ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΗ ΔΟΣΗ ΤΟΥ ΔΝΤ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ... ΜΠΟΡΕΣΑΝ

 

 

 

Ακούσια, αλλά και προσωρινή  «στάση πληρωμών» προς το ΔΝΤ έκανε η κυβέρνηση  την περασμένη Παρασκευή 5 Ιουνίου.

Την ημερομηνία εκείνη έπρεπε το ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει τη μία από τις τέσσερις δόσεις προς το ΔΝΤ ύψους 300 εκατ. ευρώ.

Ωστόσο, κατάφερε να συγκεντρώσει μόλις 160 εκατ. ευρώ.

 Τα κεφάλαια αυτά είναι ρευστά διαθέσιμα του ΙΚΑ τα οποία προέρχονται από τον ασφαλιστικό τομέα των δημοσίων υπαλλήλων, των δημοτικών κοινοτικών υπαλλήλων και των εργαζομένων της ΔΕΗ. Mε απόφαση του ΔΣ του ΙΚΑ μεταφέρθηκαν το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης 4 Ιουνίου σε Λογαριασμό Ταμειακής Διαχείρισης της Τράπεζας της Ελλάδας για να συναφθούν ρέπος με το Δημόσιο για το διάστημα 5 -25 Ιουνίου.

Το Δημόσιο θα έπαιρνε αυτά τα ρευστά και μαζί με άλλα 140 εκατ. ευρώ θα πλήρωνε την πρώτη δόση του Ιουνίου προς το ΔΝΤ.

Ωστόσο, δεν βρήκε αρκετά κεφάλαια για να συμπληρώσει τα 300 εκατ. ευρώ που έλειπαν.

Έτσι η κυβέρνηση  αποφάσισε, σε αντίθεση με το τι έλεγε μέχρι λίγες ώρες πριν –δηλ. ότι θα πληρώσει κανονικά την εν λόγω δόση προς το ΔΝΤ- να κάνει «στάση πληρωμών». Ταυτόχρονα, όμως, ζήτησε από το ΔΝΤ να καταβάλει και τις τέσσερις δόσεις μαζεμένες στα τέλη του Ιουνίου ύψους 1,5 δις ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί πως είναι η πρώτη φορά που ζητούνται ρευστά από ένα ασφαλιστικό ταμείο και πόσο μάλλον το μεγαλύτερο στη χώρα, δηλαδή, το ΙΚΑ για να συναφθούν ρέπος για 20 ήμερες. Το Δημόσιο πρέπει  να επιστρέψει τα κεφάλαια αυτά… ελάχιστες μέρες πριν πιστωθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί 1,2 εκατομμυρίου συνταξιούχων του ΙΚΑ. Χωρίς αυτά τα κεφάλαια, τα οποία αντιπροσωπεύουν το 25% του αναγκαίου ποσού για την καταβολή των συντάξεων του Ιουλίου (860 εκατ. ευρώ), δεν θα μπορεί να γίνει αυτό. Αντίθετα,  κεφάλαια τα οποία αντλήθηκαν από άλλους ασφαλιστικούς φορείς έως τώρα δεν έθεταν σε άμεσο κίνδυνο την καταβολή κάποιων παροχών από αυτούς. Αξίζει να σημειωθεί πως ενάντια στη μεταφορά των κεφαλαίων του ΙΚΑ στην ΤτΕ, εκτός από το ΠΑΜΕ που εξαρχής είχε διαχωρίσει τη θέση του, ενάντια ψήφισε ο εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων ΙΚΑ και ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΒΕΕ. Αντίθετα, ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ ψήφισε… «λευκό».

Σημειώνεται πως έως τώρα έχουν μεταφερθεί 560 εκατ. ευρώ στην ΤτΕ από ασφαλιστικούς φορείς (ΟΑΕΔ, ΙΚΑ, ΤΣΜΕΔΕ - ΕΤΑΑ, ΟΓΑ, ΕΤΑΠ ΜΜΕ), τα οποία έχουν γίνει ρέπος. Επίσης άλλα 470 εκατ. ευρώ από τον «κουμπαρά» του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ) έχουν γίνει ρέπος. Συνεπώς το 35% των ρευστών αποθεματικών των ασφαλιστικών φορέων ή κοντά 1 δις ευρώ έχει γίνει ρέπος για να πληρώνονται οι δόσεις προς το ΔΝΤ. Τα υπόλοιπα ρευστά είναι δύσκολο να αντληθούν μιας και βρίσκονται στην κατοχή αυτοχρηματοδοτούμενων ασφαλιστικών φορέων όπως το ΕΤΑΤ, το ΤΑΥΤΕΚΩ, το ΕΤΑΑ και το ΕΤΑΠ ΜΜΕ.

Με την ακούσια προσωρινή  «στάση πληρωμών» που έκανε η κυβέρνηση προς το ΔΝΤ αποδεικνύεται πως δεν γίνεται να εξυπηρετείται το ελληνικό δημόσιο χρέος και ταυτόχρονα να καταβάλλονται συντάξεις και μισθοί. Για να συνεχιστεί η αναχρηματοδότηση του υπέρογκου δημοσίου χρέους χρειάζεται ένα νέο πακέτο «διάσωσης» του ελληνικού καπιταλισμού, το οποίο θα συνοδευτεί με σκληρές περικοπές σε μισθούς και στις συντάξεις σαν και εκείνες που ευθέως περιγράφονται στο σχέδιο που έστειλε ο Γιουνκέρ προς τον Τσίπρα. Αντίθετα το σχέδιο που έστειλε ο Τσίπρας στον Γιουνκέρ προβλέπει να σταματήσουν οι μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, να επιβληθεί άγρια φορολογία σε μισθωτούς και επιχειρηματίες, αλλά…. ΔΝΤ και Ευρωζώνη να αναχρηματοδοτούν το ελληνικό δημόσιο χρέος. Ανεξάρτητα αν βρέθει ή όχι κάποιος σάπιος «συμβιβασμός» μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των δανειστών, κανένα από τα παραπάνω σχέδια δεν είναι βιώσιμο. Βιώσιμη είναι μόνο η άμεση μονομερής στάση πληρωμών προς όλους τους διεθνείς δανειστές, η διαγραφή ολόκληρου του εξωτερικού χρέους και αποτίναξη της κηδεμονίας της ΕΕ/Ευρωζώνης και του ΔΝΤ. 

Μόνο μiα επαναστατική κυβέρνηση των εργατών μπορεί να κάνει πραγματικότητα τα παραπάνω, ταυτόχρονα με ένα πρόγραμμα λαϊκής σωτηρίας, εκτεταμένων εθνικοποιήσεων στους βασικούς πυλώνες της οικονομίας, χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση.

Ταυτόχρονα πρέπει να υπάρξει ένα κάλεσμα μάχης σε όλους τους λαούς της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής για την ανατροπή όλων των αστικών κυβερνήσεων, για εργατικές κυβερνήσεις παντού και μια σοσιαλιστική ομοσπονδία.

Δ.Κ.