητά του να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τις δυνάμεις των ανταρτών. Το πραξικόπημα και οι «συνταγματικές αλλαγές» που ακολούθησαν έγιναν μέσα σε δυο βδομάδες αποδεκτές από την Κοινότητα των Κρατών Δυτικής Αφρικής και τη Γαλλία.

Το πραξικόπημα από μόνο του δεν ήταν αρκετό για την αποκατάσταση της τάξης και οι αντάρτες συνέχισαν να προελαύνουν παρά τις δικές τους εσωτερικές διαφορές και διαχωρισμούς. Ο γαλλικός ιμπεριαλισμός ενεπλάκη στη διένεξη υπερασπίζοντας την Προσωρινή Κυβέρνηση του Μαλί. Ο Σανόγο έγινε ο νέος ισχυρός άντρας του καθεστώτος και οι γειτονικές χώρες υποστήριξαν το καθεστώς, φοβούμενες την επέκταση της πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας.

Η κατάσταση που υπάρχει σήμερα στο Μαλί δεν είναι αποτέλεσμα κακών χειρισμών των κατά καιρούς κυβερνώντων ούτε είναι ένα τυχαίο γεγονός. Πρόκειται για μια «χώρα» που ήταν πρώην γαλλική αποικία, τα σύνορα της οποίας τα χάραξαν αυθαίρετα οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές και η μέχρι τώρα «σταθερότητα» στηρίζονταν σε μεγάλο βαθμό στην αιματηρή καταστολή και καταπίεση μιας σειράς κινημάτων και φυλετικών μειονοτήτων, όπως οι Τουαρέγκ, που ουσιαστικά ήταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Η χώρα καταστράφηκε ως αποτέλεσμα διάφορων πολιτικών εξυπηρέτησης του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Το Δ.Ν.Τ. ανάγκασε το Μαλί στη δεκαετία του 90 να υιοθετήσει νεοφιλελεύθερες πολιτικές και ένα πρόγραμμα «δομικής προσαρμογής». Οι δημόσιες υπηρεσίες ιδιωτικοποιήθηκαν και πουλήθηκαν κυρίως σε γαλλικές εταιρείες και η αγροτική οικονομία προσανατολίστηκε προς την εξαγωγή βαμβακιού σε βάρος άλλων καλλιεργειών και σοδειών. Το 1994 το εθνικό νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 50%. Πίσω από τα επίσημα στοιχεία «ανάπτυξης» κρυβόταν μια οικονομία παρακμής και αποσύνθεσης. Η ολοκληρωτική καταστροφή ήρθε το 2005 με την κατάρρευση των τιμών του βαμβακιού. Σήμερα το 30% του πληθυσμού, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία βρίσκεται στην ανεργία, τριπλάσιο ποσοστό σε σχέση με αυτό που υπήρχε πριν από 15 χρόνια. Μόνο το 50% των παιδιών πηγαίνουν σχολείο και το 75% είναι αμόρφωτοι, το 33% δεν έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό και ο μέσος όρος ζωής είναι 48 έτη. Παρόλα αυτά στη Δύση το Μαλί αρκετές φορές εμφανιζόταν ως η «πρότυπη δημοκρατία» της Δυτικής Αφρικής.

Σήμερα, υπό τις σημερινές συνθήκες, το ΔΝΤ και άλλοι διεθνείς καπιταλιστικοί οργανισμοί μιλούν για νέα υποτίμηση του νομίσματος του Μαλί, με ακόμα πιο καταστροφικές, συνέπειες για όσους ζουν εκεί.

 

Στη Γαλλία όλα σχεδόν τα μεγάλο πολιτικά κόμματα υποστηρίζουν τη γαλλική ιμπεριαλιστική επέμβαση, όπως οι Πράσινοι, που δεν αντιτίθενται ξεκάθαρα ή το Αριστερό Μέτωπο του Melenchon. Μάλιστα ο βουλευτής Ασένσι μιλώντας εκ μέρους της ηγεσία του Αριστερού Μετώπου δήλωσε στις 16 Ιανουαρίου μέσα στη Βουλή: «Η θέση των βουλευτών του Αριστερού Μετώπου, Κομμουνιστών και δημοκρατών είναι ξεκάθαρη: Η εγκατάλειψη του λαού του Μαλί στη βαρβαρότητα των φανατικών θα ήταν ηθικό λάθος… Η διεθνής στρατιωτική δράση ήταν αναγκαία για να αποφευχθεί η δημιουργία ενός τρομοκρατικού κράτους». Το Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας βρέθηκε πολύ πιο δεξιά ζητώντας τα γαλλικά στρατεύματα να επιτελέσουν το καθήκον τους υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και της Αφρικανικής Ένωσης, υποστηρίζοντας ουσιαστικά την ιμπεριαλιστική επέμβαση.

Καμία ιμπεριαλιστική επέμβαση δεν είχε και δεν έχει σχέση με τη δημοκρατία ή το δίκαιο. Έχει σχέση με οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα του γαλλικού και του διεθνούς ιμπεριαλισμού ακόμα κι όταν διεξάγεται από «Σοσιαλιστές».

Αρ. Μα.

 

Νέα Προοπτική τεύχος#542# Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013