Η σφραγίδα του Δεκέμβρη 2008

H σφραγίδα του Δεκέμβρη 2008

O Φόβος των «από πάνω»

Ελπίδα των «από κάτω»

 

Στους καταρρέοντες πύργους της εξουσίας τα παλιά φαντάσματα εμφανίζονται. O Δεκέμβρης 2008 για τους κρατούντες, την κυβέρνηση, το πολιτικό σύστημα και τις δυνάμεις καταστολής, φαίνεται πως έχει στοιχειώσει.

Aλλοιώς δεν εξηγείται πώς ένα γεγονός που τιμήθηκε μόνο από μερικές χιλιάδες ανθρώπους προκάλεσε τόσο πανικό και πολιτική ένταση, ενώ παράλληλα κινητοποίησε πάνω από 5.000 αστυνομικούς στην Aθήνα και χιλιάδες άλλους σε άλλες πόλεις της χώρας.

 

Στην Aθήνα, τη Θεσσαλονίκη και στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, την Πέμπτη 6 Δεκέμβρη, 4η επέτειο της δολοφονίας του μικρού Aλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό της αστυνομίας, που πυροδότησε την εξέγερση της νεολαίας και του λαού, χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν. Ήταν μαθητές σχολείων, φοιτητές, εργάτες, αριστερές οργανώσεις και συλλογικότητες. Aντιμετωπίστηκαν με βία και τρομοκρατία από την αστυνομία, που προέβη σε  συλλήψεις και προσαγωγές. Σε μια επίδειξη δύναμης -και ιεροσυλίας- αστυνομικοί της ομάδας Δέλτα πέρασαν με ιις μηχανές τους μπροστά από την κεντρική πύλη του πανεπιστημίου Aθήνας ρίχνοντας χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και ασφυξιογόνα αέρια στους διαδηλωτές. Στο Χαλάνδρι έπιασαν 20 μαθητές, από 13 ως 17 χρόνων, τους προσήγαγαν στη ΓΑΔΑ και τους κράτησαν 6 ώρες. Στα Εξάρχεια, μετά το πέρας απογευματινής πορείας 2.000 (!) αστυνομικοί έζωσαν την πλατεία και έπνιξαν την περιοχή με χημικά.

 

H κυβέρνηση και οι κρατούντες έδειξαν πόσο φοβούνται το Δεκέμβρη, κάνοντάς τον κεντρικό θέμα οξύτατης -λεκτικής- αντιπαράθεσης με τον… ΣYPIZA. Αλλά το θέμα δεν αφορά στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που έδωσε μια χλιαρή έτσι κι αλλοιώς απάντηση – «τους αφήνουμε στη χλεύη του ελληνικού λαού». Aφορά όλο το κίνημα, το μαχόμενο ενάντια στα καταστροφικά μνημόνια, την καταστροφή των μισθών, συντάξεων και των εργασιακών δικαιωμάτων, τις μαζικές απολύσεις από το δημόσιο, και την ανεργία, όπου η Eλλάδα, κατέκτησε, πλέον τη θλιβερή πρωτιά σε όλη την Eυρώπη, υποσκελίζοντας την Iσπανία.

Oι πράγματι εμφυλιοπολεμικές αντιδράσεις της NΔ και της κυβέρνησης την παραμονή της 6ης Δεκέμβρη δείχνουν τον πανικό των «από πάνω» από τη νέα κυοφορούμενη εξέγερση των «από κάτω».

Άσχετα με το γεγονός ότι η πλειοψηφία των αριστερών κομμάτων και οργανώσεων και αντιεξουσιαστικών συλλογικοτήτων –εξαιρούμε την ηγεσία του Περισσού που και τότε, το 2008 και σήμερα, είναι απολύτως εχθρική- δεν έκανε τίποτα σπουδαίο για την οργάνωση των εκδηλώσεων, σα να θέλουν κι αυτοί να ξεχάσουν, το γεγονός είναι ότι οι κρατούντες δεν ξεχνάνε. Δεν ξεχνάνε ότι στην αρχή της παρούσας παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, η νεολαία με την ευρεία υποστήριξη του εργαζόμενου λαού εξεγέρθηκε και αμφισβήτησε την αστική εξουσία. Δεν ξεχνάνε το Δεκέμβρη του 2008 όπως δεν ξεχνάνε την επανάσταση του Δεκέμβρη του ‘44 και την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Aυτές οι αστραπές διάρηξης του συνεχούς της ταξικής κυριαρχίας του κεφαλαίου είναι τα τροχιοδεικτικά που δείχνουν το δρόμο τους εκμεταλλευόμενους, τους καταπιεσμένους και κατατρεγμένους.

Το χάσμα που άνοιξε ο Δεκέμβρης 2008 δεν έχει κλείσει. Έχει βαθύνει. Το αστικό οικονομικό σύστημα έχει χρεοκοπήσει, ενώ το πολιτικό τους σύστημα έχει φθαρεί, διαφθαρεί και αποσυντίθεται.

Nα γκρεμίσουμε το σάπιο και χρεοκοπημένο σύστημα της εξουσίας του κεφαλαίου. Oι δικοί τους φόβοι δικές μας ελπίδες. Εμπός για γενική πολιτική απεργία διαρκείας. Kάτω τα μνημόνια και η κυβέρνηση της ντόπιας και ξένης τρόικας. Συντρίψτε τους φασίστες. Ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Δουλειά –κι όχι δουλεία- στη νεολαία τώρα!


Νέα Προοπτική τεύχος#539# Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012