ΓΙΑ ΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ ‘ΜΑΝΙΑΣΜΕΝΟ ΑΔΕΣΠΟΤΟ ΠΙΤΜΠΟΥΛ’ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

 

"αδέσποτο μανιασμένο πίτμπουλ, σοκαρισμένα θύματα, άγρια επίθεση, λαμβάνουν ειδική φαρμακευτική αγωγή, κλιμάκιο πραγματοποιεί απολύμανση, αποτελέσματα εξετάσεων, αν ήταν άρρωστο, κυνηγούσε με μανία τα θύματά του, κατασπάραζε όποιον έβρισκε, ξεσκίζοντας τις σάρκες, τρόμος που έζησαν, φόβος της λύσσας, άγρια επιδρομή, την σταμάτησε αστυνομικός που τον πυροβόλησε…"

Πρόκειται για κάποιες από τις ακριβείς φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν από καθεστωτικά ΜΜΕ για να περιγράψουν το περιστατικό με το λεγόμενο μανιασμένο πίτμπουλ της Θεσσαλονίκης. Οι φράσεις είναι βγαλμένες επιμελώς από το τσουβάλι της επιχείρησης δημιουργίας κλίματος κινδύνου της δημόσιας υγείας και ασφάλειας. Όσοι είχαν στοιχειώδη αντανακλαστικά το είπαν από την πρώτη στιγμή πως πρόκειται για κινδυνολογία που –στο βαθμό που αναλογεί στο περιστατικό- αποσκοπούσε στη διαμόρφωση κλίματος πανικού και υστερίας. Τις επόμενες μέρες άρχισε να ξεσκεπάζεται η αλήθεια: Φιλοζωικές οργανώσεις ξεκίνησαν την κατάθεση σχετικών μηνύσεων και σοβαρά έντυπα (όπως η Εφημερίδα των Συντακτών) φιλοξένησαν άρθρα ενάντια στην επιχείρηση σκόπιμης διόγκωσης από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Η επιχείρηση τρομοκράτησης αποσκοπούσε στον στιγματισμό των αδέσποτων ζώων αλλά και της συγκεκριμένης φυλής σκύλων, τη στιγμή που σε πολλές χώρες αποτελεί ‘απαγορευμένη ράτσα’ και εφαρμόζεται υποχρεωτική ευθανασία, θυμίζοντας τις μεθόδους που εφάρμοζε ο Χίτλερ στα ρατσιστικά του εγκλήματα. Οι αναφορές που γίνονταν σωρηδόν σε μεταδιδόμενες ασθένειες, εξετάσεις και απολυμάνσεις θύμιζαν τη θεωρία των «υγειονομικών βομβών» που έχει κατά καιρούς λανσάρει το πολιτικό προσωπικό των αστών όπως ο πρώην υπουργός Λοβέρδος.

Η προτροπή των ΜΜΕ ήταν σαφής: Αναγορεύοντας έναν σκύλο σε ‘μανιασμένο’, ‘λυσσασμένο’, ‘εξαγριωμένο’, δηλαδή σε φορέα μετάδοσης μολυσματικών νόσων κι απειλής για τη δημόσια υγεία κι ασφάλεια, υποδείκνυαν πως η συγκεκριμένη φυλή μαζί και κάθε αδέσποτο ζώο πρέπει να συλληφθούν και να εγκλειστούν. Ό,τι δηλαδή έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό σε μετανάστες, τοξικομανείς και κάθε αποκλεισμένη κοινωνικά ομάδα, που κατά καιρούς έχει δεχτεί επιχειρήσεις ‘σκούπα’. Σε ορισμένες μάλιστα χώρες (Ρουμανία, Ουκρανία, Ελλάδα) αυτό έχει εφαρμοστεί με νόμους κι έχει φτάσει στη μαζική θανάτωση εκατοντάδων χιλιάδων αδέσποτων ζώων, συνδυαζόμενο με επίσημες καμπάνιες φασιστικού τύπου για «ζωές ανάξιες να ζουν».

Το όργιο βίας και καταστολής που δέχτηκε το συγκεκριμένο ζώο, παρουσιάστηκε σαν… δίκαιο. Ο δε πυροβολισμός του μπάτσου εναντίον του σκύλου παρουσιάστηκε σαν ‘μάνα εξ ουρανού’, σε μια προσπάθεια να εμφανίσουν τις δυνάμεις καταστολής σαν τους εγγυητές της προστασίας των μαζών, ακόμη και για το πιο μικρό ζήτημα.

Ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ αν η νεαρή σκυλίτσα που εξοντώθηκε βάναυσα, απλώς έπαιζε άγαρμπα ή αν είχε αναστατωθεί από την βαρβαρότητα που υπέφερε από τα ανθρώπινα χτυπήματα και προσπάθησε να αμυνθεί. Ίσως αυτό έχει μικρή σημασία, αφού ο σκύλος είναι ένα εντελώς κοινωνικό ζώο που εκπαιδεύεται να συμβιώνει αρμονικά με ένα σωρό διαφορετικά είδη και πάνω απ’ όλα με το ανθρώπινο είδος. Αυτό που έχει σημασία είναι η προσπάθεια μετατροπής των ανθρώπων –ζώων πολιτισμένων- σε φοβικούς βάρβαρους που σηκώνουν το κουμπούρι απέναντι στον Άλλο.

Είναι ο φόβος που χρησιμοποιείται για να υποθάλψει σκοτεινά ένστικτα εναντίον των αδύναμων. Μόνο που όπως συμβαίνει παντού, αυτό που εφαρμόζεται στον αδύναμο κρίκο είναι πρόβα για να εφαρμοστεί σε ολόκληρη την αλυσίδα.

Δεν βολευόμαστε με μισή ζωή. Παλεύουμε και για τη συμφιλίωση ανθρώπου και φύσης, για να ανακαλύψουμε κάθε πτυχή και δυνατότητα στην ίδια την Ζωή. Αυτός είναι για μας ο ελευθεριακός κομμουνισμός.

αναστασία δ