ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Ο φετινός Δεκέμβρης στις σχολές της Πάτρας σήμανε την αρχή των καταλήψεων.

Οι φοιτητικοί σύλλογοι καθ' όλη την διάρκεια των τριών μηνών απεργίας των διοικητικών, δεν είχαν καταφέρει να πραγματοποιήσουν μαζικές συνελεύσεις και να μπουν ενεργά πλάι στον αγώνα των διοικητικών. Οι τρεις μήνες κύλησαν με αποκομμένες κινήσεις αλληλεγγύης στον αγώνα των διοικητικών, ενώ το Πανεπιστήμιο Πατρών λειτουργούσε κανονικά.

Από τις 3 Δεκέμβρη, σε 10 τμήματα από τα 21, οι φοιτητικοί σύλλογοι πήραν απόφαση για κατάληψης. Από αυτές η μόνη σχολή που συνέχισε με δεύτερη εβδομάδα κατάληψης, παρά την αναστολή της απεργίας των διοικητικών ήταν η Αρχιτεκτονική.

Την Τρίτη 10 Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε γενική συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου και αποφάσισε την συνέχιση της κατάληψης 11-18 Δεκέμβρη, με πλαίσιο του “αυτόνομου σχήματος”, με κύρια αιτήματα την εναντίωση στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και πιο συγκεκριμένα την διεξαγωγή της εξωτερικής αξιολόγησης 16 με 18 του μήνα.

 

Τι είναι η “εξωτερική αξιολόγηση”

 

Η εξωτερική αξιολόγηση εντάσσεται στις διατάξεις του νόμου-πλαισίου Διαμαντοπούλου.

Τα τμήματα αξιολογούνται από επιτροπής της Α.Δ.Ι.Π (Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση), μέλη της οποίας είναι “εμπειρογνώμονες” από πανεπιστήμια της Ευρώπης. Το πρόσχημα που συνηθίζεται να χρησιμοποιείται για να αιτιολογηθεί αυτή η διαδικασία είναι, ότι η έκθεση που θα συνταχθεί, θα βοηθήσει το Υπουργείο Παιδείας να λύσει τα προβλήματα στις διάφορες σχολές της χώρας.

  • Το πρώτο ερώτημα που γεννιέται είναι, αν όντως το υπουργείο δεν γνωρίζει τα προβλήματα των πανεπιστημίων και των φοιτητών.
  • Ένα δεύτερο ερώτημα είναι, ποιος δημιούργησε τα προβλήματα στο Πανεπιστήμιο.

Τα ίδια τα κριτήρια της αξιολόγησης αποτελούν την απάντηση στα δυο προηγούμενα ερωτήματα. Τα κριτήρια είναι : Το ερευνητικό έργο που παράγει το κάθε τμήμα, οι κτηριολογικές εγκαταστάσεις, και η επάρκεια του εκπαιδευτικού-διοικητικού-τεχνικού προσωπικού. Εν ολίγοις δεν αξιολογείται η ποιότητα των σπουδών και οι ανάγκες των φοιτητών, αλλά αν είναι συμφέρουσα η σχολή ή όχι. Τα Πανεπιστήμια έχουν άδεια ταμεία, με απολυμένους σχεδόν όλους τους συμβασιούχους καθηγητές, απλήρωτους μεταπτυχιακούς φοιτητές στα ερευνητικά προγράμματα και με τους διοικητικούς να τίθενται σε διαθεσιμότητα. Όποιες σχολές αξιολογήθηκαν, είτε δεν είδαν τίποτα να αλλάζει προς το καλύτερο, είτε έκλεισαν (Σχέδιο Αθηνά).

Υπ' αυτό το πρίσμα ο φοιτητικός σύλλογος αποφάσισε την ακύρωση της εξωτερικής αξιολόγησης. Από την πρώτη στιγμή οι καθηγητές αντέδρασαν, αμφισβητώντας μια καθόλα νόμιμη συνέλευση, μιλώντας για παράνομη απόφαση συνέλευσης καθώς οι μη εγγεγραμμένοι πρωτοετείς δεν έχουν δικαίωμα ψήφου (!) και υποκινώντας τους φοιτητές να αντιδράσουν απέναντι στην παράνομη απόφασης μιας μειοψηφίας (αφού στη σχολή δεν υπάρχουν οι παρατάξεις ΠΑΣΠ-ΔΑΠ).

Από την πρώτη μέρα της κατάληψης “αγανακτισμένοι” φοιτητές, που μέχρι τώρα δεν συμμετείχαν σε γενικές συνελεύσεις, ξεκίνησαν την συλλογή υπογραφών για διεξαγωγή νέας συνέλευσης, ώστε να αναιρεθεί η απόφαση για κατάληψη, προφασιζόμενοι ότι μέχρι τώρα τους στερείται το δικαίωμα να εκφραστούν από τις παρατάξεις της αριστεράς και επικαλούμενοι διάφορες διατάξεις του καταστατικού του συλλόγου. Μόνο που ακόμα κι αυτές διατάξεις δεν αρκούσαν ώστε να πραγματοποιηθεί συνέλευση αποφασιστικού χαρακτήρα και να αναιρεθεί η απόφαση της τελευταίας συνέλευσης, έτσι πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 20 του μήνα “συνέλευση μη αποφασιστικού χαρακτήρα για το ζήτημα της αξιολόγησης”.

Την δεύτερη μέρα της κατάληψης βρήκαμε, κάποια κτίρια της σχολής παραβιασμένα (η σχολή της αρχιτεκτονικής δεν αποτελείται από ένα ενιαίο κτήριο). Η πίσω πόρτα της γραμματείας ήταν παραβιασμένη και η διοικητικός της σχολής μαζί με μια καθηγήτρια βρίσκονταν μέσα. Στο κτίριο του υπολογιστικού βρέθηκε σπασμένο το λουκέτο, με δυο καθηγητές, την πρόεδρο της σχολής (Κ.Λιάπη) καθώς και τον τεχνικό της σχολής κλειδαμπαρωμένο μέσα, να πραγματοποιούν μάθημα. Ακολούθησε έντονη σύγκρουση μεταξύ του συντονιστικού κατάληψης και των καθηγητών, με τους δεύτερους να απευθύνονται με χυδαίους χαρακτηρισμούς, να ζητούν στοιχεία φοιτητών και να απειλούν ότι θα φωνάξουν την ασφάλεια να επαναφέρει την τάξη και την ομαλότητα που καταστρέφει μια άθλια μειοψηφία φοιτητών. Μετά από αρκετές ώρες, οι καθηγητές αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν κι έκτοτε η κατάληψη δεν ξαναδέχθηκε απειλές και δεν ξαναπαραβιάστηκε.

Είναι πρώτη φορά, που καθηγητές δεν αναγνωρίζουν και αποφασίζουν να “σπάσουν” απόφαση φοιτητικού συλλόγου με τη βία. Eπίσης, είναι πρωτοφανής η προσπάθεια να αναιρεθεί απόφαση πριν αυτή φτάσει στο χρονικό της όριο. Μέχρι τώρα τα όργανα διοίκησης του πανεπιστημίου δεν ερχόντουσαν σε ευθεία σύγκρουση με το φοιτητικό κίνημα, αυτό ήταν “δουλειά της κυβέρνησης και του υπουργείου”, ήταν δουλειά των κυβερνητικών παρατάξεων ΠΑΣΠ-ΔΑΠ. Το φοιτητικό κίνημα όμως έδωσε μεγάλους αγώνες για να μπορούν οι φοιτητικοί σύλλογοι να συνεδριάζουν, να οργανώνονται και να αποφασίζουν, να κατοχυρώσουν το άσυλο. Δε θα ανεχόταν κανείς να παρθούν πίσω ελαφρά τη καρδία, γιατί το δικαίωμα να αγωνίζεσαι δεν αναιρείται από καμία κυβέρνηση, από καμία αστυνομική διεύθυνση από κανένα μεγαλοκαθηγητή. Στην πόλη του δολοφονηθέντα αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα δεν υπάρχει καμία ανοχή στους πολιτικούς απογόνους του Καλαμπόκα.

 

Ελ.Ι