SOCIAL WASTE και Άρης

SOCIAL WASTE και Άρης

«Το ακούς; Ακόμα σε ζητάει τούτο το χώμα.
Γι’ αυτό σου λέω, ανέβα στ’ άλογο και έλα»

Oι Social Waste σχηματίστηκαν από μια παρέα 17χρονων μαθητών, το 1999, χρονιά των μεγάλων σχολικών καταλήψεων κατά του νόμου Αρσένη.

Γεννήθηκαν σε μια εποχή που η ελληνική hip-hop σκηνή βρισκόταν σε έξαρση, γεννώντας δίσκους και συγκροτήματα με το κιλό. Στην πλειοψηφία τους, από κακέκτυπους «gangstas» -που δεν θα τολμούσαν να περάσουν ούτε απ’ έξω από αμερικάνικο ghetto- με τραγούδια για όπλα, νταλαβέρια, «γκόμενες» και τσαμπουκάδες. Οι Social Waste διάλεξαν άλλο μονοπάτι, φροντίζοντας με λόγια και με πράξη να διαχωρίσουν τη θέση τους («Και τελικά αν αυτό είναι το Hip-Hop το Ελληνικό τότε δεν λέγεται Hip-Hop αυτό που κάνω εγώ»)

Είναι Κρητικοί, από το Ηράκλειο. Και Αριστεροί, όπως οι ίδιοι δηλώνουν. Κάτι που δεν κρύβεται. «Hip-Hop με κοινωνικοπολιτικό στίχο» τους χαρακτηρίζουν τα σχετικά Μέσα. Όπως πρέπει να είναι το Hip-Hop, θα προσθέταμε εμείς, στα χνάρια των Public Enemy για τους παλιότερους, ή των Dead Prez για τους νεότερους.
Το περιεχόμενο της μουσικής τους και τα ακούσματα τους, τους έφεραν σε σύνδεση με την ανεξάρτητη Freestyle Productions, των Active Member. Αποχώρησαν το 2004, χωρίς να έχουν κυκλοφορήσει κάποιο album, παρά μόνο demo κυρίως μέσω internet. Για ένα διάστημα ετών, επέστρεψαν στο καβούκι τους, χαμένοι κάπου ανάμεσα σε σπουδές, στρατιωτικές υποχρεώσεις, ανεργία κι αφραγκιές. Επέστρεψαν όμως δυναμικά, «γιατί η εποχή δεν σηκώνει σιωπή…», όπως γράφουν οι ίδιοι στην ιστοσελίδα τους.
***

Το 2011 το ΚΚΕ «αποκαθιστούσε» υποκριτικά και κατά το ήμισυ τον μεγάλο Καπετάνιο του ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη, χωρίς να ζητήσουν ποτέ συγγνώμη για το έμμεσο «δόσιμο» του στους παρακρατικούς του Βόιδαρου και στην Εθνοφυλακή, με την άρνηση να του δοθεί κομματικό «πάσο» για «αδελφές» χώρες, με την άρνηση να τον δει ο Ζαχαριάδης για να του εκθέσει τις απόψεις του ενάντια στη προδοσία. Και τελικά, με το εγκληματικό φιρμάνι: «Ούτε ψωμί-ούτε νερό στο δηλωσία Μιζέρια».

Ένα χρόνο μετά την «αποκατάσταση», η ΚΝΕ, προσπαθώντας καθυστερημένα και άκομψα να πιάσει τον «παλμό της Νεολαίας», καλούσε στο φεστιβάλ της τους «χλιδάτους» τηλεμαϊντανούς και σεξιστές Goin’ Through. Η σχέση της Νεολαίας με το Hip-Hop, κατά την ΚΝΕ, πρέπει να περάσει μέσα από τους κενούς παλιάτσους της showbiz… Δεν θα μπορούσε να γίνει και πολύ διαφορετικά: συγκροτήματα με πολιτικό λόγο, όπως οι Social Waste, γίνονται ανεπιθύμητοι, όταν στο πιο γνωστό τραγούδι τους –«Του Άρη»- δείχνουν να έχουν «ενοχλητικά» δυνατή μνήμη. Ανοίγοντας διάλογο με το φάντασμα του Καπετάνιου, τον ενημερώνουν για τα καθέκαστα: «Τι είπες, το κόμμα σου; Αυτό έχει μάθει να χάνει και να προδίδει, ρώτησε και τον Πλουμπίδη.»

67 χρόνια μετά από το θάνατο του προδομένου Επαναστάτη, ας «κλέψουμε» λίγο από το ταλέντο των Social Waste, για να τον χαιρετίσουμε κι εμείς με τη σειρά μας, υψώνοντας τα ποτήρια

Κ. Αποστολόπουλος


Κρατούσα πάντα μια σελίδα μου κενή για το χατίρι σου
κι όσο θα τη γεμίζω, δώσε μου το ποτήρι σου.
Καπετάνιε, θα το φουλάρω ως τα χείλια,
κρασί να πιούμε από του χρόνου τα παλιά τα σταφύλια.
Σκοπούς μη βάλεις, βγάλε το σκούφο κι ετοιμάσου
θα μιλήσουμε για κείνους που πουλήσαν τον ΕΛΑΣ σου
κι έπειτα ξεπουλήσανε και τούτο το χώμα
κι όμως τα σόγια τους μας κυβερνάνε ακόμα.
Ναι όπως τ’ ακούς! Μα μην ταράζεσαι, έχει κι άλλα,
εξάλλου εδώ πάντοτε ξένοι κράταγαν την κουτάλα
κι εμείς πιστό σκυλί που ζητιανεύει, όπως θα ξέρεις,
καλά πού έφυγες νωρίς να μην τα δεις να υποφέρεις.
Τι είπες, το κόμμα σου; Αυτό έχει μάθει να χάνει
και να προδίδει, ρώτησε και τον Πλουμπίδη.
Μα τι σου λέω, πού τα γνωρίζεις από πρώτο χέρι,
κι άλλος κανείς από σένα καλύτερα δεν τα ξέρει.
Όσο για το όνειρο, το έπνιξε η μάνα του στην κούνια
και παίζουν δίχως αντίπαλο οι άλλοι με τα σπιρούνια.
Γι’ αυτό σου λέω, ανέβα στο άλογο κι έλα σαν πρώτα
μήπως και πάψει τούτη η χώρα να είναι κότα.

Κάπου στη Ρούμελη λένε πως ζεις ακόμα
με τον Κωστούλα, τον Μπελή και τον Τζαβέλλα.
Το ακούς; Ακόμα σε ζητάει τούτο το χώμα.
Γι’ αυτό σου λέω, ανέβα στο άλογο κι έλα.

Λείπεις καιρό έχουν περάσει και τόσα
μα ποιο μολύβι να στα γράψει, να στα πει ποια γλώσσα;
Κάτσε λοιπόν, άκουσε πες τα κι εσύ στον Τζαβέλλα
κι ύστερα ανέβα στο άλογο, πάρ’ τον μαζί και έλα.
Ξενοκρατία που λες τη χώρα τούτη άλωσε
κι από όταν έφυγες η δεξιά ξεσάλωσε.
Όπως φαντάζεσαι πισώπλατα όχι στα ίσια
βαφτίσανε Παρθενώνες τα ξερονήσια.
Ναι οι κουφάλες, κι η αριστερά κολλημένη,
η ηγεσία βλακώδης κι αλλοπαρμένη, χαμένη
κι οι αντάρτες σου πουλημένοι, πολύ φθηνά πουλημένοι!
Μα τι τα θες, τι τα γυρεύεις, πικρή γεύση μας μένει,
σήμερα πάλι είναι πιο μαύρο το χάλι,
ίδιο το χρώμα, ακόμα κουμάντο κάνουν οι μεγάλοι,
ναι οι μεγάλοι δεν τέλειωσαν οι άξονες,
άλλαξαν βάρδια και ήρθαν οι Αγγλοσάξονες.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι που τους χαλάν την συνταγή,
οι απόγονοι του Ζαπάτα στων Μεξικάνων τη γη.
Γι’ αυτό σου λέω, κάτι δεν έχει πεθάνει
κι ίσως αν έρθεις, πιο βαθιά να ανασάνει.

Κι ύστερα κοίταξα ξανά τον φανοστάτη,
εκείνον στη φωτογραφία της ντροπής
κι είπα: «Αντίο Καπετάνιε επαναστάτη,
καλές εφόδους στην κοιλάδα της σιωπής».


Νέα Προοπτική τεύχος#552# Σάββατο 29 Ιουνίου 2013