ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΑ - ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
 
Σε διαρκείς κινητοποιήσεις βρίσκονται οι εργαζόμενοι των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων (Δαφνί και Δρομοκαίτειο ) από την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου, που  πραγματοποίησαν 24ωρη απεργία και συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Υγείας.   Την Δευτέρα 4/11, πραγματοποιήθηκε «Κατάληψη της πύλης του Δρομοκαϊτείου» από περισσότερους από 100 εργαζόμενους. Μια κινητοποίηση που γρήγορα «έσπασε», οδηγώντας σε συνάντηση με την Υφυπουργό Υγείας  (εξαιτίας μεθοδεύσεων του Προέδρου του Σωματείου και της Διοίκησης). Για τις επόμενες ημέρες  έχουν αποφασιστεί από Γενικές Συνελεύσεις:
- Συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων του Δρομοκαϊτείου στα Γραφεία της 2ης ΥΠΕ, την Πέμπτη 7/11, με συμμετοχή και εκπροσώπων από το ΨΝΑ Δαφνί.
- Κατάληψη της πύλης του Δαφνιού με «κλείσιμο»  εφημερίας την Παρασκευή 8/11,  με συμμετοχή εργαζομένων του Δρομοκαϊτείου, λαϊκών συνελεύσεων και τοπικών φορέων.
- Συγκέντρωση διαμαρτυρίας την ερχόμενη εβδομάδα στο Υπουργείο Υγείας με συμμετοχή Συλλόγων χρηστών και οικογενειών ψυχικής Υγείας (πιθανόν Τετάρτη 13/11)
- Έχουν οριστεί νέες Γενικές Συνελεύσεις την επόμενη εβδομάδα.
Χιλιάδες ασθενείς θα πεταχτούν  στο  δρόμο από τις αποφάσεις της κυβέρνησης, ενώ χιλιάδες εργαζόμενοι στην Υγεία και ειδικότερα στην Ψυχική Υγεία κινδυνεύουν  τα πέσουν στο καθεστώς της  διαθεσιμότητας, πρόλογο των απολύσεων.
Σε συναντήσεις εργαζομένων με την Υφυπουργό Υγείας  πολλά ερωτήματα εγείρονται, αλλά απάντηση δεν παίρνουν.  τίθενται από αλλά απάντηση δεν παίρνουν. (Πώς να πάρουν άλλωστε). Η τακτική του Υπουργείου  είναι να κάνει πολλές συναντήσεις και να δίνει πολλές μεμονωμένες υποσχέσεις. Η μόνη παραδοχή, δια στόματος Ζ. Μακρή,  είναι ότι το «Σύμφωνο Άντορ- Λυκουρέντζου» (Σύμφωνο κλεισίματος ψυχιατρείων)  και η κινητικότητα είναι μία "καυτή πατάτα που πρέπει να διαχειριστεί".
Το Υπουργείο Υγείας  με αφορμή το  «Σύμφωνο Λυκουρέντζου –Αντορ» (ως  ακύρωση, ουσιαστικά,  αντί για ολοκλήρωση,  του κύκλου της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης ) δεσμεύτηκε αμετάκλητα στην κατάργηση των Δημόσιων Ψυχιατρικών Νοσοκομείων με όρους «Μνημονίου», μέχρι  τον Ιούνιο του 2015, για να μετακυλήσει, οριστικά, το κόστος νοσηλείας στους ασθενείς αλλά και για να δώσει «σανίδα σωτηρίας» 105 εκατομμυρίων ευρώ(!) στις ΜΚΟ Ψυχικής Υγείας, οι οποίες,  τώρα, δηλώνουν αδυναμία να σηκώσουν το βάρος της περίθαλψης εκατοντάδων ασθενών που θα εκδιωχθούν από το ΕΣΥ.
Στις 31/12 μπαίνει  λουκέτο σε 2 κλινικές του Δρομοκαϊτείου  («Βελέντζειο», «Βελισσάριο») και τουλάχιστον σε άλλες τόσες στο Δαφνί  και κανείς  στο υπουργείο Υγείας δεν είναι σε θέση να απαντήσει  σε ποιές συγκεκριμένες στεγαστικές δομές   (ΝΠΔΔ και ΜΚΟ) θα πάνε οι 300 περίπου  ασθενείς των κλινικών αυτών που κλείνουν.
Στο αμέσως επόμενο διάστημα, και μέχρι τον Ιούνιο του 2015, πρόκειται να «βγουν εκτός εφημερίας»  δεκάδες απαραίτητες ψυχιατρικές κλίνες και να «καταργηθούν» τα  Δημόσια Ψυχιατρικά Νοσοκομεία χωρίς να έχουν υλοποιηθεί, ούτε κατ’ ελάχιστον, οι απαραίτητες προϋποθέσεις για οποιαδήποτε  σταδιακή μετάβαση σε ένα σύστημα Ψυχικής Υγείας  χωρίς Ψυχιατρεία.  Δηλαδή, χωρίς να έχει εφαρμοστεί τομεοποίηση των υπηρεσίων (λειτουργία των υπηρεσιών με αναφορά σε συγκεκριμένους τομείς ευθύνης χωρίς διακρίσεις), χωρίς να έχουν λειτουργήσει οι ανάλογες ψυχιατρικές κλινικές  στα  Γενικά Νοσοκομεία όλης της χώρας, και κυρίως  χωρίς να έχουν δημιουργηθεί όλες οι άλλες  Δημόσιες Μονάδες Ψυχικής Υγείας στην κοινότητα (Κέντρα Ψυχικής Υγείας, στεγαστικές και επαγγελματικές δομές αποκατάστασης κλπ).  Οι ψυχικά  ασθενείς, σε κατάσταση κρίσης ή σε φάση αποκατάστασης, για να έχουν πρόσβαση σε κρεβάτι νοσηλείας ή φιλοξενίας θα πρέπει να πληρώνουν από την τσέπη τους ή θα τους παρακρατείται υποχρεωτικά η σύνταξή τους χωρίς, μάλιστα,  να μπορούν να αποφασίζουν οι ίδιοι για τις συνθήκες και τους όρους νοσηλείας τους. Στην  περίπτωση, δε, των ανασφάλιστων που «εξαναγκάζονται  να νοσηλευτούν» με εισαγγελική παραγγελία,  η  πρόσφατη κυνική  ομολογία  του  Άδωνι Γεωργιάδη ότι «Δεν μπορούμε να παρέχουμε Υγεία σε όλους»  μεταφράζεται  σε  γενίκευση του φαινομένου, που είναι ήδη ορατό,  άνθρωποι ανασφάλιστοι  να νοσηλεύονται,  παρά την θέλησή τους, με εισαγγελική παραγγελία  και μετά να τους στέλνεται ο λογαριασμός στο σπίτι και στην εφορία.  
Όταν αυτή η αντιμετώπιση επιφυλάσσεται  για ανθρώπους με εξαιρετικά περίπλοκα ψυχοκοινωνικά προβλήματα, που όλο και περισσότερο  απορρέουν  από την κατάρρευση του ήδη ανεπαρκούς Προνοιακού  Συστήματος,  είναι εύκολο να καταλάβει  κανείς ότι  με τόσο «λίγες»  ποιοτικά και αριθμητικά στεγαστικές και κοινοτικές εν γένει δομές, η κατάληξη των ασθενών αυτών θα είναι ο δρόμος.
Όταν το «μέλλον» χιλιάδων ανθρώπων που κάνουν χρήση  ψυχιατρικών υπηρεσιών αλλά και των εργαζόμενων σε αυτές,  εναποτίθεται από τους εγχώριους διαχειριστές της Τρόικας σε  νέα «μονοθεματικά» προγράμματα μέσω ΕΣΠΑ («ψυχολογικής υποστήριξης ανέργων», «αστέγων», «επαγγελματικής κατάρτισης», «health voucher», «γραμμές αυτοκτονίας»)  που διαχειρίζονται την εξαθλίωση  «εξαιρώντας»,   δεν υπάρχει άλλη απάντηση από το  να φέρουμε στο επίκεντρο διεκδικήσεων  μας… το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα για ασφαλή στέγη, το δικαίωμα για δωρεάν Παιδεία και Υγεία, το ίδιο το δικαίωμα στη Ζωή  για όλους, χωρίς εξαιρέσεις. Ταυτόχρονα αγωνιζόμαστε για την  ενοποίηση των αγώνων μας  με τα ανεξάρτητα κινήματα εργαζομένων και ανέργων, λαϊκών συνελεύσεων  και αγωνιστών μακριά από  τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες, ώστε να πάψουμε να μιλάμε απλώς για κινητοποιήσεις αλλά για Ενιαίο Μέτωπο για την οργάνωση Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας για την Ανατροπή.
Δ.