Χώροι ελεγχόμενης χρήσης ναρκωτικών , προς τι η "αριστερή " υποστήριξη;

Χώροι ελεγχόμενης

χρήσης ναρκωτικών

Προς τι η «αριστερή» υποστήριξη;

ένα σχόλιο όσο γίνεται πιο σύντομο …

με αφορμή δημοσίευμα της εφημερίδας «Η Αυγή»  (3/12) για τα «Προσκόματα (ακριβής μεταφορά και όχι λάθος του γράφοντα) στη δημιουργία χώρων προένταξης για χρήστες ναρκωτικών».

Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο (δυστυχώς θα αναγκαστώ να παραθέσω σημεία) ο ΟΚΑΝΑ και ο δήμος Αθηναίων προσπαθούν να  «δημιουργήσουν δύο πολύτιμους (!!) χώρους προένταξης για χρήστες ναρκωτικών, χώρους στους οποίους οι τελευταίοι θα έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν στοιχειώδη σίτιση και υγιεινή, πρώτες ιατρικές βοήθειες, συμβουλευτική, ψυχολογική υποστήριξη και παρότρυνση για ένταξη σε θεραπευτικό πρόγραμμα, ενώ θα έχουν επίσης τη δυνατότητα να προχωρούν σε ιατρικώς ελεγχόμενη χρήση ναρκωτικών». Στην προσπάθεια αυτή βρίσκουν προσκόμματα, «κάποιοι αντιδρούν...» και έπειτα αναφέρει συγκεκριμένα ότι : «οι επικεφαλής του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) και της μονάδας απεξάρτησης "18 Άνω" έχουν ήδη ζητήσει από τον δήμαρχο Αθηναίων να μην προχωρήσει το σχέδιο για τους δύο χώρους προένταξης, κυρίως όσον αφορά τη δυνατότητα των χρηστών να προχωρούν εκεί σε ιατρικώς ελεγχόμενη χρήση ναρκωτικών...». «Πρόκειται για χώρους οι οποίοι απευθύνονται στους πλέον "δύσκολους" από τους χρήστες ναρκωτικών», δηλαδή αυτούς που χαρακτηριστικά αναφέρει κατά καιρούς η Μαλλιώρη (πρόεδρος ΟΚΑΝΑ) ως «χρόνιους», «ανίατους», «αυτοί που χρειάζονται το φάρμακό τους όπως την ινσουλίνη οι διαβητικοί» κλπ.

Οι απόψεις της κ. Μαλλιώρη για το θέμα παρουσιάζονται για άλλη μία φορά και στην απάντηση που δημοσιεύτηκε στην ίδια εφημερίδα στις 4/12. Να συμπληρώσω επίσης πως η εξαιρετική ιδέα («πολύτιμη», «κοινωνικά ώριμη») βρίσκει φυσικά σύμφωνους τους Δένδια, Στυλιανίδη, Λυκουρέντζο, γνωστούς κι αυτούς για την ευαισθησία τους ζήτημα των ναρκωτικών!

Αυτό που παρουσιάζεται ως «αναγκαία προσπάθεια» είναι χώροι ελεγχόμενης χρήσης που δεν έχουν ως στόχο την θεραπεία και απεξάρτηση, ούτε καν την κινητοποίηση προς αυτή την κατεύθυνση. Μοιάζει να εντάσσεται στη λογική της μείωσης της βλάβης αλλά τα τέρατα της νόησης πήγαν ακόμη πιο πέρα. Πρόκειται για άλλο ένα σχέδιο -  πρόταση της κυβέρνησης ώστε να εξαφανίσουμε μαγικά ένα δυσάρεστο πρόβλημα, γέννημα θρέμμα ενός συστήματος σε παρακμή και σήψη, να το κρύψουμε και αυτό κάτω από το χαλί, μια άλλου τύπου επιχείρηση σκούπα ή αμυγδαλέζα ή σπιναλόγκα ή μακρόνησο. Η πρόταση των υπευθύνων (18ανω, Κ. Μάτσα & ΚΕΘΕΑ, Χ. Πουλόπουλος) δεν είναι αντίθετη στους χώρους προένταξης και μάλιστα αναφέρονται συγκεκριμένα στη «δημιουργία ενός σχεδίου δράσης για την Αθήνα και τη συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ και το δήμο στο πλαίσιο εντός Κέντρου βοήθειας και Προένταξης σε θέματα υγείας, στέγασης, διατροφής, νομικής υποστήριξης, ψυχικής υγείας και κοινωνικής φροντίδας» (εφ. «Η Αυγή» 4/12). Η διαφωνία για σοβαρούς λόγους (ηθικούς, επιστημονικούς, κοινωνικούς κλπ) εστιάζεται στην ελεγχόμενη (;) χρήση. Και ένα βουνό από ερωτήματα που προκύπτουν είναι ποιος θα διασφαλίσει την αποφυγή των κινδύνων που ελλοχεύουν για τους ίδιους τους χρήστες, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για νοθευμένες ουσίες ή overdose, πού θα βρεθούν το προσωπικό και οι οικονομικοί πόροι, ποιο -υπό κατάρρευση- ΕΣΥ θα πλαισιώσει αυτή την αμφιβόλου στόχευσης «προσπάθεια»...

Ας το παραδεχτείτε ευθαρσώς, δεν είναι δύσκολο, λίγη ειλικρίνεια. Και αφήστε τα κροκοδείλια δάκρυα για τις ζωές των χρηστών. Η  θεραπεία (και η πρόληψη) κοστίζει και ποιος ασχολείται τώρα με τα πρεζάκια και ειδικά τα ανίατα (;), ας τα στοιβάξουμε σε τέσσερα ντουβάρια να μην τα βλέπει η κοινωνία και ταράζεται και έπειτα να συρρικνώσουμε τα προγράμματα θεραπείας που δεν είναι και τόσο αποτελεσματικά, σύμφωνα με την καπιταλιστική – επιχειρηματική σχέση κόστους - αποδοτικότητας.

Η κοινωνία χρειάζεται άμεσα πολλών τύπων, δημόσια και δωρεάν προγράμματα πρόληψης, θεραπείας και  απεξάρτησης, που θα ταιριάζουν στις διαφορετικές ανάγκες του ΚΑΘΕ εξαρτημένου και να απαντούν συνολικά στο πρόβλημα των ναρκωτικών που εντέλει δεν θα λυθεί ποτέ μέσα στο πλαίσιο του καπιταλισμού που γεννά όλους τους όρους για την ύπαρξή του. Εν κατακλείδι μια τελευταία αναφορά στο κλείσιμο του άρθρου «…είναι απορίας άξιον, ή, καλύτερα, αποδεικνύει το κοινωνικώς αναγκαίον και ώριμον του σχεδίου του Δήμου Αθηναίων και του ΟΚΑΝΑ για τους χώρους προένταξης με τα προβλεπόμενα χαρακτηριστικά το γεγονός ότι οι όποιες αντιδράσεις και αρνητικές πιέσεις εκφράζονται και ασκούνται έως τώρα υπογείως και παρασκηνιακά...». Η επίθεση που θα δεχτείτε θα είναι στην επιφάνεια και εντός της σκηνής του ταξικού πολέμου.

Β.Τ.Ν.



Νέα Προοπτική τεύχος#539# Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012