ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

Ο εγκλεισμός στη φυλακή αποκτά νέο περιεχόμενο μετά τη βιομηχανική επανάσταση, την ανάδυση του προλεταριάτου και την πολιτική κυριαρχία της μπουρζουαζίας. 

Ένας από τους φωτισμένους των αρχών του 19ου αιώνα, ο Ρόμπερτ Πίρσον είχε επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης των φυλακισμένων και του «εγκλήματος». Αντιγράφουμε:
«Για να δαμάσουμε τα πιο άγρια κτήνη, τους στερούμε τον ύπνο, και δεν υπάρχει εγκληματίας που να μη νιώθει μεγάλη απέχθεια για τη μονοτονία μιας ζωής που τον υποχρεώνει να κοιμάται λίγο και να σέβεται ένα προκαθορισμένο ωράριο. Προτείνω […] να ξαπλώνει σε σκληρό κρεβάτι αντί για την απαλή αμάκα. Προτείνω να τρέφεται με μια ελάχιστη μερίδα από κακής ποιότητας ψωμί και νερό […]. Προτείνω να φοράει ρούχα φυλακισμένου, χροντοκομμένα και σε χτυπητά χρώματα. Δε νιώθω καμία συμπάθεια για κείνο το είδος του ανθρωπισμού που τρέφει ευγανή αισθήματα απέναντι στο φυλακισμένο, απορρίπτοντας τη σωφρονιστική στολή. Είναι απαραίτητη για λογους ασφαλείας, είναι απαραίτητητη για να ξεχωρίσουν, και το να φορούν οι κατάδικοι στολή είναι, κατά τη γνώμη μου, μία από τις απαιτήσεις ενός υγιούς συστήματος σωφρονιστικής πειθαρχίας».
Τότε, ο μεταρρυθμιστής, δεν γνώριζε τις φυλακές υψίστης ασφαλείας, ούτε τα σωφρονιστικά μέτρα που έμελλε να εφαρμόσει ο πρώην εισαγγελέας και νυν υπουργός δικαιοσύνης κύριος Αθανασίου.
Θ.Κ.