Σουδάν: Νέα δολοφονική επίθεση στους διαδηλωτές

Το βράδυ της Δευτέρας 13 Μαΐου, και ενώ ο κόσμος συνέρρεε στην καθιστική διαμαρτυρία έξω από το Γενικό Επιτελείο Στρατού στο Χαρτούμ μετά την λήξη της νηστείας, “άγνωστοι” άνοιξαν πυρ, σκοτώνοντας τουλάχιστον επτά διαδηλωτές -ανάμεσά τους και έναν αξιωματικό του σουδανικού στρατού- και τραυματίζοντας δεκάδες. Το προσωρινό στρατιωτικό συμβούλιο του Σουδάν κατηγορεί υποστηρικτές του καθεστώτος Μπασίρ και την παραστρατιωτική οργάνωση “Δυνάμεις Υποστήριξης” (γνωστή για την δολοφονική της δράση καθ’ όλη την διάρκεια της επανάστασης αλλά και για τον ρόλο της στην γενοκτονία του Νταρφούρ) για την επίθεση, αλλά οι εκπρόσωποι των διαδηλωτών κατηγορούν για την επίθεση τις δυνάμεις ασφαλείας. Η επίθεση αυτή διεξήχθη λίγες μόνο ώρες αφού η Γενική Εισαγγελία του Σουδάν απήγγειλε κατηγορίες στον πρώην δικτάτορα αλ Μπασίρ για ηθική αυτουργία στην δολοφονία των δεκάδων διαδηλωτών -κάποιες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό πλέον των εκατό- από την αρχή της επανάστασης πέρυσι τον Δεκέμβρη.

Παρ’ όλα αυτά συνεχίζεται ο διάλογος μεταξύ του προσωρινού στρατιωτικού συμβουλίου και των εκπροσώπων των επαναστατών, αν και με δυσκολία και συνεχείς διακοπές και πιέσεις αμφοτέρωθεν. Μέχρι την στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές είχε επέλθει συμφωνία για μια τριετή μεταβατική περίοδο και για την σύνθεση της προσωρινής βουλής, η οποία θα αποτελείται κατά 2/3 από εκπροσώπους των επαναστατών και κατά 1/3 από εκπροσώπους του στρατού. Συνεχίζεται όμως σφοδρή διαμάχη των δύο πλευρών για το ποιός θα έχει την πλειοψηφία στην προσωρινή κυβέρνηση.
Ταυτόχρονα, τόσο η Σαουδική Αραβία όσο και το Κατάρ έχουν ρίξει πακτωλούς χρημάτων στον κορβανά του προσωρινού στρατιωτικού συμβουλίου για την ανακούφιση της τεράστιας έλλειψης σε πετρέλαιο και τρόφιμα, ενώ και η Αίγυπτος -όπως και πολλές άλλες χώρες- έσπευσαν να προσφέρουν την στήριξή τους στο προσωρινό στρατιωτικό συμβούλιο. Ο στόχος είναι προφανής: οι χώρες του αραβικού κόσμου τρέμουν την αναζωπύρωση ενός νέου κύματος αραβικών επαναστάσεων, που ήδη έχει μεταδοθεί από το Σουδάν στην Αλγερία και την Λιβύη. Τρέμουν την ημέρα όπου η επανάσταση θα χτυπήσει και την δική τους πόρτα. Η Σαουδική Αραβία συγκεκριμένα έχει και έναν επιπλέον λόγο που παλεύει να ισχυροποιήσει τον προσωρινό στρατιωτικό συμβούλιο. Το Σουδάν ήταν ο κύριος σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας στην εμπλοκή της στον πολύχρονο εμφύλιο στην Υεμένη και τρέμει στην ιδέα να αναγκαστεί να συνεχίσει την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην χώρα χωρίς τους Σουδανούς για τροφή για τα κανόνια.

Μέχρι τώρα διαφαίνεται ότι το Σουδάν θα προχωρήσει σε μια πολιτική μετάβαση τύπου Αιγύπτου 2011, αλλά τα τρία χρόνια της προσωρινής κυβέρνησης είναι πάρα πολλά σε μια πολιτική κατάσταση όπου οι εξελίξεις τρέχουν και αλλάζουν ανά ημέρα, ενώ ταυτόχρονα έχει ξεκινήσει μια νέα φάση επιδείνωσης της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Όπως και να εξελιχθεί η κατάσταση στο Σουδάν όμως, ένα είναι το σίγουρο: ολόκληρος ο αραβικός κόσμος είναι εκ νέου μια πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί – και όταν συμβεί αυτό δεν θα πάρει μαζί της μόνο την ευρύτερη περιοχή, αλλά τον κόσμο όλο, πρώτα απ’ όλους την Ευρώπη.
Mar. V.